..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫زخمات بهتر شده؟
‫رنجی...
‫آره، اینوئه همشو درمان کرد!
‫البته انگار از اون آدمایی هستی ‫که حتی بکشیشونم نمی‌میرن!
‫ببند بابا!
‫اینوئه، روکیا رو هم درمان کرد!
‫خیلی طول می‌کشه انگار تا خوبِ خوب بشه!
‫اسکل، یادت رفته؟
‫آسیب فعلیش تنها دلیل ضعیف بودنش نیست!
‫روکیا زمان کافی واسه بازیابی ریاتسوش نداشته!
‫وقتی این آشوب باونتا راه افتاد...
‫ فرستاده بودنش دنیای زنده‌ها!
‫اون برای ریکاوری زمان نیاز داره.
‫آره راستی...
‫خب... تمیزکاریا تموم شده؟
‫تقریباً، بیشتر ساختمونا باید بازسازی بشن!
‫و آسیب‌دیده‌ها هم درمان...
‫هنوز خیلی مجروح داریم...
‫ولی انگار تقریباً کارمون تمومه.
‫انگار سیریتی رسماً وجود باونتا رو تأیید کرده!
‫و همچنین دلیل به‌وجود اومدنشونو!
‫آره!
‫کاریا می‌خواست کلاً وجود باونتا رو پاک کنه!
‫ولی به‌جاش، تأثیر برعکس داشت، اونم زیاد.
‫طبق معمول جوری زر می‌زنی انگار عقل کلی...
‫چی گفتی؟
‫بعدشم...
‫این اتفاقا افتاد چون شماها باونتا رو فرستادین اینجا!
‫چی، توی نفله خودتم با ماها بودی خیر سرت!
‫من...
‫اون‌موقع گزلو شکست داده بودم، یادت نیست؟
‫به‌خاطر اون هنوز زابیمارو خوب نشده کامل!
‫اون به‌خاطر این نیست که تو ضعیفی؟
‫هان، چی زر زر کردی؟
‫بابا عصبانیت نداره که، من فقط حقیقتو گفتم!
‫می‌شه دوباره بلغور کنی حرفاتو؟
‫فقط به‌خاطر اینکه یکم بهتر شدی اینقدر مغرور نشو!
‫تازه‌شم، تو فقط یه جایگزینی...
‫یه شینیگامی واقعیم نیستی!
‫الکی واس خودت دور بر ندار، فهمیدی؟
‫بابا گفتم که شرمنده!
‫نه، نمی‌تونم ببخشمت!
‫ببند بابا، خسته شدم!
‫این همدردی اعصاب‌خوردکن جدیدتو که اصلاً نمی‌تونم ببخشم!
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫امــــــــــــ...
‫انگار هردوتاتون حسابی شلوغ پلوغ کردین!
‫یادتون نرفته که کجایین الان، هان؟
‫ببخشید!
‫کوروساکی ایچیگو.
‫اگه کار و بارت اینجا تموم شده...
‫سریعتر برگرد دنیای زنده‌ها!
‫تو به اینجا تعلق نداری!
‫به خاطر توی لعنتی مجبور شدم غرغر بشنوم!
‫یعنی کل حرفامونو شنید بعد خودشو نشون داد؟
‫خفه‌شین دیگه!
‫دو تا آدم نادون!
‫چطوری، بیدار شدی!؟
‫معلومه، آخه چطوری می‌تونم با جیغ‌جیغای شما بخوابم؟
‫شما دوتا اصلاً ملاحظه‌ی منو نمی‌کنین انگار، نه؟
‫چه آرامشی!
‫هوم.
‫ولی، اصلاً فکرشو نمی‌کردم که دوباره پام به اینجا باز شه!
‫زیادی خودتو نخود هر آشی می‌کنی!
‫آره، شاید...
‫این چه وضعشه، یه چیزی بگو بابا!
‫دیگه هیچ باونتی نمونده!
