..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از شورش آیزن و بی‌فرمانده‌شدن جوخه‌ی سوم،
‫آماگای شوسکه به عنوان کاپیتان جوخه‌ی سوم معرفی شد.
کیرا یک مهمانی خوش‌آمدگویی ترتیب داده بود
‫تا اعضای جوخه‌ی سوم با کاپیتان جدیدشان بیشتر آشنا شوند،
‫زیرا اعضا از این انتخاب مطمئن نبودند.
‫اما آماگای هفت‌خط نبوده و با خط اول ساکه از هوش رفت.
‫در این لحظات ناخوشایند...
گزارشی با این مظمون که منوس‌ها به دانگای نفوذ‌ کرده‌اند به گوش رسید
‫و دستور آمد که همان جوخه وارد عمل شود.
‫بدون چاره، کیرا و اعضای جوخه کاپیتان جدیدشان ‫را رها کرده و برای حمله وارد عمل شدند.
‫اما جریان مسدودکننده‌ی دانگای که باید قرنطینه می‌بود،
‫آزاد شده و مردان جوخه را به خطر انداخته بود.
‫اما درست در آن لحظات خطیر، آماگای که مست و پاتیل شده بود،
‫ظاهر شده و مردانش را با قدرتی عجیب نجات داد.
‫تا سحر هنوز وقت داریم.
‫چیزایی که تدارک دیده بودم هنوز نرسیدن.
‫باید تا می‌رسن اینجا صبر کنیم.
‫من خیلی گشنمه که...
‫این آخریش بود.
‫باشه...
‫یک، دو...
‫ایچیگو!
چته؟
‫صبح بخیر!
‫عه؟!
‫پیرمرد گوزمغز...
‫همیشه‌ی خدا کله‌ی سحر به آدم سردرد میده!
‫عه‌وا، این شایسته نیست که در مورد پدر گرامیت اینطوری حرف بزنیا.
‫خفه شو!
‫راستیا، داداش ایچی...
می‌دونستی که همسایه‌پشتیمون هوساکا-سان اساس‌کشی کرده؟
‫آره، دیدمشون...
‫می‌دونین؟ دیروز یهویی اومد خداحافظی کرد.
‫انگار خیلی خیلی عجله داشت!
موندم چی شده یعنی...؟
‫شاید از رفتار و کردار بابای گوزمغز ما اعصابش خرد شده!
‫البته که همچین اتفاقی نیفتاده!
اون همیشه و همیشه از من تعریف می‌کرد که چقدر آدم خوبیم
‫و چقدر خوب با بچه‌هام رفتار می‌کنم و اینا!
‫منظورش این بوده که چقدر بچه‌ و الاغی!
‫چی گفتی؟!
‫تو از کی تا حالا اینقدر کثافت و مریض شدی؟!
‫ناراحت کردی باباتو!
‫شیشه‌هایی که رفته بود تو کونم، بیشتر رفت...
‫مرسی واسه صبحونه.
حالت خوبه؟
‫بیا بریم، روکیا!
‫ایچیگو!
برای چی رفتی کنار؟
‫شرمنده، تقصیر بابامه...
‫همیشه‌ی خدا فن لاریاتو روم اجرا می‌کردی...
آخه چرا تو اینجا بودی، چاد؟
حالت خوبه؟
‫خب... اگه عذرخواهی کنی بهترم میشم...
‫ها؟!
‫منو ول کردین؟!
‫ایچیگو!
‫شرمنده...
‫اوه، تاتسوکی!
‫شبیه یه فرش پاره شدی...
فرش؟
‫از نوع پاره‌ش...
‫صبح بخیر! کوروساکی-کون! تاتسوکی-چان!
‫یو!
چیزی شده سر صبحی دور هم جمع شدین؟
‫هوم، به خاطر تکالیف هنر.
‫فکر کنم یکم بهتر شدم!
‫بفرما!
‫تیرانازاروس در یوگا!
‫ولی تم تکلیف، درمان بود...
‫وای، عجب اثر آوانگاردی!
‫من بوس می‌خوام!
‫میشه دست از این طرز فکرت برداری؟!
کوچیکی-سان، تو چی کشیدی؟
‫اینو مرحمت فرمودم!
اون چیه؟
‫عه؟! چاپّی در یوگا؟! چقدر ناز!
‫مال خودت که بهتره، اینوئه-سان!
خیلی ممنون! می‌دونی...؟
‫کوچیکی-سان!
‫نگران نباش، معمولیه...
‫ایچیگو...
‫چاره‌ای نیست.
‫سریع برمی‌گردیم.
چه خبر شد؟
چی بگم...؟
‫این چیه؟!
چی شده؟
‫همینجوری تعداد هالوها افزایش پیدا می‌کنه!
