..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫با از دست دادن قدرتاش و جداکردن خودش از ما...
‫یه زن باونت به اسم سوما یوشینو به کمک ایشیدا رفته بود.
‫یوشینو سعی داشت که جلوی رویا‌پردازی شومِ کاریا رو بگیره.
‫ولی دست اهریمن به سمت اون‌دوتا دراز شده بود.
‫یوشینو گته رو برای نبرد فراخونده بود، ‫اما نتونسته بود از پس دالکِ کوگا بربیاد.
‫چرا که اون قدرتشو با خوردن روح آدما زیاد کرده بوده.
‫اینطوری شد که اون دوتا اسیر شدن.
‫در همون اثنا، ما به داخل عمارت دشمن ‫خزیدیم تا ایشیدا رو پیدا کنیم.
ولی تمام کارای ما رو پیش‌بینی کرده بودن
‫و به سمت سرسرا کشیده شدیم، ‫جایی که باونتا منتظرمون بودن.
‫من پیش اونا موندم تا بجنگم.
‫روکیا و اینا هم از اونجا رفتن تا دنبال ایشیدا بگردن.
‫ولی وسط راه یه شینیگامی اسبق به ‫اسم ایچینوسه ماکی جلوشونو گرفته بود.
من یکم جلوی عروسک اوداگاوا یعنی فرید تقلا کردم
حصار جادویی اون عروسک بدکوفتی بود
‫ولی از گتسوگا تنشو برای گریز از خطر استفاده کردم و ‫یه برش تمیز تو عمارت ایجاد کردم.
‫ولی اون‌موقع، اوداگاوا یهویی مونشوی رئیسشونو ‫برداشت و هوس شورش به سرش زد.
‫کاریا!
چی شد؟
شینیگامی؟
‫مزاحم نشو!
این چیه؟
‫تمومه.
‫اوی!
‫یه شینیگامی اینجا چیکار می‌کنه؟!
‫تو قراره اینجا بمیری. ‫نیازی نیست که چیزی بدونی.
پس باید توی عوضی رو همینجا شکست بدم، آره؟
‫بیا جلو!
‫کورودو!
‫نوبا!
‫یه شینیگامی متبحر بهشون حمله کرده.
‫حتماً آسیب شدیدی دیدن.
چیکار کنیم؟
‫نکنه اینا بمیرن اینجا!
‫من اگه نوبا و کورودو رو نداشته باشم...
‫تک و تنها میشم!
‫هی، بیدار شو دیگه! ‫چشماتو باز کن، نوبا!
‫کورودو؟!
کورودو؟
‫هی، کورودو...!
موندم با وضعیت فعلیم
‫می‌تونم چرخه‌ی تبدیل چی به درمانو اجرا کنم یا نه...
‫دیگه قول می‌دم که بهت نگم احمق!
‫بیدار شو! کورودو!
‫نرو از پیشم!
‫کورودو!
‫تمومش کن.
‫ولی...
اوی... شما دوتا چرا دست از موش‌مردگی برنمی‌دارین؟
‫ها؟!
‫صبح شما بخیر!
نوبا چی؟
‫کورودو!
خب، ما همچون دو قوی زیبا داشتیم می‌مردیم
‫ولی با شنیدن صدات نتونستیم تنهات بذاریم.
‫درست قبل از پل صراط دور زدیم و برگشتیم...
‫آخ آخ آخ... گرفتگی مضمن دارم...
‫احمق!
‫از نظر دردسر کم نداری ماشالا.
‫بیا!
‫فرار‌کردن بی‌فایده‌ست!
‫مهم نیست چقدر سعی کنی، نمی‌تونی شمشیرمو ببینی!
‫منو دست کم نگیر!
غریزه‌ی خالی؟
‫تو نباید بتونی حمله‌های نیجیگاسومیِ منو ببینی.
‫ولی خیلی غیرارادی جاخالیشون می‌دی...
