..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫به دستور یاماموتو گنریوسای کاپیتان‌های جوخه‌های سیزده‌گانه... ‫ به منظور نجات ایچیگو و بقیه که با اسپاداهای قدرتمندی گلاویز شده‌اند، اعزام شدند.
‫هر یک از کاپیتان‌هایی که راهی هوئکو موندو شده‌اند...
‫خود را در نبرد مقابل اسپاداها قرار می‌دهند.
‫مایوری در کنار ایشیدا و رنجی ظاهر می‌شود...
‫با وجود گروگان گرفته‌شدن نمو...
‫مایوری زائلاپورو را با استفاده از کونجیکی آشیسوگی‌جیزو می‌بلعد!
‫او فکر می‌کند که زائلاپورو را شکست داده...
‫اما زائلاپورو همچنان زنده است.
‫وی موفق می‌شود دوباره خود را احیا کند.
‫آن هم با استفاده از بدن گروگان خود نمو و کشیدن تمام ریشی او.
‫ خیلی جالبه، مگه نه؟
‫ جالبه... قدرت مرموزی داری...
‫ کنجکاویم برانگیخته شد.
‫خب؟
‫ تموم شد؟
‫ به نظر میاد...
‫ هیچ قدرت مخفیِ دیگه‌ای نداری، نه؟
‫ در این صورت، می‌تونی یه موش آزمایشگاهی باشی ‫برای دارویی که تازه کار ساختشو تموم کردم.
‫ نیازی نیست گارد بگیری...
‫ اون دارو همین الانش هم روت اعمال شده.
‫الان چی گفت به من...
‫زائلاپورویی که با استفاده از بدن نمو به زندگی بازگشته بود...
‫بدون اینکه خودش بداند، دارویی وارد بدنش شده بود...
‫آن دارو یک معجون مافوق بشری بود،
‫که حواس را تا حد بسیار بالایی تقویت می‌کند
‫و باعث می‌شود که حرکات طوری به نظر برسد که گویا متوقف شده است.
‫ بسیار خب...
‫ این کاتانا رو ساکن می‌بینی، نه؟
‫ در حال حاضر، یه ثانیه برای تو حکم 100 سالو داره...
‫ به عبارت دیگه، همونطور که این شمشیر به تو نزدیک میشه،
‫ با اون حس ادراک فراانسانی‌ای که دچارش شدی، حرکتش خیلی کنده.
‫ از نظر تو این چندصدسال دیگه بهت می‌رسه.
‫ و در حالی که ادراکت فراتر از سطح بشریه...
‫ بدنت که همچنان معمولیه، عقب می‌مونه.
‫ به عبارت دیگه، بدنت نمی‌تونه با ادراکی که از تصویر پیش روت داری هماهنگ بشه.
‫ و حتی اگه بخوای با دستات متوقفش کنی،
‫ چندصد سال طول می‌کشه که رد شدن شمشیرو از داخل دستت حس کنی.
‫ ولی، وحشت نکن اصلاً.
‫ تو الان تو فضایی، پس حال این حس نشئگی رو ببر
‫ تا منم با خیال راحت این شمشیرو تو قلبت فرو کنم
‫ و قطره‌قطره جونت تبدیل به شن این صحرا بشه.
‫خب... بدین‌ترتیب... ‫ از الان تا 100 سال دیگه... خوب و خوش و خرم باشی.
‫خیلی طولانیه...
‫از اون موقع چند سال، چند دهه گذشته؟
‫نه، حتی طولانی‌تر از اینا بوده...
‫به هر حال، زمان خیلی زیادی گذشته...
‫آخه کِی...
‫کی این شمشیر قلبمو سوراخ می‌کنه، آخر؟
‫زود باش...
‫زود باش، زود باش، زود باش، زود باش، زود باش...
‫زود باش و منو بکش دیگه!
‫یه موجود کامل، هان؟
‫توی این دنیا هیچ‌چیز کاملی وجود نداره!
‫اگرچه که خیلی کلیشه‌ایه!
‫ولی حقیقته!
‫دقیقاً به همین دلیله که آدمای معمولی ‫شیفته‌ی کمالن و دنبالش می‌کنن!
‫ولی...
‫اصلاً معنی این "کامل‌بودن" چیه؟
‫هیچی...
‫نه حتی یک چیز!
‫من از "کمال" متنفرم!
‫وقتی یه چیزی کامل باشه، یعنی هیچ‌چیزی بالاتر از اون نیست!
‫یعنی دیگه جایی برای تخیل باقی نمی‌مونه!
‫جایی برای هوش و توانایی هم باقی نمی‌مونه!
‫می‌فهمی حرفمو؟
‫برای دانشمندانی مثل ما، کمال یه‌جور ناامیدیه!
‫شگرف‌تر از هرچیزی بشین که قبل از شما وجود داشته!
