..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وقت تمام شده.
‫همانطور که مقرر شده بود، به دلیل عدم تشخیص فول‌برینگ در 15 دقیقه،
‫حالت هیولای دیوانه فعال می‌شود.
‫این کارو نکن!
‫این ظلمه... نکن...
‫این دیگه چیه؟!
چیکار کنم؟
‫اگه قراره با نشون شینیگامی این فول‌برینگو مجسم کنم...
چطوری باید این کارو بکنم؟
‫با غرور!
‫به یاد بیار، ایچیگو!
‫به یاد بیار که زمانی نسبت به قدرتای شینیگامیت غرور داشتی!
‫اون نشون شینیگامی به خواسته‌ی قلبیت واکنش نشون می‌ده!
‫به یاد بیار!
‫ایچیگو!
‫وقتی من قدرت شینیگامی داشتم...
نسبت بهش غرور داشتم...؟
‫اون که...
‫حسابش از دستم در می‌ره!
‫این...
گارد دسته‌ی زانگتسوـه؟
‫پس مال ایچیگو...
‫فول‌برینگه...
‫درسته...
‫همونطور که تمام نبردات تو روحت حک میشن،
‫تو روح ابزاری که در دست داشتی هم حک می‌شن.
‫هر دفعه که بعد از هر نبرد اون نشون شینیگامی رو تو دستات گرفتی،
‫نشون شینیگامی خاطرات نبردو تو روح خودش حک کرده.
‫این بزرگترین نقطه‌ی قوت کسیاییه که یه عالمه نبرد کردن ‫و می‌خوان به فول‌برینگ دست پیدا کنن.
‫حتی اگه قدرتاتو از دست داده باشی...
‫نشون شینیگامیت خاطرات قدرتت رو داره.
‫ایچیگو...
‫لعنتی...
‫انگار راه استفاده ازش این نبود...
‫اون ریاتسوی گاردشکل فقط وقتی بیرون میاد که تو دستم باشه...
‫نبریدش...
‫پس خودِ این گارد همچین قدرتی نداره...
‫باید می‌دونستم...
‫با گارد و دسته نمی‌شه چیزی رو برید...
‫در این صورت...
‫ولی... همون‌طور که حدس می‌زدم، میشه به عنوان گارد ازش استفاده کرد!
‫این احساس...
‫خوبه...
‫می‌تونم بگم که همینطور که نبرد پیش می‌ره، ذهنت تیزتر میشه.
‫برعکس یه دقیقه پیش، که هیچ‌کاری ازت برنمیومد...
‫یه کورسوی نور تو رو کلاً به یه جنگجوی متفاوت تبدیل کرده.
‫یا از روی تجربه‌ست یا از روی غریزه...
ولی موندم کدوم؟
‫ایچیگو...
‫می‌تونم!
‫این احساس کاملاً فرق داره...
‫احمق!
‫داری زیاده‌روی می‌کنی!
‫این احساس از گتسوگا تنشو میاد!
‫چی...
‫تونست!
‫تونستی، ایچیگو!
‫با این...
‫با این، واقعاً...
‫می‌تونم قدرتای شینیگامیمو برگردونم!
‫می‌گم...
الان دیگه قبول شدم؟
‫یالا منو بیار بیرون دیگه!
‫چیش... چاره‌ای نیست انگار...
‫هنوز مونده...
گیریکو...؟
‫اگه اون یه فول‌برینگ کامل بود...
‫اون تایمری که روی خوک-سان گذاشتی، باید برمی‌گشت به حالت عادی.
‫باید قبل از اینکه برش گردونی، تو اون حالت باشه.
‫دیدی؟! برگشت به حالت اصلیش!
‫منو بیار بیرون!
‫خب... انگار چاره‌ای نیست!
‫الان میارمت بیرون!
‫انگار خیلی خوشحالی...
‫چیکار می‌کنی؟!
‫هی هی...
‫چطور بود؟!
‫باید روی چیزایی که کوچیک شدن عطسه ‫کنم تا خونه‌ی عروسکیم غیرفعال بشه!
‫اگه توضیحم نمی‌دادی، می‌فهمیدم!
‫ببین!
‫خیس خیس شدم!
هوله می‌خوای؟
‫معلومه که می‌خوام!
‫تو می‌دونستی اینطوری میشه و هیچی نگفتی؟!
‫نمی‌دونستم چیکار کنم که ریاتسو فرونشست کنه،
‫ولی خودش آروم گرفت...
یعنی این ریاتسو محدوده‌ی زمانی داره؟
‫چی؟!
‫نادون...
‫ایچیگو که نمی‌تونه...
‫قطع شد صداش...
‫این دیگه چی بود؟!
‫الان... صدای روکیا رو شنیدم...
‫چه خبره اینجا؟!
همینه؟
‫ولی دختره که...
‫هوم... درسته...
