..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوی، کاپیتان هیستوگایا!
چطوری؟
‫کیوراکو... اوکیتاکه!
‫مشتاق دیدار.
چی شده امروز؟
‫چیزی نیست، اومدم برای گزارش روتین.
‫گفتن بیا در مورد پاکسازی محیطی تنکایکچّو گزارش بده.
‫آه، اون که امروز تموم شده.
‫چی؟!
‫گزارششو از نانائو-چان گرفتم.
‫ماتسوموتوی عوضی!
‫اون وظیفه‌ی جوخه‌ی ما بود، زنیکه‌ی عیاش!
‫شرمنده، پس اگه امکانش هست گزارششو بدین...
‫خیلی داغون بود...
‫به نظرم خوبه...
اینکه آدم به خاطر چیزای کوچیک عصبانی بشه و بخنده
‫نشونه‌ی اینه که زمان صلح برگشته.
‫راست می‌گی.
‫نانائو، من کارم تمومه.
‫با این سهم ما از پاکسازی کامل شد.
‫وای... خسته شدم.
هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که کارمون به اینجا بکشه
‫که بخوایم تو این منطقه به این وسعت حصار بکشیم.
‫چاره‌ای نداشتیم آخه.
‫وقتی اوضاع اینقدر اضطراری می‌شه که مجبوریم بخشی از ‫جامعه‌ی ارواحو با شهرک کاراکورا تعویض کنیم، همین میشه.
‫ولی درسته، توقع نداشتم همچین کار خسته‌کننده‌ای رو برای یه ماه انجام بدم.
یه ماه... ها؟
رانگیکو-سان؟
حالت خوبه؟
‫البته!
‫خب... نانائو...
‫حالا که کارمون اینجا تموم شد...
نظرت چیه که به خودمون یه‌جایزه‌ای بدیم؟
چته؟
‫چیزی نیست.
‫داشتم به این فکر می‌کردم که رانگیکو-سان برگشته به روزای گذشته.
‫واقعاً؟ من که...
‫واقعاً دپرس بودی تو این مدت!
‫بله، ماتسوموتو هستم.
‫عوضی! ماتسوموتو!!
‫اصلاً می‌دونی چندبار بهت زنگ زدم؟!
‫تو به چه جرأتی یه گزارش کار ساده رد نکردی؟!
‫شرمنده!!
‫داشتم کل مدت کار می‌کردم!
‫کارامونو انجام دادیم، برای همین داشتم با نانائو می‌رفتم که...
‫همین الان برگرد اینجا!!
‫عه؟! نمیشه که!
‫چه اشکالی داره یکم خوش باشیم؟!
‫مگه وقت اضافی داریم؟!
‫همیشه‌ی خدا از زیر کار در میری!
‫بهتره بیخیال شیم.
‫چرا همیشه همین کارو می‌کنی؟!
‫همه منتظرمونن.
ای بابا... این گذرگاه چرا اینطوریه؟
‫حالمو بد می‌کنه...
‫موافقم.
‫ولی این راه معین‌شده‌ست.
‫نانائو...
چیزی شده؟
‫تو الان چیز عجیبی حس نکردی؟!
‫عجیب؟!
اون که نکنه...؟
‫چه خبره؟!
‫ما برگشتیم.
‫آبجی!
‫‫مگه نگفتم از تو اتاق نیا بیرون، کون؟!
‫خفه شو!
‫تو حق نداری منو از بغل روزانه‌ی آبجی محروم کنی!
بغل؟
‫بعله!
‫می‌خوام لگد آبجی رو رو پشمام احساس کنم!
‫اون لحظه برای من اوج هیجانه!
‫تو اصلاً نمی‌فهمی!
‫نمی‌خوامم بفهمم!
‫هالو، هالو...
‫ای بابا... اینا دست بردار نیستن اصلاً!
‫شلوغش نکن.
‫هی!
‫آبجی و من که هنوز...
‫یکم باید بریم بیرون...
‫کون، خرابکاری نکنیا...
‫چپی، تو هم...
‫اطاعت، قربان!
‫وایسا ببینم، ایچیگو!
من برای تو چیم، عوضی؟
چت شد یهویی؟
‫هر وقت دلت می‌خواد ازم استفاده می‌کنی!!
‫من جایگزین توی عوضی نیستما!
چی داری می‌گی یهو؟
‫ایچیگو...
‫باید عجله کنیم.
‫باشه.
‫در هر صورت، حواست به اینجا باشه.
‫اوی!
‫لعنتی...
اوی، تو هیچی نمی‌خوای بگی؟
‫پیون!
‫ای بابا!
‫ایچیگو...
‫یه سنکایمون این اطراف باز شده.
