..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شینیگامی...
‫آنان نگهبانان غیبی دنیای زنده‌ها هستند...
آنان شمارِ بی‌شمارِ ارواح را از نزدیک
‫چه خوب و چه بد تحت نظر دارند.
‫آنان متعادل‌کننده هستند.
‫آرانکارهایی که به شهرک کاراکورا حمله کرده بودند،
‫توسط هیتسوگایا و دیگران شکست خوردند، اما...
‫خسارات شدیدی به شینیگامی‌ها وارد کردند.
ایچیگو نیز به منظور غلبه بر هالوی درون خود
‫به دیدار وایزاردها رفت.
او خود را تحت نظر هیراکو و دوستان وایزاردش می‌دید
‫تا برای تقابل پیش‌ رو آمادگی لازم را کسب نماید.
‫در همان اثناء، در جامعه‌ی ارواح،
‫اوکیتاکه بر روی هدف آیزن و پیروانش تحقیق می‌کرد،
‫و در پی ردِ آنها قبل از خروج از جامعه ارواح بود.
‫او توانست هدف اصلی آیزن را کشف نماید.
‫نبرد به زمستان خواهد افتاد.
تا اون موقع، ما مهارت‌ها رو صیقل می‌دیم
‫و برای جنگی تمام‌عیار آماده می‌شیم.
‫محدودیت زمان.
‫اون خیلی خطرناک بود!
‫باید بهم بگی که بیشتر از اینا می‌تونی تو حالت هالو بمونی!
‫ببین کی داره اینو می‌گه!
تو مگه نگفتی که تا می‌تونی این حالتو تحمل کن، عوضی؟
‫الان وقت غرزدن نیستا!
‫یالا ادامه! ادامه!
مگه نگفتم کندی؟
چطور پیش می‌ره؟
‫زمانش نیم‌ثانیه پیشرفت داشته.
‫اوه اوه... به این می‌گن یه پیشرفت درست و حسابی.
عه؟! بعد از این‌همه تمرین فقط همینقدر؟
‫انگار خیلی هم استعداد نداره‌ها...
‫تعجبه که هیچکس تا الان ازش خسته نشده.
‫چاره‌ای نیست...
‫در هر صورت، الان باید به این کار ادامه بدیم.
داداشی... هنوز نیومده خونه، نه؟
‫اونو ولش کن!
‫وقتی فراموشش کنیم، خودشو گورشو گم می‌کنه، میاد.
وقتی فراموشش کنیم؟
کارین، تو همیشه فراموشش می‌کنی؟
‫بابا، این یه مثله...
‫درسته. جای نگرانی نیست!
وقتی به اون سن می‌رسین، شورشی می‌شین
‫فکر می‌کنین هیچکس با شما سازگاری نداره و جدا موندین!
منظورت چیه؟
‫وقتی باباتون دبیرستان می‌رفت،
‫همه رو دشمن خودش فرض می‌کرد ‫و خونه رو رها کرد.
‫نصف شبا می‌رفت به مدرسه و پرسه می‌زد.
‫به سواحل دوردست می‌رفت و...
‫فریاد جوانی سر می‌داد!
‫من می‌ترکونم!
پس داداشی هم اینطوریه؟
‫احتمالاً یه جایی زل زده به اقیانوسی که ‫مدت‌هاست تابستون ازش رخت بر بسته...
‫و داره برای فصل جفت‌گیری قلبشو ‫سروسامون می‌ده، شک نکن!
‫1000 بار گفتم، الان دوره‌ی بلوغشه!
‫که اینطور...
‫خب... البته اینطوری نیست که مطمئن باشم،
‫ولی داداش ایچی داشت از این حرفا می‌زد.
‫پس مطمئنم که خوبه!
‫خب، غذاتو بخور!
‫هوم... گرفتم!
‫اینا به کنار! چرا روکیا-چان برنگشته خونه؟!
‫تو انگار بیشتر نگران اونی تا بچه‌ی خودت!!
‫روکیا-چان به من زنگ زد و گفت که سرش به کارای مدرسه گرمه،
‫برای همین تو خونه‌ی اوریهیمه-چانه فعلاً.
‫روکیا-چان!
‫درست زمانی که فکر می‌کردم یه دختر جدید دارم!
‫بابایی خیلی غمگینه!
‫خفه شو! اینقدر عر نزن بیا غذاتو کوفت کن!
خب... پس آبارای یه مدت پیش اوراهارا کیسکه می‌مونه؟
آره... به نظر من که کم‌کم داره از اونجا خوشش میاد، می‌دونی؟
‫الانم بار دومه که اونجاست.
