..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
باختیم؟
‫ما...
باختیم؟
به هوش اومدی، کوروساکی-سان؟
‫اوراهارا-سان...
‫من...
‫مشکلی نیست...
‫خیلی بیهوش نبودی...
‫شاید نصف روز یا این حدودا....
که اینطور... بقیه کوشن؟
‫اونا هنوز سرپا نشدن...
‫ولی به لطف تلاشای اینوئه-سان دارن بهبود پیدا می‌کنن.
‫که اینطور...
‫نخواستم خانواده‌تو نگران کنم،
‫برای همینم آوردمت اینجا، کوروساکی-سان.
مشکلی که نداره؟
‫آره.
‫شرمنده...
‫در هر صورت، الان... روی ریکاوری تمرکز کن.
‫بعد از اون یه فکری برمی‌داریم با هم.
‫من برم یکم چایی دم کنم.
‫اوراهارا-سان...
من... ریاتسومو از دست دادم؟
‫بله.
پس دیگه نمی‌تونم به نوزومی کمک کنم؟
‫من... به اون یارو... به کاگه‌روزا باختم.
‫خب... من مطمئن نیستم که چیزی بگم.
‫خطرو از سر گذرونده...
‫اگرچه... ممکنه که کاپیتان ارشد یاماموتو نتونه تا یه مدت به نبرد بپردازه.
‫که اینطور...
بقیه چطورن؟
‫هنوز تو معرض خطر قرار دارن.
‫مخصوصاً ستوان‌دوم مادارامه و افسر رتبه پنج آیاسه‌گاوا...
‫هیچ نشونی از بهبودی نشون نمی‌دن.
‫که اینطور...
‫بعضی وقتا فقط به زمان نیازه...
‫ولی ما تمام تلاشمونو می‌کنیم.
ماها... باید چیکار کنیم؟
‫اون حرومزاده هم زخمی شده بود...
‫برای همین، من...
تو می‌خوای تنها بری سراغش؟ ستوان آبارای؟
‫با شناختی که ازش پیدا کردم، اون الان احتمالاً ‫رفته پیش ارتش قلابیش تو جامعه‌ی ارواح.
‫ولی...
‫باهات همدردی می‌کنم.
‫حسی که برای نجات اون دختر داری رو هم درک می‌کنم.
ولی الان فقط می‌تونم بهت توصیه کنم
‫که صبر کنی و آماده باشی.
‫چشم.
ها؟
داری می‌ری خونه؟
کوروساکی-سان؟
‫با اینجا‌موندن فقط تو دست و پاتونم.
‫کوروساکی-سان...
نظرت چیه که یه قدمی بزنیم؟
اینجا...؟
چی؟
پس نظرت در مورد کارائوکه چیه؟
ها؟! خودمون دوتا؟
دوست نداری یعنی؟
‫مشکلی نیست، ولی...
پس چطوره آتسوکو و اینا رو خبر کنم که بیان؟
‫پس به یوشیه هم زنگ بزنم...
‫باشه...
‫من... بیچاره‌م.
‫حتی نمی‌تونم از خودم محافظت کنم.
‫می‌گم، اوراهارا-سان...
بله؟
‫ریاتسوی من...
راهی هست که بشه پسش گرفت؟
کوروساکی-کون؟
‫بچه‌ها...
‫ایچیگو...
اون قیافه‌ها واسه چیه؟
ها؟
به خاطر ازدست‌رفتن ریریوکوی منه؟
‫در این صورت، غمتون نباشه.
‫الان...
‫باید نوزومی رو نجات بدیم...
‫با اینکه نمی‌تونم بجنگم...
‫ولی هر کمکی از دستم بربیاد انجام میدم.
‫کوروساکی...
‫یو، ایچیگو...
ها؟
چی؟
‫شماها... چرا...
‫البته که می‌تونی ببینیمون.
‫الان تو گیگای هستیم.
‫آها... که اینطور...
‫ای بابا...
‫ما نگران بودیم که مبادا از دستت بدیم...
‫ولی انگار سر و مر و گنده‌ای.
مشکلی داره؟
ایچیگو؟
‫شرمنده.
‫همونطور که می‌دونین، دیگه ریریوکو ندارم.
‫ولی هنوز روحمو از دست ندادم!
