..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آه...
‫داره باز می‌شه...
‫خب دیگه بخواب.
‫الان مگه خوابم می‌بره؟!
‫36.5 درجه... خوب شدی دیگه.
‫آره گمونم...
‫ولی هنوزم به‌نظر زیادی خسته میای.
‫می‌ری سر تمرین؟
‫معلومه.
‫ولی بهتره امروزو استراحت کنی.
‫هم تو هم چیناتسو-چان حسابی تلاش می‌کنین ها.
‫خب آره...
‫کار اون‌موقع‌ـش تا یه مدت درگیرم می‌کنه...
‫ولی باید روی تمرینام تمرکز کنم.
‫وزن سبکش روم...
‫بوی شامپوش...
‫اینکه چقدر گرم بود...
‫آآآآآآآآآآآآآآه!
‫اصلاً منصفانه نبود...
‫تایکی!
‫سلام!
‫دلت درد می‌کنه؟
‫آه!
‫اگه انقدر حالت بده که دادت در اومده، برو استراحت کن.
‫خوبم...
‫شماها دارین چیکار می‌کنین؟
‫استخرو تمیز می‌کنیم.
‫معلممون ازمون خواسته.
‫الان تیم والیبال برای بازی تمرینی داره از زمین استفاده می‌کنه...
‫داریم تا تموم می‌شه وقت‌کشی می‌کنیم.
‫گفت بی‌خیال نمره‌های مردودی منم می‌شه.
‫حالا که این‌جایی، تو هم یه دستی برسون.
‫ولی من می‌خواستم تمرین استقامتی انجام بدم...
‫هستم.
‫نذاری پاهات خیس بشن.
‫اصلاً این‌طور نیست که بخوام به چیناتسو-سنپای نزدیک باشم یا چیزی...
‫از این قصدای پنهانی ندارم...
‫فقط می‌خوام کمک کنم...
‫آه...
‫هاریو! شنیدم صعود کردی به مسابقات کشوری.
‫الان درسته این‌جا وقتتو با تمیزکاری هدر بدی؟
‫مشکلی نیست.
‫سنسی گفت اگه کمک کنیم می‌تونیم از استخر استفاده کنیم.
‫آه آره. 25 دور بی‌نهایت هاریو!
‫بنیه‌ی بی‌حد و حصر این بشر ستودنیه.
‫شما هم باید باهام انجامش بدین.
‫عـــه؟!
‫شنا خیلی خوبه‌... واسه بدن.
‫من نیستم.
‫ها؟ وایسا...
‫تایکی.
‫محض اطلاعت بگم، فقط ضربه‌هات نقطه ضعفت نیستن.
‫ها؟
‫چرا همه رفتن برگه‌ی هدف منو خوندن؟
‫چون زدیش به دیوار.
‫توی مسابقه‌ت با اون پسره یوسا توی رقابتای استانی...
‫واکنش‌هات بد بودن.
‫اصلاً پاهاتو تکون نمی‌دادی.
‫اون سال‌اولی سال دیگه بهتر از اینم می‌شه.
‫کل وقتتو با ناراحت بودن هدر نده.
‫بله، ببخشید.
‫اشکالی که نداره.
‫اگه توی سینگل‌ ببازی، برای من اهمیتی نداره.
‫عــه...
‫اما اگه انگیزه‌تو از دست بدی...
‫نه؟ چی-سنپای.
‫ها؟ چی می‌گفتی؟
‫که چقدر هوا خوبه.
‫اوه.. آره. درسته.
‫آره خیلی.
‫خب دیگه، همین.
‫تو... در اون مورد پیشرفتی داشتی؟
‫این دیگه چه واکنشیه؟
‫خب اگه دوست نداری در موردش حرف بزنی، چیزی نمی‌‌پرسم.
‫می‌گم...
‫از کجا می‌فهمی با کسی شانسی داری یا نه؟
‫این پسره هیچی در مورد دخترا بارش نیست.
‫می‌دونم. من اصلاً محبوب نیستم.
‫ولی خب... فکر می‌کردم یه سری استانداردای کلی هم هست.
‫این پسره واقعاً می‌خواد بره سراغ چی؟
‫مثلاً اینکه با اسم کوچیک صدات کنه...
‫یا اینکه توی یه اتاق باهاش تنها باشی.
‫بستگی به آدمش داره.
‫آره خب.
‫جوابش که به این آسونیا نیست.
‫می‌دونستم، اما...
‫واسه خودت چی می‌گی؟
‫ولی بازم، طرف تو چی‌ـه...
‫خیلی راحت با پسرا حرف می‌زنه.
