‫بهار...
‫وقتی که همه‌ شروع به حرکت می‌کنن به مکان‌های جدید...
‫با امید بسیار زیادی توی دلشون...
‫میشه بهاره!
‫ولی من، خیلی وقت بود که امیدمو برای فصل جدید از دست داده بودم!
‫ای بابا میزوئیرو، کجایی الان؟
‫مگه گوش نکردی به حرفای دیشب من؟
‫بهت گفتم که امروز سرم شلوغه و زنگ نزن بهم!
‫تو همیشه همینجوری‌ای، ای بابا!
‫باید سعی کنی گاهی وقتا خودتو بذاری جای من و منو درک...
‫دوباره به مامانت زنگ بزنی؟
‫چه پسر خوبی!
‫من مامانی ندارم!
‫دوباره که داری از این حرفا می‌زنی!
‫اشک مامانتو در میاریا!
‫بیا، لباست!
‫امروز مراسم ورودی مدرسه‌ست مگه نه؟
‫می‌خوای برسونمت اونجا؟
‫ممنون!
‫الو، سلام!
‫لطفاً منو به دنیا وصل کنین!
‫سیم درست و حسابی وصله؟
‫انگار چرخ دنیای من به خوبی می‌چرخه!
‫سیستم: آل گرین
‫ارتباطات...
‫شکست خورد!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫داداش ایچی، بیدار شو!
‫وقت صبحونه‌س، مدرسه‌ت دیر می‌شه‌ها!
‫خیلی خب!
‫به‌نظر که خوشمزه‌ میاد!
‫دارم می‌رم!
‫چی، داداشی، صبحونه چی پس؟
‫شرمنده، یوزو!
‫ قبل از اینکه ظهر بشه برمی‌گردم، پس بذارش همونجا!
‫ای بابا، برات نیمرو درست کرده بودم!
‫کاپیتان آیزن، می‌تونم چند دقیقه وقتتونو بگیرم؟
‫البته، هیناموری-کون، بیا داخل!
‫خیلی هم عالی!
‫این سبک، روان آزادتو خیلی خوب نشون میده!
‫خیلی ممنونم ازتون!
‫عا، این هم گزارش من از جلسه‌ی ستوان‌هاست!
‫هوم، متوجه شدم، یه نگاهی بهش میندازم!
‫ماتسوموتو، اینجایی؟
‫کجایی؟
‫ای بابا، اینجا نیست؟!
‫ولی اگه اینجا نیست، پس چرا اینقدر بوی الکل پیچیده اینجا؟
‫عا، کاپیتان، میای با من بنوشی؟
‫می‌دونی که نمی‌نوشم!
‫اینا رو ولش کن، گزارشت چی‌شد؟
‫مگه امروز جلسه‌ی ستوانا نبود؟
‫هوی، نخواب!
‫خوب گوش بده بـهم...
‫نکن، اونکارو نکن!
‫ای بابا، آخه این زن داره چه خوابی می‌بینه مگه؟
‫ببخشید که دیر کردم!
‫عه، هنوز شروع نکردین؟ خدا رو شکر!
‫فقط بیا بشین و صبر کن!
‫چ-چشم.
‫ماتسوموتو-سان، هنوز نیومده!
‫احتمالاً دوباره مست کرده!
‫کار همیشگیشه!
‫هوی، کوساجیشی!
‫می‌دونی دیگه، اون شیرینیا رو من آوردم!
‫تشکرت کو؟
‫ماره-رین، یه چیزایی می‌گی که واسه یه بچه مایه‌دار خیلی افت داره!
‫چی گفتی؟
‫خفه شین دیگه!
‫آی آی آی!
‫صداتون تو سرم می‌پیچه، آروم بگیرین!
‫ای وای، ستوان ایبا نکنه شما هم از خماری رنج می‌برین؟
‫بهاره!
‫هوم، این بهترین دوا واسه خماریه!
‫یه یونیفرم جدید...
‫یه مدرسه‌ی جدید، هان؟
‫فکر کنم باید شروع کنم و این حسی که...
‫یه دانش‌آموز معمولی چجوریه رو به خودم بگیرم!
‫بهم گوش میدی؟
‫به هر حال، این خیلی فراتر از مقررات و قوانین مدرسه‌ست!
