..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وای... شرمنده معطل شدین، دوستان...
‫تا چند دقیقه‌ی دیگه تنظیماتشو انجام می‌دم.
پس آخرشم باید از دانگای عبور کنیم؟
مگه دانگای، کاملاً تحت کنترل کاگه‌روزا نیست؟
‫نمیشه گفت به صورت کامل...
منظورت چیه؟
‫به نظر میاد که کاگه‌روزا...
‫کنترلی روی پاکساز نداره.
حالا چرا؟ می‌خواین بدونین چرا این قدر زیاد پیداش می‌شه در حالی که هر 7 روز باید به اونجا سر بزنه، درسته؟
اینجاست که من به یه تئوری رسیدم، می‌دونین؟
‫پس بهتره خلاصه‌ش کنی.
‫چیزی که می‌خوای بگی اینه که محور زمان پاکسازو جوری تنظیم ‫می‌کنه که وقتی ما اون‌توییم، حضورش تصادفی به نظر بیاد.
‫دقیقاً...
‫کمتر از اینم از کاپیتان جوخه‌ی ششم انتظار نمی‌رفت.
‫اگرچه... این به ما می‌گه که...
‫محدودیتایی برای این کنترل روی محور زمان هست.
وگرنه، چرا باید زمان بین ورود شما تا ظهور پاکساز تو دانگای هدر بره؟
خب، حالا از ما می‌خوای چیکار کنیم؟
‫یه جا پشت پاکساز رزرو کردم که کاگه‌روزا روش کنترلی نداره.
‫یه بازه‌ی کوتاه رو محور زمانه که می‌تونین تو دانگای ‫برای سفر ازش استفاده کنین و ازش عبور کنین.
‫اگرچه... درسته که مغرورانه گفتم رزرو کردم... ‫ولی کلاً 30 ثانیه و اینطوراست...
‫اگه زمانبندی اشتباه باشه و زود واردش شین...
‫شکار پاکساز میشین...
‫از اون طرف، اگه بازه‌ی رزرو شده رو ترک کنین،
‫میفتین تو قلمروی کنترل کاگه‌روزا.
‫و دیگه نمی‌تونین از دانگای خارج شین.
‫کوروساکی-کون!
حالت خوبه؟
‫اوه، اینوئه... بگی‌نگی خوبم...
بقیه کجان؟
‫همه رو آوردیم اینجا...
‫الانم تحت درمان قرار گرفتن.
‫که اینطور... خدا رو شکر.
میشه اینم معاینه کنی؟
‫ببین درد داره یا نه...
‫هوم.
چی شده، نوزومی؟
حالت خوبه؟
‫منحرف!
‫لگدت که نشون از خوبی داشت.
چیکار می‌کنی؟
‫شماها همگی شبیه همین!
‫منحرفا...
‫منو با این تو یه دسته قرار نده!
‫اینو من باید بگم!
‫حداقل من ادعایی ندارم، منحرفم یکم، ولی تو چی، ایچیگو؟!
‫عوضی...
کوروساکی-کون، خوبی؟
‫آ-آره...
‫الان درمانت می‌کنم.
‫مشکلی ندارم واقعاً...
واقعاً؟
ها؟
‫کوروساکی-کون!
‫مرد؟!
با یه لگد کوچیک پخش زمین شدی؟
‫تو غلط کردی که چیزیت نیست!
‫برای اینکه ناغافل زدی!!
‫بعدشم کی پخش زمین شد؟!
‫بعدشم... مگه تو نرفته بودی جامعه‌ی ارواح؟!
‫الان دارم می‌رم تازه...
‫پس منم میام...
‫نمیشه که...
‫با این وضعیت، جسدت باد میکنه رو دستمون.
‫خفه شو.
‫شماها خودتون نمیرین، من پیشکش...
‫مشکلی نیست!!
‫امکان نداره که کن-چان بمیره!
‫یاچیرو... دخالت نکن!
‫بیخیال... مگه نه، ایچّی؟!
‫خیالت تخت!
‫من و تو هنوز جنگا داریم باهم...
‫اگه بمیرمم میام سراغت!
‫باشه باشه...
‫خب... دِ یالا برو دیگه...
‫فعلاً ایچیگو...
‫بای بای!
‫دیر کردی!!
‫داشتیم بدون تو می‌رفتیم...
‫به موقع تشریف آوردین!
‫ولی قبل از اینکه برین باید بهتون هشدار بدم...
‫نیازی به هشدار نیست!
‫یالا باز کن بریم!
‫وقتمون رو به اتمام نیست؟
‫راست می‌گی...
‫پس مراقب خودتون باشین.
‫شروع می‌کنم...
‫به نظر میاد...
‫کاپیتانای محترم وارد دانگای شدن.
این اثبات نمی‌کنه که تلاشت برای یورش به دنیای زنده‌ها به شکست ختم میشه؟
‫تو دانشمند باهوشی هستی.