‫شاید باید نبردو به شماها بسپارم...
‫ولی معنیش این نیست که تسلیم شدم.
مگه خری-چیزی هستی تو؟
ها؟
‫فقط تو نیستی که با این ماجرا درگیری...
‫اون که درسته...
بعدشم... چرا فکر کردی که ما فکر می‌کنیم تسلیم میشی؟
‫درسته.
اگه تو تسلیم شی... پس ما باید دنبال کی راه بیفتیم؟
‫ای نادون!
‫مرسی...
‫الکی از من تشکر نکن!
‫دردم گرفت، عوضی!
من دیگه ریریوکو ندارما، حالیته؟
اون چه ربطی به این داره؟
‫ولمون کن!
‫یکم عادی باش خب!
‫اوی...
تو چرا سر تکون می‌دی، عوضی؟
مگه خری تو؟
‫اینو که الان گفتی!
حالتون خوبه؟
‫باید درمان شین.
‫به من دست نزن!
‫باید ترکیب خودم با نوزومی رو شروع کنم!
‫آماده‌سازیا رو انجام بدین!
‫ولی با این وضعیت...
‫ممکنه ریگای ایجاد شده دچار فشار بشه...
‫ساکت شو!
‫ساکت شو...
‫ساکت شو!
‫اون منتظره...
‫نوزومی و من باید سریع یکی شیم.
‫اونم در کمترین زمان ممکن!
‫در هر صورت، ماها...
‫باید سریع بریم به جامعه‌ی ارواح.
‫کاگه‌روزا، دیگه کوجو-سانو در اختیار داره.
ولی این از اون طرف معناش اینه که تمرکزش از رو ما برداشته شده، نه؟
‫واقعیت اینه که تمام نیروی جنگیمون، آدمایین که اینجان.
‫باید بریم جلوی یه ارتش قوی...
‫پس با یا بدون ایچیگو تو موضع ضعفیم.
‫پس خیالت تخت باشه، ایچیگو...
‫گفتنش راحته...
‫نه...
‫نمیشه گفت که حضور کوروساکی تفاوتی ایجاد نمی‌کنه.
ها؟
‫حالا می‌دونیم که چرا کاگه‌روزا با اون حال اومده بود دنبال کوجو-سان.
‫ولی یه جای کار می‌لنگه...
برای چی اینقدر از کوروساکی می‌ترسید؟
به خاطر این نبوده که نوزومی-چان همیشه کنار کوروساکی-کون بوده؟
‫اونم بخشی از داستانه.
ولی بزرگترین دلیلش، قدرت هالویی کوروساکی-سانه، نه؟
قدرت هالویی؟
‫آره...
‫کاگه‌روزا فقط با یه‌ذره ریشی می‌تونه یه ریگای از یه شینیگامی بسازه.
‫ولی تا به الان ریگای کوروساکی-سانو نساخته.
اون مدام این نگرانی رو حفظ کرده
و شخصاً بارها به سراغش اومده
‫این اثبات می‌کنه که قادر نیست ریگای کوروساکی-سان رو بسازه.
به عبارت دیگه، کاگه‌روزا نمی‌تونه قدرتای هالویی رو مدیریت کنه
‫و به همین علته که از کوروساکی-سان ترس و واهمه داره.
اینو می‌خوای بگی؟
‫آره...
‫بعدشم که از دانگای استفاده کرد تا ایچیگو رو به خوردِ پاکساز بده.
‫آره.
‫راستش دوبار مورد حمله قرار گرفتم.
دوبار؟
‫آره...
‫اولین بارش اونجا بود که با روکیا رفتم...
همون موقع که نشون شینیگامیمو انداختم، یادتونه؟
‫نشون شینیگامی...
‫بعد، دومین بارم که وقتی بود که دوباره می‌خواستم برم جامعه‌ی ارواح.
‫اونجا پاکساز منو خورد.
ولی چرا نجات پیدا کردم؟
‫که اینطور...
‫احتمالاً چنین ماجرایی در جریان بوده...
‫کوروساکی-سان...
‫شاید بتونیم ریاتسوتو بهت برگردونیم.
راست می‌گی؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
ریاتسوی ایچیگو رو برگردونیم؟
چطور ممکنه چنین چیزی؟
‫البته این فقط یه تئوریه...
