‫زانگتسو!
‫تو زانگتسویی؟!
‫نه... من...
‫این دیگه چیه؟!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وایسا! ایچیگو!
چی می‌گی؟! مگه نباید عجله کنیم؟
‫یه جای کار می‌لنگه...
‫هیچ نشونی از پاکساز نیست.
پاکساز؟
همون قطار ریاتسویی رو می‌گی؟
‫آره...
‫معمولاً یه شینیگامی نمی‌تونه کاری در مورد پاکساز بکنه...
‫ولی اونجور که از آثار ریاتسو برمیاد، ‫انگار آیزن یه‌کاریش کرده.
نگران چی هستی، گین؟
‫دلایل فقط برای کسانی وجود دارن که برای بقا بهشون نیاز دارن.
‫خب... بهتر نیست بریم...
‫ به سوی پایان تمام دلایل.
اگه اون قطاره نباشه، اوضاع بد میشه؟
‫اگه همینجوری رهاش کنیم، بد میشه.
‫ولی...
‫الان به نفع ماست.
ها؟
‫دانگای شبیه معنای اسمشه...
‫از لحاظ مکانی و زمانی نسبت به دنیای زنده‌ها و جامعه‌ی ارواح مشتق و جدا شده.
‫اون پاکساز برای این وجود داشته که نذاره کسایی ‫که ازش عبور می‌کنن، زیاد اینجا بمونن.
‫ولی دیگه اثری از پاکساز نیست.
‫اینجا می‌تونم چیزی که می‌خوامو بهت یاد بدم.
یادم بدی؟ چی رو؟
‫آخرین... گتسوگا تنشو رو.
‫آخرین...
گتسوگا تنشو؟
چرا... اینجا گرفتم خوابیدم؟
‫آخرین گتسوگا تنشو؟
‫درسته.
می‌خوای همینجا یادم بدی؟ آخه یعنی چی؟
دانگای یه دنیای جدا گونه‌ست
یه گسیختگی در فضای احاطه‌شده به حساب میاد
‫با چندین لایه جریان زمان احاطه شده.
‫فهمیدم...
‫اگه نفهمی هم مشکلی نداره.
‫بخوام ساده بگم...
‫زمان تو اینجا چند برابر سریع‌تر از دنیای بیرون می‌گذره.
‫اگه بخوام به ریاضی بگم، 2000 برابر سریع‌تره.
‫اگه اون بیرون یه سال بگذره...
‫اینجا تو دانگای 2000 سال رد می‌شه.
‫چی؟!
‫اون قدیما، علاوه بر اینکه اینجا گذرگاه بین دنیای زنده‌ها و جامعه‌ی ارواح بود، ‫یه جا برای تبعید مجرمین هم به حساب میومد.
‫برای همینم جریان بازدارنده و پاکساز وجود داشتن.
‫اگه جریان بازدارنده تو رو بگیره،
‫اون موقع قادر نیستی که از دانگای فرار کنی و می‌میری.
‫اگه پاکساز بیفته دنبالت...
‫اون‌وقت گرفتار زمانی می‌شی که خیلی با اون مختصات ‫زمانی که وارد دانگای شدی، تفاوت ایجاد می‌کنه.
‫برای همینم بود که اولین گذرتون از دانگای به سوی جامعه‌ی ‫ارواح و تعقیبتون به وسیله‌ی پاکساز باعث چند روز جلوافتادگی شد.
‫خب... به لطف مهارتای فنی اوراهارا، تونستین با وجود تعقیب پاکساز فقط ‫با چندروز جلوافتادگی به جامعه‌ی ارواح برسین.
‫در حالت طبیعی باید گرفتار اون گذر زمان می‌شدین و حدوداً یه قرن اینجا می‌موندین، ‫اون وقت بدنتون گذر زمانِ ناگهانی رو تاب نمیاورد و همینجا می‌مردین.
‫ولی الان، اون پاکساز اینجا نیست.
‫الان فرصت خوبیه که از این تفاوت زمانی استفاده کنیم.
‫گذر زمان تو دانگای، 200 برابر سریع‌تر از دنیای بیرونه.
‫به عبارت دیگه اگه 2000 ساعت اینجا تمرین کنی، ‫فقط یه‌ساعت تو دنیای بیرون گذشته.
