..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یک دشمن ناشناس به کاسومیوئوجی روریچیو که از ‫جامعه‌ی ارواح به دنیای زنده‌ها گریخته، حمله می‌کند.
‫ایچیگو تلاش می‌کند تا دشمن را شناسایی کند...
‫اما آن فرد وقتی شکست را محتمل میابد، به خودکشی روی می‌آورد.
‫روریچیو در حقیقت پرنسس‌ خاندان کاسومیوئوجی میباشد.
‫که درگیر اختلافات بر سر ارث و میراث شده...
‫و تصمیم به فرار به دنیای زنده‌ها گرفته.
‫ایچیگو در نهایت مجبور میشود تا محافظ روریچیو بشود.
‫امروزم یه روز باحال دیگه بود.
‫بله، روریچیو-ساما...
‫هرچند واسه اینجانب رو مخه!
‫کوروساکی ایچیگو...
‫گاهاً انگار توی انتخاب کلمات در مواجهه با پرنسس مشکل داری!
‫لطفاً مراقب باشین!
‫ها؟ تا جایی که به من مربوطه...
‫چته تو، گمشو کنار بینم...
‫عوضی، بس کن، برو کنار...
‫این به خاطر اینه که سریع جواب ندادی!
‫هوی، یه کاری بکن دیگه...
‫باشه بابا، متوجه شدم...
‫ای بابا...
‫نه به اون دیروز که زانو زده بودی جلوم و خواهش و التماسم می‌کردی...
‫نه به این رفتار امروزت!
‫منظورت از "زانو و خواهش و التماس" چیه؟
‫کنریو و انریو ازت خواستن تا کاری براشون انجام بدی؟
‫عه؟
‫روریچیرو-ساما از این که جونش در خطره و هدف قرارداده‌شده خبر نداره!
‫و ما هم نمی‌خوایم که با خبر بشه.
‫به همین دلیل می‌خوایم که کلاً از واقعیت و وضعیت موجود باخبر نشه!
‫نه، هیچی...
‫فقط یه سری نکات ریز درباره‌ی چگونه کنار اومدن با دنیا و این جامعه بود.
‫مگه نه؟
‫بله.
‫دیشب کوروساکی ایچیگو داشت به ما ‫درباره‌ی آداب و رسوم اجتماعی این دنیا یاد میداد...
‫بله...
‫عه، پرنسس؟
‫ایچیگو!
‫این چیه؟
‫پرنسس، این یک دستگاه خودکار سکه‌ایه!
‫چیکار میکنه؟
‫این...
‫بیا!
‫امتحانش کن!
‫پرنسس.
‫نگران نباش.
‫پرتقاله، مزه‌ی پرتقال میده!
‫این دستگاه از این نوشیدنیا میفروشه!
‫می‌گم، ایچیگو...
‫در این دنیا کلی چیزای جالب‌انگیز هست که ما ازش بی‌خبریم....
‫بنابراین از یاددادن چیزهای جدید به ما دریغ ننمایید.
‫این رفتاریه که وقتی از کسی یه چیزی می‌خوای باید داشته باشی؟
‫گ-گرفتم...
‫هرازگاهی برای روریچیو توضیح میدم...
‫روریچیو-ساما خطابشون کن!
‫خیلی نزدیکی!
‫عیبی نداره، کنریو!
‫ما قلب بزرگواری داریم...
‫بنابراین ایچیگو را به خاطر این حماقت می‌بخشیم...
‫همونطور که ازتون انتظار می‌رفت پرنسس!
‫اینجانب کنریو، شما رو تحسین می‌نمایم.
‫دیگه خیلی داری شلوغش می‌کنی، کنریو تو هم...
‫روریچیو-دونو...
‫ممکنه که بریم و چند تا چیز جالب دیگه‌ی این دنیا رو بنگریم؟
‫کجا ممکنه باشه یعنی؟
‫مطمئنم که ازش لذت می‌برین.
‫بیا.
‫کارتو خوب انجام دادی!
‫روریچیو-دونو...
‫بیایین اونو همه با هم انجام بدیم.
‫ببین، پرنسس چقدر خوشحال به نظر میاد!
‫خوشحالم از اینکه آوردیمشون دنیای زنده‌ها...
‫گریه زاری راه ننداز.
‫شماها...
‫به این فکر کردین که از این به بعد قراره چیکار بکنیم؟
‫نیازی نیست تو به ما درباره‌ی چنین موضوعات پیش‌پا افتاده‌ای هشدار بدی!
‫خب، بهتره زودتر تصمیمتونو بگیرین!
‫ما نمی‌دونیم اون یاروها کی قراره دوباره سر و کله‌شون پیدا بشه!