‫ولی این هیچ‌وقت کامل نیست!
‫دانشمندا باید موجوداتی باشن که همیشه از این مفاهیم متضاد رنج می‌برن!
‫و بین اونها دنبال شادی هستن...
‫یعنی...
‫از همون لحظه‌ای که کلمه‌ی مسخره‌ی "کامل" رو گفتی...
‫به من باخته بودی!
‫البته اگه واقعاً دانشمند باشی!
‫ه-هوی...
‫یعنی اوکیه؟
‫زانپاکتوت شکسته‌ها...
‫نشکسته!
‫من شکستمش!
‫تو شکستیش؟
‫تا وقتی که دسته‌ش باشه، می‌شه دوباره ساختش!
‫یک بار شکستن، تنبیه مناسبیه برای شمشیری که ‫از فرمان من سرپیچی کرده!
‫نمو، بیا اینجا!
‫نمو!
‫ای بابا...
‫واقعاً مکافاته این دختر!
‫می‌خوای... چیکار کنی؟
‫‫خوب شد!
‫چ-چجوری؟! آخه چجوری اون حرکاتت خوبش کرد؟!
‫چی گفتی؟
‫یعنی حتی یه چیز به این آسونی رو هم نمی‌فهمی، پست!
‫امکان نداره که متوجه بشیم!
‫همین الان یه کاری کردی که حتی نتونستی به مخاطب نشونش بدی!
‫کاری که نتونم نشونش بدم به مخاطب؟
‫همچین چیزی نیست!
‫شماها با ذهن منحرفتون داشتین نگاه می‌کردین!
‫حالا هرچی، مهم نیست!
‫توضیح‌دادن تکنیکام به آدمای معمولی فقط هدردادن وقته!
‫قشنگ معلوم بود از زیرش در رفتی!
‫ایشیدا، خوبی؟
‫خیلی هیجان‌زده نشو حالا!
‫چی؟! منظورت از هیجان‌زده چیه؟
‫داشتم در راستای عفت عمومی صحبت می‌کردم!
‫از اینکه مثل منحرفا باهام صحب می‌کنی تعجب می‌کنم!
‫اشتباه می‌کنی...
‫چیزی که می‌خواستم بگم اینه که، حتی اگه سم از بین بره...
‫هنوز اندامای داخلیمون خرد و خاکشیره، به خاطر همین باید مراقب باشیم!
‫جوری که گفتی گول‌زننده بود!
‫آروم باش...
‫هیچکس تو رو یه منحرف چهارچشمی نمی‌دونه!
‫به کی داری می‌گی منحرف چهارچشمی؟
‫شماها خیلی کودن و مغرورین!
‫واقعاً مهارتای استدلال‌محور منو خراب می‌کنین!
‫نمو اینجا رو بکن!
‫چشم، مایوری-ساما!
‫تا دا!
‫دو نفر از...
‫‫سه برادر بزرگ صحرا!
‫‫سه برادر شن‌های سوزان!
‫‫برگشتند به میدون، قربونت!
‫‫بار دیگر به میدان بازگشتند!
‫این دفعه با ژست برگشتیم!
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، آروم باش!
‫ما قبلاً همو دیدیم، یادت نمیاد؟
‫ماها طرف شماییم!
‫طَ... رَ...فِ ... شُ... ما!
‫سر راهین!
‫وسط کارت، اینا رو هم سوراخ‌سوراخ کن!
‫چشم، مایوری-ساما!
‫صبر کن یه دقیقه!
‫باشه بابا!
‫خــــــــــوب، فهمیدیم!
‫چون نمی‌دونین ما کی هستیم نمی‌تونم سرزنشتون کنم!
‫از اونجایی که یهویی وسط کار سر و کله‌مون پیدا شد!
‫خب، یک بار دیگه بهتون توضیح می‌دیم!
‫بیا انجامش بدیم، قربونت!
‫من می‌دونم کی هستین، باید الان مرده باشین، درسته؟
‫خیلی بدجنسی!
‫هم درسته، هم نیست!
‫قربونت!
‫وای، وای، وای، وای، اوی، اوی، اوی، اوی...
‫عا، هوی!
‫خب، همگی دیدار به قیامت!
‫این در چیه دیگه؟
‫چرا اینجا تنها جاییه که بعد از آوار‌شدن همه جا، سالمه؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مشخصه که دیگه!
‫وقتی یه دانشمند آزمایشگاه خودشو می‌سازه...
‫یه جایی رو محکم‌تر و امن‌تر از بقیه‌ی جاها می‌سازه!
‫اونجا...
‫نه جاییه که تجهیزات گرون قیمت و باارزشش وجود داره...
‫و نه آرشیویه که همه‌ی اسناد و مدارک و مقالاتی ‫که توی شب‌بیداری‌هاش نوشته رو توش نگه می‌داره!