‫یا هرچیزی اصلاً!
‫کل سرت زرده!
‫هوی، سادو!
‫سادو یاسوتورا، نمی‌خوای یه سلامی به من بدی؟
‫هان؟
‫تو کی‌ باشی؟
‫من اوشیما رئیچی از مدرسه‌ی توگاتاـَم!
‫مسخره کردی مارو؟
‫پسرا...
‫خفه بابا، من با این یارو کار دارم!
‫می...زو...ئی...رو!
‫د-د-د-دردسر داریم، میزوئیرو!
‫صبح بخیر، کیگو!
‫باید اینو گوش بدی، یه دردسر بزرگ داریم!
‫سر صبحی چه سرحالی، کیگو!
‫ماشیبای دبیرستانی و چاد و کوروساکی؟
‫دقیقاً!
‫انگار هردوتاشون اینجا ثبت نام کردن!
‫واقعنی می‌گم!
‫خب، تو واسه چی داری عر می‌زنی؟
‫اسکل خر!
‫چاد و کوروساکی، خلافکار نوجونین که سر زبون همه‌ن!
‫تازه ارتباط نزدیکی هم با یاکوزاها دارن!
‫که اونا تو کار قاچاق موادم هستن!
‫می‌رن توی کتابفروشیا و...
‫هربار یه کتاب خاکبرسری رو پنج ساعت می‌خونن!
‫شایعات خوف درباره‌شون خیلی زیاده!
‫همه‌شون فقط شایعه‌ن!
‫تو هیچوقت تاحالا ندیدیشون...
‫پس نمی‌دونی چجور آدمین!
‫چی داری بلغور می‌کنی؟
‫داریم درباره‌ی چاد و کوروساکی زر میزنیما!
‫منظورت از اینکه می‌گی، "پس نمی‌دونی چجور آدمین" چیه دیگه؟
‫یکیشون تبه‌کاره...
‫بذار ببینم...
‫یه مبارز با موهایی که از روز تولدش همینجور موهاشو هی رنگ می‌کرده و اینکه...
‫اول از همه، هر کلاس جمع میشه...
‫برای یه حضورغیاب کوتاه...
‫اون یکی هم که یه غول دو متریه!
‫بعدشم...
‫عا، وظایف هر کلاسو گذاشتن!
‫انگار هردوتامون توی کلای 3-1 ایم!
‫عا، ت-ت-تو می‌تونی از اینجا ببینیش، عجب چشمایی داری!
‫عه؟
‫عــــه؟
‫عــــــه؟
‫عــــــــــــــــر، نمی‌شه که!
‫چیزی که نباید به حقیقت تبدیل می‌شد، به حقیقت تبدیل گشت!
‫چی‌شده؟
‫جوونیمون، به سر رسید!
‫عا، اون کوجیما-کونه!
مال خودتو می‌گی دیگه؟
‫می‌گم، فکر نمی‌کنی که کوجیما-کون...
‫دیگه فردایی برامون باقی نمی‌مونه!
‫یکم هات می‌زنه؟
‫دیگه داری زیادی شلوغش می‌کنی!
‫هوم، هوم!
اون از اون آدمای کول و خفن ولی آروم و ملایمه، نه؟
‫به امید دیدار!
‫زندگی جدید دبیرستانی من!
‫تازه بی‌آزار و شیرین هم هست!
‫‫هوم، انگار می‌خواد، خوب خوبت کنه!
‫من خیلی جوگیر نیستم، چون انتظار چندانی از دنیا ندارم.
‫یا هیچ گونه خشمی...
‫لبخند من چیزی بیشتر از یه ژست نیست!
‫من می‌تونم هرجایی و هروقتی و جلوی هرکسی که می‌خوام این کارو انجام بدم!
‫عا، اینجاست!
‫بذار ببینم، تاتسوکی-چان کجاست...
‫گاردت بازه!
‫واو!
‫عالی بود، اوریهیمه!
‫دیگه نمی‌تونی از گارد بازم بهم حمله کنی، تاتسوکی-چان!
‫هوم، پاس شدی!
‫واکنشاتو خیلی بهتر کردی!
‫اون به خاطر اینه که، تاتسوکی-چان تو معلم خیلی خوبی‌ای!