‫دلیلی وجود نداره که پاکسازو از جامعه‌ی ارواح مهروموم کنن،
‫ولی راهی هست که بشه جریان بازدارنده رو متوقف کرد.
‫بهش می‌گیم تثبیت قلمرو.
‫در حالت طبیعی...
این کارو با بهره‌گیری از یه گروه شینیگامی رده‌پایین
‫و تجمیع ریاتسوهاشون برای تثبیت جریان بازدارنده انجام می‌دن.
‫ولی من خودم می‌تونم تنهایی انجامش بدم.
‫تا وقتی که ریاتسوم به پت‌پت بیفته، ‫جریان بازدارنده رو تثبیت می‌کنم.
‫بخوام چرب حساب کنم، یه 2000 ساعتی می‌تونم.
‫یا به عبارتی، حدود 3 ماه.
‫از اون زمان استفاده کن تا جوابو پیدا کنی.
جواب؟
‫درسته.
‫باید پیداش کنی.
‫از شمشیرت، زانگتسو بخواه که در مورد گتسوگا تنشوی نهایی بهت بگه.
چه خبره... چرا اینجوریه اینجا؟
چه خبر شده؟
‫همه گرفتن تو خیابون خوابیدن!
‫چراغای راهنمایی و رانندگی از کار افتادن.
‫عجیبه بابا!
‫چرا به نظر میاد که آخرالزمون شده؟!
‫این اصلاً خواب نیست!
‫فیلمم که نیست!
‫یالا دیگه!
کسی بیدار نیست؟
‫اوی! بچه‌ها!
‫میزوئیرو!
‫ایچیگو!
‫آبجی!
‫منو اینجا تنها نذارین دیگه!
‫دردم اومد!
‫چته بابا...
ها؟
‫آریساوا!
‫خدا رو شکر!
‫خدا رو شکر که یه نفر بیداره، حتی اگه تو باشی!
هی... تو اصلاً دیدی چه خبره؟
‫همه گرفتن خوابیدن!
‫واقعاً تنها بودم... با خودم گفتم شاید تنها آدم بیدار دنیام!
‫شاید کسی بیدار نمیشد...
خیلی واقعی و وحشتناک به نظر میومد، می‌دونی؟
‫البته اگه تنها بودم از پس همه‌ی کارا بر میومدم،
‫ولی خیلی وحشتناک بود!
‫وای خدا رو شکر که تو بیداری!
‫نه اینکه نگران تو بوده باشما!
‫ترجیحاً دوست داشتم که تو نگران من باشی...
راستی بیخیال، میزوئیرو رو ندیدی؟
‫منم ندیدم!
‫ها، راستی...
‫برای چی متوقفم کردی؟!
‫خفه شو.
‫چشم... معذرت می‌خوام.
برای چی جاخالی دادی؟
‫مگه خری؟!
‫اگه جاخالی نمی‌دادم که درد می‌کشیدم!
‫اینکه تونستی مشتمو جاخالی بدی...
‫یعنی تمام دلتو به این کار ندادی!
‫تمرکز کن بابا!
‫تو حتی بلد نیستی که چطوری با زانپاکتوت حرف بزنی؟!
‫خودم می‌دونم...
‫ولی تا حالا خارج از نبرد نرفته بودم سراغ عمو زانگتسو.
‫شمشیرتو بذار تو دومنت و تمرکز کن!
‫روحتو کاملاً روی کاتانات متمرکز کن.
‫راهش همینه.
‫خودم اینو می‌دونم ولی...
‫به این فرم می‌گن جینزن.
حالتیه که می‌شه با زانپاکتو مکالمه برقرار کرد
با تأسیس جوخه‌ها اشتباه نگیرینش، اون دو هزار سال پیش بوده
‫از زمان شروع و تأسیس جامعه‌ی ارواح این روش، هزاران ساله که توصیه شده.
‫ایچیگو... تا الان هر تکنیکی که کسب کردی به زور و با فشار بوده.
متوجهی؟
‫اگه بخوای از اینم بیشتر پیشرفت کنی،
‫باید برگردی به قلمروی هزاره‌هایی که تا الان لمسش نکردی.
‫برو... ایچیگو...
‫واقعاً عذر می‌خوام.
چطوری بگم...؟
‫من تنها بودم و همه خوابیده بودن...
‫هیچکس نبود بابا، خیلی ساکت بود، هیشکی بیدار نبود...