‫30 تا... نه 50 تا!
‫چی گفتی؟! آخه چه خبر شده؟!
از کجا بدونم؟
‫در هرصورت، باید جدا شیم و بریم تو کارشون!
‫خیلی گشنمه!
‫مکانی رو پیدا کردم به اسم سوپرمارکت، ‫قبلاً تعریف این مکانو شنیده بودم.
وای، جدی؟
‫پس... بریم یه‌چیزی بخوریم!
‫چشم... اگرچه...
‫چیزی شده؟ من خیلی ایراد نمی‌گیرم! زود باش!
‫گیگای هنوز نرسیده!
‫خریدکردن غیر ممکنه!
‫چی گفتی؟!
‫لطفاً منو ببخشین... با طرف قرارمون تماس گرفتم.
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫نمی‌خوام! دیگه نمی‌تونم صبر کنم!
‫این کارو نکنین!
‫این ابزاری که رو سرتونه ریاتسوتونو سرکوب می‌کنه!
‫اگه متوجه شن که تو دنیای زنده‌ها تشریف دارین...
‫واقعاً اوضاع بیخ پیدا می‌کنه!
‫ولی...
‫لطفاً فقط یکم دیگه صبر کنین.
‫گیگایی که ترتیب سفارششو دادم...
‫یه حالت پوششی برای ریاتسو داره.
‫در کنار اون...
‫الان، انریو در تدارک آزمایش مهمیه...
‫از اینجا به بعد، هرگز نباید از من دور شین.
‫روری...
‫ ای خدا این کنریو چه زری می‌زنه!
‫خودم می‌رم یه‌چیزی پیدا می‌کنم می‌خورم!
اونا چین؟
‫لعنتی!
‫اینا چرا تمومی ندارن؟!
‫اوی، تو!
‫اینجام، اینجا!
تو... شینیگامی مسئول این شهری؟
کونپاکو؟
روح
‫اگه اینجا بتابی می‌خورنتا... الکی ول نتاب...
‫ما هستیم که می‌خواهیم بخوریم.
بخوری؟ ما؟
‫این حرف‌ها را به کنار بگذار!
‫ما در واقع...
‫اوی...
‫آخ آخ آخ...
‫تقصیر این سرپوشه...
تو اهل کجایی؟
چه می‌کنی دلقک؟
‫اجازه می‌دهیم که ببوسی.
‫چیزه...
‫دستت را به من بده...
‫آه، بیا...
‫خوش‌موقع آمدی...
‫برای ما چیزی بیاور تا میل بفرماییم.
اوی! گوشت با منه؟
‫عقب بمون...
‫گفتیم که ما گشنمان است!
ها؟
‫چاره‌ای نیست... به هرحال فقط باید دنبالش بگردیم.
‫اگه اتفاقی برای روریچیو-ساما بیفته اوضاع بیخ پیدا می‌کنه! درضمن...
‫تو زیادی جمع کردی!
‫گفتم گشنمه مرتیکه‌ی نفهم، حالیته؟!
‫منم گفتم که الان وقت خوردن نیست!
‫من گشنمه! من گشنمه! من گشنمه!
‫بچه! نکن این کارو! ولم کن!
‫روریچیو-ساما!!
‫اوی!
‫بقیه‌شو به تو میسپاریم.
‫ها؟!
‫کنریو! الان می‌خورنش! اون شینیگامیه رو!
‫بله... ولی وظیفه‌ی ما مراقبت از شماست، روریچیو-ساما!
‫اول باید امنیت شما رو تضمین کنیم.
‫ولی...
بانکای
تنسا زانگتسو
کنریو، اون کیه؟
‫بانو!
‫اون شینیگامی جایگزین، کوروساکی ایچیگو هستش.
‫عوضیا، مزاحمین!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایچیگو!
روکیا اومدی؟
چی شده؟ خجالت نمی‌کشی بانکای می‌زنی؟
‫اینقدر الکی ریاتسوتو بالا نبر!
‫آخه اونا...
ها؟
چی شده؟
‫نه... دوتا شینیگامی عجیب و یه بچه اینجا بودن...
کجا ول کردن رفتن؟
‫اول باید ترتیب اینا رو بدیم...
‫خیلی مکافاته!
‫کوروساکی-کون!
‫بچه‌ها!
از دست تو... تو هنوز نمی‌تونی ریاتسوتو کنترل کنی؟
‫باید زود برگردیم، الان زنگ دوم شروع میشه.
‫دمتون گرم.
‫تیرایی که داری واقعاً خوراک تعداد بالاست.
‫مثل آفت‌کش می‌مونه.
‫بی‌تربیت...
‫من نیومدم اینجا که اینو بشنوم.
‫یه ریاتسوی شینیگامی عجیب حس کردم که برام آشنا نبود.
