..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫با پایان مبارزه در برابر باونت‌ها،
‫ایچیگو و دوستان به دنیای زنده‌ها بازگشتند.
‫و زندگی آرام خود را از سر گرفتند.
‫اگرچه، یک دانش‌آموز انتقالی، این آرامش را برهم زد.
‫دانش‌آموز انتقالی مرموز، هیراکو شینجی،
‫اعلام کرد که به ارتش نقابدار، وایزاردها تعلق دارد.
‫وایزاردها شینیگامی هستند،
‫شینیگامی‌هایی که قدرت هالو را درونشان بیدار کرده‌اند.
‫درضمن، ایچیگو را با بهانه‌ی شباهتشان ‫به گروه خودت دعوت‌ کرده‌اند
‫و به او گفته‌اند که نباید خود را قاطی شینیگامی‌ها کند.
‫در همین اثنا، گرند فیشر به کون حمله نمود،
‫کونی که در بدن ایچیگو به خوشگذرانیِ شبانه رفته بود.
گرند فیشر حملات گروه لیرین را خنثی نمود
‫و به گرفتنِ جان کون نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد.
‫اما... کونی که در آستانه‌ی مرگ بود،
‫و خود را در سیطره‌ی گرند فیشر می‌دید،
‫یک ناجی غیرمنتظره را بالای سر خود دید.
‫چیزی که می‌خواستی رو گرفتی؟ انتقامو می‌گم.
‫پس اومدی...
‫پس از آن، ایشّین و اوراهارا در مورد دشمنان ‫جدیدشان، آرانکارها به بحث و گفتگو پرداختند،
‫و همین‌طور گروه مرموز، وایزاردها.
‫در همین احوال، ایشیدا فهمید که پدرش یک کوئینسی است.
‫وقتی که وایزارد بشی، دیگه راه برگشتی نداری.
‫تو همین الانشم با مایی، ایچیگو.
‫و پس از آن، داستان جدید به جریان افتاد...
‫خوش برگشتی!
‫ایچیگو!
ها؟! چی؟ چی شد؟
‫وایسا باباخان! چیکار می‌کنی؟!
حالت خوبه، داداشی؟
چ-چی شده، ایچیگو... حالت خوب نیست؟
‫آها... فهمیدم چی شد... ‫امتحان امروزتو ریدی، مگه نه؟
‫نگران نباش، ایچیگو...
من، کوروساکی ایشّین، اینقدر بدبخت نیستم
‫که سر نمره‌های امتحانت باهات دعوا کنم!
‫آیا نمراتتان پایین است؟ به درک که پایین است!
‫نمره به چه درد می‌خورد؟! ‫نمره را کجا می‌توان فرو کرد؟!
‫باورم نمیشه یه پدر داره این حرفو می‌زنه.
‫یک دانش‌آموز دبیرستانی باید عشق را دریابد،
‫و کارهایی بکند که بر والدینش پوشیده باشد!
عشق چیزیه که نمی‌شه به والدین بگیم؟
‫پس بریز بیرون! همه‌شو بریز بیرون!
‫هوم! 90% عشق‌های نوجوانانه در دوران تحصیل رخ می‌دهند!
منظورت دوران بلوغه؟
‫شرمنده، منو برای شام صدا بزنین.
ها؟ ایچیگو؟
‫ایچیگو؟!
‫باباخان اگه یه عذرخواهی می‌کردی، ‫خوشحال می‌شد، از دست تو!
‫‫ها؟ اوووو! ای بابا، ایچیگوی خودمونه که! ‫زود اومدی خونه، چی شده؟
‫نه اینکه منتظرت بوده باشما... ولی خوش اومدی.
‫چی شد چی شد چی شد؟!
‫منو بگو که عین یه آدم متشخص دارم بهت خوش‌آمد می‌گم!
‫الان شبیه این عروسکای مومی شدی ‫که سه‌لایه موم روشون کشیدن!
‫یه زری بزن، الاغ!
هی هی! بابات چطور بود؟
مثل همیشه؟ یا با همیشه‌ش فرق داشت؟
‫مرتیکه!
‫خب، دوستان، بهتره برگردیم خونه‌هامون.
‫چشم.