‫پاکساز میفته دنبال ریشی و قربانیشو می‌بلعه...
‫اگرچه محور زمان دانگای با بقیه‌ی دنیاها فرق داره...
‫پس ریشی بلعیده شده معلق باقی می‌مونه.
‫بدون اینکه محو شه.
‫می‌دونیم که کاگه‌روزا هم اطلاعات مربوط ‫به مود سول رو از اونجا بازیابی کرده.
‫این یعنی اون حجم از ریشی‌ای که پاکساز از ‫کوروساکی-سان بلعیده، هنوزم باید اونجا باشه.
‫اول باید اون ریشی رو به دست بیاریم و بعدش...
‫از تکنولوژی ریگای کاگه‌روزا به صورت معکوس استفاده کنیم و...
‫به صورت مصنوعی ریریوکوی کوروساکی-سانو تولید کنیم.
‫این که... نکنه...
‫بله.
‫باید به بخش تحقیق و توسعه نفوذ کنیم.
این ممکنه یعنی؟
‫مثل این می‌مونه که ابرو با دست بگیری.
ولی چطوری باید ریشی ایچیگو رو جمع کنیم؟
وقتی پاکساز کسی رو ببلعه، اون شخص مرده به حساب میاد، نه؟
‫مورد عجیب داستان همین‌جاست...
چرا هیچ ریاتسویی از کاگه‌روزا و نوزومی-سان نمیشه حس کرد؟
‫دلیل اون جواب ماست.
‫این حقیقت که کاگه‌روزا به اطلاعات مود سول که ‫داخل پاکساز بوده، دسترسی پیدا کرده، یعنی...
‫به عبارت دیگه...
‫اون آزادانه تونسته با یه ریگای مخصوص ‫که ریاتسو رو مخفی می‌کنه وارد پاکساز بشه.
‫درسته...
‫کوروساکی-سانی که ریریوکوش رو از دست داده هم...
‫شاید بتونه آزادانه وارد پاکساز بشه.
چطوره؟
می‌خوای از این شانس بهره بگیری؟
کوروساکی-سان؟
‫راستش من که چیزی حالیم نشد...
‫هیچ راه دیگه‌ای هم برای نجات نوزومی به فکرم نمی‌رسه...
‫در این صورت...
‫از این فرصت استفاده میکنم.
پس حل شد دیگه؟
‫آره.
‫یه وسیله‌ی ارتباطی بهت وصل می‌کنم.
‫اگه وضعیت اضطراری شد، باید به دستورالعملام گوش کنی.
‫درضمن... اینم لازم داری.
‫جوری تنظیمش کردم که به ریشیت واکنش نشون بده، کوروساکی-سان.
‫وقتی پیداش کردی این دکمه رو بزن لطفاً.
‫باشه، گرفتم...
‫اوی!
‫کون!
تو با این وضعیتت داری کدوم گوری می‌ری؟
‫دارم می‌رم داخل پاکساز که ریشیمو پس بگیرم.
ها؟
تو چه فکری پیش خودت کردی، عوضی؟
‫این تنها راهیه که میشه باهاش نوزومی رو نجات داد.
‫فعلاً...
مگه خری تو؟
ها؟
‫همه‌ش تقصیر من بوده.
‫تقصیر منه...بازم...
برای چی تو باید بری؟
‫کون...
‫من هیچ قدرتی ندارم.
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد!
‫از هیچکس نمیتونم محافظت کنم!
‫برای همه‌چی باید به تو تکیه کنم!
‫باید به همه تکیه کنم تا منو نجات بدن!
‫تقصیر منه... همه‌ش...
‫کون...
‫تقصیر تو نیست.
‫مشکلی پیش نمیاد، اینجا بمون و صبر کن.
‫حتماً برمی‌گردم.
‫اینو بگیر.
این چیه؟
‫من حق ندارم اینو داشته باشم.
طلسم خوش‌شانسیه؟
‫مرسی.
کوروساکی-سان... آماده‌ای؟
‫آره...
‫الان تقریباً می‌تونی با آزادی عمل تو دانگای بچرخی...
‫راستشو هم بخوای... نمی‌دونیم پاکساز کی پدیدار میشه...
‫پس لطفاً صبور باش.
‫گرفتم.
‫ممنون که منتظر موندی، کوروساکی-سان!
