‫زانپاکتو...
‫فرم و قابلیت آنها بر اساس روحیات شینیگامی‌ها شکل می‌گیرد.
‫شینیگامی‌ها با آموختن اسم آنها و ایجاد هارمونی با آنها، قدرت می‌گیرند.
‫آنها با شینیگامی‌ها زاده و با شینیگامی‌ها خواهند مرد.
‫آنها، زانپاکتو هستند.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
ستوان ایسه، چای میل دارین؟
‫اوه ساعتو ببین!
‫ببخشید که از میزت استفاده کردم.
‫اشکالی نداره.
‫این قرارگاه موقت مثل اردوگاه می‌مونه برام.
‫می‌دونم که شاید احمقانه باشه، ولی داره بهم خوش می‌گذره.
‫درسته!
‫اوه!
‫ستوان هیناموری یکم کلوچه پخته و برامون آورده.
هیناموری-سان کلوچه پخته؟
مشکلی داره؟
‫آه، نه... یاد خاطرات ناخوشایندی افتادم...
‫آها! ولی اونا فقط کلوچه‌های معمولین.
‫بفرما...
‫خدا رو شکر!
‫من یکم چای درست کنم.
‫عجیبه‌ها...
مشکلی پیش اومده؟
‫چای خشکو پیدا نمی‌کنم...
‫عجیبه... همین چند روز پیش خریدم.
‫این اواخر یه سری چیزا دارن غیب میشن.
‫مثل برنج یا خمیر سویا...
‫راستی...
‫کاپیتان منم داشت می‌گفت که ذخیره‌ی ساکه‌ش غیب شده.
هانامارو...؟
‫هاناماروی من...!
‫این واضح‌ترین تصویریه که دوربینا ضبط کردن!
‫راستش خیلی واضحم نیست...
‫‫طبق این تصویر، یکی خزیده اینجا...
‫‫ و چهارتا مرغو دزدیده... ‫هانامارو، هانائه، هاناکیچی و هانائمون.
مرغ؟
‫از داستان موراماسا به بعد، سر جوخه‌ی 4 خیلی شلوغ بوده...
‫و اعضامون خیلی وقت نکردن که به خونه‌هاشون سر بزنن.
برای همینم سعی کردن که رو پای خودشون وایسن
و تو حیاط قرارگاه مرغ پرورش دادن
‫و سبزی‌کاری کرده بودن.
‫اون تخم‌مرغا و اون گوچه‌ها خیلی خوشمزه بودن.
‫من مسئول مرغا بودم...
‫تا دیروز همگی خوب بودن...
‫فنس دور قفسشون پاره نشده بود و هیچ اثری از سوراخ هم دیده نمیشه.
‫اگه فرض کنیم که مرغا رو دزد برده...
‫و از در ورودی وارد شده...
‫پس نمی‌شه گفت که کار یه حیون بوده.
‫آخرشم باید فرضو بر این بذاریم که به خاطر سرقتای اخیر از قرارگاهه.
نکنه مجرم یکی از توجیوها باشه؟
نظر شما چیه، کاپیتان اونوهانا؟
‫نمی‌تونم احتمالشو رد کنم، ولی...
‫اطلاعاتمون به حد کافی نیست که مطمئن باشیم.
‫من رد پاها رو دنبال کردم...
‫و مشخص شد که مجرم مذکور...
‫از مسیر فاضلاب فرار کرده.
‫پس شما برین دنیال مجرمی که از فاضلاب فرار کرده و اونو دستگیر کنین.
خب... حالا چرا منو کشوندین اینجا؟
‫احتمالش هست که مجرم یکی از توجیوها باشه.
‫محض احتیاط احضارت کردیم.
‫خیلی روت حساب باز کردیم.
‫خب، از بیکاری که بهتره.
‫خب آره...
‫خب، نانائو-چان... شرمنده، ولی روت حساب کردما...
‫ایسه نانائو، به همراه هیئت سه‌نفره سریعاً به موضوع رسیدگی می‌کنه!
‫دمتون گرم!
‫دزد پدرسگو بگیرین!
‫غذاهای ما رو برگردونین!
‫دم شما گرم!
چطوره اوضاع؟
‫خب، خودتون باید ببینین.
این الان موقعیت اوناست؟
‫آره.
‫ولی خودمونیم...
اینکه برن تو زیرزمین و به جستجو بپردازن و همزمان نقشه‌برداری کنن
‫واقعاً بلندهمتیشونو میرسونه.
‫خب، فرصت از دست می‌رفت...
‫این یه تیره و دو نشون...
یعنی مشکلی براشون پیش نمیاد؟
خب... چرا باید پیش بیاد؟
‫اینجا حال و هوای خاصی داره...
‫درسته...
‫راستش داستانای مخفی در مورد اینجا نقل شده.
اوه؟ چه داستانی مثلاً؟
‫خب، در مورد مرگ مردم...
