‫به غیر از اینکه می‌تونستم فقط ارواحو ببینم،
‫من یه دبیرستانی معمولی بودم، کوروساکی ایچیگو!
‫وقتی که شینیگامی کوچیکی روکیا رو دیدم،
‫قدرتای شینیگامی به دست آوردم که بهم اجازه داد از بقیه محافظت کنم.
‫از وقتی که شروع کردم به عنوان یه شینیگامی جایگزین کار کنم،
‫پشت سر هم درگیر نبرد بودم.
‫چند وقتی گذشت و آیزن خیانت‌کار اینوئه اوریهیمه رو دزدید.
‫بعد از اون با چاد و ایشیدا،
‫برای نجات اینوئه رفتیم به هوئکو موندو...
‫و در مقابل آرانکارای قدرتمند قرار گرفتیم.
‫بعد از اون برای اینکه جلوی آیزنی رو بگیرن ‫که به دنیای زنده‌ها حمله کرده بود...
‫جوخه‌های سیزده‌گانه وارد عمل شدن.
‫و یه جنگ تمام‌عیار در شُرُف آغازه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫به منظور سد‌کردن راه آیزنی که در تلاش برای محو کاراکوراست،
‫شینیگامی‌ها با استفاده از چهار ستون عظیم، شهرک ‫کاراکورا را به جای امنی در جامعه‌ی ارواح منتقل کرده‌اند.
‫کیرا، یومیچیکا و هیساگی که از ستون‌های محوله دفاع نموده‌اند،
‫در برابر فراکسوین‌های باراگان پیروزمندانه خارج شده بودند.
‫اگرچه، آخرین ستون...
‫در نبرد بین پو و ایکّاکو نابود گشت...
‫اما، ایبا موفق شد که جلوی پدیدارشدن کاراکورای ‫اصلی را با استفاده از دکل‌های اضطراری بگیرد.
‫و کومامورایی که به صحنه شتافته بود، پو را شکست داده و آن نبرد را خاتمه داد.
بسیار خب... بریم سراغ نبرد اصلی؟
‫نذارین یکی از این مورچه‌ها زنده فرار کنه.
‫حق ندارین به عنوان بازنده برگردین!
‫منو ناامید نکنین!
‫بکشینشون.
‫افراد...
‫تمام روحیه و غرورتون رو بذارین وسط و اونا رو له کنین!
‫حتی به قیمت کنده‌شدن گوشتتون،
‫از استخوناتون استفاده کنین تا سدی آهنین بسازین!
‫به هیچ‌عنوان نباید اجازه بدیم که پا به دنیای ارواح بذارن!
‫حمله کنین!
‫این خیلی مسخره‌ست.
‫ها؟!
‫نگرانی؟!
‫ستوانت از جلوی روت پر کشید.
‫به درک...
‫اون فقط یه احمقه که همه‌ش تو فکر پول و غذا و خانواده‌شه.
‫ای بابا... خیلی سنگدل می‌زنی...
رابطه‌تون اینجوریه؟
‫من حوصله‌ی اسکلا رو تو جوخه‌م ندارم.
عه؟
‫لعنتی!
‫فن سی باکودو...
‫شیتوتسوسانسن.
‫تموم شد، آرانکار...
‫حتی فرصت نکردم اسمتو بپرسم.
‫با زهرت تمام دشمنا رو بکش،
‫سوزومه‌باچی!
‫نیگکی کسِاتسو.
‫اون قدرتی که می‌بینی، مال سوزومه‌باچی منه.
منظورت چیه؟
داری می‌گی اگه دوبار نیش بخورم، کارم تمومه؟
‫وقتی بخوری می‌فهمی.
‫سرو.
سونیدو؟
‫خیلی ناشی‌ای... دخترجون.
‫اگه اون سلاح بتونه با دوبار نیش آدم بکشه...
‫و اگه با شونپو به سمتم اومده باشی...
‫تو همون لحظه که گیرم انداختی باید کار تموم می‌شد.
‫اگه من بودم این‌کارو می‌کردم.
‫سریعه!
‫یه بار دیگه...
الان به نظرت نرفتی تو فاز دفاعی؟
چی شده؟! راهی برای حمله نمی‌بینی؟
‫تو خیلی وراجی...
اوی، خسته شدی؟
ها؟
فقط یه ضربه کارتو ساخت؟
‫اگه اینطوره، یالا فن اصلیتو رو کن تا یکم دیرتر بمیری.
چی گفتی؟
‫چی داری می‌گی واسه خودت؟!
‫اینو خوب گوش کن!
‫این رقابتو تموم می‌کنم...
‫اونم بدون اینکه از شیکای یا حرکت مرگبارم استفاده کنم!
‫خسته‌م کردی.
هنوز زنده‌ای؟
‫ای بابا...
می‌دونی...؟
‫راستش، دلم می‌خواست با اون آبجی موطلاییه بجنگم...
