..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فوراً برای بررسی ریاتسوی ‫آرانکارها و اسپاداها به دنیای زنده‌ها برین!
‫همچنین مراحل اجرای گنته کایجو رو هم ساده‌سازی کنین!
‫بنابراین، برای اجابت‌کردن درخواست کاپیتان ارشد...
‫ازت می‌خوام که یکی از کارکنا رو بفرستی دنیای زنده‌ها، آکون!
‫کاپیتان خودتون چی؟
‫من خیلی علاقه‌مندم به تحقیق روی آرانکارها...
‫ولی تضمینی وجود نداره که بهم بگه با ‫اسپاداها هم روبرو می‌شم توی دنیای زنده‌ها!
‫این دفعه‌ای رو تا نبرد زمستون صبر می‌کنم!
‫اینها مدارک تحقیقات هستن!
‫مطمئنم که کاپیتان فقط حوصله نداره انجامش بده!
‫هوی، کی دلش می‌خواد بره دنیای زنده‌ها؟
‫دوست ندارم!
‫من نمی‌خوام.
‫من یه بیماری مزمن دارم!
‫من...
‫اممم...
‫می‌شه من برم؟
‫سوبوکورا، هان؟
‫چه عجیب، تو که معمولاً همش درحال ‫شیرینی‌خوردن و وقت‌تلف‌کردنی!
‫هرچند فکر نکنم ایرادی داشته باشه!
‫چی، واقعاً می‌گین؟
‫آره، یکی هم از جوخه‌ی چهارم ‫ازت محافظت و تو رو راهنمایی می‌کنه!
‫بله، متوجه شدم!
‫عا، سوبوکورا یه چیز دیگه...
‫چی؟
‫اینو بده به افسر رده سوم، مادارامه... ‫دندونای آسیابشه!
‫عا، چشم!
‫پس سنکایمونی که به دنیای زنده‌ها متصله اینه!
‫آخجون، بالاخره روزش فرا رسید!
‫شنیدم دنیای زنده‌ها کلی شیرینیجات داره که ما اینجا نداریم!
‫خب، حسابی می‌لمبونم!
‫اول از همه...
‫شیرینی‌های غرب... ‫فکر کنم بهشون می‌گفتن کیک!
‫یعنی چقدر شیرینن و مزه‌شون چجوریه؟
‫می‌گم...
‫روز بخیر...
‫خوبین؟
‫امم، شما خوبین؟
‫آی...
‫معذرت می‌خوام.
‫به من دستور‌ دادن که با شما بیام به دنیای زنده‌ها!
‫من یامادا هاناتارو از جوخه‌ی چهار هستم!
‫من سوبوکورا رین از بخش تحقیق و توسعه‌ـَم.
‫ببخشید؟!
‫این مغازه دیگه چیه؟
‫این مغازه‌ی اوراهاراست...
‫وقتی اینجام، معمولاً میام اینجا!
‫ببخشید!
‫چی، کسی نیست؟
‫می‌گم...
‫واو، چه خفن... ‫کلی شیرینی...
‫اوه، به‌نظر خوشمزه میان!
‫نخورشون، باید اول بخریشون!
‫سوبوکورا-سان؟
‫درحال چه کاری هستین؟
‫عا، تسّای-سان... ‫خیلی وقته ندیدمتون.
‫حقیقتش، ما مأموریت داریم...
‫تا برای نبرد با آرانکارها و اسپاداها آماده شیم...
‫برای ساده‌کردن مراحل گنته کایجو من و سوبوکورا-سان، برای تحقیق ‫روی دنیای زنده‌ها جایی که آخرین نبرد اونجا رخ داد، فرستاده شدیم.
‫بله، کاپیتان هیتسوگایا درباره‌ش بهم گفت!
‫واقعاً هم توی نبرد آخر خیلی بهشون سخت ‫گذشت، چون گنته کایجو خیلی طول کشید!
‫اول از همه جایی رو که آرانکارا ‫اونجا ظاهر شدن رو بهتون نشون می‌دم.
‫خیلی ممنون.
‫خب، آیاسه‌گاوا-سان، راهنماییشون کن لطفاً!
‫هنوز قانع نشدم...
‫چرا من؟
‫کاپیتان هیتسوگایا فرمودن که ‫شما انگار از همه وقتت آزادتره!
‫بنابراین اون خواست که شما همراهیشون کنی!
