..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شینیگامی...
‫آنها نگهبانان غیبی دنیای زنده‌ها هستند.
آنها، متعادل‌کننده‌هایی هستند که از نزدیک
‫تعداد بیشمار ارواح را چه خوب و ‫چه بد در این دنیا تحت نظر دارند.
‫کسی که جامعه‌ی ارواح را به آشوب کشیده بود، آیزن،
‫حرکتش را آغاز کرده بود.
‫آرانکارها که مخلوقات آیزن به وسیله‌ی هوگیوکو هستند،
‫هوگیوکو عنصریست که مرز میان شینیگامی‌بودن ‫و هالوبودن را از میان برمی‌دارد...
‫همان آرانکارها در کاراکورا پدیدار گشته‌اند.
‫لعنتی! بدنم تکون نمی‌خوره!
‫من تو رو انکار کردم... ‫حالا اومدی مزاحمم میشی؟!
‫لعنتی!
‫ایچیگویی که به اولکیورا و یامی باخته بود،
‫به دست اوراهارا و یوروئیچی نجات پیدا کرد.
‫ایچیگو دچار افسردگی شده بود...
اما به منظور مبارزه با آرانکارها
از طرف جامعه‌ی ارواح
‫کاپیتان هیتسوگایا و چند تن دیگر ‫به دنیای زنده‌ها فرستاده شدند.
‫ای نادون!
‫همون کثافتایی رو می‌گه که تویِ مرتیکه رو ترکوندن!
‫دقیق بخوام بگم، منوسا سه درجه دارن.
‫اولین سطحشون، گیلیان‌ـه.
‫دومین سطحشون، آجوکاس‌ـه.
‫به سومین سطحشون هم می‌گن، واستو لورده.
‫اینا سه سطح برتر منوسا هستن.
‫قد و هیکلشون شبیه آدمیزاده...
‫شنیدیم که فقط چندتا از اونا تو هوئکو موندو هستن، ولی...
‫بذار واضح برات بگم...
‫اون واستو لورده‌ها از کاپیتانای شینیگامیا هم قوی‌ترن.
‫اگه آیزن بیشتر از 10 تا از این واستو ‫لورده‌ها رو در اختیار داشته باشه...
‫کار جامعه‌ی ارواح تمومه.
‫ما برگشتیم... آیزن-ساما.
‫خوش برگشتین، اولکیورا، یامی.
‫خب... از دستاوردهاتون بهم بگین... ‫جلوی 20 برادر و خواهرتون این‌کارو بکنین.
‫نشونمون بده، اولکیوا...
‫بگو تو دنیای زنده‌ها چی دیدی و ‫چی حس کردی، هرچی که هست.
‫چشم.
‫بفرمایین تماشا کنین.
‫فهمیدم.
‫پس به همین دلیل تصمیم گرفتی ‫که اون ارزش کشته‌شدن نداره؟
‫بله.
‫دستور شما این بود که اگه خطرناک‌بودنش ‫اثبات شد، کشته بشه.
‫خیلی دلرحمی!
‫اگه من بودم، اون عوضیا رو با مشت اول می‌کشتم.
‫گریمجو...
‫کاری به استدلالت ندارم...
ولی اگه واژه‌ی کشتن تو دستور اومده
‫پس باید می‌رفتی و کشتار راه مینداختی، نه؟!
‫موافقم... هرچی که هست، دشمن ماست.
‫شاید دلیلی برای کشتنش وجود نداشته باشه،
‫اما دلایلمون برا زنده‌گذاشتنش از اون هم کمتره.
‫راستی، یامی...
انگار تو رو زدن پکوندن، نه؟
‫شاید بگین که ارزش کشته‌شدن نداشته...
‫ولی بیشتر به نظر میاد که نتونستین بکشینش.
‫عوضی... گریمجو...
مگه ندیدی اونجا چی شد؟
‫اونایی که منو زدن...
‫یه مرد صندل‌پوش بودن و یه زن سبزه.
از اونایی که دوزاریت کجه، نه؟
‫من الان گفتم که اونا رو هم با یه مشت خلاص می‌کردم!
‫چی گفتی؟!
‫تمومش کنین.
‫گریمجو...
تو هنوز متوجه نشدی که اون هنوز برای ما خطری نداره؟
ها؟
‫چیزی که آیزن-ساما مدنظرشونه، ‫سطح فعلی قدرت اون نیست،
‫رنج پیشرفت اونه.
‫درسته که قدرتای بالقوه‌ش واقعاً تأثیرگذار بودن.
‫اما همزمان خیلی ناپایدار بودن.
‫اگه همین‌طوری ادامه پیدا کنه،
‫حتی احتمال این وجود داره که دست به خودنابودی بزنه.