‫اون هدف بعدی برای شکست‌دادنه...
‫که اینطور...
‫دیگه لازم نیست کاری بکنی، شیشیگاوارا-کون...
تو نمی‌تونی به دخترا حمله کنی، نه؟
‫اینطوری نیست اصلاً!
‫امروز کوروساکی-کونم نیومد مدرسه...
‫سادو-کونم که انگار هنوز برنگشته...
‫نگران شدم.
‫ولی نونایی که برای سادو-کون گذاشتم دیگه نیست.
‫پس فکر کنم گاهی به خونه سر می‌زنه...
‫باید خودمو اثبات کنم!
‫هرطوری شده باید اینو بکشم...
‫و خودمو به سوکیشیما-سان اثبات کنم!
‫درود!
‫از دبیرستان میاشیتا، شیشیگاوارا هستم!
‫عذر می‌خوام...
امکانش هست که بمیرین؟
‫ضربه‌ی اول تو مبارزه خیلی مهمه!
‫خب... برگرد!
‫یالا زود باش برگرد!
‫به محض اینکه برگرده...
‫تیکه‌بزرگه‌ش گوششه!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ناک‌اوت!
‫عجب جیگریه!!
‫اوی اوی اوی اوی...
‫اینجا چه خبره؟! این خیلی خوشگله!
‫اصلاً انسانه؟!
‫اینقدر خوشگل بود که پرتاب شدم!
‫نه نه نه!
‫حتماً چشام دارن گولم می‌زنن!
‫اصلاً آدم به این قشنگی وجود نداره!
‫شاید حواسم سرکوب شدن...
‫آخه یه مدتی هست که زن ندیدم!
‫ببخشید...
‫حالتون خوبه؟!
خوب نگاه کن... دیگه اثری از زیبایی نیـــــــ
‫نمیشه!
‫نمیشه نمیشه نمیشه وای نمیشه!
‫اصلاً نمیشه نگاش کرد!
‫شرمنده، سوکیشیما-سان!
‫انگار من...
‫باید به رحمت خدا برم.
‫نه!
دارم چیکار می‌کنم آخه؟
‫اینجا که نمیشه تسلیم شد!
‫سوکیشیما-سان اون عکسو نشونم داده، ‫چون بهم اعتماد داشته!
‫تا کارو تموم نکنم... نمی‌تونم به خودم بگم مرد!
‫اوه، بیدار شد...
‫اوی!
‫اشهدتو بخون، زنیکه!
‫اینجانب شیشیگاوارا موئه-ساما اومدم که کارتو بسازم!
چه کاری؟
‫اصلاً معنی کار ساختنو نمی‌دونه!
‫اصلاً نمی‌دونستم چنین زنی هم وجود داره!
‫این واقعاً انسانه؟!
‫کارتو بسازم یعنی... بکشمت!
‫اومدم اینجا که بکشمت!
‫درست مثل همون دوست عینکیت!
تو بودی که به ایشیدا-کون حمله کردی؟
‫چشه این دختره... ‫یهو خشن شد...
‫جواب بده...
‫حالا شد...
‫وقتی فاز جنگیه، می‌جنگم!
حالا گیریم که جواب دادم، بعدش چی میشه؟
مگه وقتی گفتم عینکی، نباید خودت جوابو فهمیده باشی؟
‫درسته...
‫پس در مورد یارات بهم بگو...
‫درسته که خیلی خوشگلی و اینا، ولی انگار مخت تعطیله‌ها!
‫اونو باید به زور ازم بکشی بیرون!
‫اول باید منو بزنی!
‫خب... دیگه کافیه...
‫سوکیشیما-سان!
‫اونی که به ایشیدا-کون حمله کرد...
‫من بودم.
‫این درست نیست!
‫منو گروگان گرفتین و آوردین اینجا!
‫حالام که کارتون تموم شده، می‌گین هرّی، به سلامت؟!
‫این دیگه چه رفتاریه؟!
اصلاً درست نیست! می‌دونین؟
چی می‌خوای بگی دقیقاً؟
‫پول می‌خوام.
‫به خاطر کاری که کردم بهم پول بدین!
‫اگه پول بدین چاک دهنم بسته می‌مونه و همه‌چی تموم میشه!
مگه نه، داداش؟
ها؟
‫تو رو هم این دختره‌ی دیوونه کشونده اینجا، مگه نه؟!
‫واقعاً آدم نمی‌دونه از بچه‌های امروز چه توقعی باید داشته باشه...
‫واقعاً موندم که کی این دختره رو بزرگ کرده!
‫در هر صورت...
‫من از اینجا جم نمی‌خورم تا پولمو بگیرم...
‫ها؟!
‫چ-چی شد؟!
‫من از تو نمی‌ترسما، بچه!
‫گه خوردم!
‫جوگیر شدم بابا! ببخشید!