‫این نبردی بود که فقط رنج باقی گذاشت!
‫آره!
‫کاریا...
‫اسیر گذشته‌ی باونتا بود...
‫احتمالاً فقط دیگه تحمل چیزای تکراری رو نداشت!
‫تکراری؟
‫آره، تا ابد زندگی‌کردن همچین آسونم نیست!
‫اون بارها شاهد بدترشدن وضع و تاریخ باونتا بود!
‫اونم یه‌چیزی در حدود هزارسال...
‫از نظر اون تاریخ بُرداری نبود که هی به جلو پیش بره...
‫بلکه چیزی بود که دایره‌وار به دور خودش می‌چرخید!
‫اون می‌خواست اون چرخه رو قطع کنه!
‫که می‌چرخید، هان!؟
‫درحال چرخشه...
‫من قراره منتقل بشم؟
‫نه بابا، نه بابا!
‫قرار نیست منتقل یا کاریت بکنیم!
‫فقط قراره تو دنیای زنده‌ها مستقر بشی!
‫خیلی وقت پیشا وقتی که به ‫عضویت دراومدی واسه ساپورت من اومدی یادته؟
‫به‌خاطر اونه!
‫امم...
‫دیدی، اصلاً یادشم نمیاد!
‫اونو از حافظه‌ش پاک کرده...
‫چون به شدت تجربه خرابی بوده!
‫مگه نه، کوچیکی؟
‫بازم امم...
‫ها، ببند بابا!
‫برو تو حیاط خودتو خاک کن بینم!
‫چی گفتی، من که علف نیستما!
‫می‌گم...
‫قراره مستقر بشی...
‫تو شعاع چهار کیلومتری اطراف کاراکورا.
‫با تواناییای تو فکر نکنم مأموریت سختی باشه واسه‌ت!
‫کاپیتان اوکیتاکه!
‫ک-کاپیتان!
‫خوب نیست اینجوری که... ‫باید استراحت کنین!
‫نه، امروز حالم بهتره!
‫با اینکه فقط یک ماه گذشته...
‫فکر می‌کردم که یکم مضطرب باشی!
‫به‌خاطر همین اومدم ببینمت!
‫ازتون خیلی ممنونم!
‫نمی‌خواد از این کارا...
‫به بیاکویا خبر دادی؟
‫عا، نه هنوز...
‫اوه، نه...
‫اگه کاپیتان کوچیکی بود، احتمالاً ‫بهم می‌گفت که بهش اطلاع ندم...
‫اونم درباره این چیزای کوچیک!
‫به‌خاطر همین می‌خواستم بدون این که بهش بگم برم...
‫که اینطور...
‫گرفتم!
‫اگه اینجوری فکر می‌کنی، اشکالی نداره!
‫من به بیاکویا می‌گم!
‫با خیال راحت برو به سلامت.
‫چشم.
‫درسته...
‫اون آغاز همه‌ چیز بود...
‫تا اینکه ایچیگو رو ملاقات کردم!
‫فکر می‌کردم آینده یه بُرداره که تا ابد ادامه داره...
‫من هنوز به این باور دارم که...
‫«بدین‌وسیله، افسر رتبه‌ششم جوخه‌ی 11، آبارای رنجی را
‫به سمتِ ستوان جوخه‌ی ششم منصوب می‌نمایم.»
‫تبریک می‌گم، آبارای-کون!
‫م-ممنون.
‫عا نه...
‫بنده متواضعانه این انتصاب رو می‌پذیرم ‫ستوان هیناموری!
‫نمی‌خواد اینجوری جواب بدی، خیلی رسمیه...
‫در هر صورت، خوشحال نیستی؟
‫اینجوری دوباره، یه قدم به کوچیکی بیاکویا نزدیکتر شدی!
‫ایکّاکو-سان...
‫هنوز وقتش نشده که با روکیا صحبت کنی؟
‫حتی اگه به عنوان یه اشراف‌زاده شناخته بشه ‫بازم تو یه ستوانی...