‫خیلی جالبه.
هه! پس این قدرت زانپاکتوی توـه، ها؟
‫در این صورت...
در این صورت؟
‫فقط حمله می‌کنم!
‫اوضاع همیشه طبق مراد پیش نمی‌ره!
‫کجایی؟!
‫پس مزه‌ی قدرت اصلی منو بچش!
‫روشن شو و منفجر کن، نیجیگاسومی!
‫وقتی نیجیگاسومیِ من می‌درخشه، ‫نورش از میون همه‌چی عبور می‌کنه.
‫هیچ سایه‌ای برای پنهان‌شدن باقی نمی‌مونه!
‫تو یه ریاتسوی خیلی فشرده رو به ‫شکل تیغه درآوردی و پرتابشون کردی.
‫از اون قدرت استفاده کردی تا زیر ‫پات انفجار ایجاد کنی و فرار کنی...
‫ولی انگار اینکار خیلی بهت فشار آورده...
‫خفه شو!
‫صبر کن.
‫کاریا-ساما...
‫من این‌کارو می‌کنم.
‫نیازی نیست که کاریا-ساما همچین کاری بکنن.
‫من به روحش علاقه پیدا کردم...
‫هرطور که شما امر کنین...
‫اوی، عوضیا...!
چی دارین برای خودتون تفت می‌دین؟
‫شرمنده که معطلت کردم... ‫خب... بیا و با ما زندگی کن...
‫تا ابد.
‫شرمنده‌تم... دوست ندارم خورده شم.
‫کاریا-ساما...
‫قدرتتون از روزی که شما رو دیدم تغییر نکرده...
‫همون روزی که منو مبهوت قدرت خودتون کردین.
‫چرا؟!
‫متأسفانه، غیرقابل قبوله برام.
اون یه نبرد رسمیه برای تثبیت برتری در جوخه
‫و دویست نفر از اعضای جوخه هم شاهدش هستن.
‫این یکی از راه‌های پیشرفت و ‫ارتقا در جوخه‌های 13 گانه‌ست.
‫کاپیتانت هم چالش اون مرد رو پذیرفته. ‫ما اجازه نداریم اونو متوقف کنیم.
‫ولی جامعه‌ی ارواح به یه اراده شبیه کاپیتان ما نیاز داره...
‫این چیزی بوده که من بهش باور داشتم.
‫منم همچین حسی به اون دارم.
‫جامعه‌ی ارواح باید در جستجوی آرامش ارواح باشه.
‫خودمم در حیرتم که چرا همچین قانونی وجود داره.
‫اون مرد، زاراکی کنپاچی، به شدت خطرناکه.
‫شمشیری که در دست داره، خودِ دیوانگیه...
‫کاپیتان!
‫وایسا!
زاراکی... عوضی! با چه جرأتی این‌کارو با کاپیتان کردی؟
‫من اینو قبول نمی‌کنم!
‫دست نگه دار لطفاً، ایچینوسه-دونو!
‫ولم کنین!
‫تو اون لحظه، کاپیتانی که بهش ‫احترام می‌ذاشتمو از من گرفتن.
یعنی یه نبرد بی‌معنی مثل اون جایز بود؟
نبرد با کسی که فقط به دنبال کسب قدرته؟
‫اصلاً نمی‌تونستم از خشم به خودم نلرزم!
‫ولی آخرش هم، اونجا همه اومدن و ‫جلوی حمله‌ی من به اونو گرفتن.
‫بعدشم که...
‫زاراکی خیلی زود به عنوان کاپیتان جوخه‌ی 11 معرفی شد.
‫ها؟ یه نبرد تن به تن؟ فراموشش کن...
‫من به صورت رسمی درخواست دوئل می‌دم...
‫برای همین...
‫تو سیستمت با من فرق داره کلاً...
‫تو می‌تونی از راه ملایم و معمولی یه کاپیتان بشی.