‫ولی دیگه بیخیال این حمله‌ها و امتحانای یهویی شو!
‫همه‌رو می‌ترسونی!
‫بون جور، مادمازل!
‫ش-ش-شما کی هستین؟
‫خ-خ-خوبین؟
‫از آشنایی با شما خوشبختم!
‫من یکی از دانش آموزای این کلاس هستم، هونشو چیزورو!
‫برای چی این کارو کردی، زنیکه‌ی خشن جلف؟!
‫چی گفتی؟
‫اصلاً خود خرت می‌خواستی با اوریهیمه چیکار کنی؟
‫بنال ببینم، عوضی!
‫اوریهیمه...
‫چه اسم زیبایی، بسیار شایسته و مناسبه برای الهه‌ی زیبایی و عشق من...
‫گفتم تمومش کن، کودن!
‫این که چیزی نیست!
‫این ظلم و ستم، عشق من رو خدشه‌دار نمی‌کنه!
‫عوضی، بست نبود؟! منحرف بیشعور!
‫بس کن، تاتسوکی-چان!
‫اینجوری واقعنی می‌کشیشا!
‫می‌گم، اتفاقی افتاده؟
‫امروزم که برات گل آوردم!
‫مامانی، اون داداشی داره با گلا حرف می‌زنه!
‫نکن، زشته با انگشت اشاره‌کردن!
‫بگو دیگه، چی‌شده واقعاً؟!
‫خب، میبینی... یه چیزی عجیبه...
‫هم؟
‫یه چیزی درباره‌ی آسمون عجیبه... من می‌ترسم...
‫از آسمون... می‌ترسی...؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌گم، چی‌شده، کارین-چان؟
‫مدرسه‌مون دیر می‌شه عا!
‫چی‌شده؟
‫بارونی چیزی قراره بباره؟
‫اممم، نمی‌دونم، مطمئن نیستم ولی...
‫آسمون یه‌جورایی سنگین به‌نظر میاد...
‫همون پیرمرد همیشگیه؟
‫اگه درباره‌ش کنجکاوی... اون دقیقاً کنارته یوزو!
‫چی؟ شوخی می‌کنی؟ کجا؟
‫بعدی، جایگاه خالی
‫افسر نظارت بر کونپاکوی موقعیت 3600ـه!
‫توی محور دنیای زنده‌هاست!
‫در حال حاضر یکی از اعضای تیم ما مسئول اون منطقه‌س.
‫ولی اون غیبت خیلی طولانی‌ای داشته...
‫به دلیل تشدید‌شدن گرفتگی مزمنش!
‫بیخیال بابا، یه ضربه تیز و تند بزنی پشتش سالم و سرحال میشه!
‫نه، گرفتگیا خیلی درد دارن!
‫باید بذاریم استراحت کنه!
‫ستوان ساساکیبه...
‫بله؟
‫من کوچیکی روکیا رو از جوخه‌ی خودمون پیشنهاد می‌کنم!
‫دلیلت چیه؟
‫بله!
‫یه مدته که...
‫کاپیتان اوکیتاکه می‌خواست جای کوچیکی رو به افسری
‫در دنیای زنده‌ها تغییر بده!
‫تا به عنوان یک شینیگامی تجربه کسب کنه!
‫که اینطور، پس پیشنهاد کاپیتان اوکیتاکه‌ست؟
‫بله!
‫خب پس...
‫کوچیکی روکیا، از جوخه‌ی سوم جایگزین خواهد شد!
‫بریم سراغ ادامه‌ی مطلب...
‫بله، با توجه به جایگاه خالی ستوانی جوخه‌ی ششم...
‫در جلسه‌ی بین کاپیتان‌ها... آبارای رنجی ‫افسر رده‌ی ششم از جوخه‌ی یازدهم انتخاب شده!
‫ها؟!
‫مگه اون یه آدم بی سر و پا نی؟
‫اون یارو به عنوان یه ستوان...
‫اسم و شهرت جوخه‌های سیزده‌گانه رو لکه‌دار می‌کنه!
‫سر کچل ماره-رین هم خدشه‌دار می‌شه!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫اصلاً هم کچل نیستم، خدشه‌دار هم نمی‌شم!
