‫به مرز توانم رسیدم...
‫البته به عنوان یه شینیگامی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من از اول کار در مورد تو می‌دونستم، ‫از همون موقع که به دنیا اومدی.
‫چی؟!
‫تو از بدو تولد خاص بودی.
‫چون که تو هم انسانی، هم...
‫داری زیادی زر می‌زنی...
‫آیزن...
ب-بابا...؟
‫اوی، یه زری بزن...
‫بابا...
‫آخ!
‫نزدیک بودا!
‫عوضی گه!
‫فاصله‌شو حفظ کرد...
‫تصمیم هوشمندانه‌ای بود.
‫خوب جا خوش کردی و وایسادی به تماشا...
‫گین.
‫من که فقط تماشا نمی‌کردم.
‫فقط نتونستم فرصتی پیدا کنم که نیاز به کمک داشته باشی.
‫که اینطور...
‫خیلی گذشته‌ها... از آخرین باری که جنگیدیم.
‫این دفعه... پا پس نمی‌کشم.
رایکوهو
‫زوزه‌ی صاعقه‌ی آتشین
‫خیلی گذشته‌ها...
‫از آخرین باری که باهم جنگیدیم.
تو... یادت هست... اون‌باری رو که باهم جنگیدیم؟
‫آه... این جالب نیست...
‫اصلاً جالب نیست.
‫نگهبان دروازه که قرار نیست زرتی درو باز کنه.
نگهبانی که شکست می‌خوره باید درو باز کنه؟
‫وقتی نگهبان شکست می‌خوره... یعنی مرگ و خلاص.
‫وقتی دست جیدانبو رو بریدم... تو قاطی کردی و بهم حمله کردی.
‫این چه غلطی بود کردی، مرتیکه؟!
شینسو: نیزه‌ی الهی
‫به سیخ بکش... شینسو!
‫یادمه که اونجا فکر کردم عجب بچه‌ی جالبیه...
‫من که یادم نمیاد.
‫دروغگوی وقیحو ببین.
می‌خوای اعصابمو خرد کنی؟
‫اینطوری نیست...
‫نمی‌گم که شمشیرتو یادم نیست...
‫یادم نمیاد احساس داشته باشی.
‫هروقت که با یه حریف روبرو میشم...
‫تا یه‌جاهایی فکر حریفمو متوجه میشم.
‫نمی‌گم که ذهن‌خونی می‌کنم...
‫ولی می‌فهمم که چرا دارن می‌جنگن...
‫می‌فهمم که ازم چی می‌خوان یا با چی مشکل دارن،
‫یا اینکه منو با تحقیر نگاه می‌کنن.
‫وسط نبرد که داغون‌تر از این حرفام معمولاً ولی وقتی تموم میشه متوجه میشم.
‫ولی هرچی حریفم قدرتر باشه، احساساتشون قوی‌تر القا میشه.
‫ای بابا... شاعریا...
‫خفه شو.
‫تو هیچی به من القا نکردی...
‫حتی وقتی با من می‌جنگیدی، ‫مستقیم منو نگاه نمی‌کردی.
‫اصلاً نمی‌دونم به چی داشتی نگاه می‌کردی...
‫ای بابا...
‫فکر کردم که بچه‌ی جالبی هستی... ولی...
‫از اونایی که می‌رن رو مخ آدم.
‫ببین کی داره اینو می‌گه.
‫می‌تونم درک کنم که چرا کاپیتان آیزن به تو علاقه داره.
می‌دونی که شینسوی من تا کجا باز میشه؟
از کجا بدونم؟
‫مجموعِ صد تا طول کاتانا...
‫وقتی بچه بودم، بقیه می‌گفتن یه دسته‌ی صدتایی شمشیر حمل می‌کنم.
به من چه؟
می‌دونی تو حالت بانکای چقدر کش میاد؟
‫من نیومدم اینجا امتحان بدما...
عه؟ تسلیم شدی؟
‫چقدر حیف...
‫چاره‌ای نیست...
‫به زبون ریاضی می‌گم که حساب کار دستت بیاد.
‫13 کیلومتر.
باید سخت باشه که فقط تئوری کار کنیم، نه؟
‫بذار در عمل نشونت بدم.
‫برو که رفتیم.
‫این دفعه... شل نمی‌گیرم.
بانکای
کامیشینی‌نویاری
نیزه‌ی خداکُش
برای چی ماتت برده؟
‫امکان نداره که یه بانکای نتونه یه بانکای دیگه رو متوقف کنه!
‫ای بابا...
‫واقعاً که از اون بچه‌های رومخی.