‫می‌تونه با هرکسی صرف نظر از جنسیتش کنار بیاد.
‫درسته...
‫ولی اگه ازت خوشش نیاد...
‫فکر نمی‌کنم باهات تماس فیزیکی انجام بده...
‫یه‌طور مرز قائل می‌شه.
‫نه نه آروم باش.
‫اون فقط به‌خاطر این بود که تب‌بر داشت کنده می‌شد.
‫هیچ معنای دیگه‌ای نداشت.
‫الکی نباید برداشتای عجیب بکنم.
‫امیدتو بالا نبر.
‫یاهو!
‫نپر توش، احمق.
‫چه خوبه! تایکی تو هم بیا!
‫من نمیام، تازه سرماخوردگیم خوب شده.
‫خیلی‌خب. بریم تو کارش نیشیدا.
‫عه؟ نکنه...
‫تایکی-کون، خسته نباشی.
‫خسته نباشی!
‫به زور ازت خواستن تمیزکاری کنی؟
‫آره...
‫انقدر دست‌پاچه نباش دیگه!
‫طبیعی باش... قلبتو آروم کن!
‫سنپاهای دردسرسازی داری...
‫ولی واقعاً...
‫چیناتسو-سنپای اصلاً درگیرش نیست...
‫حتی اگه دوتایی توی این اتاق تنها باشیم...
‫من زودتر می‌رم.
‫آه، چیناتسو-سنپای...
‫بابت دیروز ممنونم...
‫دیروز...
‫به لطفت، تبم قطع شد.
‫آه... دیروزو می‌گی...
‫خواهش می‌کنم.
‫خب دیگه...
‫تایکی-کون؟
‫ببخشید!
‫چیزه... الان... آه...
‫سطلا رو باید کجا بذاریم؟
‫گمونم اون بالا.
‫اوه! راست می‌گی! متوجه نشدم...
‫ممنونم...
‫خب، من دیگه می‌رم.
‫آره!
‫دارم چیکار می‌کنم...
‫می‌دونم که بیشتر باید مراقب باشم...
‫چیناتسو! خسته نباشی.
‫ممنونم.
‫که توی کارای شورای ورزشیم بهم کمک کردی.
‫نه بابا. خوش گذشت.
‫ها؟
‫خب، این که زوج خوشحال یاماگوچی-ساتوی خودمونه.
‫اذیتمون نکن!
‫هاها، خجالت نکش.
‫خوبه که انقدر با هم صمیمی هستین.
‫از وقتی با هم قرار می‌ذارن...
‫یاماگوچی-چان خیلی نازتر شده.
‫ای بابا، امان از جوونی.
‫ناگیسا به نظرم تو هم اگه بری تو فکر ‫دوست‌پسر زودی یکی گیر میاری.
‫الان که حرفشه، فکر نمی‌کنم زیاد علاقه‌ای داشته باشم.
‫هرچی نباشه الان باشگاه رو داریم.
‫واسه خودتم همینه چیناتسو.
‫راست می‌گی.
‫تیم والیبال چی شدن؟
‫آه، اون دختره داره می‌ره یه مدرسه‌ی دیگه.
‫مادربزرگش زیاد حالش خوب نیست.
‫تیم والیبال هم نتونست به مسابقات کشوری صعود کنه...
‫گفتنش عجیبه، ولی...
‫تیم ما خیلی خوشحاله که تو موندی، چیناتسو...
‫به لطف تو می‌تونیم بریم کشوری.
‫فقط که به‌خاطر من نیست...
‫ممنونم که آشناتون گذاشتن پیششون بمونی.
‫اما...
‫اگه خونه‌ی آشناتون پسر جیگری چیزی بود...
‫ممکنه پرچم عشق تو هم بلند شه، چیناتسو.
‫حالا لازم نیست حرفمو جدی بگیری...
‫تویی که حرفای عجیب می‌زنی ناگیسا...
‫آخه ببین، اگه توی یه خونه زندگی می‌کنین...
‫حتی اگه سرت با تمرینا شلوغ باشه و ‫ نتونین برین سر قرار، توی خونه همو می‌بینین.
‫چیناتسو، تو به نظر از اون آدمایی هستی ‫که تا وقتی به کسی نزدیک نباشی عاشقش نمی‌شی...
‫وقتی با هم توی یه خونه زندگی می‌کنین، ‫کم‌کم این فکرا به سرتون می‌زنه.
‫به اون سادگی‌ها نیست.
‫هومم؟ چیزی گفتی؟
‫نه. هیچی.
‫بیا، یکم نوشیدنی بخور...
‫خوشمزه‌ست!