‫دیگه به اون سطح رسیدی.
‫40 ساله که دووم آوردی!
‫دیگه کم کم وقتشه که سنگاتونو با هم وا بکنین!
‫تازه‌شم قبلاً هم تو روکون کنار هم بودین!
‫اگه اینجوره...
‫باید عجله کنی!
‫کوچیکی-سان قراره امروز بعد از ظهر ‫بره دنیای زنده‌ها مستقر شه اونم برای یک ماه!
‫این که بده، آبارای-کون، عجله کن!
‫نه.
‫من به صورت رسمی یک ماه دیگه ترفیع می‌گیرم.
‫وقتی که اون برگشت...
‫یهویی بهش می‌گم ستوان شدم و سورپرایزش می‌کنم!
‫درحال چرخشه...
‫اگه سرنوشت یه چرخ‌دنده باشه...
‫پس وقتی که جلو می‌ریم تنها کاری که می‌تونیم بکنیم...
‫اینه که باور کنیم، هرچیزی که ‫در حال چرخوندن اونه بی عیب و نقصه!
‫در جهت حرکت اون چرخ دنده‌های ثابت...
‫بعدشم که... تیغ می‌تابه.
‫کجام؟
‫بیدار شدی؟
‫تو، یوشینویی؟
‫یوشینویی در کار نیست...
‫رانتائوـه.
‫رانتائو...
‫اینجا مخفیگاه رانتائوـه!
‫من چرا اینجام؟
‫من تورو آوردم اینجا!
‫تا شینیگامیا نتونن پیدات کنن.
‫مگه تو با کوروساکی ایچیگو و بقیه نبودی؟
‫چرا نجاتم دادی؟
‫کی می‌دونه؟
‫کاریا چی؟
‫مرده.
‫که اینطور.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مونشوی جوکای با قدرت همه‌ی باونتا پشتیبانی می‌شه!
‫می‌تونی از پسش بر بیای، کوروساکی ایچیگو؟
‫آدما، از کسایی که برتر از خودشونن بدشون میاد!
‫دوستای توهم فرقی با بقیه ندارن!
‫من ازشون حفاظت می‌کنم، چون عشقم می‌کشه!
‫من روحمو براشون می‌دم!
‫کاریا!
‫اگه این سرنوشت باونتاست که بمیرن...
‫من فقط باید قبولش کنم.
‫که اینطور.
‫در هر صورت تا وقتی که زخمات خوب بشن باید اینجا بمونی.
‫رانتائو-سان...
‫دیگه بیشتر از این کاری از دستم بر نمیاد.
‫بعد از این همه مدتم قصد برگشتن به سیریتی رو ندارم.
‫دلم می‌خواد به داستان آخرین باونت گوش کنم...
‫پس، من دیگه برمی‌گردم به دنیای زنده‌ها.
‫بقیه‌ی چیزا رو سپردم به اوکیتاکه ‫پس نیاز نیست نگران باشین.
‫شرمنده، ولی...
‫چیه؟
‫از طرف من از کوروساکی ایچیگو ‫بابت اینکه جلوی کاریا رو گرفت تشکر کن.
‫گرفتم.
‫بهش می‌گم.
‫ها؟
‫خب، هیچ‌کس متوجه حضور بنده نشده!
‫بزن بریم!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫چی تویی که ایچیگو، منو نترسون، کثافت آشغال!
‫عوضی، می‌خواستی یواشکی بخزی بری تو اتاق روکیا؟
‫چه عیبی داره که اینجانب بخواد با آبجی جونش باشه؟
‫من و آبجی جونم یه روحیم تو دوتا بدن!
‫من خودمو تمام و کمال وقف اون کردم!
‫چی چی می‌گی واس خودت که من نمی‌فهمم!
‫اگه بری اون تو بیاکویا با سنبون‌زاکورا سوراخ سوراخت می‌کنه!
‫ببند!