گین؟
‫ترسناکیا...
‫بهتره تا وقت دارم، حسابتو برسم.
‫وگرنه، اوضاع بیخ پیدا می‌کنه.
اون شمشیر کی کوچیک شد؟
یعنی حواسم پرت شد و ندیدمش؟
‫نه... من اصلاً چشم از کاتاناش برنداشتم.
‫امکان نداره ندیده باشم که شمشیر به اون بزرگی کوچیک شده باشه.
خیله‌خب... حالا باید چیکار کنیم؟
‫بانکای منو که مثل ماست متوقف کردی.
انگار باید نبرد کنیم، ها؟
‫عجب کاتانایی داری...
‫یه حسی بهم می‌گه الاناست که مال من بشکنه.
‫چرت و پرت نگو!
‫پس چرا نمیشکنه دیگه؟!
‫اگه غرایزم درست گفته باشن، ‫الان کاتاناشو کوچیک کرد.
‫بانکایشو غیرفعال نکرد.
‫اگه غرایزم درست گفته باشن...
‫اگه نوکش بیاد سمت من، کارم تمومه!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫با این فاصله...
‫حدس می‌زدم.
‫ترسناک‌ترین جنبه در مورد بانکای تو...
‫طول و قدرت تخریبش نیست.
‫سرعت انقباض و انبساطشه.
‫داشتم بهش فکر می‌کردم...
‫هیچ هدفی نداشتی از اینکه طولش رو به من بگی.
‫حتی اگه نمی‌گفتی هم به نفعت بود.
‫اونجا که شمشیرو تابوندی و کله‌ی شهرو پروندی هم بی‌هدف بود.
‫اگه اونجا مستقیم حمله‌ می‌کردی به نفعت بود.
‫ولی تو اون کارا رو کردی تا منو از فکر به انقباض و انبساطش دور کنی.
‫اشتباه می‌کنم؟!
‫عجب...
‫اینو تو حمله‌ی اول فهمیدی و دومی رو جاخالی دادی...؟
‫ترسناکی... ترسناک.
‫هنوزم جای پیشرفت داری...
‫ولی حالاحالاها... برای اون کار داری.
‫اگه فهمیدی که چاره‌ای نیست...
‫الان بهت سرعت انقباض و انبساط کاتانامو می‌گم.
اینو الان شنیدی؟
‫سرعت صوتو 500 برابر کن.
‫کامیشینی‌نویاری، بلندترین زانپاکتو نیست.
‫سریع‌ترین زانپاکتوـه.
‫حتی اگه اینو بدونی هم شانس برد نداری.
چی شده؟
داری کند و کندتر میشی، نه؟
رسیدی به سرحد توانت؟
‫آره... اینطور به نظر میاد...
‫رسیدم به مرز توانم...
‫البته به عنوان یه شینیگامی.
چی؟
‫روحم داره بازسازی میشه.
چی داری می‌گی... آخه؟
‫هوگیوکو انگار... بالاخره شروع کرده...
‫که افکارِ منو متوجه بشه.
‫تمرکز کن.
‫تاب‌دادنِ کاتاناشو بیخیال شو...
‫روی مواقعی که نوکشو نشونه می‌ره تمرکز کن!
‫اجازه نده نوکشو سمتت بگیره!
‫شوخی بود...
‫عجب... عین خرگوش می‌مونی.
‫عوضی...
‫اون کاتاناتو از بیخ میشکنم!
‫بشکن... اگه می‌تونی البته.
‫رسیدم به مرز توانم...
‫البته به عنوان یه شینیگامی.
چی می‌خوای بگی دقیقاً؟
‫انگار هوگیوکو بالاخره شروع کرده به اینکه افکارمو متوجه بشه.
‫داری هذیون می‌گی؟!
متوجه نشدی؟
‫منظورم این بود که هوگیوکو اراده‌ی خودشو داره.
‫آخرشم این خزعبلات به گوشِ من هذیون میان.
‫نمی‌تونم سرزنشت کنم که حسش نمی‌کنی.
‫حتی منم نمی‌دونستم هوگیوکو اراده‌ی خودشو داره، تا اینکه اربابش شدم.
تو... می‌دونی قدرت هوگیوکو چیه؟
فکر می‌کنی ‫قدرتش برای اینه که...
‫به مرز بین دو نیروی متضاد یعنی شینیگامیا و هالوها فائق بیاد؟
‫اشتباهه...
‫قدرت واقعی هوگیوکو...
‫قابلیت تجسّمِ امیالیه که اطرافیانش دارن.