‫اینا، دستورات انتقالین؟
‫نه بابا!
‫اصلا قضیه‌ به جدی‌ای انتقالی و اینا نیست!
‫فقط قراره تو دنیای زنده‌ها مستقر بشی!
‫یادت هست، خیلی وقت پیشا...
‫وقتی که به عضویت دراومدی واسه ساپورت من اومدی یادته؟
‫به‌خاطر اونه!
‫اممم...
‫دیدی، اصلاً هم یادش نیست!
‫از بس تجربه‌ی بدی بوده که کلاً از ذهنش پاکش کرده!
‫مگه نه، کوچیکی؟
‫اممم...
‫ای بابا، عحب رو مخی هستی تو!
‫چرا نمی‌ری و خودتو خاک کنی تو حیاط؟
‫چی گفتی؟ اصلاً خودت چرا نمی‌ری و خودتو از یه‌جایی حلق آویز نمی‌کنی؟
‫اممم...
‫جایی که قراره مستقر بشی...
‫تو شعاع چهار کیلومتری اطراف کاراکوراست.
‫این کار نباید با تواناییایی که تو داری...
‫اونقدری برات سخت باشه!
‫کاپیتان اوکیتاکه!
‫ک-کاپیتان!
‫خوب نیست اینجوری که... ‫باید استراحت کنین!
‫نه، امروز حالم بهتره!
‫با اینکه این یه مأموریت کوتاه یک ماهه‌ست...
‫فکر کردم که ممکنه کوچیکی یکمی اضطراب داشته باشه...
‫چون اولین مأموریت انفرادیشه!
‫به خاطر همین اومدم بدرقه‌ش کنم!
‫خ-خیلی ممنونم!
‫نمی‌خواد از این کارا...
‫به بیاکویا خبر دادی؟
‫عا، نه، هنوز نه...
‫اوه، نه...
‫اگه کاپیتان کوچیکی بود حتماً می‌گفت که...
‫"هربار لازم نیست درباره‌ی هرچیز کوچیک و بی‌ارزشی بهم گزارش بدی!"
‫به‌خاطر همین می‌خواستم بدون این که بهش بگم برم...
‫که اینطور...
‫گرفتم...
‫اگه اینجوری فکر می‌کنی، اشکالی نداره!
‫من به بیاکویا می‌گم!
‫با خیال راحت برو به سلامت.
‫چشم.
‫با این، افسر رده‌ی ششم جوخه‌ی یازدهم آبارای رنجی...
‫به عنوان ستوان جوخه‌ی ششم منصوب خواهد شد!
‫تبریک می‌گم، آبارای-کون!
‫م-ممنون...
‫عا یعنی...
‫من متواضعانه، این انتصاب رو می‌پذیرم!
‫نمی‌خواد اینقدر رسمی برخورد کنی!
‫ولی، خب...
‫چیز خوبیه!
‫حالا یه قدم دیگه هم به کوچیکی بیاکویا نزدیکتر شدی!
‫ایکّاکو-سان...
‫دیگه وقتش نرسیده که به دوست عزیزت روکیا-چان بگی؟
‫بدون در نظرگرفتن اینکه جزواشراف هست یا نه...
‫به عنوان یه ستوان شما دوتا الان یه چیزی فراتر از برابرین حتی!
‫چهل سال سخت کار کردی!
‫دارم می‌گم که دیگه وقتشه که همه‌چیز...
‫برگرده به روال سابق!
‫پس بهتره عجله کنی!
‫فکر می‌کنم که قراره کوچیکی-سان امروز عصری...
‫برای یه مأموریت یک ماهه توی دنیای زنده‌ها مستقر بشه!
‫ای وای، آبارای-کون، عجله کن!
‫نه...
‫من هنوز به صورت رسمی منصوب نشدم...
‫مراسم انتصاب رسمی یک ماه دیگه‌ست!
‫وقتی که اون برگشت...
‫خبر ستوانیمو بهش می‌دم و یهو سورپرایزش می‌کنم!
‫آینده و جوانی درخشان من...
‫چرا آخه...
‫چرا آخه باید چنین اتفاقی بیفته؟
‫چ-چاد و کوروساکی؟!
‫ا-ا-ا-این دیگه چیه؟! ا-ا-ا-امکان نداره!!