‫داره میاد!
‫فاصله 500...
‫400...
‫300...
‫200...
‫100...
‫رفت داخل...
‫عالی شد...
‫تا اینجا که همه‌چی اوکیه...
پس داخل پاکساز این شکلیه؟
‫با اینکه به ریاتسو واکنش نشون نمی‌ده...
‫فشار اینجا خیلی سنگینه!
چطوره؟
‫اگه ریشی کوروساکی-سان اون اطراف باشه، ‫دستگاه جمع‌آوری باید واکنش نشون بده.
‫انگار کار می‌کنه...
‫می‌رم همون سمت!
‫ایچیگو!!
‫کوروساکی-کون!
‫حرکت پاکساز یهویی تغییر کرد...
‫این یعنی چی؟!
‫ممکنه در واکنش به بلعیدن کوروساکی-سان، ‫هر شی‌ء خارجی بلعیده شده رو بخواد پس بزنه.
‫کوروساکی-سان...
‫برنامه کنسله...!
‫فرار کن لطفاً!
‫ایچیگو...
فرار کنم... چطوری آخه؟
‫نه، من انجامش می‌دم!
‫ها؟!
‫لعنتی!
‫ایچیگو...
‫ایچیگو!!
‫اوی! ایچیگو!
‫جواب بده!
‫ایچیگو!
‫عوضی! سر به سرم نذار!
‫تو قول دادی که برگردی!
‫دروغگوی سگ!
‫حرومزاده!
‫خفه شو بابا...
‫همه فحشاتو شنیدم!
‫داره واکنش نشون می‌ده!
‫خیله‌خب!
‫حالا باید دنبال راه خروج بگردم.
اونجاست؟
‫باید امتحانش کنم...
‫چ-چی شد؟!
چرا یکی دیگه از من هست؟
‫نمی‌دونم چی به چیه... ولی...
‫کوروساکی-سان...
‫چند لحظه، ما رو به غلط‌کردن انداخته بودیا...
‫اینو من باید بگم...
آخه چه خبر شده بود اونجا؟
‫خب... خودمم نفهمیدم...
‫فقط...
‫نمی‌دونم چی به چی شد...
‫ولی یکی دیگه از من داخل پاکساز بود...
‫فکر کردم نجاتش دادم، ولی...
اون یکی خودتو نجات دادی؟
مطمئنی همون یه‌ذره عقلتو از دست ندادی؟
منظورت چی بود؟
‫فهمیدم.
پس واقعاً اینطوری بوده؟
چی شده؟
‫اون یکی همونی بوده که اون‌سری پاکساز بلعیده.
ها؟
‫محور زمان دانگای با باقی دنیا متفاوته و نسبت بهشون ایزوله‌ست.
‫این یعنی هر چی رو که پاکساز ببلعه تو هیچ محور دیگه‌ای وجود نداره.
این یعنی خودِ گذشته‌شو تو پاکساز دیده بوده؟
‫بله...
‫کوروساکی-سانِ حال، کوروساکی-سان گذشته رو نجات داده.
‫یه‌جورایی داستان عجیبیه‌ها...
پس داستان نشون شینیگامی هم از این قرار بوده؟
‫برای همین بوده که ریگایا قبل از ورود ما ‫نشون شینیگامی ایچیگو رو پیدا کرده بودن.
‫مونده بودم که چطوری اینطوری شده، ولی جواب این بوده.
‫همه‌چی با همون ترفند انجام شده.
‫دیگه کافیه... من گیج شدم.
‫در هر صورت، الان میشه بریم سراغ گام بعدی.
‫راه بیفتین... باید بریم دیدن کاگه‌روزا.
‫آره.
دیدی برگشتم؟
‫آره.
‫برم نمی‌گشتی من همین‌جوری علیل بودم.
‫نه، همچین حرفی نزن.
چی می‌گی؟
‫بدون این همه‌چی از دست رفته بود...
‫این نبود، من الان اینجا نبودم...
‫بهت مدیونم.
مگه تو خری آخه؟
‫یالا قر نیا...
‫تمومش کن!
‫دست از سر من بردار!
‫کثافت خر ولم کن!
‫وای پشمام ریخت!
‫فضا و زمان سر جاشونن.
‫بهتره شروع کنیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.