..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یکصد و ده سال پیش...
‫در طی یک ارتقای رتبه‌ی نادر...
‫میان کاپیتان‌های جوخه‌های دیوان سلطنتی...
‫نسل جدید از کاپیتان‌ها در آستانه‌ی شکل‌گیری بوده.
‫در میان این تغییرات، اوراهارا کیسکه...
‫به عنوان کاپیتان جوخه‌ی 12 منصوب میشود...
‫توصیه‌ی او از طرف شیهویین یوروئیچی صورت می‌گیرد،
‫کسی که در آن زمان کاپیتان جوخه‌ی دوم و نیروی خفیه بوده.
‫اگرچه، ستوان جوخه‌ی 12 آن روزگار، ساروگاکی هیوریِ خودمان،
‫از ریخت و قیافه‌ی اوراهارا کیسکه ناخشنود است.
از سوی دیگر، او را از اعضای نیروی خفیه می‌داند
‫و از اعتماد به چنین فردی طفره می‌رود.
‫ا-اینجا رو چیکار کردی آخـــــه؟!
‫تو فکر کردی اومدی کجا آخه؟!
‫اینجا اتاق کاپیتانه!
‫اتاق کاپیتان!
‫نمی‌تونی هر گهی که دلت خواست اینجا بخوری، عوضی!
‫مشکلی نداره که...
‫آخه دیگه اتاق خودمه.
‫چی؟!
‫بعدشم، این بازسازی نیست، ‫تغییر دکوره...
‫کجای این تغییر دکوره؟!
‫این اصلاً شبیه اون اتاق قبلی نیست!
‫آه، راستی...
‫یه خواهشی ازت دارم، هیوری-سان...
چ-چی می‌خوای؟
‫می‌خوام همراه من بیای یه لونه‌ی لاروا...
لونه‌ی لاروا؟
‫خب، رسیدیم و رسیدیم! ‫همینجاست!
‫ها؟!
کیسکه اومده؟
‫بله... گفتش که از یوروئیچی-ساما اجازه‌شو گرفته...
می‌خواد چیکار کنه یعنی؟
دستورتون چیه، بانو؟
اگه فراموش کردین که همچین مجوزی دادین، مشایعتشون کنیم به بیرون؟
‫نه، مشکلی نیست...
‫بذارین هرجا دوست داره بره...
پس یادتون اومد؟
‫نه بابا...
‫یوروئیچی-ساما!
‫چته سوی فون! ‫خیلی نق می‌زنی!
‫ولی...
‫نگران نباش...
‫کیسکه رو میشناسم، حتماً دلیلی داره که اومده.
‫اوه، باز شد باز شد...
بفرماییم داخل؟
‫نمی‌خوام!
‫ای بابا، اینجوری نباش...
‫نمی‌خوام!!
‫خب... تشریف ببریم!
‫گفتم که نمی‌خوام، یارو!
‫ولم کن!
‫وقتی برسیم، خیلی دوست می‌داری...
‫یهو داد می‌زنی پشمام!
‫من فکر کردم قراره بریم یه جای چندش...
‫آخه گفتی که اسمش لونه‌ی لارواست...
‫ولی اینجا که باغ جوخه‌ی دومه!
تو شایعاتی که پشت سر نیروی خفیه‌ستو شنیدی، مگه نه، هیوری-سان؟
نیروی خفیه؟
‫حالا شنیدم یا نشنیدم، ‫اینجا واحد قبلیته، الاغ!
‫سعی نکن موضوعو عوض کنی!
‫نیروی خفیه...
‫این یه سازمانه که ریشه‌ش با باقیِ جوخه‌های 13گانه فرق داره.
به عنوان یکی از 4 خاندان اصلی اشرافی
که از قدرتای خفن شینیگامیایی برخوردارن
‫خاندان شیهویین به عنوان مقر اصلی فرماندهی نیروی خفیه عمل می‌کنه.
و هر‌وقت که رهبر خاندان شیهویین
‫کاپیتان یکی از جوخه‌های 13گانه باشه،
اون جوخه‌ای که تحت رهبری می‌گیره
‫میشه یه نیرو که تقریباً با نیروی خفیه یکی میشه و همکاری می‌کنن.
