..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یکی پس از دیگری، یاران ایچیگو در برابر اسپاداهای قدرتمند بر زمین افتاده‌اند.
‫پس از آن، کاپیتان‌های جوخه‌های سیزده‌گانه،
‫به دستور کاپیتان ارشد یاماموتو گنریوسای...
با نفوذ به هوئکو موندو ‫در برابر اسپاداها ظاهر شدند.
‫و نبرد خود را با اسپاداها آغاز کردند.
‫کوچیکی بیاکویا در برابر اسپادای شماره 7، زوماری رورو قرار گرفته بود،
‫کسی که قصد داشت با استفاده از روکیای بیهوش‌شده ‫در نبرد با آرونیرو به او ضربه بزند.
‫من تو رو می‌کشم...
‫فقط به یه دلیل...
‫چون که تو...
‫شمشیرتو سمت غرورم گرفتی.
‫آیزن-ساما!
‫زنده‌باد!
‫در همین احوال، کوروتسوچی مایوری نبرد تمسخرآمیزی ‫را در برابر زائلاپورو پیش گرفته بود
‫کسی که با عروسک خود می‌توانست 5 حس حریف را کنترل کند.
‫تموم شد...
‫امکان نداره!
‫اینقدر آسون بود که حوصله‌م سر رفت!
‫فکر می‌کردم بیشتر از اینا بارت باشه!
‫شوخی کردم.
‫چی گفتی؟!
‫مایوری با سوءاستفاده از ایشیدا، زائلاپورو را آنالیز کرده بود،
و در برابر تکنیک عروسکی او تدارکات لازم را دیده
‫و برای خود از ارگان‌هایش کپی ساخته بود...
‫زائلاپورو که از خشم به خود می‌پیچید، ‫با استفاده از شاخه‌های خود نمو را گروگان گرفت.
‫ای خدا...
‫همه‌ی اینا فقط وراجی بلدن.
‫خیلی زر می‌زنین!
بانکای
‫تیکه‌پاره‌ش کن...
کونجیکی آشیسوگی‌جیزو
این گاز... یه نوع باکتریه؟
‫لعنتی!
‫خدا رو شکر! به هوش اومدی!
‫ستوان کوتتسو!
هاناتارو؟
شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫آه، هنوز درمان نشدی!
‫لطفاً همینجا بمون.
‫راست می‌گه! نباید از جات بلند شی!
‫بیاکویا... نی-ساما!
‫ببند...
مگه نشنیدی ستوان کوتتسو چی گفت بهت؟
‫همونجا بمون تا خوب شی.
‫نی-ساما... رداتون...
‫مهم نیست...
‫زخمی شدین!
مگه نگفتم مهم نیست؟
‫الان، فقط دراز بکش و درمان شو.
‫باید برای نبرد اصلی پیش رومون آماده بشی.
‫بدک نیستی تو...
‫شنیگامی زپرتی.
خوشم نیومد... تو هنوز زبون وراجی داری؟
‫مگه نگفتم جدی حمله کن؟!
‫بیشتر حریفام با این ضربه دو نیم میشدن.
‫اینجوری که حال نمی‌ده.
‫بعدشم من بهت گفتم که جدی شو!
این ملاقه چیه گرفتی دستت؟
‫گوزگوز نکن!
‫خوبه... اون حمله اصلاً بد نبود...
پس فقط زور خرکی نداری...؟
‫ربطی نداره...
‫فقط به جنگیدن روی شن عادت ندارم.
‫جدی می‌گی؟!
‫کوروساکی-کون!
‫اینوئه... یه لطفی کن...
‫باشه! صبر کن...
‫به من که نه...
‫اول...
‫نلو درمان کن لطفاً!
‫گرفتم! همین الان می‌رم سراغش.
‫می‌شنوم... میشنومش...
هنوزم ادامه داره، می‌دونین؟
‫دعوای اون لات و لوتا رو می‌گم.
تو هم می‌بینیش، آبارای؟
‫اصلاً دوست ندارم ببینم، ولی دارم می‌بینم.
‫خوردش...
‫اینو که دیدم!
‫اینقدر چیزای چندش‌آورشو تعریف نکن!
‫چی گفتی؟! تو ازم پرسیدی که دیدی یا نه!
‫من فقط جوابتو دادم...
‫خب، نیازی نبود که توضیح بدی!
‫آبارای! سم تو رو هم آلوده کرده!
‫چی؟!
پس تو چرا حالت خوبه؟
‫من یه بار گرفتار اون سم شدم...
‫احتمالاً بدنم مقاوم شده.
نامردیه! چطوری ممکنه؟
پس چرا فقط من؟
‫اصلاً نامردی نیست! ‫من یه بار با همین تا دم مرگ رفتم!