‫اگه اونا برگردن به جامعه‌ی ارواح...
‫دیر یا زود دستت رو میشه و کارتو می‌سازن.
‫فکر کنم متوجه این مسئله باشی.
‫کاپیتان اونوهانا...
‫شبیه معلمایی می‌مونین که دانش‌آموزشونو توبیخ می‌کنن.
‫ولی در یه مورد اشتباه برداشت کردین.
فکر کردین که من منتظر می‌مونم و براشون فرش قرمز پهن می‌کنم؟
چی شده؟
‫یه جای کار می‌لنگه...
‫جریان بازدارنده؟!
اینکه خودشونو پشت پاکساز نگه دارن
‫تنها کار سختشون تو دانگای نیست...
‫مشکل کار اینجاست که ریاتسوی شماها خیلی بالاست.
‫دیواره‌های دانگای به ریشی واکنش نشون می‌دن.
‫به عبارت دیگه هرچی ریاتسوی کاپیتانا بیشتر باشه،
‫جریان بازدارنده سریع‌تر عمل می‌کنه...
اینو می‌خواین بگین؟
‫آره... ولی احتمالاً روی اون هم فکر کردن.
‫ولی داستان به اینجا ختم نمی‌شه.
‫خیلی زیرکین.
‫من نمی‌تونم جریان بازدارنده رو کنترل کنم...
‫اما می‌تونم زمان اونجا رو کنترل کنم.
‫می‌دونستم که اون یارو کاگه‌روزا...
‫اینجا یه تله کار گذاشته!
‫مهم نیست! به زور راهمونو باز می‌کنیم!
چیکار داری می‌کنی، کومامورا؟
‫اینجا رو بسپارین به من!
بانکای
کوکوجو تنگن میوئو
‫احمق!
‫اینطوری که خودتو می‌بلعه!!
‫برین!
‫کومامورا!
‫اونجاست!
‫کومامورای روانی...
‫ولش کنین!
‫الان دیگه نمیشه برش گردوند.
‫بعدشم اون بیدی نیست که با این بادا بلرزه.
‫نباید وقتو الکی هدر بدیم.
‫ریاتسوی کاپیتان کوچیکی، کاپیتان هیتسوگایا ‫و کاپیتان زاراکی رو حس می‌کنم.
‫ولی کاپیتان کومامورا...
پس فقط یه قربانی دادن؟
‫علم من هنوز تا تکامل فاصله داره.
‫خیلی چیزا باید یاد بگیرم.
‫تکون نخور!
‫فن 31 هادو: شاکّاهو!
‫دلیلی برای عجله نیست...
‫ستوان کوتتسو...
‫تاکائونی!
زورت همینه؟
‫سوگیونوکوتوواری!
‫شرمنده، اوکیتاکه!
‫اصلاً جالب نیست...
چی جالب نیست، یاماجی؟
‫شماها عین واقعیاتون حرف می‌زنین،
‫عین واقعیاتون عمل می‌کنین، ‫عین واقعیاتون می‌جنگین...
‫ولی حقیقت اینه که ریگای هستین.
‫اراده‌ای از خودتون ندارین.
‫اینجوری نگو دیگه، یاماجی...
‫گنریوسای-سنسه...
‫درسته که ما همه‌چیمونو از اورجینالا کپی کردیم،
‫ولی معنیش این نیست که چیزای مهمو از دست دادیم.
اوه؟
‫ماها... غرور خودمونو داریم!
‫در این صورت بذارین ببینم.
‫اون غروری که می‌گی رو!
سایه؟
کاگه‌ئونی
‫دارن میان...
‫جالب شد...
چته تو؟ داری جلومو می‌گیری؟
‫نه، این کار عملاً بی‌فایده‌ست.
‫درضمن، هدف اونا نابودی ماست.
‫در هر صورت باید باهاشون بجنگیم.
‫ولی هدف واقعی ما کاگه‌روزاست و بس.
‫همینجا جدا میشیم...
‫و در نهایت خودمونو به جوخه‌ی 12 می‌رسونیم!
‫باشه... سر راه یه سر به اونجا می‌زنم.
‫مشکلی ندارم.
‫کن-چان... از اون طرفه‌ها!
‫اینو که خودمم می‌دونم!
‫من از این‌طرف می‌رم!
‫پس همدیگه رو کنار کاگه‌روزا می‌بینیم!
‫زاراکی رفت اون سمت... ولی اون ریاتسو...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کن-چان!
‫آره...
‫یو...
‫منتظرت بودم.
‫باریکلا به تو...
‫فقط خودتی که می‌تونی ذهن منو بخونی.
‫نمی‌تونم بخونم.
پس چرا اومدی اینجا؟
‫فقط می‌خواستم ببینم زورم چقدره.
‫پس ذهنمو خوندی...
‫از همون اول با تمام زورت بیا!
‫تا وقتی تو از من قوی‌تر باشی...
‫با باخت هیچ‌ مشکلی ندارم.