خلاصه‌ش کن... یعنی چی؟
‫رهبر خاندان شیهویین که یوروئیچی-سانه،
‫از اون طرف، کاپیتان جوخه‌ی دوم هم هست،
‫این یعنی، نیروی خفیه الان به سازمانی تبدیل شده ‫که زیرنظر جوخه‌ی دوم عمل می‌کنه.
‫نیروی خفیه خودش 5 واحد داره...
‫و سرگروه هر واحد، یه افسر رتبه‌دار تو جوخه هم هستن.
‫من قبلاً سرگروه واحد 3 شون بودم، واحد توقیفات.
‫توقیف‌چی بودی؟!
‫اشتباه می‌کنی... زندان‌بان بودم.
‫وظیفه‌ی من این بود که اونایی که تو سیریتی ‫خلاف می‌کننو زندانی کنم و تحت نظر بگیرمشون.
‫توقیف‌چی بودی دیگه...
‫نگهبان بودم تقریباً...
‫جفتشون یکین!
‫کلِ کارت این بوده که جلوی زندانیا با تکبر راه بری دیگه؟!
‫واحد توقیفات، یه وظیفه‌ی دیگه هم داره...
‫اونم به عنوان مأمورای ویژه‌ی توقیف.
ها؟ مأمورای ویژه‌ی توقیف؟
‫کار اون واحد...
تحقیق، دستگیری و بازداشت شینیگامیاییه که وارد جوخه‌ها شدن و آرمان و کردارشون، جوریه که جون بقیه‌ی شینیگامیا رو به خطر بندازه
‫یا خودشون به عنوان تهدیدی برای وظایف جوخه‌ها شناخته بشن.
‫من که نمی‌فهمم چی می‌گی!
‫خیلی حرفاتو قلمبه سلمبه می‌زنی!
‫ساده‌ش کن بابا! ساده!
‫ساده‌ش اینه: باید عناصر خطرناک، میون ‫اعضای جوخه‌های 13گانه رو بگیریم و زندانی کنیم.
‫ساختمون زندان اینجاست، تو قرارگاه جوخه‌ی دوم.
‫ساختمونش تو قسمت شمال غربی این زمیناست...
‫پشت یه خندق 54 متری.
‫ایستگاه زیرزمینی ویژه‌ی توقیف.
‫یا اگه ساده‌تر بگم... لونه‌ی لاروا...
چه خبره؟
‫اینجا که بیشتر از یه غار بزرگ نیست...
واقعاً اینجا آدم زندانی کردین؟
سیاهچاله؟
اونقدرام ترسناک نیست، مگه نه؟
‫ولی در واقع یه زندون زیرزمینی ساده نیست.
‫ببین...
‫اونا اجازه ندارن اینجا رو ترک کنن...
‫اگرچه فعالیتاشون تو این ساختمون محدود نمیشه.
‫لطفاً مراقب خودت باش...
‫گاهی اوقات دیده شده که یکیشون قاطی کنه و یهو حمله کنه.
این یاروـا... آخه چیکار کردن مگه؟
‫هیچ‌کار...
‫گفتم که...
‫این آدما کار خلافی نکردن...
‫اینا آدمایین که سیریتی به عنوان عناصر بالقوه‌ی خطرآفرین تشخیص داده.
‫جرمی مرتکب نشدن، پس نمی‌شه غل و زنجیرشون کرد.
‫اگرچه، آزاد باشن هم ممکنه که خطرآفرین باشن.
‫برای همین اینجا نگهداری میشن.
‫اینجا چه خبره؟! من که نمی‌فهمم!
‫این بیچاره‌ها کاری نکردن و تو...
‫هیوری-سان...
تا الان، میون همرزمات تو جوخه‌های 13گانه کسی بوده که استعفا داده باشه؟
ها؟
یکی دو تا بودن، ولی خب که چی؟
‫حقیقتش اینه که تو جوخه‌های 13گانه، چیزی به نام استعفا نداریم.