‫بعدشم شماها خیلی منو ایگنور می‌کنین.
‫وقتی بالاخره رسیدم بهتون...
‫همه چی تموم شده بود.
‫و شانسمو واسه بازی‌کردن توی یه نقش موثر از دست دادم!
‫یه نقش موثر؟ ‫نکنه واقعاً دلت می‌خواسته مفید واقع بشی؟
‫فکر می‌کنی واسه چی پا شدم اومدم این دنیا؟
‫باشه بابا، فهمیدم حالا بیا بریم!
‫سنکایمون دیگه تقریباً آماده‌ست!
‫عه، پس آبجی چی؟
‫اون آسیب دیده، پس باید همینجا بمونه تا ریکاوری بشه!
‫چی، پس چاره‌ای نیست باید کنار آبجی جونم بمونم!
‫ولم کن، ایچیگو!
‫اینجا بودنت هیچ سودی نداره!
‫لعنتی!
‫اگه فقط یکم قدرت می‌داشتم!
‫می‌تونستم هم باونتا هم شینیگامیا رو بنشونم سر جاشون...
‫بعد اونوقت آبجی با جیغ و داد میومد بغلم!
‫قدرت، هان؟
‫اون این قدرتو به‌دست آورد بعد توسط همون قدرت کنترل شد...
‫آخرشم، چاره‌ای جز نابود کردن خودش نداشت!
‫کاریا قدرت می‌خواست، تا بتونه سرنوشتو تغییر بده...
‫چیزی که من می‌خواستم...
‫اون چرخه‌ی تکراری بود!
‫ایــــــچیــــــــگــــــــــــو!
‫دیدیش؟ ‫اینو دیدیش؟
‫این جدید ترین چپتر سپر بده!
‫بد... اون چیه دیگه؟
‫چی، هوی هوی هوی...
‫خودت قبلاً گفتی که...
‫از سی‌دی نگاه‌کردن و اینجور چیزا خوشت میاد!
‫یادم رفته.
‫عــــــــــــــــــه؟!
‫من خوشم میادا از اون...
‫ببند من با تو حرف نمی‌زدم میزوئیرو!
‫خیلی خفنه، مگه نه؟
‫من استنلی فوردو دوست دارم...
‫فقط یه چرخه نیست...
‫می‌چرخه، و هروقت که...
‫خورشید، ماهو لمس کنه...
‫دنیا خودشو به یک شکل جدید تغییر می‌ده!
‫خب پس، خوراکی مورد علاقه‌ت چیه؟
‫گوتسوبوکو.
‫امکان نداره، اونوقت باموکوهنم باهاش دوست داری؟
‫اوهوم دوست دارم.
‫اوکی، این چیزیه که بخت و اقبالت می‌گه!
‫تو حسابی با من مچی!
‫با این سؤالات معلومه که هست!
‫چیکار داری می‌کنی، عوضی؟
‫ها؟!
‫فعلاً تاتسوکی!
‫عا، منم دیگه کم‌کم دارم می‌رم خونه.
‫شرمنده، باید برم یه‌جایی.
‫عه، پس بعداً می‌بینمت!
‫اگه چیزی وجود داشته باشه که تغییر نکنه...
‫مطمئنم که این درموندگی منه!
‫نی-چان: داداش
‫عا، پس واقعاً اومدی، نی-چان!
‫ببخشید، ولی اون ناپدید شده.
‫آره.
‫من می‌تونم روحا رو ببینم، می‌تونم لمسشون کنم...
‫می‌تونم باهاشون حرف بزنم...
‫ولی فقط در همین حد!
‫اون هواپیما...
‫قراره حیف شه...
‫عیبی نداره!
‫لابه‌لای لباسام بوده...
‫گاهی اوقات اینجوری فقط ناپدید می‌شن.
‫نمی‌دونم چرا ناپدید می‌شن.
‫گاهی اوقات فقط یه لکه خون از خودشون به‌جا می‌ذارن.