‫گم شدنشون و گرفتار شدنشون...
‫البته اینا مربوط به زمانیه که اینجا رو می‌ساختن و توسعه می‌دادن.
‫حتی می‌گن میشه صدای آه و ناله‌شونو هم شنید.
‫خیلیم عالی...
شاید دزدمون یکی از اونا باشه؟
‫مزخرفه.
‫اون فقط یه داستان ارواح مسخره‌ست.
‫بعدشم...
‫تو جامعه‌ی ارواح همچین چیزی نداریم!
چ-چی شده؟
‫انگار یه چیزی دست زد به گردنم!
دشمن بود؟
‫ای بابا... ببخشید...
‫اون قطره‌ی آب بوده...
عه؟
‫ببینین، اونجاست...
‫آب از درز سنگا داره می‌چکه...
‫از یه قطره ترسیدین...
‫ستوان ایسه، با این همه ابهت خیلی ترسویینا...
‫چ-چی شد؟ این دیگه چیه؟!
‫این دامه! بوبی ترپ!
‫آره...
‫انگار ما مهمونای دلخواهشون نیستیم.
‫ممکنه که دشمن همین اطراف باشه.
‫از اینجا به بعد... باید حواسمونو جمع کنیم.
چیزی شده؟
‫ببین...
‫اون جا رنگش فرق داره پس دامه...
‫شاید یه سوراخ باشه... شایدم یه مین...
‫ولی اینقدر تابلوکاری باید کار یه آدم ناشی باشه...
‫فهمیدم...
پس باید از کنارش بریم، مگه نه؟
‫وایسا وایسا وایسا، اوی!
‫هیچ اتفاق نمیفته...
‫من فکر کردم که منفجر میشم...
‫اسکل خر!
‫اینقدر خربازی در نیار، الاغ!
‫معذرت می‌خوام.
‫خدا رو شکر کن که منفجر نشد!
‫ساکت باشین لطفاً!
چی شده؟
نشنیدین؟
چی رو می‌گین؟
‫صدای آب...
‫راستی اینجا نشتی زیادی ندیدم...
‫این فرق داره...
‫صدا خیلی شدیدتره... انگار سیله...
‫فرار کنین!
‫چ-چ-چه خبره اینجا؟!
‫تله‌ی تایمر دار بوده!
‫القا می‌کنه که خبری نیست اما...
‫شانس فرارو ازتون میگیره!
‫خنگول... الان که وقت این توضیحات نیست!
همه خوبن؟
‫آ-آره یه جورایی...
‫لعنتی، اینجا دیگه کجاست؟!
‫نمی‌دونم...
‫انگار آب ما رو تا مسافت زیادی شسته و آورده...
‫اوی، عوضی... تو مگه بلدِ اینجا نیستی؟!
‫خب طبیعتاً اینطوری باید باشه، ولی منم تا اینجاها نیومده بودم.
‫هی هی... اوضاع داره ناجور میشه کم‌کم.
با تو ام... چطوری اینقدر بیخیالی؟
‫عجب... عین همیشه پرت و بی‌حواسه!
‫ایکّاکو!
‫ایکّاکو-سان!
‫ستوان‌دوم مادارامه!
‫ا-ای وای... ایکّاکو-سان... الان وقت شوخی نیستا...
مگه نه، ستوان ایسه؟
‫ایکّاکو، طاقت بیار!
‫نجاتت می‌دم!
‫نیا جلو!
‫اینو خودم یه کاریش می‌کنم!
‫شماها نگران من نباشین و در رین!
‫ایکّاکو!
‫ایکّاکو-سان!
‫ستوان‌دوم مادارامه!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اون دیگه چی بود واقعاً؟
‫گذشته از اینا...
‫ایکّاکو-سان خودشو فدا کرد که ما رو نجات بده!
‫جای نگرانی نیست...
‫زانپاکتو و اربابش دو روحن در یه بدن...
‫ولی قلباشونم به هم راه داره...
‫اون نمرده هنوز...
‫اینو حس می‌کنم.
‫هوزوکیمارو-سان!
‫ولی یه بویی داره میاد...
عه؟
ها؟
این چه بوییه؟
اینجا دیگه کجاست؟
‫نکنه... نکنه...!
‫نکنه... اینا...
‫این بوی جوجه...
‫ها؟!
‫این ساکه‌ها...
‫اینا مال کاپیتان منه.
‫ببین، اسمشم روشه...
پس اینا اشیائین که از قرارگاه به سرقت رفتن؟
‫اینطوری به نظر میاد.
‫اوی، بچه وایسا!
‫نمی‌ذارم در ری!
‫هاناتارو!
‫رتبه‌هفت، یامادا!
‫این همون دزده!
‫بگیرش!
‫عه؟!
‫عه؟ عه؟ نمیشه که...
‫خیلی عذر می‌خوام!