‫اونایی که به دلیل مسائل شخصی وخیم، ‫چاره‌ای جز ترک جوخه ندارن، می‌تونن موقتی برن...
‫اگه موضوع حل‌شدنی باشه، اونا می‌تونن بعداً برگردن به جوخه‌هاشون،
‫البته این زمان محدودیت داره و گاهاً به اسم تبعید شناخته میشه.
‫ولی دیوان استعفای اختیاری رو نمی‌پذیره.
چی گفتی؟
‫وقتی استعفا بدی، یعنی قراره بری تحت نظارت ویژه.
وقتی گزارش داده میشه که یکی استعفا داده
‫دستگیر می‌شه و به اینجا فرستاده میشه.
این همه دردسر برای چیه آخه؟
‫جوخه‌های سیزده‌گانه یه سازمان سلطنتیه.
‫به هیچ عنوان اجازه نمی‌دن که افراد ناشایست از میون افرادی ‫در جامعه حضور پیدا کنن که زمانی عضو خودشون بودن.
‫این فلسفه‌ی مرکز 46 ـه که قوه‌ی مقنّنه‌ی سیریتی محسوب میشه.
برای همین افراد ناشایست که شاید به افراد خطرناک تبدیل شن
‫به عنوان فراری شناخته میشن و با بالاترین ‫درجه‌ی حفاظتی باهاشون برخورد میشه.
‫هیوری-سان...
‫از زمانی که به عنوان سرگروه این واحد منصوب شدم، یه چیزی تو ذهنمه.
‫درسته، می‌شه از یه نظر گفت که این افراد به صورت بالقوه خطرناکن.
ولی با خودم می‌گم که آدمای زیادی اینجا هستن که پتانسیلشون، می‌تونه در جهات خوب استفاده شه
‫و ما باید محیطی براشون ایجاد کنیم که بتونن از تواناییهاشون استفاده کنن.
‫چی داری می‌گی؟!
‫مگه نگفتی که اینا به صورت بالقوه خطر دارن؟!
ولی الان داری می‌گی که می‌خوای از تواناییشون استفاده کنی؟
‫هیوری؟!
‫هیوری، تویی؟!
‫دهن‌گشاد؟!
‫این یکی از همرزمامه که فکر می‌کردم فراری شده!
‫همیشه گنده‌گنده حرف می‌زد که فلان می‌کنم و بهمان ‫می‌کنم و رئیس سیریتی میشم، ولی هیچ پخی نبود...
‫برای همین بهش می‌گفتیم دهن‌گشاد.
‫هیوری!!
‫کمکم کن! تو رو خدا کمکم کن!
‫ما همکلاسی بودیم، مگه نه؟! ‫من می‌خوام برم خونه.
‫می‌خوام برگردم!!
‫لعنتی! کاتانامو تو قرارگاه جا گذاشتم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شرمنده...
‫می‌دونستم که کاتاناتو فراموش کردی، اما چیزی نگفتم.
‫آخه در هر صورت آوردن کاتانا به اینجا ممنوعه.
‫برای همین از ملزومات اینکه بخوای سرگروه این ‫واحد باشی، اینه که بتونی دست خالی حریف اینا شی.
‫غمناکه...
دو سه روز اینجا نبودم و قیافه‌مو یادت رفته؟
‫من این‌همه ازت مراقبت کرده بودم!
‫لعنتی!
‫بگیرینشون!
‫انگار همگیشون منو فراموش کردن.
‫نامردا.
‫تکون نخور...
‫گوش کن! همین الان منو از اینجا آزاد می‌کنی!
‫اگه نکنی، من...
‫دهن‌گشاد...
‫فکر کنم آدم اشتباهی رو گروگان گرفتی.
‫منو خر فرض کردی، الاغ؟!
‫دهنت گشاد بود، گشادترم شد!
‫هی هی...
بهتر نیست بریم، هیوری-سان؟
پس اون محیطی که می‌گفتی باید ترتیب بدی
‫تا اینا از مهارتشون استفاده کنن چیه؟!