‫که اونم فقط من می‌تونم ببینم و ‫تا حدودی یکم از دردشونو احساس کنم.
‫مهم نیست چقدر تلاش و تمرین کنم ‫آخرم نمی‌تونم ازشون محافظت کنم.
‫هروقت بهش فکر می‌کنم، قلبم مثل تیغ شمشیر می‌شه.
‫این یه چرخه‌ست!
‫عا، داداشی!
‫اینجام، اینجا!
‫ببخشید، دیر کردم...
‫امروز سه تا گربه و شیش تا سگ از اونجا رد شدن!
‫که اینطور، چیزی نگفتن؟
‫سگ قهوه‌ایه واقعاً شیطون بود!
‫هی اینجا جیش می‌کرد!
‫کلیم بهش گفتم اینکارو نکنه ولی گوش نمی‌کرد!
‫ببین، برات یه گل آوردم!
‫واو، چه قشنگ!
‫حالا خوب شد.
‫ها، چیشده؟
‫دوباره فردا هم میای؟
‫یه چرخه...
‫آره، گرفتم!
‫اگه سرنوشت یه چرخ‌دنده باشه...
‫فردا دوباره برمی‌گردم.
‫ماها...
‫مرسی، داداشی...
‫دونه‌های شنیم که بین اون چرخ‌دنده‌ها له شدیم.
‫اوکیه دیگه گریه نکن!
‫کاری نیست که بتونیم بکنیم.
‫فهمیدی؟
‫فقط قدرت می‌خوایم.
‫اگه چیزی باشه که نتونیم راحت ازش محافظت کنیم...
‫دوست داریم که یه شمشیر تو دستمون باشه.
‫واقعاً قدرت تخریب سرنوشت ‫تو چرخش یه شمشیر متجسم میشه.
‫یعنی این قدرتی که من دارم، قدرت شکست‌دادن سرنوشته؟
‫یا اینکه قراره سرنوشتی مثل سرنوشت کاریا داشته باشم؟
‫فکرکردن بهش بی‌فایده‌ست!
‫این قدرت برای اینه که از همه محافظت کنم.
‫همینجوری درستشه، نه؟
‫چیشده، ایچیگو-کون؟
‫اوکیتاکه-سان...
‫چرا اینقدر فاصله گرفتی؟
‫داشتم به اینکه چرا کاریا ‫می‌خواست قدرت به‌دست بیاره فکر می‌کردم!
‫کاریا احتمالاً به تاریخ به شکل دایره‌وار نگاه می‌کرده!
‫احتمالاً قصد داشته به زور این چرخه رو پایان بده.
‫نمی‌دونم که درست بوده یا غلط...
‫ولی اگه بازم همه‌چیز هی تکرار بشه...
‫اگه رفیقاتو کنار خودت داشته ‫باشی احتمالاً مشکلی پیش نمیاد، نه؟
‫این چیزی نیست که به این راحتیا بشه بهش جواب داد.
‫تاریخ چیزیه که امتداد پیدا می‌کنه، یا به دور خودش می‌چرخه؟
‫حتی اگه بچرخه هم...
‫باید سعی کنیم اون حلقه رو در هم بشکنیم؟
‫یا باید به همین بسنده کنیم؟
‫ایچیگو، همه اینجان!
‫کوروساکی-کون!
‫ایچیگو!
‫این همه راه کوبیدیم اومدیم ‫این دنیای ناشناخته، یعنی جامعه‌ی ارواح...
‫خیلی غم انگیزه ولی دیگه زمان جدایی رسیده...
‫اگه بخوای می‌تونی بمونی!
‫خیلی بدجنسی!
‫دیگه کم‌کم وقتشه.
‫بیا بریم خونه، ایچیگو!
‫آره...
‫چرخه، هان؟
‫ممنون، ایچیگو!
‫بیا دوباره همدیگه رو ببینیم...
‫این چیه دیگه، آخه همچین شهر کوچیکی...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.