‫کوچیکی-دونو، تا به حال اینقدر بهم خوش نگذشته بود...
‫خوشحالم که اینو میشنوم.
‫خب، می‌برمت دیگه خونه...
‫نیازی نیست، خودم به تنهایی می‌تونم برم خونه.
‫ولی...
‫بهتون گفتم که، اون دوتا زیادی نگرانن.
‫این همه به خودشون زحمت می‌دن و زودتر میرن خونه که اونجا رو بازرسی کنن...
‫اونم قبل از اینکه به من اجازه‌ی ورود بدن.
‫واقعاً نا امید کننده‌س.
‫چاره‌ای نیست دیگه...
‫عا، داداشی...
‫او، یوزو من برگشتم...
‫خوش اومدی، امشب دیر کردیا!
‫عا، ایشون همون کسیه که اسباب‌کشی کرده پشت خونه‌مون؟
‫کاسومیوئوجی روریچیو هستم.
‫عصر خوش، کوروساکی یوزو هستم.
‫عه، دانش‌آموز دبیرستانی‌این؟
‫البته اینجوری فکر می‌کنم...
‫دبیرستان چیه؟
‫عا، زود باش، روریچیو... بیا بریم.
‫می‌گم، داداشی...
‫از اونجایی که همسایه شدیم چرا واسه شام دعوتش نمی‌کنی؟
‫عه؟
‫خوش طعمه!
‫واقعنی؟
‫بله، بسیار خوش طعمه!
‫ذائقه‌ی دنیای زنده‌ای‌ها واقعاً خوبه!
‫دنیای زنده‌ها...؟
‫واقعاً یوزو-چان آشپزی تو رو دست نداره!
‫غذاهای اشراف‌زاده‌ها سرتاپاش همش تشریفاته اصلاً خوب نیست!
‫موافق نیستین، کوچیکی-دونو؟
‫اشراف‌زاده؟
‫بیخیال جزئیات شو، یوزو!
‫عه، ولی...
‫اون فقط یکم فرق داره!
‫روریچیو، چیشده؟
‫اینو دوست ندارم.
‫هویج دوست نداری؟
‫ببخشید.
‫چی می‌گی؟
‫کشاورزا کلی سخت کار می‌کنن تا بتونن این سبزیجاتو پرورش بدن!
‫همه‌شو بخور زودباش!
‫کشاورزا اینا رو پرورش میدن؟
‫آره، پرورش فقط یکی از اینا هم کلی زحمت می‌خواد.
‫خوردنشون با کاری خیلی خوشمزه‌ست...
‫ن-نگرانش نباش...
‫لوسش نکن!
‫صبر کن!
‫صبر کن ببینم، شماها دیگه کی‌این؟
‫ببخشین که این موقع از شب مزاحم شدیم.
‫شما عوضیا...
‫کوروساکی ایچیگو...
‫به چه جرأتی داری روریچیو-ساما رو مجبور به خوردن هویج می‌کنی؟
‫ها؟
‫حتی یادم نمیاد که چند تا خدمتکار به این دلیل تنبیه شدن...
‫اونم به دلیل سروکردن هویج!
‫خب، توی این قضیه شماها نمی‌دونستین پس...
‫درباره‌ی اعضای خانواده‌ی کوروساکی استثنا قائل میشیم...
‫چی، منو میگین؟
‫گوش کن ببینم...
‫شماها دارین اینجوری لوس بارش میارین...
‫اینجوری اصلاً با دنیا آشنا نمیشه!
‫این به توی عوضی ربطی نداره!
‫دهنتو ببند!
‫ایچیگو!
‫این طرز برخورد با کسی که لطفشو شامل حالتون کرده نیست!
‫لطف؟
‫معنی اینا چیه، کنریو؟
‫در برابر پرنسسی نجیب‌زاده مثل شما...
‫ما بر این باور بودیم که کمی دست‌تنهاییم...
‫شماها، دارین چیزیو از ما پنهان می‌کنین؟
‫ن-نه!
‫کنریو، انریو!
‫چرا نمی‌تونین بهم حقیقتو بگین؟
‫پرنسس...
‫اگه مادر و پدر اینجا بودن...
‫مطمئنم که درباره‌ی کشاورزا بهم می‌گفتن...
‫تا به حال، هرگز درباره‌ی طرز تهیه‌ی غذاها فکر نکردم...
‫ما خنگ نیستیم.
‫من متوجهم که چی می‌خواستی بگی، ایچیگو!
‫ولی، پرنسس...
‫بسه دیگه!
‫شما دوتا همیشه یه چیزیو دارین ازم پنهان می‌کنین!