‫اینا که همگی خطرناکن!
‫اگه اینا رو بخوای ببری بیرون، فقط برای خودت دردسر ایجاد کردی!
‫آروم باش... در هر صورت بیا بریم...
‫خوب نگاه کن...
‫از اینجا به بعد، فقط اونایی که خطرشون محرزه نگهداری می‌شن.
یعنی آدمایی که خشونت بیشتری دارن؟
این الان با همچین آدمایی چیکار می‌تونه داشته باشه؟
اوراهارا کیسکه، تویی؟
چی تو رو کشونده به این مکان محقّر؟
‫اومدم چون می‌خواستم تو رو ببینم.
‫کوروتسوچی مایوری-سان...
نمی‌خوای از اینجا همراه من خارج شی؟
‫ا-این یارو دیگه چیه؟!
اوه...؟
به آدمی که تازه دیدی، می‌گی این یارو؟
‫چه پسر بی‌تربیتی رو با خودت آوردی...
‫پسر؟!
‫به کی گفتی پسر؟!
‫من دخترم!!
‫می‌خوای سینه‌هامو ببین، عوضی؟!
‫تخم‌سگ، تو خودت شبیه دانگو می‌مونی!!
‫ببخشید که ایشون یه مقدار بددهن تشریف داره...
‫ایشون عضو جوخه‌ی منه...
‫عوضی، تو چه گهی خوردی؟!
‫ستوانمه در واقع.
ستوان...؟
ارتقا گرفتی؟
‫یالا بیا نگاه کن، ببین دخترم!!
‫خیلی تبریک می‌گم!
‫قربانت.
راستی در مورد سؤالی که پرسیدم، جوابت چیه؟
منظورت پیشنهاد نسنجیده‌ی ترک‌کردن اینجا با توـه؟
‫بله.
‫رد می‌کنم.
‫خیله‌خب! خب، برگردیم!
‫این یارو نمی‌خواد بیاد...
‫اینجا فقط داریم وقتمونو هدر می‌دیم.
چرا؟
‫من از زندگی‌ای که اینجا دارم، راضی هستم.
‫نیازی به ترک اینجا نمی‌بینم.
‫امکان نداره... این نمی‌تونه درست باشه...
‫ تو این مکان هیچ‌کاری از دستت برنمیاد...
‫پس بذار اینو ازت بپرسم...
تو برای چی می‌خوای منو بکشی بیرون؟
‫برای اینکه به تواناییت نیاز دارم.
‫بیا بیخیالِ دروغای بیهوده بشیم.
‫من می‌تونم ته و توی تفکر افرادو دربیارم.
‫گیر دادیا...
یعنی لازمه که اینقدر نسبت به من محتاط باشی؟
‫من نمی‌تونم ته و توی فکر تو رو دربیارم.
‫به نظرم تو آدم ناجوری هستی.
‫من به مهارتات نیاز دارم.
‫این حقیقت داره.
من، می‌خوام تحت نظر جوخه‌ی 12، سازمانی ایجاد کنم
‫که نظیرش تا به حال تو جامعه‌ی ارواح دیده نشده.
‫اسمشم می‌ذارم، بخش تحقیق و توسعه.
‫ازت می‌خوام که پست معاونتِ اونجا رو برعهده بگیری.
‫چی؟!
می‌خوای زیردستت کار کنم؟
درسته... پیشنهاد بدی نیست، مگه نه؟
‫می‌شی معاون خودم.
‫به عبارت دیگه...
‫اگه من بمیرم، همه‌کاره‌ی اونجا میشی.
‫واقعاً که آدم ناجوری هستی... تو...
‫اوه، احسنت، احسنت...
‫می‌بینم که خیلی سخت تمرین می‌کنی، بیاکویا.
پدربزرگ! برگشتین به عمارت؟
امروز به جای موندن تو قرارگاه تشریف آوردین که اینجا استراحت کنین؟
‫هوم.
‫خوشحالمون کردین.
‫خیلی وقت بود که می‌خواستم باهاتون صحبت کنم، پدربزرگ!
‫واقعاً خیلی خوشحالم کردین.
