..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
این دبیرستان یکی به اسم کوروساکی داره، مگه نه؟
‫بیا بیرون!
چه خبره؟
از کدوم قرن اومده؟
‫من همچین عقب‌افتاده‌ای رو به عمرم ندیدم...
‫در هر صورت، کوروساکی!
‫تا وقتی که نیای اینجا...
‫من و باقی بچه‌های دبیرستان میاشو در این دبیرستانو می‌بندیم!
‫با شماهام...
‫اینقدر ادای لاتای عهد بوقو در نیارین.
متوجه نیستین که دارین بقیه رو آزار می‌دین؟
‫خب... زود باشین برین خونه‌هاتون.
ها؟ چی گفتی؟
عوضی تو کوروساکی‌ای؟
چی فرمودی؟
‫برای چی این کارو کردی؟!
‫ما رو دست ننداز، عوضی!
‫این منم که باید بگم منو دست نندازین...
کجای من نوشته که کوروساکی‌ام؟
‫چشه این عینکی؟!
‫حرفی که زدمو پس می‌گیرم.
‫نیازی نیست که برین...
‫نه... اصلاً فکرشو هم نکنین که از اینجا برین.
‫الاغو ببین!
‫فقط رفت اونجا اوضاعو بدتر کنه!
‫حرومزاده!
‫بکشینش!
‫آخ آخ آخ...
‫خب... یک... دو...
‫ها؟!
‫ک-کی هستی؟!
‫سه چهار...
‫وایسا وایسا وایسا...
‫پنج شیش...
‫داری دستمو می‌شکنی!!
‫چه مرگته، ایشیدا؟!
‫اینو من باید بگم!
برای چی اومدی، کوروساکی؟
چرا اومدم؟ مگه معلوم نیست؟
‫اومدم پشتیبانی دیگه!
‫خودِ خودشه، اوبوتا-سان!
اینه؟
‫این یارو منو زد!
تویی...؟
‫از بس گه‌بازی در آوردی، منم زدمت.
‫باید خودتو سرزنش کنی...
‫خفه شو!
‫اینقدر درس اخلاقی نده... آماده باش... کوروسا...
‫اینا اومدن با من دعوا کنن!
به تو چه ربطی داره که دخالت می‌کنی؟
‫یه مدت پیش مزاحم منم شدن!
‫تو گمشو برو سر کارت!
‫اگه تو هم دخالت کنی، اوضاع بدتر میشه!
‫یادت نره، مثلاً نماینده‌ی کلاسی، اسکل!
‫چی؟!
‫چی دارین زر می‌زنین، الاغا؟!
‫تو این اواخر هی مدام می‌ری برای شکار هالو!
اگه توجه جامعه‌ی ارواحو به خودت جلب کنی، اون‌وقت چی؟
‫شکار هالو چیه دیگه؟! من نابودشون می‌کنم!
‫فکر نکن من از اون کار لذت می‌برم!
‫بعدشم، من وقتی برای کار می‌رم که از فروشگاه اوراهارا درخواست دارم!
‫تو انگار فراموش کردی که اون تا همین اواخر، ‫دشمن جامعه‌ی ارواح محسوب می‌شده...
‫الان که وقت مطرح کردن این چرت و پرتا نیست.
‫بعداً برام ایمیل بزن!
‫من آدرس ایمیلتو ندارم!
بعدشم... تو از کی موبایل‌دار شدی؟
‫بعد از اینکه یکم برای اوراهارا-سان کار کردم، برام موبایل خرید.
‫اون موبایل... تو این دنیا جواب نمی‌ده‌ها...
‫کوروساکی!
‫خوشحالم که همچنان حال و کارت خوبه.
‫انگار تو دردسری...
منو که یادت هست، مگه نه؟
کی بودی؟
‫چی گفتی، عوضی؟!
‫می‌کشمت!
‫یوکوچین!
‫انگار داری خوش می‌گذرونی... ایچیگو-چان!
‫کوروساکی... با تو بودا...
کیه اون؟
‫رئیس...
‫همیشه با این بهونه‌ها از زیر کار در می‌ری...
‫دیگه نمی‌بخشمت!
‫یالا راه بیفت سرکارت!
‫رد می‌کنم!
‫آخ آخ آخ آخ آخ...
‫وای...
‫با یه خیز کوروساکی رو دزدید.
اون دیگه کی بود؟
ما به چه دردی می‌خوریم، یوکوچین؟
‫دیگه به من نگو یوکوچین.