‫انگار خونه‌ی آبا و اجدادیشه.
‫تازه به چاد هم تمرین می‌ده.
انگار داره عشق و حال می‌کنه برای خودش، نه؟
‫با توجه به قدرت آرانکارا،
‫اصلاً از قدرت لازم برای جنگیدن برخوردار نیستیم.
خب، حالا باید چیکار کرد؟
مگه سؤال‌کردن داره؟
‫باید خودمونو تا می‌شه قوی‌تر کنیم.
‫وگرنه نمی‌تونیم برنده شیم.
‫درسته...
‫خیلی رو اعصابه ولی، آرانکارا واقعاً قوین.
‫چه اشکالی داره؟!
‫این‌طوری که من حسابی از جنگیدن لذت می‌برم!
اینم که دقیقاً با اخلاق تو سازگاری داره، نه؟
‫خب آره... ماتسوموتو، اگه تو هم نتونی مهارتاتو ارتقا بدی،
‫نمی‌تونی زنده برگردی به جامعه‌ی ارواح!
‫خودم اینو می‌دونم!
‫ای وای! ساعتو ببین!
اگه عجله نکنم اون فروشگاهه پر از مشتری میشه
‫اون‌وقت نمی‌تونم برای انتخاب، درست و حسابی وقت بذارم!
چه فروشگاهی هست...؟
‫می‌خوام شهرو بررسی کنم تا یه چیزایی بخرم...
‫منظورم اینه که... چیزای عجیب...
‫من همیشه خیلی به محیط اطرافم جذب می‌شم!
‫بگو می‌خوام برم خرید دیگه!
‫خب، کاپیتان، ما دیگه رفتیم!
‫عوضی... اصلاً گوشش به حرف بقیه بدهکار نیست!
‫من این‌همه راه اومدم به دنیای زنده‌ها،
پس باید حالشو ببرم، نه؟
‫آه، این چقدر نازه!
‫ببخشید!
هممم... حالا چیکار کنم؟
‫همه‌شون خوشگلن، نمی‌تونم تصمیم بگیرم!
‫هممم... فهمیدم! تصمیممو گرفتم!
‫ببخشید!
بله؟
‫همه‌شونو می‌برم!
‫وای... واقعاً دنیای زنده‌ها محشره!
‫یه عالمه مد و فشن و این‌چیزا داره!
‫تازه خوبیش اینه که از جامعه‌ی ارواح همه‌چی ارزون‌تره!
آه، اینجا هم چیزای باحالی داره، نه؟
‫خیله‌خب! برم اینجا رو هم نگاه کنم!
‫خ-خوش اومدین...
‫عه؟ خیلی چیز دارین اینجاها!
‫آه!
‫چقدر ناز!
‫ببخشید، اینو می‌خوام.
‫خیلی لطف کردین!
‫نیازی به کیسه نیست!
‫ممنون از اینکه باملاحظه هستین!
‫بفرمایین.
آه، 10 هزار ینیه؟
‫بذارین خردش کنم!
این چه صداییه؟
‫یه تحرکاتی تو شهرک کاراکورا، بلوک 11 شمالی دیده شده.
این... هالوـه؟
چی شد؟
این یه هالوـه، مگه نه؟
‫پس نیازی نیست که ما پاشیم بریم.
‫درسته... انگار رانگیکو-سانم تو همون حوالیه.
‫پس... بذار خودش ترتیبشو بده.
‫ولی این صدای بلند چیه میاد؟!
عجیبه... یعنی چی باعثش شده؟
‫ای بابا... من از همه نزدیک‌ترم!
‫ببخشید که منتظر موندین!
‫یه لحظه صبر کن، من الان بر می‌گردم!
ها؟
‫آه، چیزی نیست.
‫بقیه‌ش با تو...
‫گرفتم بشی!
چی شد؟ اوی، چی شد؟
‫چیزی نیست بشی!
عه؟
‫همه‌شو خیال کردی بشی!
‫وا-وا-وایسا!
چیکار می‌کنی؟
‫متوقف شد!
اون چیه؟
یه روح؟
‫بیا جلو! من شکستت می‌دم!
وایسا... تو داری چیکار می‌کنی؟
‫ساکت شو! مزاحم نشو خاله!
‫خاله؟! وایسا بینم!
‫بچه‌ی پررو!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بچه، وایسا بینم!
‫بر کنار، خاله! ‫داری مزاحمم میشی!
چی داری می‌گی؟
‫این چیزی نیست که تو از پسش بربیای!