یعنی به هالوها ربط داره؟
‫نه...
‫پس بعداً میریم سراغش.
‫کوروساکی-کون! کوچیکی-سان!
‫کمک می‌خواین؟!
‫مشکلی نیست!
‫انگار این کوروساکی...
‫از اون موقع تغییری رو احساس نکرده.
‫آره...
‫کوچیکی اینجا مونده که حواسش بهش باشه،
‫ایچیگو اینجوری مجبور نیست که بیش از حد ریاتسو مصرف کنه.
گفتین ستوان ماتسومونو و ستوان ایسه...؟
‫آره...
‫از دیروز دم غروب، یعنی آخرین باری که باهاشون تماس داشتم ‫و گفتن دارن برمی‌گردن، دیگه ازشون خبری نشده.
می‌خوام بررسی کنین و ببینین که هیچ سابقه‌ای از عبورشون از دانگای ثبت نشده؟
‫مشکلی نیست، انجامش می‌دم.
‫یه لحظه صبر کنین لطفاً.
‫اوی، اینابا...
‫سوابق ترافیک دانگایو برام بیار.
‫چشم.
‫ولی عجیبه که هیچ خبری به شما ندادن.
‫خیلی عذر می‌خوام.
خب...؟
ستوان ماتسوموتو و ستوان ایسه فرمودین؟
‫در حال حاضر... هیچ گزارشی از اینکه از دنیای زنده‌ها برگشته باشن، نداریم.
‫شاید اصلاً از دانگای عبور نکردن.
چی گفتی؟
‫داستان خیلی عجیب و غریب شد...
‫همین اطراف بود که اون حس عجیب بهم دست داد.
‫چیزی اینجا نیست.
‫خب، بهتره به جای اینکه اینطوری وقتمو حروم کنم،
‫برم یه آبجی خوشگل واسه خودم پیدا کنم.
این دیگه چیه؟
‫ها؟!
‫و-وایسا... چرا اینجا یه دختر ل-ل-لخت...
نه، این حرفا رو بیخیال... ببین زنده‌ست؟
‫هی!
‫ها؟!
‫چیکار داری می‌کنی، عوضی؟!
‫آه، من که کاری نکردم...
‫متجاوز!!
‫منحرف!!
‫یکی پلیس خبر کنه!
‫نه، اشتباه می‌کنی!!
‫بابا اشتباه می‌کنین!
‫دستگیرش کنین!
‫هی، خاله!!
‫وضعیتو درک می‌کنم.
نظر تو چیه، کاپیتان کوروتسوچی؟
‫خب... اگه تو گزارش نیومده...
‫پس اونا باید هنوز تو دنیای زنده‌ها باشن.
‫برای من باورش سخته که تو دنیای زنده‌ها ‫مونده باشن و باهامون تماس نگرفته باشن.
‫پس شاید اونا...
تو دانگای درگیر یه ماجرا شده باشن؟
‫بخش تحقیق و توسعه، 24 ساعته دانگای رو تحت نظر داره.
یعنی می‌گین که ما متوجه نشدیم؟
‫آره.
‫چی گفتی؟!
‫داری کم‌کاری ستوانتو میندازی گردن من؟!
‫آروم آروم...
‫مسئولیتش به کنار...
‫می‌خوام از سلامت جفتشون مطمئن شم...
‫گزارش داریم!
‫ستوان ماتسوموتو و ستوان ایسه همین الان برگشتن.
‫چی؟!
‫ماتسوموتو... آخه تو تا الان چیکار می‌کردی؟!
‫ها؟! چی داری می‌گی؟!
‫هی هی... ببین چه نمایش مسخره‌ای شد...
شما دو تا تو راه برگشت کجا رفته بودین؟
‫چیزه... ما بعد از انجام کارمون مستقیم برگشتیم.
‫راست می‌گه!
‫همین چند ساعت پیش سرم کلی داد زدی که برگرد!
همین چند ساعت پیش؟
‫آره... سه ساعت پیش بود به گمونم.
یعنی محور زمان از مدار هماهنگی خارج شده؟
‫انگار این دانگای یه مرگیش شده...
‫همه برای جلسه‌ی اضطراری کاپیتان‌ها احضار میشن.
‫کاپیتان کوروتسوچی، گزارش.
‫بعد از بررسی دقیق داده‌های دانگای...
‫متوجه یه شکاف زمانی شدم که بین دنیای زنده‌ها و جامعه‌ی ارواح ایجاد شده.
‫درضمن، این شکاف داره به گسترده‌شدن ادامه می‌ده.
‫با وضعیت فعلی، دیگه تا فردا یا همین حدود تو کار دنیای زنده‌ها دخالتی بکنیم.