تیک عصبی گرفته بودم، می‌دونی؟
‫برای چی اینقدر بهونه میاری؟!
‫بس کن دیگه...
‫یالا... از این طرف!
‫نه، جداً معذرت می‌خوام.
‫هوشو! اوگاوا!
‫پیداشون کرده بودم.
‫در هر صورت، باید ببرمشون تو مدرسه.
تو می‌تونی چیزورو رو بیاری؟
‫آه، باشه...
‫برو که رفتیم.
‫به کونش دست نزنیا.
‫می‌دونم خودم!
‫می‌گم... آریساوا...
چی می‌گی؟
‫سینه‌های هونشو بزرگتر از چیزین که فکرشو می‌کردم.
‫اینا تمام اطلاعاتی بودن که می‌دونستم.
‫قبلاً رفتم و این اطرافو گشتم، ولی...
‫انگار شهرو درست از کمربندی بریدن...
‫بعد از اون فقط کوهستان و جنگل بود.
‫به عبارت دیگه، شاید باورش سخت باشه... ولی انگار شهرو برداشتن و جابجا کردن.
در این صورت... فکر می‌کنی داستان به ایچیگو مربوط باشه، نه؟
‫مگه مشخص نیست؟ ‫پس به کی‌ می‌تونه مربوط باشه؟
‫ولی...
‫اگه تقصیر ایچیگو بود، ‫خودش الان باید در حال درست کردنش باشه.
‫اون یارو همچین آدمیه.
‫فهمیدم...
‫این منظره چیزی نیست که با جامعه‌ی ارواح همخوانی داشته باشه.
‫البته، آخرین چیزیه که میشه ازش دید.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آروم باش.
‫چه بدبخت به نظر میای...
‫باید بتونی نفس بکشی.
چطوره؟
عوضی، تو کی‌ای؟
‫فقط عمو زانگتسو باید اینجا باشه.
با کسی که بهت نفس‌کشیدن یاد داده، اینطوری حرف می‌زنی؟
‫تنسا زانگتسو؟!
‫نمی‌تونم به خاطر نشناختنت سرزنشت کنم.
‫آخه اولین باره که تو فازِ بانکای به دنیای درونت اومدی.
‫چی؟!
‫زانگتسو؟!
‫تو زانگتسویی؟!
‫اشتباه می‌کنی.
تو به بانکای خودت چی می‌گی؟
‫من... تنسا زانگتسو ام.
وارد شدی؟
‫مراقب باشیا...
‫این سری زانگتسو بهت آسون نمی‌گیره.
‫انگتسو یعنی ماه کوبنده، ‫زانگتسو یعنی ماه برنده، ‫ البته تحت‌اللفظی
‫اون شبیه اِنگِتسوی منه.
‫زانپاکتوهامون دوست ندارن که این تکنیکو به ما یاد بدن.
‫خیلی زود دلیلشو می‌فهمی.
‫وایسا بینم، عمو... ای بابا، دیگه نمیشه بهش گفت عمو.
‫وایسا یه لحظه، زانگتسو!
‫این دفعه نیومدم اینجا باهات بجنگم!
‫اومدم یه جوابی ازت بگیرم، همین!
جواب؟ اومدی در مورد گتسوگا تنشوی نهایی بپرسی؟
‫اون که... وایسا ببینم...
پس داشتی حرفای ما رو گوش می‌دادی؟
‫چیکار می‌کنی؟!
‫نمی‌تونم به تو همچین‌چیزی رو یاد بدم.
پس اینطوریه؟
‫ولی شرمنده، باید مجبورت کنم که یادم بدی!
که چی بشه؟
‫سرنوشت کسایی که می‌خوای ازشون محافظت کنی به من مربوط نیست.
‫چی؟!
‫اشتباه برداشت نکن، ایچیگو.
‫چیزی که تو می‌خوای ازش محافظت کنی، ‫چیزی نیست که من بخوام ازش محافظت کنم.
‫سرم درد می‌کنه!
اینجا چه خبر شده؟
‫مترو که از کار افتاده...
‫نه می‌تونم برم خونه نه دفتر...
‫آه، شما...
‫خدا رو شکر که یکی بیداره!
شماها می‌دونین اینجا چه خبر شده؟
‫نزدیکم نشو.
انسانی که بویی از ریاتسو نبرده
‫نمی‌تونه قدرتمو حس کنه.