‫خب... در مورد داستان امشب، ‫همگی شتر دیدین ندیدینا...
‫در مورد باباش حرف نزن، مرتیکه‌ی الاغ نفهم!
‫کیسکه-سان میاد به تلی از پارچه و پنبه تبدیلت می‌کنه‌ها.
‫وای، خدا رو شکر که به موقع اینجا بودم.
‫ولی این یارو اینقدر عادی شده که الان خوابم می‌گیره!
‫بابا، اون دهنتو بهم بدوز، گوساله!
ایچیگو؟
چیزی شده؟
‫نه... چیزی نیست.
عه؟
شرمنده... می‌شه تنهام بذارین؟
‫ولی...
‫چته بابا؟! مرتیکه غمباد افسرده‌ی شل‌مغز؟!
هی، چیکار داری می‌کنی؟
‫این که اینقدر تو خودت غرقی، حالمو بهم می‌زنه!
‫نه نه... دیگه جای من اینجا نیست.
‫بنده می‌رم از پیاده‌روی در طبیعت ‫فیض ببرم، راه بیفت، لیرین.
‫ولی...
‫یالا بیا!
عه، وایسا، چی شد؟
‫اگه می‌خواد وسط کشتیای شکسته‌ش شنا کنه، بذار بکنه!
‫هی تو! داستان چیه؟!
‫عجب! مفت‌خور بودنم سختیای خودشو داره!
‫چش بود این...؟ ادای آدمای باحالو در میاره یهویی.
‫بعد از اینکه از خودم روندمش...
‫از اون موقع ، اون نقاب که مدام بعد ‫از هر دفعه‌دور انداختنش پدیدار می‌شد،
‫یهویی ناپدید شد.
‫و از اون موقع...
‫از اون موقع، صداشو می‌شنوم، ‫داخل سرم اون منو صدا می‌زنه.
‫نیازی نبود که اینو از هیراکو بشنوم...
‫اگه اینطوری ادامه پیدا کنه...
اگه اینطوری ادامه پیدا کنه، چی میشه؟
‫عوضی...؟!
‫خیلی داری شلوغش می‌کنی، ایچیگو...
‫خیلی راحت می‌شه ذهنتو خوند.
‫جالبه... حتی بیشتر از اینا می‌ترسونمت!
‫ذره‌ذره بهت نزدیکتر میشم!
‫نه این‌که روز به روز، خیلی سریع‌تر از این‌حرفا!
‫خودت که می‌فهمی؟ من هرلحظه دارم بهت نزدیکتر میشم!
‫هی‌نزدیک و نزدیکتر... ‫آخرشم می‌بلعمت و می‌ری پی کارت!
‫بعدشم که... عوضی... محو می‌شی!
اگه اینطوری پیش بره، خطریه، نه؟
‫فعلاً!
من... چیکار باید بکنم؟
داداش ایچی... میشه بیام تو؟
‫کارین...
‫بهم بگو چی شده، داداش ایچی!
چیزی اذیتت می‌کنه، داداش؟
‫چی داری می‌گی؟ ‫چیزی اذیتم نمی‌کنه.
‫من رازتو می‌دونم...
‫من از رازت خبر دارم، داداش ایچی...
‫تو یه شینیگامی‌ای!
‫امروزم هیچی، طبق معمول!
‫وای، حوصله‌م سر رفت!
‫وقتی آدم سر پسته و اتفاقی نمیفته...
‫خیلی شکنجه‌آوره، اوی...
‫اوی، رین! می‌شه هی شیرینی نخوری اونجا؟!
‫برو چایی درست کن بینم!
‫یکم باملاحظه باش، شل‌مغز!
‫شرمنده... الان می‌رم...
‫یه واکنش دریافت کردم!
‫موقعیت 3600 تا 4000، بخش شرقی کاراکورا!
‫لطفاً بررسی و تأیید بشه!
هی! اوضاع چطوره؟
‫هی، خوش موقع اومدی، آکون!
ها؟
‫بیا ببین... مهمون داریم.
چی شد؟! چیزی افتاد اونجا؟
یعنی اینجا امنه؟
من... شینیگامیم؟
چ-چی داری می‌گی...؟
شینیگامی آخه؟ منظورت چیه، کارین؟
‫خودتو به اون راه نزن!