‫آها... دیدمشون، البته فقط چند لحظه...
‫انگار اونا بودن که از طعمه استفاده کردن تا هالوها رو بکشونن اینجا.
طعمه؟
ها؟ یعنی از همون طعمه‌ای که خودت یه‌بار استفاده کردی؟
‫احتمالاً ترکیباتشون فرق داره... ولی...
‫پتانسیلشون یکی بوده.
تو حالیت نمیشه که از کدوم طرف رفتن؟
‫نه... ناپدید شدن.
یعنی چی تو سرشونه واقعاً؟
عه؟ پرنسس بود؟
‫اینطور که با ایچیگو حرف زده، آره انگار.
مگه نه؟
‫آره خب...
‫پرنسس!
‫آه، راستی... فقط لفظش پرنسسی بود، محتوای کلامش درپیت بود.
‫بعدش یهویی دهاتی‌بازی درآورد و با مشت منو می‌زد می‌گفت گشنمه.
‫انگار داشته دستت مینداخته.
‫یه پرنسس که کوروساکی-کونو دست انداخته!
اوه! از اون لباسای چرم مشکی پوشیده بوده
که دکمه‌های سیخی داره و چکمه داره و یه عالمه شلاق
‫و اینجور چیزا، حتما می‌گفته حالا کی گشنه‌شه؟ من یا تو؟!
‫یا همچین چیزی!
‫اینوئه به نظرم چیزی که شرح دادی به پرنسس ‫نمی‌خوره، بیشتر شبیه ارباب و ملکه‌ست.
‫حالا هرچی که هست...
راستی، روکیا... تو داری چیکار می‌کنی یه ساعته؟
‫آها...
‫دارم روی اون دوتا شینیگامی و اون پرنسس تحقیق می‌کنم، ولی...
‫تمومش کن، دهن ما رو سرویس کردی!
‫هی بیق‌بوق‌بیق‌بوق، بابا سرم رفت!
‫خفه شو تو این موقعیت!
‫وقتی یه شینیگامی بخواد بیاد به دنیای زنده‌ها،
‫باید از دروازه‌ی سنکایمون بگذره.
‫درضمن، اونجا تمام رفت و آمدا ثبت میشه،
‫من می‌تونم بهشون دسترسی داشته باشم.
‫ای بابا! ولی دستورالعملش خیلی سخته!
‫آبجی! این کارا رو بسپار به من!
‫من بزرگترین دستورالعمل‌خون این دنیام!
این دیگه یعنی چی؟
‫خفه شو!
‫منو هم مؤسس بخش تحقیق و توسعه ساخته!
‫منو دست کم نگیر، بیشعور!
‫که اینطور، پس دستتو می‌بوسه.
‫جدی می‌گی؟ پس با اجازه...
‫وای، تو بهشتم!
‫اوی...
خب چی شد؟
‫آه، بله بله... الساعه!
‫وای... نمی‌فهمم.
‫اوه، ایچیگو!
‫ها؟! این دفعه چته؟!
‫اساس‌کشی!
‫اگه همسایه رو می‌گی... صبح رفتن.
‫نخیرم!
‫گیگای اینجاست.
‫چی؟!
اون یارو؟
‫اوی، ایچیگو!
‫لطفاً تمام اساسیه رو تو پذیرایی بذارین.
‫بعداً ترتیبشو می‌دیم.
‫اوی!
‫اوی، عوضی!
ای بابا... این همون رعیته نیست که دیدیم؟
چیزی می‌خوای بدبخت؟
چیزی می‌خوای و درد! شماها کی هستین؟
‫دلیلی نمی‌بینم که به عوضی‌ای مثل تو جواب بدم.
‫چی گفتی؟! شماها چرا اون همه هالو رو کشوندین اینجا؟!
‫چیزی نمی‌دونم.
مدرکی داری که اثبات کنه ما اون‌کارو کردیم؟
‫چرت و پرت نگو بینم!
‫ایچیگو!
‫خودتی ایچیگو؟!
‫بیخیال آداب و رسوم شو... ‫اومدی خوش‌آمد بگی به ما، مگه نه؟
ایشون پرنسسن؟
‫آره...
اوی، عوضیا! شما اسم منو از کجا می‌دونین؟
‫یه مقدار تحقیقات کردیم.
انریو، چیکار می‌کنی؟
‫چی گفتی؟!
‫مزاحم پست!
مگه مشخص نیست که بین تو و ما
‫یه دنیا فاصله وجود داره؟!
‫اگه به خدماتت نیاز داشتیم، تماس حاصل می‌کنیم.
‫برو کنار سر راهمی!
‫روریچیو-ساما! الانه که آفتاب غروب کنه.
‫ممکنه دوباره مثل صبح هالوها پدیدار شن.