‫دیگه باور نمی‌کنم حرفاتونو!
‫از کنریو اینا متنفریم.
‫روریچیو-چان!
‫یوزو!
‫اون از ما متنفره!
‫پرنسس از ماها متنفره!
‫ای بابا، از دست اینا!
‫چرا یه جوری برخورد می‌کنی انگار ربطی به تو نداره، چیگو؟!
‫نصفش تقصیر خود کودنته!
‫باشه بابا!
‫هوی، خودتونو جمع و جور کنین، منم مقصرم!
‫منم باهاتون معذرت می‌خوام، خوبه؟
‫داداش ایچی...
‫یوزو! کارین!
‫روریچیو-چان، واقعنی فرار کرده!
‫هوی!
‫چی می‌گی بابا، اون که اینجاست!
‫نه، این فقط گیگایشه!
‫روریچیو-ساما، کجایین؟ کجایین؟
‫انگار برگشته به حالت کونپاکوش!
‫خوب نیست!
‫اگه مورد حمله‌ی یه قاتل قرار گرفته باشه...
‫در هر صورت، بیایین از هم جدا شیم و دنبالش بگردیم.
‫هوم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کنریوی احمق، انریوی...
‫آی...
‫روریچیو-چان؟
‫خودتی، روریچیو-چان!
‫چرا اینجایی؟
‫تو فکر کنم...
‫خودشه، اوریهیمه...
‫صد امتیاز، اوریهیمه‌م، اینوئه اوریهیمه!
‫یادم نمیره!
‫هیمه: پرنسس
‫هیمه‌ی توی اسمت نشون می‌ده که تو هم از یه خانواده‌ی اصیلی، نه؟
‫این هیمه فقط اسممه...
‫یعنی یه هیمه‌ای ولی پرنسس نیستی؟
‫دنیای زنده‌ها جای عجیبیه!
‫می‌گم، روریچیو-چان...
‫چرا خودت تنهایی؟
‫کنریو-سان و انریو-سان کجان؟
‫من اصلاً چنین آدمایی رو نمی‌شناسم...
‫چیزی شده؟
‫این درسته که معمولاً هویج نمی‌خورم و اونا رو جدا می‌کنم...
‫ولی اگه تلاش کنم، می‌تونم بخورمشون!
‫و اینکه، اون دوتا همیشه یه‌چیزیو ازم پنهان می‌کنن...
‫کنریو-سان و انریو-سان، عمیقاً بهت اهمیت می‌دن مگه نه؟
‫تو خیلی فرد مهمی هستی، یه همین دلیل نمی‌خواستن که نگرانت کنن...
‫ولی اینجوری به نظر نمیاد!
‫کنریو و انریو با ما عین بچه‌ها رفتار می‌کنن!
‫می‌گم، روریچیو-چان...
‫وقتی خیلی ازت مراقبت کنن، اینجوری به نظر میاد...
‫ولی وقتی پشیمون می‌شی که متوجه میشی اونا دیگه رفته‌ن...
‫اوریهیمه...
‫دیدی، برای همین باید درکشون کنی!
‫من چیزای خیلی بدی بهشون گفتم...
‫دیگه باور نمی‌کنم حرفاتونو! از کنریو اینا متنفرم!
‫یعنی منو می‌بخشن؟
‫مطمئناً همه‌چی اوکی میشه!
‫خب، بیا بریم خونه...
‫کلاهم...
‫مواظب باش!
‫تو کی هستی؟
‫در حالی که می‌دونی ما کاسومیوئوجی روریچیو هستیم داری ‫این عمل وحشتناک رو مرتکب می‌شی؟
‫اوریهیمه!
‫اوکیه!
‫هان؟
‫چی؟
‫این چیه دیگه؟
‫از اینور.
‫گیر کردیم توش.
‫نمی‌شه که...
‫چرا؟ چرا اون دنبال منه؟
‫چرا از این کارا...
‫سانتن‌کشّون!
‫به‌خاطر اینه که یواشکی اومدم دنیای زنده‌ها؟
‫یا اینکه دارم به خاطر اینکه برای آدمای زیادی دردسر درست کردم تنبیه میشم؟
‫نه...
‫روریچیو-چان، تو کار اشتباهی انجام ندادی!
‫پس چرا؟
‫د-دیگه نمی‌تونم نگهش دارم...
‫از این وضعیت خوشم نمیاد!
‫اینجور اتفاقا رو دوست ندارم.
‫کنریو! انریو!
‫پرنسس!
‫کنریو! انریو!
‫آسیب که ندیدین، پرنسس؟
‫کنریو، تو به خاطر من اومدی!