چیه... این ریاتسو؟
‫این ریاتسو... ‫مال هالو نیست...
‫این...
‫آرانکاره!
‫تو چی هستی؟!
‫به عنوان یه آرانکار ریاتسوت خیلی مبهمه!
‫مزاحمی!
‫مزاحم تغذیه‌ی من نشو!
‫فرار کن!
‫خفه شو!
‫چیکار می‌کنی؟!
‫گفتم فرار کن!
‫هی، منو ولم کن!
‫یوهو!
‫ایکّاکو!
‫عوضی آشغال!
‫تمومه کارت!
‫ایکّاکو!
‫مزخرف بود... قبل از اینکه گرم شم مرد.
انگار رقیب خوبی برای ایکّاکو نبود، مگه نه؟
‫کاپیتان! یومیچیکا!
‫الگوی ریاتسوی هالوـه فرق داشت...
‫برای همین با عجله اومدیم اینجا...
‫ماتسوموتو، تو خیلی گاردتو میاری پایین!
‫شرمنده... ولی تقصیر این فسقلیه...
‫پیرزنه رو ببین! یه بچه داره دعواش می‌کنه!
‫حالا خاله‌ یه‌چیزی!
‫ولی پیرزنو دیگه نمی‌تونم ببخشم!
اینم الان آرانکار بود؟
‫آره ولی ریاتسوش شفاف نبود...
‫انگار هنوز تکمیل نشده بود.
‫هرچی هم که بود، بازم آرانکار بود.
‫باید فرضو بر این بذاریم که آیزن اینو از قصد فرستاده.
از قصد، ها؟
‫من گزارششو برای جامعه‌ی ارواح می‌فرستم.
‫در این صورت، منم برای این بچه، بدرقه‌ی کونسو اجرا می‌کنم.
کونسو دیگه چیه، خاله؟
‫من نگفتم که می‌تونی منو خاله صدا کنی!
‫وایسا، ماتسوموتو...
‫می‌خوام در مورد اون آرانکار ازش بپرسم.
‫بعد از اون می‌تونی روش کونسو اجرا کنی.
عه؟
‫خب... اگه دستور کاپیتانه که باشه.
عه...؟ تو کاپیتانی با این قدت؟
‫درسته.
‫باورم نمیشه... تو که یه سال از من بزرگتری!
‫بابا بزن اینو بدرقه کن بره...
‫آه، وایسا! خانوم مشتری!
‫شنیدم تماس فیزیکی خیلی مهمه...
‫تو این دنیا بشی.
نه، صبر کن... آخه اینجا؟
‫نگران نباش اصلاً... مشکلی نیست بشی!
‫نه خیلی مشکله بابا!
‫بوسو رد کن باید بشی!
‫بشی دیگه چیه؟!
یه‌لحظه اینجا صبر کنین، باشه؟
‫من برم وسایلمو بردارم...
‫خوش برگشتی بشی!
‫خوش موقع اومدی بشی!
‫وایسا!
‫ممنون که منتظر موندی.
‫عجب جیگری هستی تو، آبجی ‌جون!
‫وای وای... ایناهاشن!
یه آرانکار جدید به دنیای زنده‌ها فرستاده شده؟
‫نه، کاپیتان هیتسوگایا خواستن که بفهمیم...
‫که می‌شه نشونه‌هاشونو بررسی کرد یا نه.
‫این یعنی آیزن داره دوباره یه تحرکاتی ایجاد می‌کنه.
چیکار باید کرد؟
‫اول گزارشی که اومده رو بررسی می‌کنی. ‫خودم انجامش می‌دم.
‫متوجه شدم.
‫من که نه می‌فهمم کونسو چیه، نه اینکه جامعه‌ی ارواح چیه.
شما عموها چی دارین می‌گین؟
‫عمو؟!
‫این بچه به من گفت عمو؟!
‫از دید یه بچه، شبیه عموها می‌مونی دیگه...
‫خودتو ناراحت نکن بابا.
‫نه! نمی‌بخشمش!
‫این لفظ عمو اصلاً چیز جالبی نیست!
‫هی هی...
‫اوی، بزغاله...
‫زدی کورمون کردی، گنبد نورانی!
گنبد نورانی؟
‫کلاه‌گیس بذار لااقل.
‫چی گفتی تخم‌سگ!
‫من که اذیتت نکرده بودم!
‫برای چی بهم توهین کردی؟!
‫خفه شین!
‫هی گوش کن، آبجی و اینا ازت سؤال دارن...
پس پسر خوبی باش و جواب بده، باشه؟
‫هه!
‫وقتی کارمون تموم شد...