‫گذشته از اینا... زود باش بهش پادزهر بده!
‫اوی کوروتسوچی مایوری!
‫ایشیدا!
آخه چرا اینقدر خل و چلی؟
‫طبیعی بود که بعد از هر نبرد، ترکیبات سمو تغییر بدم.
‫عوضی پست!
‫به خودت فشار نیار!
‫سم سریع‌تر پخش میشه.
گفتی مقاوم شده؟
‫چنین اجازه‌ای رو ندادن، مهارت منو برجسته کرده.
‫خیله‌خب! فهمیدیم! زود باش پادزهر بده!
‫وگرنه...
گفتم که آروم بگیر، حالیته؟
‫اممم... مایوری-ساما...
‫خیلی عذر می‌خوام...
‫امکانش هست که...
منو آزاد کنین؟
‫اوی!
شنیدی چی گفت؟
چرا کمکش نمی‌کنی؟
‫اینقدر زرت و پورت نکن.
‫بفرما، اینم پادزهر.
‫اوی، پرتش نکن!
‫اوی!
‫بطری رو شکستی، ناکس!
‫چی شد؟! یه جای کار می‌لنگه...
‫اوی! کوروتسوچی مایوری!
‫زود باش دختره رو آزاد کن!
چ-چی شد الان؟
فکر کردی منو کشتی؟
اون صدا...؟
‫زائلاپورو!
‫بذار یادت بدم...
‫فن نهایی و غاییِ قدرت فورنیکاراس من اسمش هست...
‫گابریل.
‫قدرت احیا با استفاده از خود دشمن.
قدرت نفوذ به بدن حریفم
‫و جذب ریشی از اون.
‫خب، بهتره بگم جایگزینی خودم با اون.
‫برای احیا، سلولها بازسازی میشن.
‫اون بازسازی سلولی نیازمند اینه که...
‫تمام ریشی حریف تصاحب بشه.
‫و هدفش کشته میشه...
‫تا تجدید حیات رو ممکن کنه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب...
‫بذار دوباره بریم سر داستان معرفی...
‫کوروتسوچی مایوری...
‫اون هیولاست!
متوجه شدی چی می‌گم، کوروتسوچی مایوری؟
‫اینطوری بود که تونستم یه موجودیت جدید پیدا کنم.
‫از قدیم گفتن که ققنوس نامیراست.
‫وقتی که پیر میشه، خودش رو به آتش می‌کشه...
‫و از میون شعله‌هاش یه زندگی جدید متولد میشه.
متوجهی؟
‫داستان نامیرایی از این قراره!
‫اینجا بحثِ فراتر رفتن از مرگ نیست.
‫بحث اینه که مرگو تو چرخه‌ی حیات بگنجونی.
‫جوری که دیگه موجودیت با مرگ دچار اختلال نشه.
‫یکی مثل من...
‫این چرخه رو بارها و بارها بین مرگ و زندگی طی کرده!
‫می‌تونی به من بگی موجود کامل!
‫بلایی مثل مرگ برای من معنا نداره.
‫حتی اگه منو بکشی...
‫دوباره قبل از مرگ کامل برمی‌خیزم.
‫اینو بفهم.
‫من کشته نمیشم...
‫شکست داده نمیشم و ابدی هستم!
‫کوروتسوچی مایوری.
‫کاپیتان کوروتسوچی!
‫ما-مایوری...ساما...
‫خیلی عذر می‌خوام ازتون.
چی شده؟
‫حالا که مرگ زیردست عزیزتو دیدی...
هاج و واج موندی؟
‫به نظر نمیومد که اینقدر حساس باشی.
‫تسلیم شو، اون دیگه مردنیه.
‫راستی...
‫اگه قرار باشه دسته‌بندی کنم...
‫اونو می‌ذارم تو دسته‌ی پیله‌هایی که به پروانه زندگی می‌دن.
‫خیلی جالبه، مگه نه؟
‫جالبه... قدرت مرموزی داری...
‫کنجکاویم برانگیخته شد.
خب؟
تموم شد؟
چی؟
فقط که همین نبود، درسته؟
‫تو الان گفتی که یه موجود کاملی...
پس حتماً یه قدرت دیگه هم مخفی کردی... نه؟
این چه آدمیه؟
چته با اون قیافه‌ی آویزون؟
‫چه اشکالی داره که بهم بگی؟ خسیس نباش...
‫ادا در نیار... بهم بگو...
‫ببین...
تو فکر کردی کسی که منو بخوره سالم می‌مونه؟
‫اگه من خورده شم...
‫محتویاتم تو بدن حریف حل میشه و تا عصبش نفوذ می‌کنه!