‫دردم اومد!
‫اوی، این چسبا رو باز کن...
‫اگه قول بدی در نری بازش می‌کنم.
‫چرا عین آدم‌رباها حرف می‌زنی؟!
‫سلام، بفرمایید... با ارزانسرا و سرعت‌سرا و اعتماد‌سرای اوناگیا تماس گرفتین!
‫ها؟!
دو پرس دولوکس؟
‫احمق خر! مگه ما اوناگی فروشی‌ایم؟!
ها؟ من تلفن مغازه‌ی اوناگیا رو جواب دادم؟
‫اون فقط اسم اینجاست، الاغ!
‫می‌گما... میشه به حرفم گوش کنی؟
بهتر نیست اسم دکونتو عوض کنی؟
‫چی؟!
‫اسم فامیلی‌ای که برای قرن‌ها رو خانواده‌مون بوده رو عوض کنم؟!
‫برو گمشو بابا!
‫من کاری به فامیلیِ تو ندارم...
‫فقط اسم مغازه رو عوض کن...
‫رد می‌کنم...
‫بعدشم به من نگو تو...
‫ایکومی-سان صدام بزن!
‫برگرد سر کارت!
‫همین الان می‌ری خیابون دوم ماشیبا، دنبال خرگوش کوندو-سان می‌گردی!
‫بعد می‌ری تو خیابون ششم، تمیزکاریِ خانوم فوکوشیما رو انجام می‌دی!
‫بعد می‌ری کاواسه جنوبی و حیاط آقای یاماشیتا رو تمیز می‌کنی!
‫بعدشم باز کار داری...
‫اون موقع که داشتی خوش می‌گذروندی، کلی کار رو هم انبار شده!
این دیگه چیه؟
‫اینا رو که خودتم می‌تونی!
ایچیگو-چان... فکر کردی برای چی استخدامت کردم؟
نکنه فکر کردی مشتری استخدام کردم؟
مامان... کجایی؟
‫لعنتی...
‫مامان... گشنمه...
وای، عزیز دلم، خوبی، کائورو-چان؟
‫دوباره که پابرهنه اومدی تو مغازه...
‫این کارو نکن دیگه...
‫آخه...
‫آه، باکا کوروساکی هم که اینجاست!
چی می‌خوای از جون ما؟
‫فکر نکن چون مامانم خوشگله، حق داری اینجا موس‌موس کنیا!
‫خب خب... حالا دیگه برو...
‫مامانم الان میاد...
‫چشم!
‫کائورو!
‫شرمنده...
‫تو تنها کسی هستی که باهاش راه نمیاد...
‫می‌دونم دلت می‌خواد جوابشو بدی...
ولی تحملش کن، باشه؟
چی بهش بگم؟
بگم من به این پیرزن علاقه ندارم؟
‫دردم اومد!!
‫مشتری؟!
‫بله... بفرمایین.
‫خ-خوش اومدین...
‫تو... همونی...
میشناسیش؟
‫نه...
رامن... می‌زنی؟
‫نه ممنون.
‫اینجا اوناگیاست...
‫اوناگی نمی‌فروشیم...
‫ایشیدا-کون!
راست می‌گن که کوروساکی-کونو دزدیدن؟
دزدیدن؟
‫خب... از نگاه یه رهگذر اینطوری به نظر میومد...
‫ولی...
‫عه، وایسا... اینوئه-سان!
‫حالش خوبه بابا!
‫رئیس کارِ پاره‌وقتی که داره، دزدیدش!
رئیس؟
‫کوروساکی بهش گفت رئیس... شک ندارم.
آدم عجیبی نبود؟
‫شاید یکم عجیب بود...
ولی مگه هرکسی که دوروبر کوروساکیه یه‌جورایی عجیب نیست؟
‫که اینطور... من و ایشیدا-کونم عجیبیما...
‫عه؟! ام...
‫ولی... از پریروز تا حالا...
من یه وایبِ ناجور اطراف کوروساکی-کون حس می‌کنم، می‌دونی؟
تو چیزی حس نکردی، ایشیدا-کون؟
‫نه...
‫من که نه والا...
‫که اینطور...
‫آه، کارم دیر شد...
‫الان رئیسم دخلمو میاره!
‫خب... تا فردا!
‫باشه...
‫درواقع راست می‌گه...