‫انریو، توـَم...
‫ببخشید، ما اشتباه می‌کردیم.
‫روریچیو!
‫کوروساکی-کون، کوچیکی-سان!
‫دیر کردی، کوروساکی!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫اون!
‫اون یارو...
‫اون یارو رفیق همون قبلیه‌س.
‫مراقب باش!
‫باشه!
‫مراقب باش، ایچیگو!
‫دوباره ممکنه از اون تکنیکا بزنه!
‫گرفتم!
‫چی؟
‫ه-هوی، روکیا!
‫چه‌خبره اینجا؟
‫ظاهراً یه نوع حمله‌ایه که بازتاب تیغه‌ی شمشیرو به یه دیوار تبدیل می‌کنه!
‫من گیر کردم!
‫لعنتی!
‫وای!
‫روریچیو!
‫ای-ایچیگو!
‫لطفاً این دشمن رو بسپارین به من!
‫کنریو!
‫با شکوه، شکوفا شو...
‫‫بنی‌شیداره
‫اوه، چقدر زیبا!
‫مگه بازی‌ای چیزیه؟
‫من بازی نمی‌کنم، ببین!
‫ها؟
‫گرده‌ی بنی‌شیداره‌ی من هرچیزیو که لمس کنه همونجا شکوفه می‌زنه!
‫و استفاده از اونا رو غیر ممکن می‌کنه!
‫چیز بهتری نداری؟
‫چه خفن خوفون!
‫تحت تأثیر قرار نگیر!
‫حالا فرصتشو داری، کوروساکی ایچیگو!
‫درسته!
‫گتسوگا تنشو!
‫سوکاتسویی!
‫ه-هوی!
‫خب، بیایین ببینیم کی شمارو فرستاده...
‫لعنتی چرا همتون تسلیم شدین؟
‫چه اتفاقی واسه اون گلات افتاد هان؟
‫توی عوضی همه‌ی گرده‌هارو پخش و پلا کردی!
‫گرده‌ی بنی‌شیداروی من فقط وقتی تو هوا معلق باشه کار میده!
‫بدرد نخور!
‫ولی من خودمو واسه چنین موقعی آماده کردم!
‫خب، کور شد!
‫حالا وقتشه!
‫بقیشو می‌سپارم به خودت!
‫واقعاً دل خوش کردن به اون تکنیک؟
‫اشتباه گرفتی!
‫بذار بهت نشون بدم چجوری حمله می‌کنن!
‫گتسوگا تنشو
‫دیگه کافیه!
‫خب، بنال ببینم.
‫به دستور چه کسی اومدی اینجا تا جون روریچیو-دونو رو بگیری؟
‫چی؟
‫روکیا!
‫لعنتی، دوباره!
‫این روش اوناست!
‫انگار دیگه تموم شده!
‫همونطور که از شینیگامی جایگزین انتظار می‌رفت!
‫ولی، اون دیگه کی بود؟
‫فقط یه دزد معمولی!
‫پرنسس، نیاز نیست خودتونو نگرانش کنین!
‫بهتون گفتم که، با ما مثل یک بچه رفتار نکنین!
‫روریچیو!
‫کنریو-دونو، خوبین؟
‫بله، ممنونتونم.
‫کوروساکی ایچیگو، کار توی عوضی هم خوب بود!
‫ازت ممنونم.
‫نه به اون ممنون گفتنت، نه به عوضی گفتنت!
‫خوبی، روریچیو؟
‫هوم، خوبم!
‫به خاطر اینکه، کنریو و انریو ازم محافظت کردن!
‫پرنسس...
‫خب بیایین بریم خونه و به شاممون ادامه بدیم.
‫بله، ولی...
‫نگران نباش، هویجامو جدا نمی‌کنم!
‫اگه اینکارو بکنم...
‫اونوقت نمی‌تونم باکسایی که منو بزرگ کردن روبرو بشم!
‫پرنـــــــــــســــــس!
‫پرنسس، لطفاً دیگه از این کارا نکنین!
‫کنریو... کنریو...
‫باشه بابا...
‫هوی...
‫فهمیدم...
‫زود باشین دیگه!
‫دیگه اینقدر گریه نکن!
‫وگرنه ولتون می‌کنیما!
‫هوی، صبر کن، ایچیگو!
‫انریو، می‌شه بس کنی دیگه!
‫کوروساکی ایچیگو! کوروساکی ایچیگو!
‫چیه بابا، سر صبحی!
‫چه غلطی دارین می‌کنین؟
‫این چیزا رو ولش کن!
‫روریچیو-ساما، دوباره ناپدید شده!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.