‫یا اینکه ما بتونیم اونو تحت کنترل دربیاریم.
‫برای همین بدون‌ کشتن اون برگشتم.
‫برای همین می‌گم دلرحمی دیگه!
‫اگه اون قوی‌تر از اونی بشه که ‫پیش‌بینی کردی و علیه ما اقدام کنه،
اون وقت می‌خوای چیکار کنی، عوضی؟
‫اگه اون اتفاق بیفته، خودم از شرش خلاص میشم.
با اینکه نباید مشکلی داشته باشی، درسته؟
‫درسته... مشکلی وجود نداره.
‫کاری که می‌خوایو بکن... اولکیورا.
‫خیلی لطف دارین.
هی، واقعاً باید اینو اینطوری درآورد؟
‫اوووو... در اومد، همینه، همین.
‫عه... یکم حال‌بهم‌زنه ولی...
‫گیکونگانا به این راحتی در میان...
‫خیلی ساده ساخته شدن، یا بهتره بگم دلم به حالشون می‌سوزه.
‫الحق که اینا ساخته‌ی بخش تحقیق...
‫هی...
‫و توسعه‌ست... خیلی یونیکه!
‫با شمام، هی!
چی می‌گی تو؟
شماها کی می‌خواین برگردین؟
‫چی داری می‌گی؟ ‫برگشتی در کار نیست.
‫باید تا نبرد با آرانکارا تموم میشه، همینجا بمونیم.
عه؟ اینجا بمونین؟ کجا می‌خواین بخوابین؟
‫بذار واضح بگم...
‫ما اینجا جا نداریم از همه‌تون پذیرایی کنیم.
عه؟ حتی منِ بیچاره و خشگل؟
‫عه؟ ها؟ مخصوصاً تو یکی اینجا نمی‌تونی بمونی!
‫بعدشم... اصلاً من چرا باید بخوام شما رو اینجا نگه دارم؟!
‫چیکار می‌کنی، بیشعور!
‫ده تا دکمه رو هم باز کنی، وقتی می‌گم نمیشه، یعنی نمیشه!
‫حتی اگه دامنتو یکم بدی بالا هم نمیشه!
‫لعنتی! من اصلاً اغوا نمیشم!
‫من از اون مردام که اصلاً وسوسه نمیشن!
در این صورت، چرا اون انگشتاتو نمی‌بندی؟
‫خب، در هر صورت، بهتره من پیش اوریهیمه بمونم.
منظورت چیه؟ یعنی ازش اجازه گرفتی؟
‫اجازه که نگرفتم، ولی اون از اون دختراست که نه نمی‌گه.
چی...؟ یعنی اینوئه-سان و رانگیکو-سان قراره تو یه اتاق بخوابن؟
‫آخه این چه گلستان ممنوعه‌ایه؟!
چطوره این ماسکوت عزیزو با خودتو ببرین برای نگهبانی؟
کاپیتان، تو هم میای؟
‫چرت نگو، الاغ!
‫بیا بریم دیگه... خوش می‌گذره‌ها...
‫به تو که آره...
‫منم دیگه می‌رم...
جایی دارین بمونین؟
‫البته که نداریم...
‫ولی جای نگرانی نیست.
‫بعدشم من به تو تکیه نمی‌کنم.
‫یه جایی پیدا می‌کنم که بشه توش خوابید.
‫راستی، وقتی تو شهر راه می‌ری اون شمشیر چوبی رو مخفی کن.
‫بسیار خب... منم که می‌رم پیش اوراهارا-سان.
دوباره می‌خوای پیش اون بمونی؟
‫البته که دلم نمی‌خواد...
‫ولی می‌دونی...
‫یه سؤالی ازش دارم، پس می‌رم اونجا...
که اینطور...؟
‫مراقبت کن!
هی... شما کجا تشریف می‌بری؟
‫وایسا بینم! روکیا!
‫روکیا!
‫نادون نباش!
‫من فقط یه‌جا برای زندگی دارم!
‫مگه خری؟! الان خانواده‌م تو رو می‌بینن!
‫می‌خوای چه بهونه‌ای براشون بیاری؟!
‫هی، گوش کن بینم، عوضی!
‫اوه!
‫بوی هالو میاد... ‫ترتیبشو بدیم؟
‫ولش کن، حوصله ندارم.
مگه اون یارو کورومادانی مسئول اینجا نیست؟
‫هممم... راست می‌گی...
‫ولی به عنوان یه هالو... بوی جالبی می‌ده...
برای چی باید خودمو نگرانش کنم؟ مگه خرم؟
‫می‌دونی، کوروساکی-کون برگشته به حالت عادیش!