‫این گوشتو می‌خورم.
‫سبزیجات هم بخور!
‫آه، عالیه!
‫بفرما، چیناتسو-چان!
‫ممنونم.
‫باربیکیو داشتن توی حیاط خیلی خوبه.
‫خانمم باربیکیو رو می‌گردونه.
‫بیا چیناتسو-چان تو هم بخور!
‫ممنونم.
‫خوشمزه‌ست!
‫زیاد بخور.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫واقعاً غذا دوست داره.
‫عزیزم! یکم سبزیجات لطفاً.
‫الان الان.
‫کمک کنم؟
‫نه بابا. نمی‌خواد.
‫خجالتی نباش و برو یکم گوشت بخور.
‫این‌جا رو خونه‌ی خودت بدون.
‫چون خونه‌ی خودمه، نمی‌تونم مثل مهمونا رفتار کنم.
‫آه...
‫ماشالا باهوشی ها.
‫شرمنده، فکر کنم اونی که تعارف می‌کرد خودم بودم.
‫آه... نه.
‫منم بابت کار زیاد خونه نیستم...
‫برای همین زیاد با هم وقت نمی‌گذرونیم.
‫چیز که اذیتت نمی‌کنه؟
‫مثلاً کمد زیاد با وسیله‌های ورزشی خانمم پر نیست؟
‫یا اینکه بابابزرگ زیاد از اون شیرینی‌های عجیبش بهت نمی‌ده؟
‫نه خب...
‫اوه، جدی؟
‫راست می‌گم.
‫مشکلی نیست. لازم نیست نگران باشین.
‫نه، شدنی نیست.
‫یه نفر دختر عزیزشو سپرده به ما.
‫مسئولیتش با منه که مطمئن باشم جاش راحته.
‫سعی کردم خفن باشم ولی...
‫اولش یکم توی قبول کردنش تردید داشتم.
‫اما... وقتی من و یوکیکو با هم در موردش حرف زدیم...
‫مسئولیتش با منم هست...
‫این دو سال برای چیناتسو-چان خیلی مهمه.
‫بار این دو سال برای اون با باری که برای ما داره فرق داره.
‫اگه جوری باشه که بتونم براش از اون دوره محافظت کنم...
‫پس به عنوان بزرگتر وظیفه‌ی ما اینه که ازش حمایت کنیم.
‫خب از اولش هم توی این خونه یوکیکوـه که تصمیم‌ها رو می‌گیره.
‫گاهی‌اوقات خیلی غمگین می‌شه...
‫اما حرفاش قانعم کرد.
‫اگه این چیزیه که تو بهش نیاز داری...
‫می‌دونستم که ما باید ازت حمایت کنیم.
‫بعدم وقتی به مسابقات کشوری صعود کردی...
‫واقعاً بهت افتخار کردم.
‫بیا همین‌طوری مسابقات کشوری رو هم ببریم!
‫چشم!
‫بابا!
‫مامان می‌گه نودلای یاکیسوبا رو بیاریم.
‫باشه باشه.
‫داشتن در مورد چی حرف می‌زدن؟
‫ها؟ نیست.
‫وای! چیکار کنیم؟
‫تو باید می‌گرفتیشون.
‫فکر می‌کردم خریدم...
‫اگه مامانی بفهمه، برای یه ماه برنج قهوه‌ای به‌خوردم می‌ده!
‫من می‌رم می‌خرم.
‫یه چیز دیگه هم باید بخرم.
‫ها؟ باشه... پس می‌پسرمش به تو.
‫بله!
‫چه با هم صمیمی شدن.
‫پس تایکی تو هم باهاش برو.
‫جانم؟
‫یالا، نمی‌تونیم شب یه دخترو بفرستیم بیرون که.
‫خب درست میگی اما...
‫ولی نمی‌دونم تا چه اندازه باید فاصله‌مو حفظ کنم.
‫باشه پس خودم تنها می‌رم.
‫مشکل اون نیست.
‫تایکی-کون...
‫آه...
‫بریم...
‫ها؟ تایکی و چیناتسو-چان کجان؟
‫رفتن خرید...
‫چرا باید می‌رفتن...
‫کم پیش میاد با چیناتسو-چان حرف بزنی.
‫فقط یه سال از تایکی بزرگتره، اما انقدر بالغه که تعجب کردم.
‫چیناتسو-چان دختر جدی‌ایه.
‫اوهوم... یکم...
‫زیادی جدیه.
‫چیزی یادمون نرفت؟
‫فکر کنم اوکیه.
‫بالأخره نصف راهو رفتیم.
‫برگردیم.
