‫زانپاکتو...
‫فرم و قابلیت آنها بر اساس روحیات شینیگامی‌ها شکل می‌گیرد.
‫شینیگامی‌ها با آموختن اسم آنها و ایجاد هارمونی با آنها، قدرت می‌گیرند.
‫آنها با شینیگامی‌ها زاده و با شینیگامی‌ها خواهند مرد.
‫آنها، زانپاکتو هستند.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کاپیتان!
اوه، چقدر دیر کردی، نانائو-چان؟
‫من دیر نکردم اصلاً!
‫دقیقاً داری چیکار می‌کنی؟!
‫شکوفه‌ها رو می‌بینم و ساکه می‌خورم.
‫از اونجایی که تا شکفتن کامل ساکوراها خیلی مونده، این کارو کردم.
‫فکر کنم همین ساکوراها مغز کاپیتانو مختل کردن!
‫لطفاً اول توجیوها رو نابود کن بعد بیا عشق و حال کن لطفاً!
‫یالا، پاشو ببینم!
‫نه، منو ولم کن...
نانائو-چان، تو جای من برو، باشه؟
‫چی داری می‌گی آخه؟!
راستیا... چرا شما دوتا نمی‌رین؟
‫مسخره نشو مرتیکه!
برای چی باید مهمونی و ساکه رو ول کنم و برم خرکاری کنم؟
‫اگه کسی باید بره، این بچه‌ست.
‫آخه انگار کار بهتری نداره.
‫راست می‌گی، فکر خوبیه...
‫خب دیگه...
پس نانائو-چان... هواشو داشته باش، باشه؟
‫عه؟ ولی...
‫حس می‌کنم منو پرستار بچه کرده...
‫اممم... چیزه... کاتنکیوکوتسو-سان...
‫ولی از اونجایی که دوتان، عجیبه که این اسمو به یکیشون بگم...
تو رو چی دوست داری صدا کنم؟
هی، گوش می‌دی؟
چی شد؟
نانائو...؟
چت شده؟
‫رانگیکو-سان...
‫معذرت می‌خوام.
‫عه‌وا...
‫اینجا رو... یه دختر خوشگل باهاته!
بچه‌ی نامشروع کاپیتان کیوراکوـه؟
‫یکی از زانپاکتوهای کاپیتانه!
‫خودم می‌دونم بابا!
‫همچین قیافه‌ای به خودت نگیر.
مجبورت کرده نگهش داری؟
‫نه، اینجوری که نگفت، ولی...
‫کاپیتان کیوراکو دستور داده که ما دو تا به توجیوها رسیدگی کنیم.
‫چی؟!
‫هی! وایسا! یه لحظه صبر کن!
این ریاتسو...؟
چیزیش نمیشه، مگه نه؟
آره... چی می‌خواد بشه؟
‫آخه تو و اون زانپاکتوهای منین.
‫منظورم این نبود...
‫ستوانتو دارم می‌گم...
‫چیزیش نمیشه... نگران نباش.
‫امیدوارم...
‫همینجاها بود...
‫لعنتی!
‫دخترجون...
نمی‌خوای ضربه‌ی خلاصو بزنی؟
‫انگار داره با شکارش بازی می‌کنه...
‫حاضر نیست خلاصش کنه...
اون دختر... یعنی از ملاحظه و احساس بویی نبرده؟
‫فن 4 باکودو، هایناوا!
‫گرفتن توجیوها که بازی نیست!
‫اگه ضربه‌ی نهایی رو نمی‌زنی...
‫خودم این کارو می‌کنم!
‫تمومش کن!
‫فن 4 هادو، بیاکورای!
‫دعواتون شده؟ خیلی ممنون.
‫گند زدم!
پس این اتفاق افتاد؟
‫واقعاً عذر می‌خوام.
نه بابا... فرار کرده دیگه، چرا نبش قبر می‌کنی؟
‫بعدشم، اون توجیو زخمی شده...
‫نمی‌تونه خیلی دور شده باشه.
‫نیازی نیست که نگران باشی.
‫ولی...
ولی می‌دونی؟
اون «واقعاً معذرت می‌خوام»ِ رسمی، دقیقاً از چه نوعی بود؟
ها؟
انگار داستان فراتر از فرار اون توجیوـه، درسته؟
‫خب، مشکلی نیست...
‫فرقی نداره که نانائو-چان تنهایی کار کنه یا اون دختر...
‫به هرصورت کارا پیش میره.
‫اگه نمیشه تیمی کار کرد، مجبور نیستین که تیم باشین.
نمیشه؟
‫هوم...
‫نباید به خودت فشار بیاری...
‫«نمیشه» نداریم.
ها؟
‫من دستور گرفتم، دستورمو هم، همراه اون دختر انجام می‌دم!