‫بعدشم که...
‫بعدشم...
‫واقعاً... کوچیکی-سان محشره...
‫ته دلم... بهش حسودیم میشه!
‫همون‌طور که مستحضرین... ‫من همه‌چیمو از دست دادم.
‫دیگه نه جایی برای موندن دارم و نه غذایی برای خوردن.
‫ای خدا...
‫تو رو خدا بذار بمونه، بابایی!
‫هرچی تو بگی، یوزو...! ‫دقیقاً داشتم به همین فکر می‌کردم!
‫تا هروقت می‌خوای اینجا بمون، روکیا-چان!
هی هی، اون شستتو نبینم ترجیحاً... میشه؟
‫می‌فهمن همه‌ش فیلم بوده.
‫مامانشون! گوش می‌دی به من، مامانشون؟!
‫ما دیگه یه دختر سومم داریم!
‫خب... با توجه به ادا و اطواراش...
‫انگار این یارو هیچ شکی بهت نداره.
‫وای... درست تو همون لحظه اسیر شدم!
‫اون یونیفرم... بسته به اینکه کی بپوشدش...
‫می‌تونه به یه تیغ برنده تبدیل شه!
‫مثل یه تیغ مخفی...
‫که زرهِ هرچی منطق و استدلاله رو می‌پوشونه.
‫خفه میشی لطفاً؟ ‫جات می‌ذارما...
‫عه؟ آه وایسا!
این بود ری‌اکشنت؟
‫نه عزیزم با تو نبودم.
‫اوی! وایسا بینم!
ها؟
اون دیگه چیه؟
‫واقعاً جات می‌ذارما... آسانو-سان...
‫با من رسمی نباش!
‫می‌دونی چی شد؟! فکر کنم که هیولای واقعی تو آسمون دیدم!
‫دست از سرم بردار، آسانو-سان!
‫نمی‌خوام!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
می‌خوای بمونین...؟ تو خونه‌ی من؟
مشکلی نیست، ولی چرا...؟
‫باریکلا به این جواب!
‫می‌دونستم نه نمی‌گی!
‫عاشق همین اخالاقتم، اوریهیمه!
در این صورت می‌شه برم حموم؟
‫این همه‌ هیجان باعث شده عرق کنم!
‫لای سینه‌هام...
‫آه، حموم که اون سمته!
‫تو هم بیا بریم، اوریهیمه!
عه؟
‫من که تازه رفتم...
‫آخ آخ آخ! رانگیکو-سان!
‫آه، وایسا ببینم...
ها؟
اگه جایی برای رفتن نداری، می‌تونی بیای داخل، می‌دونی؟
ها؟
‫خفه شو!
حموم چطوره؟
‫خیلی خوبه... فقط یکم کوچیکه اینجا.
‫عذر می‌خوام.
‫آه، شرمنده... منظورم این نبود.
می‌گم... تو چرا امروز اینقدر دمقی؟
‫عه؟ نه من که دمق نیستم!
‫اگه حرفی داری بهم بگو... گوش می‌دم.
‫نه... ولی... من دمق نیستم اصلاً.
‫اگه باهام حرف نزنی، یه‌کاری می‌کنم دردت بیادا!
‫«ببخشید که من ضعیفم!»
‫سری بعد، حتماً...
‫ازت محافظت می‌کنم.
کوچیکی-سان... خیلی محشره‌، مگه نه؟
‫کوروساکی-کون یه مدت حالش خوش نبود، ‫اما اومد و حالشون خوب کرد.
‫درجا کاری کرد که حالش بهتر شه.
من... اصلاً فایده ندارم... مگه نه؟
‫من می‌خواستم حال کوروساکی-کونو خوب کنم، فقط همین...
‫به این فکر می‌کردم... ولی نشد...
‫وقتی کوچیکی-سان برگشت، کوروساکی-کون دوباره خوب شد...
‫منم باید خوشحال می‌شدم طبیعتاً ولی...
‫ولی...
‫ولی... من... به کوچیکی-سان حسودیم میشه!
‫کوچیکی-سان... مهربونه... نجیبه... قویه... قشنگه...
‫حال کوروساکی-کونو هم خوب میکنه.
‫من واقعاً دوستش دارم... ولی چرا من اینجوریم...
‫اینو تو مدرسه حس نمی‌کنم...
‫ولی وقتی میام خونه و تنها میشم، اعصابم خورد میشه!
‫وای... خیلی خجالت‌آوره... ‫من خیلی وحشتناکم...
ران...گیکو...سان؟
‫آخ آخ آخ آخ...
‫دختره‌ی دیوونه...