‫کوروساکی طبق قاعده ریریوکوشو از دست داده ‫اما بازم یه هاله‌ی عجیبی دورشه...
‫من که فکر می‌کنم اون ریاتسو بود...
‫خب... ایتاداکیماس!
‫اوی...
مگه نگفتم، اوی؟
‫اوی، بچه!
‫برای چی اومدی اینجا رامن می‌خوری؟!
‫آروم باش، نزدیک بود بریزه!
‫آخه تو گفتی نمی‌خوری...
‫رامنم اگه نخوری خراب میشه...
‫تو خونه‌ی خودت بخور!
‫اینجا که خونه‌ت نیست!
‫خونه‌ی منه!
اوی، منظورت از خونه‌ اینه که فقط برای استراحت میای؟
‫ولی، حرفی که ایچیگو می‌زنه هم راسته.
تو کی هستی؟ مشتری‌ای؟
‫البته که هستم... مشتریم...
‫برای همین... چای اولونگ برام بیارین.
خب... حالا با من چیکار داری؟
‫سؤال عجیبی می‌پرسی...
‫من کاری باهات ندارم.
‫دنبال یه شرکت بودم که کارای سخت انجام می‌ده...
‫بعدشم، تصادفی تراکتِ اینجا رو دیدم.
‫در زدم و تو اینجا بودی... همه‌ش تصادفی بود.
رامنم تصادفی آوردی؟
این آبجیمون رئیس اینجاست؟
‫آبجی؟ درسته...
می‌شه درخواستمو مطرح کنم؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫جینتا هوم‌ران!
‫می‌گیرمش!
‫جلوی خونه‌ی مردم...
‫بیسبال بازی نکنین!
‫ج-جینتا-سان!
‫فقط منم که می‌تونم جینتا هوم‌ران بزنم!
‫توپ به این سفتی رو به سمت کسی که دستکش نداره پرت نمی‌کنن.
شرمنده... شکمت خوبه؟
جینتا-کون یکم نابالغ و اسکله... ولی می‌شه باهاش دوست باشین؟
‫های، اورورو-سان!
اوراهارا-سان هستی؟
‫بله...
‫وای... به به...
‫کوروساکی-سان!
‫می‌خوام ته و توی سابقه‌ی یه نفرو برام در بیارین...
‫اسمش...
‫کوروساکی ایشّینه...
عه؟ میشناسیش؟
شوخیت گرفته؟
‫کوروساکی ایشّین بابای منه!
‫اگه می‌خوای چیزی بدونی از خودم بپرس!
‫هرچی بخوای بهت می‌گم...
‫بابای توـه...؟ چه تصادفی...
چی گفتی؟
پس هر سؤالی رو جواب می‌دی، آره؟
مطمئنی که همه‌چی رو در موردش می‌دونی؟
منظورت چیه؟
‫همونی که گفتم...
‫فقط یه سؤال عادی پرسیدم...
تو چقدر ازش می‌دونی؟
در مورد خانواده‌ی خودت چقدر می‌دونی؟
‫در حقیقت... باید بگم که تو هیچی از خانواده‌ت نمی‌دونی...
‫حداقل، فعلاً...
‫یه سر برو به فروشگاه اوراهارا...
‫اونجا باید چیز جالبی پیدا کنی.
آیا از درد کمر و شانه بر اثر تسخیر روحی رنج می‌برید؟
‫پس با پیف‌پاف ضد روح کاتاکوران آلفا آشنا شوید!
‫اگر دوست دارید که ارواح شما را دنبال نکنند...
‫چه در حمام و چه در توالت...
‫افشانه‌ی ضدروح سکیرِی ایکس رو پیشنهاد می‌کنیم!
آیا می‌خواهید از ارواح فرار کنید؟
‫از قرص‌های الکترومغناطیسی زتابروتان استفاده کنید!
چیز دیگه‌ای لازم ندارین؟
‫نه...
نظرتون در مورد جدیدترین محصولمون، کاتاکورانِ تتا چیه؟
فرقش چیه؟
‫ویتامین سی داره!
‫نمی‌خوام!
مطمئنی بازم لازم نیست پول بدم؟
‫نفرمایین...
‫ما به داداش شما بیشتر از اینا بدهکاریم.
‫که اینطور...
راستی... داداشت عین همیشه‌ست؟
‫هوم...
احساسات خودت چی؟
‫هوم...
‫مشکلی نیست.