‫یاچیرو...
‫هوم!
‫بذار حال کنیم حسابی!
‫هردوتاشون شبیه کن-چان واقعین!
‫بهتره شل نگیری!
‫وگرنه...
‫می‌میری!
‫تو می‌میری!
‫چی شد؟!
‫بهم گفته بودن که ریگایا قوی‌تر از اصلِ جنسن.
‫ناامیدم کردی...
‫غمت نباشه...
ها؟
‫خیلی قوی‌ام... من...
‫خوب بود...
‫اون حرفی که در مورد باخت زدمو پس می‌گیرم.
‫اصلاً دوست ندارم به امثال تو ببازم!
‫همونجا صبر کن، ایسانه...
‫اینابا کاگه‌روزا...
‫نذار این دیوونگی بیشتر نشت کنه.
اوه؟
‫تو شاید فکر کنی که قراره همه‌چی طبق نقشه‌ت پیش بره.
‫ولی کشتن کاپیتان ارشد یاماموتو، غیرممکنه.
‫نه...
‫مسئله فقط کاپیتان ارشد یاماموتو نیست.
‫تو انگار قدرت ما رو دست کم گرفتی.
به چی میخندی؟
‫خیلی خنده‌داره!
‫مدت‌هاست که اینطوری نخندیدم!
‫ریگای... تو خاطراتِ منو هم داری...
‫درست شبیه اون روزه...
‫اینقدر خوش می‌گذره که خنده‌م می‌گیره!
‫حیف شد... ریگای...
‫اگه تو واقعاً قوی‌تر از منی...
‫پس فقط منم که از این نبرد لذت می‌برم!
‫حق نداری که بگی تموم شده...
‫تازه اوضاع داره هیجان انگیز میشه.
‫معلومه که همینطوره!
‫منم بالاخره دارم این نبردو جالب می‌بینم!
آخه با این همه تکرار می‌خوای به کجا برسی؟
ایروئونی
سفید
‫ای ناشی!
‫کیوراکو!
‫گفتم بدکوفتیه... بفرما...
‫هدف این ریگایا نگه‌داشتن منه...
‫ولی اینا می‌دونن که مساوی‌گرفتنم براشون سخته.
‫ولی دارن جوری می‌جنگن که انگار دوست دارن سقوط کنن.
‫به نظر انتحاری میاین.
‫در این صورت...
‫کن-چان...
تموم شد؟
‫فکرشم نمی‌کردم...
‫که یه روز به دست خودم کشته شم.
‫خب... بقا مال قوی‌تراست...
‫حسرتی ندارم.
کن-چان؟
چی می‌گی، یاچیرو؟
‫راست می‌گی...
‫فراموش کرده بودم...
تمام مدت باهم بودیم، نه؟
‫پس قرار نیست سقط شم.
چی داری می‌گی واسه خودت؟
‫حرفی که زدمو پس می‌گیرم.
‫در مورد باخت و این حرفا...
‫من فقط می‌خوام ببرم! همین!
‫حتی اگه تو قلابی باشی یا هر کوفتِ دیگه‌ای!
‫منو نخندون.
‫کن-چان...
‫گفتی می‌خوای ببری؟!
‫فهمیدم... حالا...
‫کن-چان!
تو که نمردی، مردی؟
‫البته که نمردم.
من قدرت شما رو دست کم گرفتم، فرمودین؟
اینطوری فکر نمی‌کنی؟
‫من هرگز به کار دیگران علاقه نداشتم...
‫پس سخت بشه گفت که برداشتی ازتون دارم.
‫ولی، در اون مورد... کاپیتان اونوهانا...
شما فکر نمی‌کنی که منو دست کم گرفتی؟
منظورت چیه دقیقاً؟
‫الان خواهی دید.
‫کاپیتان اونوهانا... باید منو ببخشین.
‫من جلوی یه کاپیتان در سطح شما...
‫هیچ‌وقت بی‌گدار به آب نمی‌زنم.
شاید اینو بدونین که تعداد زیادی از ستوانا
‫از دانگای وارد دنیای زنده‌ها شدن تا به کارشون برسن...
‫و محیط تنکایکچّو رو پاکسازی کنن.
‫اون زمان، من...
‫چند تا تغییر تو راه سنکایمون به سمت جامعه‌ی ارواح اعمال کردم.
‫یه مقدار خیلی کم از ریشی شینیگامی‌هایی که ‫از سنکایمون گذشته بودن رو جمع کردم.
‫و از اون...
‫مود سول‌هایی با درصد تشابه خیلی بالا با ‫اورجینال‌ها ساختم و وارد ریگای کردمشون.
‫اینجوری ارتش نیرومندی دست و پا کردم.
سنکایمون؟
متوجه نشدی هنوز؟
‫حتی ریشی تو رو هم گرفتم.
‫البته به لطف ستوان کوتتسو از ارتش خودم.
حالا چیکار می‌کنین؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.