‫نه... نیازی نیستا واقعاً...
‫خیلی عذر می‌خوام!
‫گرفتار شدیم... بفرما.
‫دختره خیلی غرور داره...
‫اون ستوان انگار گیج شده.
متوجهی که...؟
‫برعکس ستوانت که مقید به کارشه...
‫اون یکی قضیه رو بازی می‌بینه.
‫سنجاقک می‌گیره و بالاشو می‌کنه...
‫پروانه می‌گیره و تو آب غرقش می‌کنه...
‫زنجره می‌گیره و پاهاشو می‌کنه...
‫عین بازیایی که بچه‌ها می‌کنن.
‫معصومه ولی بی‌عقله...
‫همینم باعث میشه که ظالم و بی‌رحم به نظر بیاد.
‫من تفریحات رنگ و وارنگو ترجیح می‌دم...
‫ولی اون بچه انگار چیزای تاریکو می‌پسنده.
‫سخته که کاراشو ببینی و بخوای همینطوری که هست بپذیریش.
‫مخصوصاً برای کسی مثل اون ستوان که به راستی و درستی خیلی اهمیت می‌ده.
‫تازه زانپاکتو هم مال کاپیتانشه...
‫کسی که چشم امیدشو بهش دوخته.
‫نباید توقع داشت که گیج نشه...
‫ولی، هر دوشون عزیزای جونِ منن...
‫می‌گم...
‫شرمنده...
‫این دختر بدون سؤال درجا فاز جنگی گرفت...
‫نباید از پشت بهش نزدیک شم انگار...
‫اون اتفاقی که افتاد، تقصیر منم بود...
‫ولی منم با نحوه‌ی جنگیدنت یکم مشکل دارم.
‫در هر صورت، ما دو تا باید برای دستگیری و نابودی توجیوها باهم کار کنیم.
برای چی بهش گفتم که «نمیشه» نداریم؟
‫هی!
‫وایسا بینم... منو نترسون اینجوری!
‫شما بودی که منو ترسوندی، رانگیکو-سان!!
خب، چی شده؟
انگار خیلی چیزا دارن از ذهنت عبور می‌کنن؟
مردم توشون هست؟
‫نخیرم نیست!
آها، در مورد زانپاکتوی کاپیتان کیوراکو نگرانی، آره؟
‫آره...
‫نمی‌دونم می‌تونم باهاش کنار بیام یا نه...
‫گرفتم... مثل رابطه‌ی عروس و مادرشوهر می‌مونه...
‫نمی‌مونه...
‫گرفتم...
‫مثل رابطه‌ی دختر و مادرخونده می‌مونه...
‫نمی‌مونه.
‫گرفتم...
‫مثل رابطه‌ی هَوو ها...
‫بازم نمیمونه!
پس چرا خودتو از این مأموریت کنار نمیکشی؟
‫این کارو نمی‌تونم بکنم!
‫من غرور دارم برای خودم!
‫گرفتم پس...
‫بذار همین رانگیکو-سان به اوضاع رسیدگی کنه!
‫من کارم تو باز کردن دل بچه‌های سخت‌بنیاد خیلی خوبه!
‫آها...
کاتن‌کیوکاتسو-چان؟
چیکار می‌کنی؟
‫چی شد... انگار اصلاً صمیمی نیست...
‫اینو که گفته بودم!
‫ولی از اونجایی که زانپاکتوی کاپیتان کیوراکوـه...
‫فکر کردم باید خیلی صمیمی باشه.
‫آخه اربابش خیلی شوخ و شنگه...
‫وایسا، وایسا وایسا!
‫بیا یکم با این آبجیات خوش باش!
آبجیاش؟
‫تو هم بیا...
منم بیام؟
‫چه ناز شدی!
به نظرت سکسی‌تر نشده؟
‫رانگیکو-سان، فایده نداره...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
چی شد؟
‫دخترا که باید از فشن خوششون بیاد...
‫ولی این فقط ذائقه‌ی شخصی خودته، رانگیکو-سان!
‫لطفاً هوای ما رو داشته باشین.
‫این دیگه جواب میده!
دخترایی مثل اون خیلی خجالتین، می‌دونی؟
‫ولی تو واقعیت، ما کلاً دوست داریم با مردای بزرگتر بتابیم.
‫این هم برای زانپاکتوها صادقه هم شینیگامیا...
‫رانگیکو-سان، رانگیکو-سان...
‫انگار اینم جواب نداد!
‫وای چقدر کیف میده!
واقعاً برای زنا شیرینی بهترینه، نه؟
‫خوشمزه‌ست...
‫وای... اصلاً فایده نداره...
‫این سخت‌تر از اونیه که فکر می‌کردم.
‫دیگه بیخیالش شو، نانائو!