‫من می‌تونم ببینم... یه مدتی هست که می‌بینم.
‫اولش، نمی‌فهمیدم چی به چیه...
‫ولی اون عمو کانونجی...
چه خبره... این ریاتسو مال چیه؟
باباجون... الان زلزله رو حس کردی؟
‫داداش ایچی...!
‫کارین!
‫شرمنده... وقت ندارم الان...
کجا داری می‌ری، داداش ایچی...؟
‫شرمنده!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫گزارش! از جوخۀ 12 گزارش دریافت کردیم!
‫در ناحیه‌ی شرقی شهرک کاراکورا، آرانکار رصد شده!
‫تعدادشون دوتاست!
با توجه به ریاتسو، تراکم و پایداری
‫بر این باوریم که حسابی پیشرفته هستن.
‫اوی، آریساوا...! دیگه باید امروز تعطیل کنیم.
‫شما برین... من یکم دیگه باید بدوم.
‫تو عین همیشه پر از انرژی‌ای!
‫نخسته! تا فردا!
کارین-چان، تو الان صدای بنگ نشنیدی؟
چی شده؟ حالت خوبه؟
‫چیزی نیست، خوبم...
واقعنی...؟
‫واقعنی... داداش ایچی گفت تا شام حاضر نشده صداش نزنیم.
‫که اینطور...
کارین-چان؟
‫تا وقتی نقاب داشتم، یه چندباری اومدم اینجا...
‫ولی دنیای زنده‌هام عین همیشه کسالت‌باره، اوی...
‫تراکم ریشی اینجا خیلی پایینه، ‫به زحمت میشه نفس کشید.
‫اینقدر غر نزن. ‫گفته بودم که تنها از پسش برمیام.
‫خودت اصرار داشتی که بیای، یامی.
‫باشه باشه...
‫عذر می‌خوام، عذر می‌خوام.
‫شهاب‌سنگ بود؟ ‫من که چیزی ندیدم.
پس چی افتاده این‌تو؟
‫اشکالی نداره نزدیک شیم؟ ‫بابا این کارو نکن!
‫ولی حس ناجوری ازش می‌گیرم...
‫طوری نمیشه بابا!
اینجا چه خبره؟
‫شماها که ریریوکو ندارین، نزدیک من نشین بینم!
‫عه؟!
‫وایسا، سادو-کون!
‫فایده نداره، اینوئه... اون دیگه مرده.
ها؟
‫می‌بینیش که... اونو می‌گم...
‫تمام ارواح این منطقه دارن مکیده میشن.
‫ای وای!
نکنه دوباره...؟
‫نه، باونت نیستن... ‫اونا دیگه از بین رفتن.
‫درضمن، روششون با باونتا فرق داره...
‫حجم عملکردشونم همینطور...
پس کار کیه؟ آخه چطوری؟
‫باید عجله کنیم...
‫هوم...
می‌شه یه خواهش ازت بکنم، اینوئه؟
عه؟
‫وقتی به موقعیت رسیدیم...
‫اگه بازمانده‌ای بود... برشون دار و از اونجا دور شو.
‫ولی، سادو-کون، تو تنها می‌مونی...
‫می‌دونم می‌خوای بجنگی...
‫ولی من نمی‌تونم زخمیا رو درمان کنم.
‫فقط تویی که می‌تونی بازمونده‌ها رو نجات بدی.
‫لطفاً... اینوئه...
‫اوق! حالم بد شد!
‫طبیعیه... ارواح ضعیف اصلاً خوش‌طعم نیستن.
‫ولی اینا جوری به من زل زده بودن ‫که انگار یه چیز عجیب‌الخلقه دیدن.
‫اونا نمی‌تونن ما رو ببینن، ‫به تو نگاه نمی‌کردن.
‫خودم می‌دونم، ولی هنوز رو اعصابمه!
خب؟ حالا باید چند نفرو بکشیم؟
‫یه نفر... نیازی به کشتن بقیه نیست.
اینجا پر از روحه و فقط یکی رو می‌خوای بکشی؟
اینجا، تو دنیا ز زنده‌ها
‫بهم گفتن که فقط سه نفرن که اونقدر ‫ریاتسو دارن که بتونن با ما بجنگن.