کاپیتان کوروتسوچی... راهی هست که بشه جلوشو گرفت؟
‫البته که هست...
‫با یه سری تنظیم میشه کارشو ردیف کرد، اما...
‫چیزی که منو نگران کرده، دلیل ایجاد شکافه.
‫اول باید یه بررسی دقیق روی دانگای انجام بدم.
‫این کارو بکن.
‫در قبال این مسئله...
‫کاپیتان جوخه‌ی 12، کوروتسوچی مایوری رو مسئول پرونده می‌کنم.
‫درضمن، از کاپیتان جوخه‌ی 11، زاراکی کنپاچی ‫می‌خوام که امنیت عالم دانگای رو تأمین کنه.
چی؟
‫چیش!
برای چی من باید برم این مأموریت مسخره رو انجام بدم؟
‫ببین کی داره اینو می‌گه!
آخه یه آدم بربر می‌تونه امنیت تأمین کنه؟
‫تو بیشتر فاجعه به بار میاری!
‫چی گفتی؟!
می‌خوای یه فاجعه سرت بیارم، عوضی؟
‫کافیه.
‫این دستوره!
‫درضمن، از کاپیتان جوخه‌ی ششم، کوچیکی بیاکویا ‫هم می‌خوام که به همراه ستوانش، آبارای رنجی...
‫و البته کاپیتان جوخه‌ی دهم، هیتسوگایا توشیرو، ‫به کاپیتان کوروتسوچی کمک کنن.
‫مرخصین.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب...
این دیگه کیه؟
‫خب... خودمم نمی‌دونم...
‫اینم یه پا مشکله.
‫اگه مشکله برای چی اینجا خوابیده؟!
آخه چطوری بگم...؟
‫اینطوری شد دیگه...
‫یعنی چی اینطوری شد؟!
‫وای! به پتو دست نزن!
‫عوضی چه گهی خوردی؟!
‫هیچی هیچی هیچی!
‫من هیچ کاری نکردم!
‫اون بیهوش بود که پیداش کردم!
‫ایچیگو...
چی شده؟
‫هیچ حسی از این دختر نمی‌گیرم.
ها؟
‫طبیعتاً حتی اگه ریریوکو نداشته باشه،
‫باید یه چیزی از انسانای عادی حس کنم.
‫ولی این دختر...
‫هیچ حسی از وجودش نمی‌گیرم.
‫کون!
عوضی... این دختره رو از کجا پیدا کردی؟
‫تو پارکینگ وسط بلوک سوم.
‫حدس می‌زدم.
‫مربوط میشه به اون سنکایمونی که اون‌موقع باز شد.
پس این... گیگایه؟
‫نمی‌دونم.
‫در هر صورت، باید به جامعه‌ی ارواح گزارش بدم.
هممم؟
‫اوی، آکون...
‫یه گزارش از کوچیکی روکیای جوخه 13 اومده.
‫ولش کن... الان وقت این چیزا نیست.
‫ولی باید اینو ببینی...
ها؟ چی شده مگه؟
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫اوه، اینابا...
‫کاپیتان کوچیکی و اینا قرار بود که برن تو دانگای تا تحقیقاتشونو شروع کنن.
می‌تونی بری راهو نشونشون بدی؟
‫چشم، متوجه شدم.
‫تماس تصویری از کاپیتان کوروتسوچی...
‫چرا اینقدر طولش دادین، خاک‌برسرا؟!
‫شرمنده، برای تنظیمش به مشکل خوردم.
چطور به نظر میاد؟
چیزی فهمیدین؟
‫طبق حدسیاتم، سبب مشکل یه شی‌ء دست‌سازه.
‫کن-چان، این خیلی حال می‌ده‌ها!
‫ها؟!
گذشته از اینا... کوچیکی بیاکویا و اینا هنوز آماده نشدن؟
‫می‌بینی؟!
‫چرا... دارن راه میفتن که بیان سمت شما.
‫برو کنار یکم...
‫برو!
‫تمومش کنین، فضولا!
‫حتی اگه اینجا رو فریز کرده باشن،
‫جریان بازدارنده هنوزم به ماهیتای روحی واکنش نشون می‌ده!!
‫برام مهم نیست اگه شما دوتا به غبار فضا-زمانی تبدیل شین،
‫ولی نمی‌بخشمتون اگه مزاحم تحقیقات بشین!
‫تو منو نمی‌بخشی؟ جالب شد!
منو باش... انگار خرتر از اونی که موقعیتو درک کنی، نه؟
‫مایوری-ساما... یه چیزی داره میاد...
شما سالمین؟
چی شده؟
‫یهویی ارتباطمونو با دانگای از دست دادیم.