‫آ-آزاد؟
‫لطفاً هوای ما رو داشته باشین.
‫‫آخه چرا همه گیر دادن به من؟
‫می‌گم، هنوز کارتون تموم نشده؟
‫من واقعاً سرم شلوغه!
‫می‌شه عجله کنین؟
‫چطوره؟
‫بله، الگو برداری کردم!
‫لطفاً ببرینمون جای بعدی، آیاسه‌گاوا-سان!
‫چقدر پیاده اینور اونور رفتن رو مخه!
‫ببخشید، من خیلی تو شونپو کارم خوب نیست!
‫که اینطور.
‫چی؟
‫چیشده؟
‫انگار سوبوکورا-سان نیست...
‫نکنه گمشده یا همچین چیزی؟
‫بفرمایین، خیلی ممنون!
‫چیکار داری می‌کنی؟ ‫هنوز تو مأموریتیما!
‫عا، آخه اونا این کیکای خوشمزه رو می‌فروختن!
‫به‌خاطر همین رفتم یکی خریدم!
‫به‌خاطر اون...؟
‫عا، چجوری تونستی بخری وقتی تو حالت گیگایت نیستی؟
‫عا، اون که کاری نداره!
‫با این!
‫این ماشینیه که می‌تونه روح رو ‫طوری جلوه بده انگار یه جسم فیزیکیه!
‫با این می‌تونم بدون گیگای کیک بخرم!
‫حالا هرچی، می‌تونی زودتر تمومش کنی؟
‫یه روح!
‫اون...
‫یه روح جیباکو؟
‫می‌گم...
‫می‌تونین منو ببینین؟
‫آره، ماها شینیگامی‌ایم.
‫خیلی خوبه که!
‫اصلاً هم نیست!
‫انگار به این فروشگاه وابسته‌ای ولی اینجا موندن برات خطرناکه!
‫چی...؟
‫م-می‌خوای چیکار کنی؟
‫هالوها میان دنبال روح‌هایی مثل تو اگه اینجا بمونی!
‫یا اینکه خودت تبدیل به هالو ‫می‌شی و به خانواده‌ت حمله می‌کنی!
‫چی؟
‫برای جلوگیری از این اتفاق می‌فرستمت جامعه‌ی ارواح!
‫نمی‌شه که، یه دقیقه صبر کن!
‫اگه این کارو بکنی مشکل ‫پیش میاد، یه دقیقه به داستانم گوش بده!
‫مشکلی پیش نمیاد، زودی راحت می‌شی!
‫لطفاً!
‫خودتو آماده کن!
‫امم، چرا به داستانش گوش نمی‌دی؟
‫راست می‌گه، بیا گوش بدیم.
‫چه زنجیر بزرگ و درازی!
‫فکر می‌کردم ارواح جیباکو نمی‌تونن از جاشون تکون بخورن!
‫خب...؟
‫بله...
‫اسم من مومویاما هیتاـه!
‫من یه شیرینی‌پزم که تو اون مغازه کار می‌کردم!
‫ولی جلوی مغازه ماشین زد بهم.
‫من هرروز سخت واسه کیک‌پختن تمرین می‌کردم!
‫ولی دیگه نمی‌تونی کیک بپزی!
‫حالا نمی‌خواد اینطوری بهش بگی!
‫سوبوکورا-سان، انگار به داستانای مربوط به کیک خیلی علاقه‌مندی!
‫خب، مشکل کجاست؟
‫بله، درباره‌ی مادرمه...
‫مامانم هرروز صبح که خیابونا خلوته میاد تا برام دعا کنه!
‫ولی انگار اخیراً لاغرتر شده!
‫خواهر بزرگترم و شوهرش که طاقت نیاوردن ‫بهش پیشنهاد دادن که بره و با اونا زندگی کنه...
‫عا البته که چیز خوبیه...
‫فقط اینکه...
‫من همش بهونه‌ی اینو میاوردم که دارم تمرین می‌کنم و اینا...
‫به‌خاطر همین هرگز فرصت ‫نشد که اون یکی از کیکامو امتحان کنه!
‫عه!
‫به همین خاطر...
‫ازتون می‌خوام که یه کیک واسم درست کنین ‫من خودم بهتون یاد می‌دم.
‫ها؟
‫می‌خوام که مامانم یکی از کیکامو بخوره!
‫تا وقتی که از روی دستور پخت خودم ‫باشه بازم جزو کیکای من محسوب می‌شه!