‫ولی بدنشون نمی‌تونه ریاتسومو دووم بیاره.
‫ای بابا... انگار اون بچه‌ها اونجا بیدارن.
‫آره... یادمه که اینا رو از چشم اولکیورا دیده بودم.
‫اونا دوستای کوروساکی ایچیگو هستن.
‫منظورت چیه؟!
در چه مورد؟
‫در مورد حرفی که زدی...
‫«چیزی که تو می‌خوای ازش محافظت کنی، ‫چیزی نیست که من بخوام ازش محافظت کنم.»
چه معنی داره؟ منظورت از این حرف چی بود؟
تو... مگه به خاطر کمک به من قدرتتو بهم ندادی؟
در این مورد... اشتباه کرده بودم؟
‫برای چی این همه مدت قدرتتو بهم داده بودی؟!
چی تو سرت بوده، این‌همه مدت؟
‫جواب بده، زانگتسو!
‫معناش باید روشن باشه.
‫چی؟!
‫به این دنیا نگاه کن!
‫این دنیا جایی بود که پر از آسمون‌خراش بود... پر از امید بود!
‫ولی الان به شهر کوچیکی تبدیل شده که دوستش داری!
‫بارونی که رو این دنیا می‌بارید فروکش کرد،
‫ولی به جاش یه اقیانوس اومد و غرقش کرد!
‫ایچیگو... تمام این اتفاقات به این خاطر افتاده ‫که تو ناامید شدی و دست از پیشروی برداشتی.
‫ایچیگو...
‫نمی‌تونم اینجوری رهات کنم.
‫تو رو همینجا و همین الان از اعماق ناامیدی بیرون می‌کشم.
‫یو...
‫مشتاق دیدار... ایچیگو...
چرا اونجوری ماتت برده؟
منو... نمیشناسی؟
‫راستی می‌گم...
‫ها؟!
نمی‌خوای بری دنبال کوجیما بگردی؟
‫خب...
‫سعی کردم دنبالش بگردم...
‫ولی از زمانی که ایچیگو غیبش زده، ‫اونم تنهایی میاد مدرسه.
‫گوشیشم جواب نمیده.
‫احتمالاً یه جایی خوابیده.
‫شماها از راهنمایی باهم می‌تابین،
‫فکر می‌کردم بهترین دوستای هم باشین.
ولی انگار اینطوری نیست، ها؟
‫خب فاصله‌ رو هم حفظ می‌کنیم... ‫مردم به این فاصله نیاز دارن، نه؟
‫چی بگم...
‫ایچیگو اولین کسی بود که میزوئیرو باهاش گرم گرفت.
‫اون خیلی سریع دور خودش حصار می‌کشید،
‫برای همین خوشحال بودم که می‌بینم با پای خودش می‌ره سمت مردم.
بیا بیخیال شیم، چی داریم می‌گیم اصلاً؟
‫یه سری داستان قشنگ.
‫عوضی...
‫راستی... بعد از اینکه چیزورو و میچیرو رو بردیم مدرسه...
‫برو و کوجیما رو پیدا کن.
کونِیدا و ناتسوئی چی؟
‫اون دو تا از پس خودشون برمیان.
‫بعدش باید برم دنبال یوزو-چان و کارین-چان.
مگه باباشون پیششون نیست؟
‫اونم احتمالاً کنار اونا خوابش برده.
‫ا-این دیگه چیه؟!
‫آ-آریساوا؟!
حالت خوبه؟
‫خفه شو!
‫نیازی نیست نگران من باشی.
اونا کین؟
‫آریساوا!
‫تأثیرگذار بود...
‫اینقدر به من نزدیکین و هنوز ماهیتتون حفظ شده.
تو... کی هستی؟
‫کوروساکی ایچیگو... مطمئناً به اینجا میاد.
‫البته با قدرتی جدید.
‫می‌خوام اون قدرتو به کمال برسونم.
‫مرگ شما به اون هدف کمک می‌کنه.
‫فرار کن، آسانو!
‫ها؟!
‫دِ یالا راه بیفت!
‫اینجا چه‌کاری از دستت برمیاد آخه؟!
‫نیازی نیست بری دنبالش.
‫اول کار اینو می‌سازم.
‫چیکار کنم؟ چیکار کنم؟!
‫بدنم تکون نمی‌خوره... چیکار کنم؟!
‫چیکار کنم؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.