‫قراره بری یه‌جایی به اسم جامعه‌ی ارواح.
‫هه!
‫من دوست ندارم برم... همچین‌جایی.
‫مشکلی نیست... اصلاً جای ترسناکی نیست.
‫من اصلاً نمی‌رم!
‫این قانونه، خلاص!
‫وقتی می‌گم نمی‌رم، یعنی نمی‌رم دیگه!
‫من هنوز اینجا کار دارم!
‫بیا جلو! خودم شکستت می‌دم!
‫وایسا، تو داری چی می‌گی؟!
‫بذار یه‌جور دیگه بپرسم.
وقتی اون آرانکار کپی پیداش شد
تو صدای اون سوتو شنیدی؟
‫راستیا... منم اونو شنیدم.
خب؟
‫شنیدم یه چیزی...
خب، اون هیچی بهت نگفت؟
‫نه والا! فقط هی غرش می‌کرد و بعدشم حمله کرد!
‫که اینطور...
‫به نظرم میشه هی از این بچه سؤال پرسید...
‫ولی فکر نکنم چیزی ازش در بیاد.
‫انگار اینم تصادفاً اون اطراف بوده.
‫آره انگار...
‫چاره‌ای نیست، کونسو رو انجام می‌دم.
‫ها؟! نمی‌خوام!
‫من هنوز اینجا کار دارم!
‫من نمی‌خوام برم جایی!
‫اینا قانونه... مقاومت نکن.
‫نمی‌خوام!
‫ولم کن، احمق! دست از سرم بردار!
‫کاپیتان!
‫یه لحظه وایسا لطفاً.
‫فکر کنم این بچه به خاطر این اتفاقا گیج شده.
‫می‌شه شبو براش صبر کنیم و بعد بفرستیمش.
‫خاله...
‫خاله و درد، بگو آبجی!
‫گرفتم... ماتسوموتو، پس اینو میسپرم به خودت.
‫خیلی لطف می‌کنی!
‫هی هی... عجب آدم عجیبیه این.
‫در هر صورت... تا وقتی که ندونیم هدف آیزن از این کار چی بوده...
‫نمی‌تونیم جوانب احتیاطو بسنجیم.
‫حسابی حواستونو جمع کنین.
‫چشم.
‫خب... ما دیگه بریم.
‫اگه اینو داشته باشم، حتی منم می‌تونم...
تو هم می‌تونی چیکار کنی؟
‫بچه...!
‫بدون اجازه وسایل بقیه رو برندار!
‫چیش! خیلی رومخیا... خاله!
‫اسم من ماتسوموتو رانگیکوـه...
‫خاله‌ی تو نیستم!
‫بگو رانگیکو-سان اصلاً!
‫چشم!
تو می‌خواستی با کاتانای من چیکار کنی؟
‫به شماها که ربطی نداره.
‫خیلی هم ربط داره!
‫کار ما شینیگامیا اینه که از ارواحی مثل ‫تو محافظت کنیم، می‌دونی؟
‫این اندازه‌ی جونِ ما برامون ارزش داره!
خودتم دوست نداری چیزی که عزیزه رو ازت بگیرن
اونم بدون اجازه، درست نمی‌گم؟
‫هم...
‫پس عذرخواهی کن.
ها؟
‫اگه کار بدی می‌کنی...
‫باید بگی ببخشید و عذرخواهی کنی!
مگه غیر از اینه؟
‫اگه نگی ببخشید...
‫آه، گرفتم بابا...
‫ببخشید...
رانگیکو-سانشو خوردی؟
‫رانگیکو-سان...
‫باریکلا.
آها راستی... اسمت چیه؟
خانواده‌ت کجان؟
برای چی اومدی اینجا؟
چرا هیچ حرفی نمی‌زنی حالا؟
‫نکنه...
اومدی اینجا همون‌کاری که داشتی رو انجام بدی؟
‫یکی هست که دنبالش می‌گردم...
کی؟
‫باید حتماً پیداش کنم.
خب آخه کیو؟
‫این شهر الان خیلی خطرناکه!
ها؟
‫اون هیولایی که دیدی...
‫اصلاً مشخص نیست که کی دوباره پیداشون بشه.
بعدشم، امکان نداره که بتونی از پسشون بربیای، می‌دونی؟
حداقل اسمتو بهم بگو، باشه؟
‫شوتا...
‫تویوکاوا شوتا...
‫که اینطور! پس شوتایی...
‫اون صداهه!
‫دوباره یه ریاتسوی مبهم...
‫درست مثل همون آرانکار کپی که دم غروب دیدیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.