‫قل قل قل قل...
‫نکن! رانگیکو-سان! وای!
‫آخ! سرمو زدم به دیوار!
‫دیوونه نباش... تو فقط باید خودت باشی.
‫هم تو و هم کوچیکی...
‫ایچیگو هنوز بچه‌ست و نمی‌تونه رو پای خودش وایسه...
‫برای همین، هم به تو و هم کوچیکی نیاز داره...
چه اشکالی داره که حسودی کنی؟
‫تو داری تمام تلاشتو می‌کنی...
تا با احساساتت کنار بیای، مگه نه؟
می‌دونستی؟
‫خیلی راحته که بخوای از اون احساسات فرار کنی...
‫یا اینکه بخوای بپری به کسی...
‫ولی باید خودت به اون احساسات رسیدگی کنی.
‫این خیلی هم باحاله... اوریهیمه...
‫نازی نازی نازی... ‫بریز بیرون، کثافت عاشق!
‫هروقت بخوای می‌تونی رو سینه‌هام گریه کنی!
همه اینجان؟
نذاشتین کسی شما رو ببینه که؟
‫البته...
‫گریمجو...
چته؟
‫تو راه اینجا...
‫ریاتسوهای قوی‌ای رو حس کردم.
‫با گزارش اولکیورا همخونی نداشت.
پسکیزا: جستجو به پرتغالی یا شایدم اسپانیایی
‫با جدیت برین تو کار پسکیزا!
‫همونطور که حدس می‌زدم... ‫خیلی بیشترن...
‫فکر کنم از جامعه‌ی ارواح درخواست نیروی پشتیبانی کردن.
‫اگه همون موقع کارشونو ساخته بودن، ‫کار به جاهای باریک نمی‌کشید.
‫برای همین می‌گم دلرحمی... اولکیورا!
‫دی روی...
‫شاولونگ!
‫ادراد...
‫ایلفورت...
‫ناکیم.
‫ردِ همه‌شونو بزنین!
‫تمام کسایی که یه‌ذره ریاتسو دارنو پیدا کنین!
‫بهم اتاق خواهرتو دادن...
‫خب، اینجوریاست دیگه...
‫من نقشه داشتم تو کمد‌دیواری تو بمونم، مرتیکه!
‫به من چه! به بابام بگو...
‫من یه عالمه چیز آوردم که ‫یه دستی به سر و روی اون کمددیواری ناجور بکشم!
‫چراغ! زنگ! ماساژور! پنجره‌ای کوچک!
‫بازم هیچ فایده‌ای نداره!
‫بعدشم کمد من کجاش ناجوره؟!
‫بفرمایین...
چته تو؟
‫صورتت عجیبه...
‫ببند بینم!
تو هم فکر می‌کنی عجیبه، یومیچیکا؟
چی عجیبه؟
‫این اونیگیری رو دارم می‌گم.
‫اینا دست‌سازن ولی اینقدر ترو تمیزن...
‫تازه این همه‌ بسته‌بندی دارن و اینا...
‫اون همه قشنگ تو مغازه چیده بودنشون...
‫اون دختره که اینا رو می‌فروخت...
‫گفت که چندبار جایگزینشون می‌کنن.
‫از من بشنو، این دیوونگیه!
‫باورم نمیشه اون دختره، همچین قدرتی داره!
‫حتماً یه سازمان شوم پشتِ پرده‌ی این ماجراست!
‫چه تصادفی...
‫منم به همین نتیجه رسیده بودم!
‫پر پر شدم! خیلی خوشمزه بود! دستت درد نکنه، اوریهیمه!
و-واقعاً؟
‫واقعاً بابا!
‫شاید به قیافه‌ش نمیومد... ولی خیلی عالی بود!
‫خدا رو شکر!
‫مهم نیست چقدر زحمت بکشم، ‫هیچکس دستپختمو دوست نداره!
‫منو بگو که فکر می‌کردم اشکال از ذائقه و دستپخت منه!
راستی! بستنی دوست داری، رانگیکو-سان؟
‫اوه، عجب فکری!
‫بذار ببینم...
‫اگه روش یه چیزی بزنیم خیلی خوشمزه‌تره!
کدومشو دوست دارین؟
‫به به!
بستنی تو چه طعمیه، اوریهیمه؟
می‌خوای امتحان کنی؟
‫رنگش خیلی عجیبه! ‫ولی باید خوب باشه!
‫به به!
ردِ همه‌شونو زدین؟
‫قرار نیست هیچ رحمی نشون بدین!
‫هرکی که یه ذره ریاتسو داشت باید بمیره!
‫نذارین یه‌نفرشون هم فرار کنن!
‫برین!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.