‫اون نیازی نداره قدرتای شینیگامیشو برگردونه.
‫داداش ایچی همیشه داشته می‌جنگیده...
‫حتی قبل از اینکه شینیگامی بشه...
‫اون همیشه برای محافظت یه چیزی داشته، همیشه در حال نبرد بوده.
‫پس اگه اینطوری بمونه براش خوبه.
‫از الان نوبت ماست که از داداش ایچی محافظت کنیم.
‫من دیگه برم.
‫کارین...
تو فروشگاه اوراهارا-سان چیکار می‌کنه؟
نگرانی؟
‫خب بایدم باشی...
‫این که ببینی خواهرت رفته تو مغازه‌ی چنین آدم مشکوکی...
‫اون هیچ‌چیز مشکوکی نداره.
‫اوراهارا-سان...
همه‌ی ما رو نجات داده، ها؟
تو چقدر از اوراهارا می‌دونی که اینقدر مطمئن حرف می‌زنی؟
‫یه پیشنهاد برات دارم... تا وقتشه وارد عمل شو.
‫البته اگه می‌خوای از خانواده‌ت محافظت کنی.
‫اسمتو بهم بگو لطفاً.
تو کی هستی؟
‫گینجو.
‫گینجو کوگو...
‫اشتباه برداشت نکنیا...
‫من هنوز هیچ اعتمادی به تو ندارم...
‫می‌دونم...
‫پس اینو بهت می‌دم...
‫خب... فعلاً...
کجا رفته این پیرمرد؟
‫اگه الان قدرتای شینیگامیمو داشتم...
‫می‌تونستم دنبال رد ریاتسوش بگردم.
‫هنوزم از این وضع خلاصی ندارم...
‫کوروساکی-سان!
‫کوروساکی-سان یوی!
‫نون نمی‌خواین؟! ارزون پختم!!
برای چی اینقدر آشفته شدی؟
‫نه... چیزه...
‫توقع نداشتم به اتاقت دعوتم کنی...
‫اولین بارت نیست که اینجایی...
چت شده یهو؟
‫بفرما...
‫مرسی.
‫من که نمی‌تونم اینقدر نون بخورم...
اوه؟
‫راست می‌گیا...
‫درسته! ما تو این خونه چهارتاییم.
‫یکمشو بردار واسه خودت ببر.
رئیست مهربونه که اینقدر بهت نونِ بادکرده بهت داده، نه؟
‫باد که نکرده... فروش نرفته!
‫همونه که!
‫نه لحنت بد بود...
‫می‌گما...
‫کوروساکی-کون...
این اواخر اتفاقی برات نیفتاده؟
‫نه والا...
چرا همچین سؤالی میپرسی؟
ها؟
‫خب... فقط حس می‌کنم...
حس؟
‫اممم...
چطوری بگم؟
‫به عنوان مثال، ببین...
‫اینکه آدم مشکوکی بیفته دنبالت...
یا اینکه چیزی اذیتت کنه...؟
منو؟
تعقیبم کنن؟
‫خب... برای من طبیعیه که زیاد درگیری داشته باشم...
‫ولی تعقیب و اینا... باید بیشتر در مورد تو اتفاق بیفته تا من.
‫منو که تعقیب نکردن!
‫که اینطور...
‫پس حتماً اشتباه حس کردم.
‫شرمنده‌ها...
‫حتماً بازم خیالاتی شدم و دارم شورش می‌دم.
‫اشکالی نداره...
‫این اخلاقت اصلاً بد نیست، اینوئه...
‫راستی...
‫بذار اون مانگایی که ازت گرفتمو برگردونم.
‫آه، اشکالی نداره... عجله‌ای نبود...
این ریاتسو مال اینوئه-سانه؟
‫انگار زودتر از من اومده...
‫امیدوارم بتونه منبع احساس بدشو پیدا کنه.
‫ولی حریفش کوروساکیه...
‫به جای اینکه از اون رودررو بپرسی...
‫شاید بهتر باشه گام‌به‌گام ازش حرف بکشی...
‫نمی‌ذارم در بری!
‫اوناهاش...
‫سریعه!
‫هیچ آدمی چنین سرعتی نداره...
‫هیچ تنشی تو ریشی اطرافش حس نمی‌کنم...
آخه چطوری می‌تونه به چنین شتابی برسه؟
اون نور چی بود؟
‫اینو بهت می‌دم...
‫اکسکیوشن...
‫نزدیکه...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.