‫لطفاً!
‫جدی می‌گی الان؟
‫بیایین انجامش بدیم!
‫ها؟
‫تو فقط می‌خوای بخوریش، نه؟
‫در هر صورت بیایین بپزیم!
‫داریم درباره‌ی کیک حرف می‌زنیما!
‫می‌دونستم!
‫ازتون ممنونم!
‫واو!
‫برای اولین بار جلوی ‫دوربین، آشپزخونه‌ی فروشگاه اوراهارا رو مشاهده می‌کنین!
‫چه آشپزخونه‌ی خوبی دارین!
‫سپاس!
‫من با تسّای-سان مشورت کردم و اخیراً بازسازیش کردیم!
‫سعی کنین به چیزی آسیب نزنین لطفاً!
‫بله!
‫همه‌ی مواد مورد نیازتون رو هم داریم، با خیال راحت استفاده کنین!
‫ولی عجیبه که می‌بینم، ‫آیاسه‌گاوا-سان یه‌جورایی به این کار علاقه‌منده!
‫من اصلاً هم علاقه‌مند نیستم!
‫خب بیایین درست کنیم، کیکو!
‫بله، روتون حساب می‌کنم!
‫چه ناخوشایند...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ولی خب بازم، این لباسا همچین بدم نیستن!
‫باید خامه‌ی فرم‌گرفته رو محکم‌تر هم بزنین!
‫ب-بله!
‫عه؟
‫می‌گم!
‫تخم‌مرغ، نمی‌دونم چرا لهیده شد!
‫چجوری آخه اونکارو کردی؟
‫گفتم که کاسه باید متناسب با دمای بدن باشه!
‫این خیلی داغه!
‫الان شده تخم‌مرغ آب‌پز!
‫ب-ببخشید!
‫دوباره انجامش بده!
‫چشم.
‫خیلی ازش تست نکنیا!
‫کوچیک‌تر لطفاً!
‫اینجوری؟
‫این دیگه زیادی کوچیکه!
‫پس خودت انجامش بده بینم!
‫من بدبخت دارم از شماها می‌خوام چون خودم نمی‌تونم!
‫حاضره!
‫حالا می‌تونیم بدیمش به مامانت!
‫نه هنوز!
‫عه، چرا؟
‫چون اول باید تستش کنیم!
‫عا، درسته!
‫اگه مزه‌ش خوب بود یکی دیگه درست می‌کنیم تا بدیم بهش!
‫ولی من که نمی‌تونم بخورمش!
‫ماها هم اولین بارمونه که کیک می‌خوریم!
‫چی؟
‫ما از اینا تو جامعه‌ی ارواح نداریم!
‫اینجا کسی نیست که قبلاً کیک خورده باشه؟
‫اممم...
‫نعره بکش!
‫زابیمارو!
‫هنوزم خیلی کندی!
‫هرچند یکم بهتر شدی!
‫یک بار دیگه، لطفاً!
‫بگیر که اومدم!
‫خلاصه اینکه داستان از این قراره!
‫پس ازمون می‌خوای بخوریم ببینیم مزه‌ش چطوره؟
‫خب، من قبلاً کیک خوردم ولی...
‫خب کار خودمه، من همه‌چیزو ‫درباره‌ی دنیای زنده‌ها می‌دونم!
‫بنده امتحانش می‌نمایم!
‫بفرمایید!
‫باید دوباره درستش کنیم!
‫احتمالاً نتونم یه‌دونه کیک از اون خوشمزه‌هاشو بخورم!
‫این حرفو نزن، بیا تمام تلاشمونو بکنیم!
‫مومویاما-سان...
‫احتمالاً مامانش فردا حرکت می‌کنه!
‫یعنی فردا آخرین روزیه که میاد اینجا تا گل بذاره؟
‫خودشه دقیقاً همینطور!
‫اینم خوبه، همه‌ چی خوب به‌نظر می‌رسه!
‫خیلی خوبه، اینم عالیه!
‫فردا آخرین شانسته!
‫ها؟
‫پس بیا یک کیک زیبا و خوشمزه برای مادرت بپزیم!
‫آیاسه‌گاوا-سان...
‫ازت خیلی ممنونم!
‫پس بیایین تمام تلاشمونو بکنیم!
‫باشه!
‫حاضره!
‫اگه این طعمش خوب باشه، دیگه همه‌چی حله!