‫این مسیر غیرقابل باوری که داریم توش قدم می‌ذاریم...
‫امکان نداره واقعی باشه!
‫یه کابوسه دیگه نه؟! کابوسه دیگه؟!
‫چقدر پر سر و صدایی...
‫فکر کردین می‌تونین در برین؟ کوروساکی... چاد...
‫اوشیما رئیچی از دبیرستان توگاتاـه!!!
‫می‌گم، کیگو...
‫چرا اینقدر درباره‌ی این لات و لوتا اطلاعات داری؟
‫تازه‌شم اسم همه‌ی اینا هم توی فهرست کلاس ما بود!
‫شما عوضیا خر کی‌این؟! رفیق مفیق کوروساکی‌این؟!
‫نه بوخودا!
‫تا قبل از الان اصلاً همدیگه رو یک بار هم ندیده بودیم!
‫من کوجیما میزوئیرو از دبیرستان هیراگیم!
‫من توی کلاس 3-1 ـَم، خوشبختم!
‫تبریک بسیار، کوجیما میزوئیرو رفیقشون شد!
‫نه نشده، هنوز نشده!
‫میزوئیرو! میزوئیرو!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟ برگرد!
‫تو از اون آدماش نیستیا!
‫میزوئیرو! میزوئیرو!
‫کلاس 3-1؟
‫هوی گوش می‌دی؟!
‫منم تو همون کلاسم!
‫میزوئیرو! میزوئیرو!
‫من کوروساکی ایچیگوـَم!
‫میزوئیرو-کون! میزوئیرو-کون!
‫و این یارو گنده بکه هم سادو یاسوتوروـه!
‫می‌شه اینجوری پاتو روم نذاری؟
‫از دیدنت خوشبختیم!
‫می‌شه یکی بهم یه کمکی بکنه؟
‫اون کیه؟
‫لطفاً! آیی!
‫میزوئیرو!
‫آسانو کیگو.
‫میزوئیرو!
‫تو مدرسه‌ کارش زیاد خوب نی، ولی پسر باهوشیه!
‫و اینکه هم دوست داشتنیه هم دروغ نمیگه!
‫از من که صد برابر بهتره!
‫باورنکردنی‌ای!
‫هم؟
‫منظورم اینه که، خیلی کم پیش میاد...
‫کسی از دوستش اینقدر چیزای خوبی بگه، وقتی ازش می‌پرسن!
‫کوجیما، توی بهونه جور‌کردن کارت خوبه؟
‫خیلی کارم توش خوبه!
‫اوکی!
‫پس تو پنج دقیقه یه چیزی جور کن!
‫یه‌دونه از اون خوباش که حتی اگه...
‫آسانو رو نجات دادیم هم باعث تعلیقمون نشه!
‫از این مسرت باید به کی بگم؟
‫با اون چیزی که تصور می‌کردیم فرق داشتن!
‫هوم، شاید، ممکنه...
‫چقدر متفاوت بودن؟
‫خیلی زیاد!
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم...
‫همه‌مون با کلی سیم به این دنیا وصلیم.
‫مثل یه بیمار توی بخش مراقبت‌های ویژه...
‫ناامیدانه سعی در این داریم که حتی یک دونه از این‌ها رو هم قطع نکنیم...
‫ولی حقیقت اینه که... مهم نیست چقدر تلاش کنیم...
‫اونا توی نقطه‌ای که به هم وصل می‌شن می‌شکنن.
‫امروز نمی‌خوای به ناناکو-سان زنگ بزنی؟
‫و وصل‌کردن دوباره‌ی سیم به همون جای اصلیش خیلی سخته...
‫من هنوز نمی‌تونم اونکارو بکنم.
‫نه، حسش نیست!
‫خوشحالم که می‌شنومش!
‫الو، سلام...
‫دارم به دنیای جدید زنگ می‌زنم...
‫خوشحالم که ملاقاتت کردم.
‫یعنی سیمای ما درست وصل می‌شن؟
‫چرخ دنیای من به درستی می‌چرخه؟
‫سیستم: آل رد
‫ارتباطات...
‫خوب است!
‫درسته، ریاتسوی خیلی قوی‌ای رو حس می‌کنم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.