‫الانم وضعیت اضطراری اعلام شده.
کوروتسوچی و زاراکی چی شدن؟
‫خب... هنوز که هیچ خبری نیومده...
شما کجا می‌رین؟
‫به قرارگاه جوخه‌ی یک.
‫یه چیز مهم تو دانگای پیدا کردیم.
پس شما با کاپیتان کوروتسوچی و بقیه ملاقات نکردین؟
‫آره...
خب... چیزی که پیدا کردین چیه؟
‫اینو اطراف جایی پیدا کردیم که انتظار ‫داشتیم کاپیتان کوروتسوچی و بقیه رو ببینیم.
‫نمی‌دونم به پرونده مربوطه یا نه ولی آوردمش.
این...؟
‫ولی فکر کنم نیاز به تحقیقات داشته باشه.
با کوروساکی-سان؟
‫آره...
‫از بخش توسعه و تحقیق دستور گرفتم که با شینیگامی جایگزین برم اونجا.
‫تا الان همچین دستوری برام نیومده بود...
‫برای همین سعی کردم تأییدش کنم.
‫بعدشم ارتباط قطع شد...
راستش داستان عجیبیه... نه؟
در هر صورت... اون دختر خانوم چیکار می‌کنه؟
‫هنوز گرفته خوابیده.
‫می‌خواستم ازش سؤال بپرسم، ولی...
‫فعلاً که نشده...
‫در هر صورت... بهتره که برم به جامعه‌ی ارواح...
‫من اینو توصیه نمی‌کنم.
‫می‌دونی؟ یوروئیچی-سان چند روز پیش اونجا بوده.
‫قرار بود که خیلی زود برگرده...
‫ولی خبری ازش نشنیدم.
‫با توجه به وضعیتت هوشمندانه‌تره که نری اونجا.
‫خب دیگه حتماً باید برم.
‫چاره‌ای نیست.
‫انگار حرف حساب تو کتت نمی‌ره.
‫کوروساکی-سان...
‫الان که ریاتسوت پایداره...
‫ولی چه بخوای چه نخوای کاهش پیدا می‌کنه.
‫آره...
‫درضمن، هرچی بیشتر به خودت فشار بیاری،
‫خیلی زودتر ریریوکوتو از دست میدی.
‫لطفاً حسابی حواست به این مورد باشه.
‫باشه، گرفتم.
‫هردوتون... مراقب باشین لطفاً.
چی شده؟
‫یه جای کار می‌لنگه...
می‌لنگه؟
متوجه نشدی؟
‫هیچ ردی از ریاتسو نیست...
رد؟
‫یه عالمه شینیگامی هرروز از اینجا رفت و آمد می‌کنن.
‫ولی با اینحال...
‫خب اون که به خاطر اونه دیگه... ‫اون چیز پاکسازه اومده و پاک کرده...
‫این غیرممکنه...
‫آیزن یه ماه پیش اونو نابود کرد...
‫آها، راست میگیا...
‫در هر صورت، بهتره سریع از اینجا خارج شیم.
‫باشه...
‫اوی، روکیا...
چی می‌گی؟
‫داره میاد!
‫بابا چی داره میاد؟!
‫چه خبره؟!
‫مگه نگفتی نابود شده؟!
‫فکرشم نمی‌کردم که به این زودی بازسازی شه!
مگه معمولاً چقدر طول می‌کشه که بازسازی شه؟
‫خب، اونو که نمی‌دونم.
‫چی؟ کثافت...
‫نشون شینیگامیم افتاد!
‫اونو بیخیال فعلاً!
‫عجله کن!
بانکای
‫ایچیگو... حالت خوبه؟!
‫آره... چیزی نیست...
‫ایچیگو... چی شد؟!
‫ایچیگو؟!
‫هرچی بیشتر به خودت فشار بیاری...
‫زودتر ریریوکوتو از دست می‌دی.
‫لعنتی...
‫گه توش...
‫اوی...
‫توشیرو...
روکیا رو ندیدی؟
‫باید همین اطراف باشه.
‫تکون نخور...
‫کاتاناتو بنداز... کوروساکی!
چی می‌گی؟! چرا باید بندازم؟
‫تو رو به عنوان شاهد مطلع دستگیر می‌کنم!
‫مقاومت نکن!
شاهد مطلع؟
‫چی داری می‌گی تو؟!
‫بیاکویا!
‫اینو شخصی در نظر نگیر.
‫به اختیار خودمون این کارو انجام نمی‌دیم.
‫کوروساکی ایچیگو...
‫باید بری بازداشت.
‫ممنون که منتظر موندین.
راه بیفتیم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.