این بچه... نکنه...؟
‫نه، ممکن نیست...
‫یه همچین دختری نمی‌تونه به همچین چیزی علاقه داشته باشه.
‫ولی داره... آخه هرچی نباشه زانپاکتوی کاپیتان کیوراکوـه!
مهمونی؟
مهمونی آخه...؟
دلیل گرفتن یه مهمونی زیر درختی که هنوز نشکفته چیه؟
‫تو واقعاً حس زیبایی‌شناسی نداریا، دختر...
‫عذر می‌خوام.
‫خب، اشکالی که نداره، درگیر جزئیات نشو...
‫نانائو-چان بعد بوقی گفته می‌خواد مهمونی بگیره...
‫همین که بخوام با نانائو-چان ساکه بزنم هیجانیم می‌کنه!
‫کاپیتان الکل...
ها؟ چی گفتی؟
‫چیزی نگفتم...
‫ولی کاپیتان... لطفاً زیادی نخوریا...
‫های.
برای چی خودتو اینقدر درگیر این دختر کردی؟
آخه فقط کافیه که مأموریت توجیو رو انجام بدی و خلاص... مگه غیر از اینه؟
‫نیازی نیست خودتو درگیر چیزای غیرضروری کنی.
‫اولش منم فکر می‌کردم که دختر بدی باشه...
‫ولی یه‌جورایی دلم براش می‌سوزه...
می‌سوزه؟
‫اون دختر یه زانپاکتوـه...
‫برای جنگیدن به دنیا اومده، برای همین نیازی به احساسات نداره...
‫ولی بازم... یه‌جورایی...
‫من که اصلاً نمی‌فهمم چی داری می‌گی...
‫ولی امتحانش مجانیه...
گوشت با منه، دخترجون؟
‫نانائو هستم.
یکم برام ساکه می‌ریزی؟
‫این تشت حمومه‌ها...
برای منم یکم می‌ریزی؟
‫اگه نانائو-چان برام ساکه بریزه، چه مستی بشم من...
‫مشکلی نیست، کاپیتان کیوراکو...
‫شما قبل از مهمونی مست بودی...
‫فکر کنم تو برای ساکه‌خوردن جوون باشی...
‫و-وایسا...
چرا؟
‫وایسا... هی!
‫وایسا... وایسا...
باشه؟
از گلا خوشت میاد؟
‫یه لحظه اجازه بده...
‫اینم از این.
‫هوم...
‫ناز شدی!
عه؟ چیه؟
برای چی اومدی اینجا؟
نکنه می‌خوای شکوفه ببینی؟
‫هی، همراه من بیا...
‫یه عالمه گل هست که نشونت بدم.
دیدی؟
‫وقتی شکوفه‌های گیلاس می‌ریزن،
‫شکوفه‌های هلو میشکفن.
وایسا... چیکار می‌کنی؟
‫با کاتانا نمیشه... بذار من بهت می‌دم...
‫می‌دونستم...
‫اگه عادی بهش نزدیک شم، خیلی همکاری می‌کنه.
گل می‌خواستی آره؟
‫بذار من بهت بدم.
‫چقدر خوشبخت شدم از زیارتتون.
تو...؟
‫وقتی گذاشتین برم، نجات پیدا کردم.
‫اومدم تلافی...
‫قراره خیلی با شما خوش بگذرونم.
‫ای وای... زانپاکتوش...
‫اجازه نداری...
اینو می‌خواستی عزیزم؟
چطوره بیای با من بازی کنی؟
‫می‌دونی... من خیلی تنهام...
‫حواست به من باشه!
‫هنوز مونده تا کارتو بسازم...
‫سری قبل من باید با تو میساختم...
‫این دفعه تو باید با من بسازی...
‫فن 31 هادو: شاکّاهو!
یعنی با این وضعیت، فقط این از پسم برمیاد؟
‫از اونجایی که سری قبل تو نجاتم دادی...
‫فکر کردم که بذارم این سری رو خوش باشی، ولی...
‫انگار با تو هم میشه خوش گذروند!
‫عوضی... مزاحمی!
‫صبر کن...
‫بعداً میام با تو بازی می‌کنم.
‫بمیر...
‫از قدیم گفتن که نباید زیر درخت جنگید...
‫بفرما نتیجه‌ش.
‫تو...
‫اگه دست از پا خطا کنی...
ها؟
‫چه ترسناک!
‫شرمنده... ولی باید دخترامو ببرم خونه... مهمونی داشتیم.
خب... چطوره اون دختر؟
عوض شده هیچی؟
‫نه...
‫ولی فکر کنم... از اولش نیازی به اون همه درگیری نبود.
عه؟
واقعاً اینطوری فکر می‌کنی؟
ها؟ چی شده؟
برای منه؟
‫مرسی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.