این چرا عذرخواهی می‌کنه یهویی؟
‫گذشته از اینا باید صورتشو ببینیم.
تو...؟
میشناسیش؟
‫نه، اصلاً...
‫پس با این اداها ما رو گیج نکن!
‫ببخشید...
‫ولی آخه یه حس نوستالژی بهش پیدا کردم...
‫اوی!
تو با ایکّاکو چیکار کردی؟
‫م-معذرت می‌خوام!
تو کی هستی؟ اینجا چیکار می‌کنی اصلاً؟
‫معذرت می‌خوام!
به غیر از معذرت می‌خوام چیز دیگه‌ای بلد نیستی؟
‫معذرت می‌خوام!
‫با تو اما... یالا با ما حرف بزن و بگو چه خبره اینجا؟!
‫ایکّاکو-سان!
‫ها؟!
‫چی شد؟!
‫پس اومدی... هیولا؟!
‫عجب توجیوی بزرگیه!
پس تو مجرم بودی آخرشم؟
‫معذرت می‌خوام!
‫ایسه نانائو... تو از اونا مراقبت کن!
‫باشه!
‫ایکّاکو... من انتقامتو ازش می‌گیرم!
‫بانکای
ریومون هوزوکیمارو
لیز خورد؟
‫ل-لعنتی!
‫هیولای کثافت! ولم کن!
‫فن 31 هادو، شاکّاهو!
‫آه! هوزوکیمارو-سان!
‫رتبه‌هفتم یامادا! ‫تو هم باید بجنگی!
ب-بله؟
‫تو مگه شینیگامی نیستی؟!
نمی‌تونی با زانپاکتوت حمله کنی اصلاً؟
‫اممم... ولی زانپاکتوی من برای درمانه، بعدشم...
بعدشم؟
‫فکر نمی‌کردم برای این مأموریت لازم باشه...
‫تو قرارگاه جاش گذاشتم و اومدم.
شوخی نکن...؟
‫ستوان ایسه!
‫من... من باید چیکار کنم؟!
‫چیکار کنم؟! چیکار کنم؟!!
‫چیکار می‌کنی؟!
‫اگه این کارو بکنی که ایکّاکو-سان...!
‫وای این عجب حالی داره میده!
‫او-اون زانپاکتو که...؟!
‫پر شو! آکیهیرو هیساگومارو!
‫خلاصه‌ش چی شد؟ یعنی می‌خواین بگین که...
‫اون دزد زانپاکتوی مجسم‌شده‌ی افسر رتبه‌هفت، یامادا بوده...
درست می‌گم؟
‫بله.
اون موقع... برای چی هیچی نگفتی آخه؟
‫خب... خودمم اصلاً متوجه نشده بودم.
‫ولی خودمونیم... این داستانا فقط در مورد تو صدق می‌کنه، یامادا...
‫اون طور که هیساگومارو می‌گفت...
‫اونم به خاطر موراماسا تجسم پیدا کرده بوده...
‫اگرچه... اون هیچ شکایتی از اربابش نداشته...
‫و خیلی سریع می‌خواسته برگرده به حالت شمشیر...
‫و البته نتونسته این کارو بکنه...
‫بعدشم که فکر کرده اربابش اونو نمی‌خواد...
‫بعدشم از روی افسردگی...
‫رفته تا تو افق محو شه که کارش به اینجا کشیده.
‫عه؟!
‫پس دلیل اینکه نتونستم به حالت اصلیم برگردم این نبوده که اربابم ازم متنفره؟
‫آره...
‫همونطور که می‌بینی... ما هم نتونستیم به حالت عادی برگردیم...
پ-پس اینطوری بوده؟
‫وای... خیالم که راحت شد... بدنم شل شد...
خب... داستان اون جوجه‌کبابا چی شد؟
‫عه؟! من که هیچ وقت مرغ زنده نمی‌خورم.
پس اون جوجه‌کبابا چی بودن؟
‫اونا رو از تو خود آشپزخونه برداشتم.
‫بفرما... اینجان.
‫آه!
‫هانامارو! هانائه! هاناکیچی، هانائمون!
پس برای چی این مرغا رو برداشتی؟
‫راستش...
‫من دیگه از دنیا بریده بودم...
‫ولی بازم حس تنهایی می‌کردم...
‫هیساگومارو...!
‫مشکلی نیست! تو دیگه تنها نیستی!
‫تو منو داری! من شریکتم!
‫ارباب!
‫هیساگومارو!
ارباب!
‫هیسوگومارو!
‫یه لحظه وایسا بینم...
‫یه سؤالی پس ذهنم موند...
الان، اون هیساگومارو که این همه دردسر درست کرده، کجاست؟
‫خب... آه... چیزه... اون که چیز شده...
‫تو راه برگشت از هم جدا شدیم...
‫بچه‌ها کجا رفتین؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.