‫هممم...
خب، حرفی که می‌خوای بزنی، چیه، بیاکویا؟
بهتر نیست تمرین امروزتو تعطیل کنی تا حرف بزنیم؟
‫یکی رو آوردم که تو رو ببینه.
منو؟
‫تویی که! گربه‌دیو!!
‫گربه‌دیو؟!
‫اینه طرز پذیراییت، بیاکویا-بوی؟!
‫منو بگو که اینقدر دلم تنگ شده بود!
‫سکوت کن! من کی ازت خواستم که دلت برام تنگ شه؟!
‫به عنوان رهبر بعدی خاندان کوچیکی...
‫من نه وقت بازی دارم نه خوش‌گذرونی!
‫جدی می‌گی؟!
‫عوضی!
‫شاید فکر کنی برای مسخره‌بازی اومده باشم...
‫ولی بیشتر نگران آینده‌ی خاندان کوچیکی‌ام اگه قرار باشه رهبر بعدیشون ‫به این راحتی به خاطر حضور کنار یه دختر، افسار پاره کنه.
‫از جات تکون نخور، شیهویین یوروئیچی.
‫الان با شونپو میام و...
‫کوچیکی بیاکویا! ریز می‌بینمت!
‫که اینطور!
‫انگار واقعاً کاری کردی که افسار پاره کنم!
‫باشه...
‫پس خودت خواهی فهمید...
‫که شونپوی من ، 100 بار از تو سریع‌تره!
‫هی هی...
‫بیاکویا کاملاً تو یه سطح دیگه بود...
‫اگه می‌تونست اعصابِ خرابشو کنترل کنه.
‫بسیار خب... بهتره کمی چای بنوشم.
‫خیلی ممنون.
‫اون لبخندی که رو لباته عین همیشه قدرتمنده!
‫آی، سوختم!
‫خب...
‫دوباره می‌گم... من ستوانت نمیشم.
‫اینجوری نگو دیگه، باز داری احساساتمو جریحه‌دار می‌کنی!
‫جلوتر از من خیلیا هستن که لایق ستوانی باشن.
اینو از روی بی‌میلی می‌گی؟
‫خب... اخلاقت همینجوریه دیگه.
راستی، اینو شنیدی؟
چیو؟
‫بهم گفت که یه نابغه، البته بعد از زمان ‫استخدام خودت، میونِ تازه‌کارا هست.
من کجام نابغه بوده؟
‫این بچه...
‫یه‌ساله کل واحدای آکادمیِ شینیگامی رو پاس کرده.
یه‌ساله؟
‫این که خیلی خفنه...
‫گفتم که...
‫من فکر می‌کنم که...
‫نوه‌ی کاپیتان کوچیکی، بیاکویا-کون هم تو همون سن و سال باید باشه.
‫آها، همون که کله‌ش باد داره...
‫آره آره...
‫فکر کنم این نابغه هم یا تو همون سنه یا یکم کوچیکتره.
‫شنیدم به محض ورود به جوخه، قراره بهش رتبه بدن.
‫عـــــه؟!
‫انگار یه بچه‌ی آینده‌دار وارد جوخه‌ها شده پس...
‫اینم یه دلیل دیگه برای اینکه جایگاه ستوانی از من خیلی دوره...
‫اینقدر با خوشحالی اینو نگو...
خب، اسمش چیه؟
کی قراره این نابغه رو ببره تو جوخه‌ش؟
‫خب... فکر کنم...
‫قراره بره جوخه‌ی پنجم.
‫خوبه...
‫مهارتات بهتر از اونین که درباره‌ش شنیدم.
دوباره اسمتو بهم می‌گی؟
‫گین...
‫ایچیمارو گین.
ستوان‌دوممون چطور بود؟
‫اصلاً خوب نبود، خیلی داغون بود.
‫که اینطور...
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫پس از آن که به سوی گذشته بازگشتیم ‫و مروری بر آن تاریخ داشتیم...
‫چندسال به جلو حرکت خواهیم کرد...
‫به سوی اصل این داستان مرموز.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.