‫چی؟!
متوجه نشدی؟
‫می‌خوام بگم اون معجزاتی که تا الان اطراف کوروساکی ایچیگو، کوچیکی روکیا و ‫اوراهارا کیسکه رخ داده، تماماً با اراده‌ی هوگیوکو متجسم شدن.
چی می‌خوای بگی؟
دلیل اینکه اوراهارا کیسکه به اشتباه باور داشت که قدرت هوگیوکو
‫اینه که مرز بین هالوبودن و شینیگامی‌بودن رو دستکاری کنه، این بود که ‫به عنوان خالقش، همین میل رو داشت.
ریریوکو: قدرت روحی | ریاتسو: فشار روحی
‫کوچیکی روکیا تونست تمام ریریوکوش رو به کوروساکی ایچیگو واگذار کنه ‫و تمام قدرتای شینیگامیشو از دست داد...
‫چون از کشتن شیبا کایِن رنج می‌برد و همین رو می‌خواست.
‫سادو یاسوتورا و اینوئه اوریهیمه اون قدرتا رو به دست آوردن ‫چون از ته قلب متنفر بودن از اینکه، ناتوان شناخته بشن.
‫من از قدرت واقعی هوگیوکو خبر داشتم...
‫نه، فکر کنم اگه بگم خبر داشتم، لفظ درستی رو به کار نبردم.
‫بخوام دقیق بگم، فقط اینو می‌دونستم که قدرتش اونی نیست که ‫اوراهارا کیسکه در مورد کنترل مرز بین شینیگامی و هالو فکر می‌کرد.
‫دلیلشم این بود...
‫اگه قدرتش واقعاً اون بود...
هیراکو شینجی و مابقی وایزاردها
‫اصلاً نباید می‌تونستن به یه وایزارد کامل بدل بشن.
هالوئیزه‌ی هیراکو شینجی و مابقی وایزاردها، یه هالوئیزه‌ی آزمایشی بود
‫و همینطور یه امتحان برای تشخیص قدرتای هوگیوکو.
‫و اون آزمایش موفقیت‌آمیز بود.
فعالسازی قدرتای هوگیوکو توسط اوراهارا کیسکه
‫هیراکو شینجی و مابقیشون رو به وایزارد کامل تبدیل کرد.
‫اون زمان، من یه فرضیه در مورد هوگیوکو داشتم.
‫برای همین هم کوچیکی روکیا رو فرستادم پیش کوروساکی ایچیگو.
‫طبیعتاً، قدرتای هوگیوکو هم یه محدوده‌ای داره.
‫هوگیوکو قدرت اینو داره که امیال اطرافیانش رو مجسم کنه.
‫اگرچه، اگه هدف، قدرتِ پذیرایی از قدرت مجسم‌شده رو نداشته باشه،
‫چنین تجسمی صورت نمی‌گیره.
‫در اون صورت، قدرتی رو داره که بتونه تو رو به سمت امیالت هدایت کنه.
‫موجودات زنده، خیلی عجیب و غریبن.
‫می‌تونن به آرزوهای کوچیکشون برسن.
‫عوضی!
‫خوب نگهش داشتی...
‫برای شانسی‌بودن، زیادی خوب بود.
‫به کی داری می‌گی شانسی؟ الاغ؟!
‫ای-ایچیگو...
‫چی‌ می‌گی؟ اینقدر زر نزن!
‫یکم دیگه می‌تونم از پسش بربیام!
‫مزاحم نشیا!
‫شرمنده، کاپیتان آیزن.
مزاحم بحث مهمتون شدم؟
‫مشکلی نیست.
‫همین الان حرفمو مختومه کردم.
‫بابا! اون دیگه چیه؟!
اینجا چه خبره؟
‫من از کجا بدونم؟!
‫اون موقع هم که با کون پریدی این وسط هیچی نفهمیده بودم!
‫به خدا اگه بدونم اینجا چه خبره!
‫یعنی چی نمی‌دونی؟!
‫تو مگه با این نمی‌جنگیدی و وراجی نمی‌کردی؟!
‫اینقدر زر نزن!
‫اگه می‌خوای بدونی، از خود آیزن بپرس، مایه‌ی مکافات!
‫عجب...
گوی شکافنده یا گوی تجزیه یا گوی فروپاش
‫انگار هوگیوکو رو یه حکیم زیرک نامگذاری کرده.
‫چون قدرت فروپاشی دیواری رو داره که خدایان رو از غیرخدایان جدا کرده.
‫پس اومدی...
‫اوراهارا کیسکه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.