‫بقیه‌شون آشغالن... ‫پس پیدا کردنشون باید راحت باشه.
‫غافلگیر شدم...
ها؟
‫یه بازمونده داریم.
‫چ-چه اتفاقی افتاد... آخه...
‫او-اونا چین دیگه...؟
‫این دیگه چیه...؟! نمی‌تونم رومو برگردونم...
پس نتونستم با گونزویی روحشو بمکم؟
‫فرقی نمی‌کرد تو فضای بسته باشه یا باز.
این یعنی این تو روحش قدرت داره، نه؟
‫اولکیورا! این همونه؟!
‫خوب نگاه کن، احمق.
‫فقط به خاطر اینکه بهش نزدیک شدی، ‫روحش داره له می‌شه.
‫اونم آشغاله.
چیش... پس شانسکی از گونزوییِ من جونِ سالم به در برده؟
‫مسخره‌ست!
‫بدرود!
ها؟ شماها دیگه کی‌این؟
این یارو... یه لگد آروم زد و این‌همه قدرت پشتش بود؟
‫واقعاً اینوئه از پسش برنمیومد...
‫اینوئه... کاری که گفتمو بکن. ‫آریساوا رو بردار و برو.
‫هوم... مراقب خودت باش، سادو-کون!
‫اولکیورا! این همونه؟!
پسکیزا به پرتغالی می‌شه جستجوکردن
‫یامی، تو باید بیشتر روی پسکیزا تمرین کنی،
‫سعی کن خودت بتونی قضاوت کنی.
‫با یه نگاه باید متوجه بشی...
‫اونم... آشغاله.
‫که اینطور...
‫سادو-کون!
‫اولکیورا!
‫طاقت بیار!
این زنم... آشغاله؟
‫آره، آشغاله...
‫که اینطور...
‫سادو-کون!
‫سادو-کون از همون اولش فهمیده بود...
‫که اینا خیلی قوین...
‫اینو می‌دونست که روبروشون شانسی نداریم.
‫احتمالاً به همین خاطر بود که سادو-کون...
‫برای اینکه از من و تاتسوکی-چان محافظت کنه...
می‌خواست که تنهایی بجنگه، نه؟
‫سانتن‌کشّون...!
این دیگه چیه...؟
‫سوتن‌کیشّون!
‫چی شد؟ درمانش می‌کنی؟!
‫پس این هنوز زنده‌ست؟! ‫عجب سمجیه، اوی...
قدرت درمان؟
‫نه، این نیست...
‫این قدرت درمان نیست... ‫این معکوس‌کردن زمانه، معکوس‌کردن مکانه...
‫هرچی که هست، با درمان فرق داره.
‫قدرتیه که به عمرم ندیدم.
‫تو انسان عجیبی هستی... زن.
‫یه‌جوری... یه جوری باید طاقت ‫بیارم تا کوروساکی-کون برگرده.
‫نمی‌شه... برای چی باید همیشه به کوروساکی-کون تکیه کنم؟!
‫من دوبار تو جامعه‌ی ارواح بودم!
‫هر دوبارشم بدون اینکه کاری بکنم برگشتم.
‫برای همین دیگه نباید به کوروساکی-کون فشار بیارم.
‫نمی‌دونم که چی داره کوروساکی-کونو اذیت می‌کنه، ولی...
باید بدون کمک کوروساکی-کون، این دوتا رو نجات بدم
‫تا یکم کار اون ساده‌تر باشه!
‫این تنها کاریه که از دستم برمیاد...
‫سوباکی!
‫ها؟!
‫کوتن‌زانشون!
‫تاتسوکی-چان، سادو-کون، ایشیدا-کون، کوروساکی-کون!
‫من...
‫از همه‌تون مراقبت می‌کنم!
‫پس می‌زنم!
این دیگه چی بود؟ مگس؟
‫سوباکی-کون... نمی‌شه که!
چیکار کنم، اولکیورا؟
‫این دختر یه تکنیک عجیب داره.
بهتر نیست اینو زنده ببریم پیش آیزن-سان؟
‫آیزن؟!
‫نه، نیازی نیست.
‫محوش کن، یامی.
‫رو چشم.
‫کی هستی عوضی؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.