‫من دوست ندارم از تو کینه به دل بگیرم.
‫ولی نمی‌تونم بیخیال انتقام کاپیتانم بشم.
‫پس داستان اینه... ‫گرفتار شدیم...
‫تو نمی‌تونی منو ببری.
‫چی؟!
‫اگه می‌خوای بیا امتحان کن.
‫اگه یه خراش کوچولو روم انداختی، بهش فکر می‌کنم.
‫بیا، چی شد...؟ امتحان کن!
‫روشن شو و منفجر کن، نیجیگاسومی!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫گفتم که... تو نمی‌تونی منو ببری...
‫چرا آخه؟ چرا تو اینجوری؟!
‫تو یه تاکی... دووم نمیاری اگه دورِ یه درخت دیگه نپیچی.
‫چون تو یه تاکی...
‫برو یه راهی برای ریشه‌پیداکردن و سرپا ایستادن پیدا کن.
‫من به هیچ‌چیز اهمیت نمی‌دادم...
‫می‌خواستم یه‌جوری بمیرم... ‫این فکر تو سرم بود...
‫تا اینکه کاریا-ساما رو دیدم.
‫من جامعه‌ی ارواحو ترک کردم.
‫تو انتهای سفرم، خودمو تو دنیای زنده‌ها دیدم.
چرا... چرا من اونجا بودم؟
‫چرا من...
‫بدون‌اجازه واردشدن به دنیای زنده ها یه گناه بزرگه.
‫دیگه امکان برگشت به جامعه‌ی ارواح وجود نداره.
یعنی من... قراره همینجوری ناپدید بشم؟
‫البته طوری نیست...
‫اگه بمیرم... می‌تونم برم پیش کاپیتانم...
‫نجاتمون بدین!
آتیش؟
‫نیا!
‫ارواح؟!
‫چه‌خبر شده؟!
‫هالو؟!
‫فرار کن...!
‫یالا، فرار کن!
‫تو اون لحظه قبل از اینکه خودم ‫چیزی بفهمم به تکاپو افتادم...
‫ولی...
‫هه... این تمام زورته، شینیگامی؟!
‫با این وضعیت... هیچ شانسی دربرابر این هیولا ندارم.
‫چه روزی بشه امروز!
‫تا خرخره روح تازه خوردم ‫و حالا باید یه شینیگامی رو به عنوان دسر بخورم!
یعنی من اینجا می‌میرم؟
‫این یعنی امکانش هست که بمیرم؟ ‫ولی با این حال... چرا...؟
‫چیزی که از ذهنم گذشت، آرامشی نبود ‫که قرار بود از مرگ نصیبم شه...
‫اون ترسی بود که از مرگ داشتم.
‫خیلی بدبخت و بیچاره بودم...
‫اون موقع فهمیدم که چقدر تنها و بیچاره‌م.
‫ولی با اون‌حال... ‫بازم نمی‌تونستم برای زندگی تقلا نکنم...
‫تموم شد... شینیگامی!
چیکار کردی با من؟
حالت خوبه؟
‫آه، بله...
‫کاملاً جلوی حرکت هالو رو گرفت...
‫اونم فقط با یه انگشت!
چنین آدمی وجود داره؟
‫این نبرد خودته...
‫بگیر...
‫شینیگامی...
‫چی شده؟ به نظر میاد اینقدر قادر بوده باشی ‫که از پس اون هالو بربیای...
‫من یه شکست‌خورده‌ام.
‫تو یه تاکی...
‫نمی‌تونی زنده بمونی... مگه اینکه دور یه درخت بپیچی...
‫نیازی نیست که نگران باشی. ‫هرکسی یه ضعفی داره.
‫نباید زندگی رو دور انداخت... ‫حالا هرچقدر هم که زندگی کرده باشی.
‫آخه ما تو چرخه‌ی احیا زندگی می‌کنیم.