‫لطفاً برگردین داخل خونه.
‫که اینطور... پس چاره‌ای نیست.
‫ایچیگو... تا دیداری دیگر، بدرود!
‫شبیه بیاکویا می‌موند دختره!
‫نی-ساما شبیه اون دختر نیست!
‫اوی! مرتیکه... هنوز حرف دارم!
‫اوی، عوضی! این حصار کوفتیو بردار!
‫اوی! بیا اینجا عوضی!
‫عوضی!
‫خودتو خسته نکن!
‫هنوز نمی‌دونیم اینا کین...
‫ولی باکودوش خیلی قویه.
‫من برم بتابم.
‫آبجی‌جون! وایسا! منو تنها نذار!
‫بیرونیم! داد نزن!
‫اوووووو، خیلی عذر می‌خوام، امااااااااا...
‫این یک تجارت سریه.
‫نمی‌تونم پاسخگو باشم.
‫هیچ توضیح دیگه‌ای نداره.
‫مطمئنم که اون گیگای کار شماها بوده، مرتیکه!
‫همونطور که عرض کردممممممممممم، ‫این یه تجارت سری هستش!
‫نمی‌تونم پاسخگو باشم!
‫بفرمایین!
‫اگه می‌گه سریه، سریه دیگه!
‫اگه بگیم رئیس ما رو دعوا می‌کنه!
پس اون اوراهارای مارمولک کجاست؟
‫والا خبر ندارم...
‫ولی یه چندروزی هست که رفته و برنگشته.
‫خب، اگه اومد بهش می‌گم که اومدی.
‫راه بیفت، اورورو...
‫آه، جینتا-کون.
‫اوی، ایچیگو! اساس‌کشی تموم شد!
چی شده؟ نمی‌خوای بری؟
‫نه.
‫چرا آخه؟! الان اونا تنهانا...
‫اگه شینیگامی بشی...
می‌تونی اون حصارو بترکونی، مگه نه؟
‫مشکلی نیست.
‫چی می‌گی، حوصله‌م سر رفت!
‫منو بگو که این‌همه کشیک دادم!
چیزی شده؟ شکمت درد می‌کنه؟
‫داداشی! وقت شامه!
‫اوی!
‫اینقدر جوگیر نباش! مشکلی نیست!
چی می‌گی؟! یعنی الکی ما رو نگران کرده بودی؟
‫وای، تاریک شد!
روریچیو-ساما! روری...؟
‫اوه، انگار خواب تشریف دارن.
‫به خاطر اینکه غذا رو به موقع درست نکردی، لازم نیست گریه کنی!
‫نگرانش نباش...
تو هم امروز دیدیش، مگه نه؟
‫شینیگامی جایگزین، کوروساکی ایچیگو...
‫قدرت و مهارتش، نبوغ‌آمیزه.
‫مطمئنم که می‌تونه جلوی اونا قرار بگیره.
‫اومدن به دنیای زنده‌ها...
‫بهترین گزینه بود واقعاً...
عه؟! پرنسس اومده همسایه‌تون شده؟
کوچیکی-سان تو هم دیدیش؟
‫آره، البته بادیگارد داشت، ‫نشد که نزدیک بشیم.
‫عه؟ پس بادیگاردم داره!
اصل جنسه پس؟
خب... چیز دیگه‌ای نفهمیدین؟
‫نه... یه حصار گذاشته بودن و نیومدن بیرون.
بعدش تو یه‌جا لم دادی و هیچ‌کاری نکردی؟
ایشیدا؟ تو هم اینجایی؟
ای خدا، تو چرا اینجوری‌ای؟
‫مسئله‌ای نیست.
‫اونا هر خرده‌شیشه‌ای تو بساطشون هست...
‫مطمئنم که خیلی زود میان سراغمون.
‫هی هی! بشینین سرجاتون بچه‌ها!
‫امروز همه حاضرن؟ خوبه...
‫خیله‌خب... امروز یه اعلامیه‌ی مهم دارم...
‫بذارین دانش‌آموز انتقالی جدیدو معرفی کنم.
‫حالا اینجا رو گوش کنین... یهویی سه تا اومدن!
‫بفرما... بیاین داخل...
‫اومدن...
‫چی؟!
‫بچه‌ست که...
‫چه نازه...
‫خیلی کوچولوـه...
‫چه غولیه!
اون چرا اینجوریه؟
غوله واقعاً؟
اون دختره دبستانی به نظر نمیاد؟
دو تا پیرمرد و یه بچه؟
‫کنریو هستم.
‫مردی که سمت چپه، انریو هستش.
‫و ایشون که ملاحظه می‌فرمایید...
‫کاسومیوئوجی روریچیو هستیم.
‫خوشبختیم!
‫ها؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.