‫اصلاً دلم نمی‌خواست با گامبالویی مثل تو بجنگم!
گامبالو؟
‫چی داری می‌گی تو؟!
چشمات عیب کردن؟
‫یا نکنه...
آها، فهمیدم، حسودیت شده؟
‫راستش تو تپلی و خیلی بی‌ریختم هستی.
‫تازه آدم ناجوری هم به نظر میای...
‫ولی... اینا که تقصیر من نیست! ‫از من ناراحت نباش.
چی گفتی؟
‫گوش کن...
‫مهم نیست یه آدم زشت به یه آدم خوشگل چی میگه،
‫مهم نیست یه آدم فقیر به یه آدم پولدار چی می‌گه...
‫تمام این حرفا از روی حسودیه.
‫اوی...
این یارو که خوشگله و پولداره، کی هست؟
علی‌رغم اینکه زشت و چاق و فقیری، خرم هستی؟
خر؟
الان داری با کی حرف می‌زنی؟
‫به غیر از تو و من که کسی اینجا نیست.
‫به عبارت دیگه، خودمو داشتم می‌گفتم!
‫از نظر ظاهری، پنجه‌ی آفتاب...
‫بعدشم، از نظر مالی، می‌تونم کلی هزینه بدم.
‫بعدشم این انگشترا رو ببین فقط...
من وراجم؟
‫آره.
تمام آرانکارا اینقدر موقع نبرد وراجی میکنن؟
‫بقیه رو نمی‌دونم، ولی وقتی یه نبرد آسون باشه، خودم دوست دارم حرف بزنم.
‫که اینطور.
‫پس برای اینکه دهنتو ببندی...
باید بهت سخت بگیرم، درسته؟
‫متأسفانه، ستوان من خیلی رومخه.
‫شرمنده ولی به حد کافی حرف شنیدم.
‫چی گفتی؟!
‫چی شد؟ فقط گفتم یکم دهنتو ببندی.
‫اون زبون درازتو از تو حلقت می‌کشم بیرون!
‫فکر نکنم.
‫دارمش!
فکر کردی نمی‌تونم پابه‌پای اون سرعت بیام؟
‫خیلی حیف شد، ولی هنوز می‌خوام حرف بزنم!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تو... باتوجه به لباست...
باید کاپیتان جوخه‌ی دوم باشی، درسته؟
‫نیروی خفیه هم تو همون جوخه‌ست...
‫شنیده بودم نیروی خفیه از یه مشت آدمکش تشکیل شده،
‫ولی تو به عنوان یه آدمکش خیلی ملایمی.
‫یا شایدم این سطح از مهارت...
چیزیه که تو جامعه‌ی ارواح برای یه آدم‌کش مرسومه؟
‫راستی...
تو اون موقع گفتی که فرصت نشد اسممو بپرسی، درسته؟
‫خوش به حالت...
‫الان وقت داری که اسممو بشنوی.
‫فراکسیون اعلی‌حضرت باراگان، جیو وِگا هستم.
‫حالا که شروع کردم، بذار یه اسم دیگه هم بهت یاد بدم.
‫گازش بزن، تیگره استوکو!
‫مشخصات یه مرد خوب ایناست:
‫نژاد خوب، ثروت خوب و محیط پرورش خوب.
‫منطقش همینه.
‫اوه! یادم رفت که یه بدبخت مثل تو جذابیت بی‌مثال منو درک نمی‌کنه.
‫گرفتم گرفتم... دهنتو ببند دیگه، گامبالو.
‫بابا، تو خودت گامبالویی، به من نگو گامبالو!
‫بعدشم من اصلاً چاق نیستم!
‫توپرم یکم... این نشونه‌ی وفور نعمته!
‫با توی بدبخت که هیچی نداری، داستانم فرق داره!
‫ببند دهنتو!
‫خیلی زر می‌زنی تو... ناموساً خیلی زر می‌زنی!
‫اسکل نفهم! تو خودت داری زبون‌درازی می‌کنی!
‫دیگه تصمیمو گرفتم.
‫همین الان کارتو می‌سازم.
چی داری می‌گی واسه خودت؟
قبل از اون یه نگاه به لباسات بنداز، ببین اصلاً در شأن منی؟
عه؟
‫پرسش کن!
‫ماموت!
‫لعنتی!
‫اینا از تبدیل استفاده می‌کنن، نامردیه!
‫اوی اوی، برای چی بزرگ شدی؟!
‫من اینجا دارم عین یه مرد با شمشیر می‌جنگم!
‫ها؟!
‫تو رسرکسیون من، هرچی بزرگتر میشم، کندتر میشم.
‫ولی گامبالویی مثل تو از همونم راه فرار نداره!
چطوره؟
‫یه بار دیگه!
‫اوی، گامبالو!
‫اگه نمی‌تونی از این سرعت فرار کنی...
‫واقعاً به درد لای جرز می‌خوری.