نظرت چیه که همراه من بیای؟
‫تو یه لحظه محوش شده بودم.
‫روح تو با من آمیخته می‌شه...
‫اگه چنین اجازه‌ای بدی، افتخار و غرور تا ابد بر تو خواهد تابید.
‫نظرت چیه؟ ‫چرا خودت رو در اختیار من نمی‌ذاری؟
‫دوست نداری به وفور نعمتی نائل شی ‫که فکرشو هم نمی‌کردی؟
‫گفتم که نمی‌خوام!
‫که اینطور... پس خیلی حیف شد.
‫لعنتی!
‫نمی‌تونم تکون بخورم!
‫دقیقاً اون‌چیزی نیستی که فکرشو می‌کردم...
‫هیچ نیرویی ندارم.
‫کاریا-ساما...
زنده بمونه؟
‫این آدم به اندازه‌ی یه کوئینسی ‫نمی‌تونه به دنیای من رنگ بده...
‫هرکاری که دوست داری باهاش بکن...
‫صبر کن!
‫لعنتی... چه خبره اینجا؟!
‫آخرشم باید کارتو تموم کنم.
‫چی؟!
‫ای‌ول... عالی زدی، اورورو!
‫بعدی... 10 درجه به راست، تو همون زاویه!
‫ای‌ول!
‫یوروئیچی-سان؟!
‫شونکو!
‫مراقب باشین!
‫زلزله شد یا تندر زد؟!
آتیش‌سوزیه؟ یا بابا ست؟
‫اوضاع خطریه!
‫تو چنین مواقعی، باید آروم باشیم ‫و بدون سر و صدا در بریم!
‫آروم باش.
‫چشم.
‫چی شده؟ اینجا چه خبر شده؟!
‫از این‌طرف!
‫می‌تونم ریاتسوی ایشیدا رو پشت این در حس کنم.
‫چی؟!
‫کوچیکی-سان؟!
‫ایشیدا! حالت خوبه تو؟!
‫آ-آره...
‫به به... خدا رو شکر که در صحت و سلامتین.
بنده در تدارک یه سخنرانی خوب برای مراسمتون بودم
‫البته در صورتی که اتفاق ناگواری میفتاد.
‫ولی انگار سابیدم به الک...
‫خیله‌خب! بیا بریم!
‫از این اتاق حضور یه باونتو حس می‌کنم.
‫چی شده، ایشیدا؟!
نکنه...؟
‫کمکم کنین!
‫چی داری می‌گی؟!
‫اون یه باونته!
‫این زن فرق می‌کنه!
‫ولی اون کسی بود که اول به ما حمله کرد...
اینجا چه خبره؟
‫بعداً توضیح می‌دم.
‫گرفتم...
‫نوبا!
‫یهویی چی شد اینجا؟!
کوروساکی-کون؟
‫صبر کن!
‫سادو-کون، باید عجله کنیم!
‫نه... از این‌طرف!
‫کوروساکی-کون!
‫نگران نباش. حالش خیلی وخیم نیست.
‫خدا رو شکر...
‫آبجی!
‫عشقول من!
‫بی‌سینه...
‫اوه، دوستان... همه خوبین!
‫و این حسن تصادفو ببین، همه دور هم جمع شدن!
‫ریاتسوها رو رهگیری کردم و این خروجی رو ساختم...
‫تصادفی نبود...
می‌تونی وایسی؟
‫آره.
‫نباید اینجا معطل شیم.
‫باید هرچه سریعتر از اینجا خارج شیم.
‫انگار اونا یوشینو و کوئینسی رو با خودشون بردن.
‫معذرت می‌خوام، بی‌حواسی کردم.
‫کاریا-ساما... با این اوصاف، برنامه‌تون...
‫ولشون کنین.
‫ولی...
‫بعدشم، یوشینو...
‫برمی‌گرده پیش خودم.
‫درضمن...
‫اون کوئینسی هم همینطور.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.