‫شما رو محو خواهم کرد.
‫تمومش کن، کوروساکی!
‫اگه آرزوی تو اینه...
‫پس می‌پذیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫منو دست ننداز!
‫نمی‌تونی فرار کنی!
‫مسخره‌ست!
با دست خالی؟
‫لعنتی...
‫فکرشم نمی‌کردم که من به دست یه انسان هالوئیزه‌شده شکست بخورم.
‫داستان مضحکیه...
‫انجامش بده.
‫مقاومت دیگه بی‌معناست.
هنوز سرِ تسلیم ندارین؟
‫ال دیرکتو!
چطوره؟ بالاخره متوجه شدین؟
‫قدرت من محدودیتی نداره.
شاخه‌هام می‌تونن بینهایت رشد کنن
‫و بی‌شمار سرباز خلق کنن.
‫لعنتی!
‫اون حتی می‌تونه از سربازایی که خلق کرده به عنوان سپر استفاده کنه...
‫فقط یه راه مونده برامون...
ولی اون فرصتو چطوری ایجاد کنم؟
‫اوی، روکیا!
مگه تو نبودی که گفتی بسپارینش به من؟
‫چیش! اگه بخوایم اینجوری بجنگیم، به جایی نمی‌رسیم!
‫سادو!
‫رنجی!
‫می‌خوام از هاکورن استفاده کنم تا حرکت سربازا رو متوقف کنم!
‫سادو، تو بکوب به سربازای منجمد و بهش حمله کن!
‫رنجی، تو با زابیماروت ضربه‌ی نهایی رو بهش بزن.
‫خیله‌خب... گرفتم!
‫سوگی‌نومای، هاکورن!
برازو درچو دل گیگانته
هیکوتسو تایهو
‫چی؟!
‫اون کار تیمیتون، بگی‌نگی جای تمجید داشت.
اول سربازای منو منجمد کردین
‫تا یه شکاف تو دیواره‌ی دفاعی بسازین و بعد ‫بدون لحظه‌ای درنگ به من حمله کردین.
‫واقعاً حرکت ترکیبی جالبی بود، اما اشتباه کردین.
‫علی‌رغم اینکه چه تکنیکی استفاده می‌کنین،
‫از اونجایی که من می‌تونم بی‌نهایت سرباز بسازم، بی‌اثر خواهد بود.
‫تموم شد...
‫به خاطر احترام به تلاشتون در این نبرد تا به الان...
‫برای حذف شما، از بزرگترین قدرتم استفاده می‌کنم.
‫این چیه؟!
جوهاکو
‫انگار اون تو بودی که اشتباه کردی...
عوضی! تو دنبال این شاخه‌ها بودی؟
‫دقیقاً.
‫اون سری حمله‌ای که دیدی...
‫فقط یه فریب بود که توجهت رو از من برداری.
‫اگه قدرتت قابلیت این رو داره که مثل ‫میوه سرباز بسازه، جواب خیلی ساده‌ست.
‫فقط باید شاخه‌ها رو منجمد کنیم.
‫ظاهراً میوه از شاخه‌ی منجمد رشد نمی‌کنه.
‫نباید می‌ذاشتی که از قدرتت سردربیاریم!
‫لعنتی!
‫چ-چی؟!
اون دیگه چی بود؟
‫این...
‫یامی؟!
‫اون اسپادایی که کاپیتان هیتسوگایا ازش حرف می‌زد؟!
‫آره...
‫ولی عجیبه...
‫من قبلاً با این تو دنیای زنده‌ها جنگیدم...
‫همون زمانم آدم غولتشنی بود...
‫ولی به این عظمت نبود اصلاً.
یعنی می‌گی که بزرگتر شده؟
‫مگه ممکنه همچین چیزی؟ ‫مگه تو سن رشد بوده؟!
‫نه... ولی کاملاً فرق داره حسی که ازش می‌گیرم.
‫دوبرابر بزرگتر از قبله!
‫لعنتیا...
‫اون چارچشمی مزخرفو نمی‌بخشم!
‫عمراً بذارم در بری!!
‫می‌کشمت عوضی!
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫از بالای سقف اصلی میاد!
‫این ریاتسو...
مال ایچیگوـه؟
‫دیگه کافیه... کوروساکی.