‫وای تو دهنم آب می‌شه!
‫احساس خوشبختی می‌کنم!
‫آره، طعم زیبایی داره!
‫و-واقعاً؟!
‫دیگه کم‌کم وقتشه تا مامانت بیاد!
‫بیایین عجله کنیم!
‫چشم.
‫ببخشید...
‫شماها کی‌این؟
‫ماها دوست مومویاما-سانیم!
‫شنیدیم که امروز قراره حرکت کنین...
‫که اینطور، ممنونم که وقتی زنده بود مراقبش بودین!
‫این کیک مومویاما-سانه!
‫عه؟
‫حقیقتش ما درستش کردیم!
‫ولی طبق دستوری که ‫مومویاما-کون بهمون آموزش داده درستش کردیم!
‫به‌خاطر همین طعم کیکای اونو می‌ده!
‫این، مال هیتاس؟
‫یکمی دیر شده، ولی این کیک منه مامان!
‫ببخشید، نمی‌تونم قبولش کنم!
‫عه؟!
‫چرا آخه؟
‫دیگه طاقت کیکو ندارم!
‫هرموقع کیک می‌بینم، یاد پسرم میفتم!
‫خیلی برام دردناکه!
‫نمی‌شه که!
‫به‌خاطر همین شرمنده‌م!
‫صبر کن، مامان!
‫بدش به من!
‫مامان!
‫نمی‌شه که!
‫کیک من...
‫من می‌خواستم که مامانم بخورتش!
‫صبر کن، مامان!
‫نرو، مامان!
‫امکان نداره!
‫مومویاما-سان؟!
‫آروم باش لطفاً!
‫خوب نیست، ریاتسوش داره جذبشون می‌کنه!
‫داره میاد!
‫منوس گرانده؟!
‫چی؟!
‫نگران یه منوسین آخه؟
‫اصلاً زیبا نیست!
‫وای!
‫یومیچیکا-سان؟!
‫چقدر بی‌دقتی بود...
‫اینو بگیر!
‫بسپرش به خودم!
‫خوبین؟
‫می‌شه خفه‌خون بگیری؟
‫قبل اینکه نگران بقیه باشی نگران خودت باش!
‫عا، چشم.
‫آروم باشین، سعی کنین هوشیاریتونو حفظ کنین!
‫اینجا چه‌خبره؟
‫مامان...
‫نرو لطفاً مامان!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫مومویاما-سان، دووم بیار!
‫لعنتی، تحت فشار منوس قرار گرفته؟
‫چرا تو...
‫چیکار باید بکنیم؟
‫کیکمو نمی‌خوری؟
‫داره واقعاً تبدیل می‌شه به هالو...!
‫نکن اینکارو، هیتا-سان!
‫خودشه!
‫حالا که اینطوره...
‫چاره‌ای ندارم!
‫می‌خوای چیکار بکنی؟
‫بگیر که اومدم!
‫پرش کن!
‫هیساگومارو!
‫الان، آیاسه‌گاوا-سان!
‫شکوفه بزن، فوجیکوکاکو!
‫هاناتارو-سان، این چی بود؟
‫زانپاکتوی من هیساگومارو بود!
‫این...؟
‫بله!
‫هیساگومارو با جذب‌کردن زخمای بقیه به شیکای تبدیل می‌شه!
‫و بعدش قدرت واقعی خودشو نشون می‌ده!
‫پس زخمای مومویاما-سانو درمان کردی؟
‫بله!
‫سوراخ قفسه‌ی سینه‌ش زخم روی قلبشه!
‫هنوز کاملاً باز نشده بود، ‫به‌خاطر همین گفتم شاید بتونم کاری بکنم!
‫همم، همچین بدم نیست!
‫مامان!
‫مامان، خوبی؟
‫مامان!
‫هیتا؟
‫مامان، خدا رو شکر!
‫چجوری ممکنه که...
‫مامان، می‌تونی منو ببینی؟
‫این کی...؟
‫مامان، بالاخره کیکمو کامل کردم!
‫پس واقعاً حقیقت داشت؟
‫آره، یکم له شده ولی هنوز اون طعم خودشو داره!
‫خیلی خوشمزه‌ست...!
‫واقعاً؟
‫آره، خیلی...
‫پس این کیک توـه!
‫ببخشید، هیتا!
‫دیگه هیچوقت نمی‌گم که با دیدن کیک اذیت می‌شم!
‫هوم...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.