‫عذرخواهی می‌کنم! منو دوباره اونطوری نکن!
‫اگه می‌فهمی که خوبه...
‫بیا... این گوشی مال تو...
برای چیه این؟
‫می‌تونم با این باهات تماس بگیرم.
‫اگه بازم کار داشتم زنگ می‌زنم.
‫یه ربعه خودتو بذار اینجا...
‫چی گفتی؟!
‫ولی خودمونیم... خیلی شبیهن...
‫ببین، آبجی کوچولو... نباید با بزرگا در بیفتی...
‫گه خوردم!
‫دست از سرم بردار، آبجی‌ کوچولو!
‫بسیار خب...
‫تو هم دیگه برو خونه‌تون، ایچیگو...
ها؟
برم دیگه؟
‫فکر می‌کردم باید شبو اینجا بمونم و تمرین کنم.
‫چی؟!
‫ها؟!
‫فکر کردی کی هستی که شب می‌خوای اینجا بخوابی؟!
مگه خری تو؟
‫احمق احمق احمق!
‫عوضی...
‫حق با اونه...
‫گذشته از همه‌چیز... اینجا نگه‌داشتنت مکافات میشه...
‫فول‌برینگ، قدرت کنترل ارواح با گوشت و خون خودته...
‫عوارضش، خیلی بیشتر از اونیه که فکرشو بکنی...
‫نباید زیادی به خودت فشار بیاری...
‫اگه زیاده‌روی کنی یا اشتباهی پیش بیاد، کار بدنت ساخته‌ست.
‫که اینطور...
‫نیازی به عجله نیست...
‫به محض اینکه دوباره سرحال بشی بهت زنگ می‌زنیم.
‫تو یه سال بدون قدرت زندگی کردی...
حالا چند روز دیگه هم روش، مگه چیزی میشه؟
‫اونی که به ایشیدا-کون حمله کرد...
‫من بودم.
کی هستین؟
‫سوکیشیما شوکورو.
‫تو...
‫سوکیشیما-سان!
‫نیازی نبود که شما تشریف بیارینا!
‫خودم کارشو می‌ساختم!
‫نیازی نبود که سوکیشیما-سان زحمت بکشه!
‫خب!
‫بیا حمله کن بینم، زنیکه!
‫بذار بکشمت بری پی کارت!
‫شیشیگاوارا-کون...
‫بله؟!
‫بیا بریم.
‫چی می‌فرمایین؟!
‫به عنوان شاگرد سوکیشیما-سان دیگه راه برگشتی نمی‌بینم...!
‫واقعاً قدردان حمایتاتون هستم، ولی...
‫افتخاری که سوکیشیما-سان به من می‌کنه از همه‌چی...
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم، شیشیگاوارا-کون...
مگه بهت نگفته بودم که نیازی نیست کاری بکنی؟
‫اوس...
‫پس...
برای چی اومدی اینجا؟
‫خ-خب... اومدم به سوکیشیما-سان کمک کنم.
‫آه...
‫حالا دیگه نمی‌دونم تا کجا خونده بودمش...
‫لعنتی...
‫هی... شیشیگاوارا...
‫امروز احتمالاً بازم آورده...
چی رو می‌گی؟
‫الان یه مدته که...
‫اینوئه از مغازه‌ای که توش کار می‌کنه، برام نون میاره...
‫آه... اینوئه خیلی نگرانت بود.
‫بهش بگو که نونا رو می‌خوری.
‫ولی همیشه خیلی میاره...
‫راستی...
ها؟
‫یه لحظه اینجا وایسا.... الان میارمشون...
‫نصفشو با خودت ببر...
‫عه؟ آه... باشه...
‫می‌دونستم آورده...
‫واقعاً معذب میشم اینطوری...
‫ایچیگو!
برای چی وحشت کردی؟
‫ریاتسوی اینوئه عجیب شده!
‫یه بلایی سر اینوئه اومده!
‫هی، شیشیگاوارا-کون...
می‌تونی مسئولیت کارتو بپذیری؟
‫ولی!
چی شد الان؟
‫صفحه‌نمای کتاب تبدیل به شمشیر شد؟!
‫اون... زانپاکتوـه؟!
‫نه...
‫این فول‌برینگه...
‫فول‌برینگ من، کتاب پایانه.
‫خیالت راحت...
‫هنوز تصمیم ندارم که با تو کاری بکنم...
‫امروز بعد از اینکه این پسرو مجازات کردم، برمی‌گردم خونه.
عه؟
همون طور که به نظر میاد، آدم مهربونی هستی، نه؟
حتی نمی‌تونی آسیب دیدن دشمنتو تحمل کنی؟
‫اینطوری نیست.
‫اگه تو کسی باشی که به ایشیدا-کون حمله کرده...
‫نمی‌تونم بذارم فرار کنی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.