‫نمی‌دونم داستانِ زانپاکتوت از چه قراره،
‫ولی اگه به اتمای قدرت محرکش نفوذ کنم...
‫ساز و کارش تو مشتمه!
‫حتی اگه بانکای باشه هم ابزاری میشه برای اراده‌ی من!
‫خودتو نفرین کن!
‫چون که بانکایت دیگه یه شخصیت جدا از توـه!
‫چی؟!
‫اینجا رو باش...
فکر کردی اگه یه ابزار از اربابش جدا شه همه‌چی ردیف میشه؟
‫من ترتیبی دادم که دست به خودنابودی بزنه،
‫البته در چنین مواردی که علیه خودم به کار گرفته میشه.
‫به نظر میاد...
هیچ قدرت مخفیِ دیگه‌ای نداری، نه؟
‫در این صورت، می‌تونی یه موش آزمایشگاهی باشی ‫برای دارویی که تازه کار ساختشو تموم کردم.
‫نیازی نیست گارد بگیری...
چ-چی شد؟
‫نمی‌دونم...
‫اون دارو همین الانش هم روت اعمال شده.
‫الان چی گفت به من...
‫داخل بدن نمو چندین و چند دارو قرار گرفته.
اگه نمو بلعیده بشه یا به بدنش نفوذ شه
‫اون داروها به دشمن منتقل میشن.
‫چی؟! این دیگه چه داروییه؟!
‫جایی که تو ازش گذشتی اینو داخلش داشت.
‫وحشت نکن... سم نیست.
‫بهتره اینجوری بهش نگاه کنیم...
‫می‌شه به این گفت معجون فرابشری.
معجون فرابشری؟
‫تو نبرد بین دو استاد، شمشیرا به نظر میاد که تو حالت سکون قرار می‌گیرن.
تو با این مقوله آشنایی؟
‫به این می‌گن مقوله‌ی کش اومدن زمان.
‫وقتی که حواست تا سرحدشون کش میان...
‫همچین پدیده‌ای ایجاد میشه.
‫این دارو اون وضعیتو تشدید می‌کنه.
‫به عبارت دیگه...
‫این دارو به فرد اجازه می‌ده تا حواس فراانسانی رو تجربه کنه، ‫مسئله از این قراره.
‫چی شد الان؟!
‫چرا اینقدر آروم حرف می‌زنه... ‫نمی‌فهمم چی می‌گه...
متوجه منظورم شدی، اسپادا؟
‫با این دارو، حتی یه بچه‌هم گلوله رو جوری می‌بینه که انگار متوقف شده.
‫برای یه شخصیت فرا انسانی مثل تو...
‫اعمال یه مرد نرمال مثل من...
‫باید خیلی کسالت بار و کند باشه.
‫بسیار خب...
این کاتانا رو ساکن می‌بینی، نه؟
این مورد یکی از عجایب این داروـه، می‌دونی؟
حواس اساتید شمشیرزنی برای چند آن به این سطح می‌رسه
‫اونم وقتی که شمشیرها در تماس مکرر با هم قرار می‌گیرن.
‫ولی با این دارو...
‫اون حس چندبرابر میشه...
‫نه چند هزار برابر یا بهتره بگم چند تریلیون برابر.
‫دُز معمول این دارو یه قطره‌ست که 250 هزار بار رقیق شده.
‫ولی اینو مخصوص تو ساختم. ‫خالص و بکره...
‫در حال حاضر، یه ثانیه برای تو حکم 100 سالو داره...
‫به عبارت دیگه، همونطور که این شمشیر به تو نزدیک میشه،
‫با اون حس ادراک فراانسانی‌ای که دچارش شدی، حرکتش خیلی کنده.
‫از نظر تو این چندصدسال دیگه بهت می‌رسه.
‫احسنت به خودم!
‫و در حالی که ادراکت فراتر از سطح بشریه...
‫بدنت که همچنان معمولیه، عقب می‌مونه.
‫به عبارت دیگه، بدنت نمی‌تونه با ادراکی که از تصویر پیش روت داری هماهنگ بشه.
‫و حتی اگه بخوای با دستات متوقفش کنی،
‫چندصد سال طول می‌کشه که رد شدن شمشیرو از داخل دستت حس کنی.
‫خب، اینجوری بود داستان...
‫ولی کی می‌دونه کِی می‌تونی حرفامو بشنوی.
‫ولی، وحشت نکن اصلاً.
تو الان تو فضایی، پس حال این حس نشئگی رو ببر
تا منم با خیال راحت این شمشیرو تو قلبت فرو کنم
‫و قطره‌قطره جونت تبدیل به شن این صحرا بشه.
‫خب... بدین‌ترتیب...
‫از الان تا 100 سال دیگه... خوب و خوش و خرم باشی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.