‫نتیجه‌ی نبرد مشخصه.
‫اون دشمن ما بوده، ولی نیازی نیست جسدشو تکه‌تکه کنی...
‫دیگه کافیه، کوروساکی...
صدامو میشنوی، کوروساکی؟
‫گفتم تمومش کن دیگه!
‫اگه این کارو بکنی، واقعاً...
‫تو هم دیگه انسان نیستی!
‫بس کن، کوروساکی!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایشیدا-کون!
‫نجاتش... می‌دم...
‫نجاتش می‌دم...
‫من... نجاتش می‌دم.
‫من نجاتش می‌دم.
‫تقصیر منه...
‫به خاطر حرفیه که من زدم...
‫کوروساکی-کون می‌خواست منو نجات بده.
چرا...؟
‫من تمرین می‌کردم که نخوام سربار کوروساکی-کون باشم.
‫من اومدم اینجا چون می‌خواستم از کوروساکی-کون محافظت کنم.
پس چرا...؟
پس چرا تا آخرشم به کوروساکی-کون تکیه کردم؟
‫صبر کن، کوروساکی-کون!
‫کوروساکی-کون!
‫دست و پاهام بازسازی شدن ولی این ظاهریه.
‫تمام اُرگانا و اندامم از بین رفتن و به حالت قبلشون برنمی‌گردن.
‫اگه کار فقط به اون ضربه ختم نمی‌شد، ‫همونجا مرده بودم.
حفره... بسته شد...؟
بازسازی... با سرعت بالا...؟
‫ک-کوروساکی-کون؟!
‫من مگه...
‫یه حفره تو سینه‌م نداشتم الان؟!
‫کوروساکی-کون...
‫اینوئه... تو خوبی؟!
‫ایشیدا...!
بالاخره... به خودت اومدی؟
اون زخم... کار من بوده؟
‫آدم جون‌سختی هستی...
‫اولکیورا...
‫برش دار... بیا تمومش کنیم.
اونی که ایشیدا رو زد... من بودم؟
‫انگار مهمه...
اونی که دست و پاتو بریده هم... من بودم؟
‫اگه این‌طوره... بیا دست و پای منو ببر.
‫کوروساکی-کون!
‫اون موجودی که داشت اون موقع می‌جنگید...
‫هالوئیزه‌ی من بدون هشیاری بود.
‫من نبودم اصلاً!
‫اگه می‌خوای تمومش کنی...
‫منم باید در شرایط مشابه تو باشم وگرنه منصفانه نیست!
‫صبر کن، کوروساکی!
تو... اصلاً می‌فهمی که چی داری می‌گی؟
‫کوروساکی!
‫مشکلی نیست.
‫اگه آرزوی تو اینه...
‫می‌پذیرمش.
چیش... پس آخرشه؟
‫منو بکش...
‫زود باش فقط...
‫من دیگه حتی توان راه‌رفتن هم ندارم.
‫اگه الان منو نکشی، این دوئل تا ابد ناتموم می‌مونه.
‫رد می‌کنم.
چی گفتی؟
‫گفتم که نمی‌خوام...
‫این...
کی دلش می‌خواد اینجوری ببره؟
‫تا آخرش... یه کارو هم طبق خواست من انجام ندادی...
‫درست تو لحظه‌ای که من...
‫بالاخره داشتم یه‌ذره به شماها علاقه پیدا می‌کردم.
می‌ترسی؟
‫تموم شد.
‫تو همینجا، تک و تنها می‌میری بدون اینکه کسی ازت خبر بگیره.
ازت پرسیدم که می‌ترسی؟
‫نمی‌‌... ترسم...
‫چون همه اومدن منو نجات بدن...
‫دیگه دلم با اوناست...
‫مزخرفه.
به خاطر اینکه دوستات اومدن نمی‌ترسی؟
این حرفا رو داری جدی می‌زنی؟
‫بله.
قلب چیه؟
اگه سینه‌تو بشکافم، می‌تونم داخلشو ببینم؟
اگه جمجمه‌تو بشکافم، می‌تونم داخل ذهنتو ببینم؟
‫تو از من می‌ترسی...
زن؟
‫نمی‌ترسم...
‫ترسی ندارم.
‫که اینطور...
‫تو این کف دست...
‫قلب هست.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.