‫من گامبالو نیستم!
‫من توپرم، مگه نگفتم؟! ‫خودت گامبالویی!
‫خودتم همچین سریع نیستی...
اینو آدمی داره می‌گه که عین چی داره فرار می‌کنه؟
‫حتی تمام ثروتتم باعث نمیشه که سریع باشی.
مگه نه؟
‫کورخوندی اگه فکر کردی رودررو باهات می‌جنگم!
‫چی؟!
‫اسکل!
‫تو جنگ خیابونی، دوییدن مهم نیست باید فکرت کار کنه!
‫با اون هیکل تو سرازیری خوبی ولی تو سربالایی کم میاری!
‫اگه بخوای تو این ارتفاع بیای دنبالم...
معطل شدی؟
‫خب، اومدم!
‫حملاتش تیزتر شدن!
هی، تا کی می‌خوای منو آنالیز کنی؟
‫اینو من باید به تو بگم...
‫راست می‌گی انگار.
ولی تو فکر کردی تا ابد می‌تونی جاخالی بدی؟
‫قدرت تخریبشو هم بالا برده!
‫وقت نمی‌دم که نفس بگیری!
‫اوه، چه خطرناک!
پس... این چطوره؟
‫فهمیدم حالا...
‫رسرکسیون چند لول به قدرتش اضافه کرده!
‫اینو بگیر!
‫سرعتشم رفته بالا!
‫ولی...
‫اینا برای کشتن من کافی نیست.
‫حالا شد یه چیزی...
‫نا-نا-نامردیه عوضی!
‫تو با اون هیکل نباید اینقدر قدرت پرش داشته باشی!
آخه اون پاهات مگه چقدر قوین؟
نمیدونستی؟
‫نباید بقیه رو از روی ظاهر قضاوت کنی.
‫اینو بگیر!
‫فرارکردن ما رو به جایی نمی‌رسونه!
واقعاً با اون هیکل نمی‌تونی فرار کنی، نه؟
‫اگه زمان برمی‌گشت،
‫بهت پیشنهاد می‌دادم که پولتو صرف ورزش کنی...
‫مال خودمی!
‫من که فقط فرار نمی‌کنم...
تو... چطوری...؟
فکر کردی بنده کی هستم؟
ها؟
‫بنده، ستوان جوخه‌ی دوم و همزمان ارشد واحد دوم ‫نیروی خفیه، یعنی واحد گشت، اومائه‌دا ماره‌چیو-ساما هستم!
‫نیروی خفیه یعنی این.
‫امکان نداره که کند باشم.
‫پس فیلم بازی می‌کردی، حقه‌باز؟!
‫بترکونش!
کله‌پنج‌وجهی
‫گِگاتسوبوری!
‫بذار این درسِ عبرتت شه.
‫تا دیگه بقیه رو از رو ظاهر قضاوت نکنی!
دوباره همون تکنیک؟
‫بسیار خب... انگار حمله‌ها شروع کردن به اثربخش‌بودن.
‫من کاملاً متوجه بودم که بهم حمله نمی‌کردی...
‫و منتظر بودی که من حرکت اولو انجام بدم.
اینو هم می‌دونستم که تو اون کارو می‌کردی
‫چون حس می‌کردی که می‌تونی آزادی عمل داشته باشی.
‫ولی، متأسفانه این تمام داستان نبود...
‫فکر کنم این به نفعت بود اگه اون حس نیاز به آزادی عملو کنار می‌ذاشتی.
‫جالب شد.
‫ای‌ولا!
اسکل نفهم! کف کردی؟! خوب حسابتو رسیدم؟
جلوی بنده اینقدر هارت و پورت می‌کردی؟
‫حالا دیدی چقدر بدبختی؟!
برای من با اون هیکلت مثل خرگوش ورجه‌وورجه می‌کردی، ها؟
‫بابا تو اصلاً مال این حرفا نبودی!
‫با اون قیافه بیشتر شبیه جاروبرقی می‌موندی، مرتیکه‌ی عوضی!
دلت می‌خواد خرطومتو از جا بکنم؟
‫ها؟!
‫اوه...
‫نه...
‫ببخشیدا... اینقدر از این خرطومه خوشم اومده بود که...
‫دلم می‌خواست یکی از اینا داشته باشم...
خیلی خوشتیپ‌تر میشدم، مگه نه؟
که اینطور...؟
‫پس همین دماغتو برات دراز می‌کنم.
‫آه، نه نه، ببخشید.
‫شوخی کردم! شوخی کردم! شوخی کردم بابا!
‫ولم کن، ولم کن! اینقدر نکشش!
اینطوری؟
‫وای وای!
‫دست از سرم بردار بابا، غلط کردم!
‫وای... آخ آخ آخ...
دماغم سر جاشه، نه؟
‫وایسا بینم، چی شد؟!
‫چی؟!
‫ک-کاپیتان؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.