‫چیزی که نمی‌خوایم بیشتر از هرچیزی نابود بشه...
‫جاییه که ما مواد تحقیقات باارزشی که برای به‌دست آوردنش تا ‫اون سر دنیا هم می‌ریم رو نگه می‌داریم!
‫این...
‫دیدین؟
‫تونست؟
‫مجبورم نکن هی بگم!
‫هیروی من بین اسپاداها بهترین و سخت‌ترینه!
‫امکان نداره که شمشیر یه شینیگامی بتونه...
‫اونو ببره!
‫بس کن!
‫ولم کن، می‌خوای چیکار کنی؟
‫چیکار؟
‫ولم کن!
‫مشخصه که!
‫ولم کن!
‫می‌خوام درستت کنم!
‫اشتباه می‌کنی!
‫این "خوب‌کردن" نیست "بازسازی" کردنه!
‫می‌دونستم!
‫لعنتی، ولم کن!
‫خیلی غرغرات رو مخه!
‫واقعاً که آدم بزدلی‌ای!
‫بیا یکم از مخت استفاده کن!
‫دارم می‌گم که، حاضرم مجانی زخماتو واسه‌ت خوب کنم!
‫اگه از اینکه قیافه‌ت در نهایت چجوری می‌شه صرف نظر کنیم، ‫گفتن فقط یه کلمه‌ی ممنونم خیلی منطقی‌تره!
‫من چنین کاری نمی‌کنم!
‫صبر کن ببینم، یعنی می‌خوای تا حدی که قیافه‌م عوض بشه، پیش بری؟
‫لطفاً تکون نخور!
‫خیلی نزدیکه! خیلی نزدیکه! خیلی نزدیکه!
‫چی رو می‌گین؟
‫اوه، عالیه، نمو!
‫همینجوری خفه‌ش کن!
‫اگه مردم مهم نیست!
‫اینجوری کار یکم راحت‌تر می‌شه!
‫کاپیتان کوروتسوچی...
‫چیه باز؟
‫لطفاً با خوب‌کردن من شروع کنین!
‫چرا؟
‫می‌خوام هرچه سریع‌تر بتونم دوباره بجنگم!
‫جاهایی که بقیه هستن هم اسپاداهایی هست!
‫باید برم و بهشون کمک کنم!
‫نیازی نیست!
‫عه؟
‫تنها کسی که مبارزه رو طولانی کرده زاراکیه ‫که رفته جایی که کوروساکی ایچیگو هست!
‫نیازی نبود که بیایم به نجات همچین اراذل و اوباشی!
‫تازه مطمئنم که خودت می‌دونی...
‫با پاگذاشتن تو منطقه‌ی حریف، تبدیل میشی ‫به یه تیکه گوشت که انداختی جلوی یه گرگ.
‫اگه سر راهشون قرار بگیری تو هم خورده می‌شی!
‫مرگ با خورده‌شدن توسط حیوونا...
‫احمقانه‌ترین راه برای مردنه!
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫جاخالی دادی!
‫جاخالی‌دادن، معنیش اینه که احساس خطر کردی!
‫اشتباه می‌کنم؟
‫انگار با اینکه گفتی امکان نداره که شمشیر یه شینیگامی بتونه منو ببره...
‫هنوز جاهایی وجود داره که بشه بریدشون!
‫مزخرف نگو!
‫جاخالی‌دادن، توی یه نبرد از روی غریزه‌ست!
‫این یه عکس‌العمل طبیعی برای شکست‌دادن رقیبه!
‫جایی وجود نداره که بتونی ببریش!
‫شمشیر توی عوضی نمی‌تونه منو ببره!
‫همه‌ش همینه!
‫افراد مختلفی توی جامعه‌ی ارواح وجود دارن...
‫بارها با کسایی مثل توی رومخ که ‫می‌گن "آره شمشیرتو نمی‌تونه منو زخمی کنه" برخورد کردم!
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫هنوز کسی رو ندیدم که نشه چشم و گلوشو برید!
‫چند بار باید بگم آخه؟
‫تا راضی بشی؟
‫توی عوضی نمی‌تونی منو زخمی کنی!
‫کنپاچی!
‫حالیت نمی‌شه، می‌شه؟
‫غیرممکنه کسی که سرش سوراخ شده باشه زنده بمونه...
‫این چیزی بود که داشتی بهش فکر می‌کردی، نه؟
‫دقیقاً همینطوره!
‫اون عوضی...
‫همچین جایی...
‫وقتی سر از بین بره، هیچکس زنده نمی‌مونه!
‫ولی، من نمردم!
‫حالیت شد، شینیگامی؟
‫شمشیر تو سرمو نبریده!
‫فقط خیلی شیک و راحت ازش رد شده!
‫گرفتی؟
‫این تموم کاری بود که می‌تونستی انجام بدی...
‫شینیگامی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.