‫توی راه اومدن به این‌جا...
‫یکم سر صحبت رو باز کردم...
‫دیگه هیچ حرفی برای گفتن ندارم!
‫شاید باید ازش عذرخواهی کنم که دستش رو گرفتم، اما...
‫واقعاً...
‫الان نمی‌شه بستنی بخوریم، نه؟
‫بستنی؟
‫دوست دارم بخورم، ولی وقتی به یاکیسوبا فکر می‌کنم...
‫داشت به این فکر می‌کرد؟
‫بستنی‌ها برای همه‌ست، پس همه باید با هم بخوریم.
‫حتی چیناتسو-سنپای هم گاهی وقتا به چیزای بچگونه‌‌ی این‌طوری فکر می‌کنه...
‫بیا.
‫توی باربیکیوی ما...
‫قانون اینه که هرچی دوست داری می‌تونی بخوری.
‫چه قانون خوبی!
‫قانون مامانمه. منم می‌خورم.
‫تایکی-کون، تو به مادرت رفتی.
‫عه...
‫یه‌طوری نباش انگار چیز بدی گفتم...
‫خب، یه‌طورایی دوست ندارم بگن...
‫به مامانم رفتم.
‫جدی؟ اینکه چقدر سرحال، قوی و رکن...
‫تو هم اینطوری هستی.
‫چیناتسو-سنپای، تو گمونم به بابات رفتی...
‫مامانت همیشه می‌خندن...
‫هومم... نمی‌دونم...
‫بابام از اوناست که هیچوقت نمی‌دونم چی توی سرش می‌گذره...
‫خب شبیه باباتی دیگه.
‫وقتی پرسیدم می‌تونم خونه‌ی شما بمونم،
‫مطمئن بودم که قطعاً مخالفت می‌کنه.
‫«که این‌طور؟» فقط همینو گفت...
‫فکر می‌کنم به‌خاطر این بود که مامان قبلاً ‫در موردش باهاش حرف زده بود، اما...
‫به من هیچی نگفت.
‫«خودت در موردش تصمیم گرفتی، پس خرابش نکن.»
‫من اینطوری برداشتش کردم.
‫آخه زیاد توی ارتباط برقرار کردن خوب نیست.
‫مراقب باش!
‫آه...
‫ببخشید.
‫ای وای. بازم بی‌حواس بهش دست زدم.
‫بهتره من از سمت خیابون راه برم.
‫تایکی-کون!
‫در مورد اتفاق اون روز...
‫اون روز...
‫اون روزی که تب داشتی تایکی-کون...
‫بیا فراموشش کنیم.
‫منم در مورد اینکه دارم با یه پسر زندگی می‌کنم...
‫به حد لازم محتاط نبودم.
‫به عنوان کسی که توی خونه‌ی شما زندگی می‌کنه، ‫به نظرم چیز خوبی نیست.
‫بیشتر حواسمو جمع می‌کنم، تا دیگه...
‫از این اتفاقا نیفته.
‫بریم.
ها؟
‫الان... یه مرز مشخص کرد؟
‫و انگار... احساس منو هم حس می‌کنه...
‫منصفانه نیست.
‫بعد از اینکه بهم گفت هدف‌های دور و بزرگ داشته باشم...
‫حالا داره بینمون فاصله میندازه.
‫تعطیلات تابستونی از فردا شروع می‌شه، اما زیادی هیجان‌زده نشین.
‫یادتون باشه که افراط و تفریط نکنین.
‫مراقب باشین.
‫باشه.
‫خدافظ سنسی.
‫آه، هی!
‫تعطیلات تابستون شروع شده ولی تو خیلی تو خودتی.
‫می‌فهمم.
‫از تکلیفامون بیزاره. می‌فهمم.
‫نخیرم.
‫پس تکلیفا دشمن تو نیستن؟
‫موضوع این نیست.
‫خب.
‫پس...
‫بعد از تمرین روز شنبه‌مون...
‫بیاید بریم کتابخونه و همه‌شونو انجام بدیم!
‫هومم، چه ایده‌ی خفنی.
‫تو... می‌خوای جوابا رو کپی کنی...
‫ببخشید...
‫ها؟
‫می‌شه ما هم بیایم؟
‫منم!
‫حله، بیاید همگی بریم!
‫ممنو.
‫ههه، ایول.
‫حالا دیگه لازم نیست نگران تکلیفا باشیم.
‫اما هنوز که کاری نکردیم.
‫خوش می‌گذره! یه عالمه کار هست که می‌خوام تو تعطیلات تابستونی انجام بدم!
‫ولی تو که سرت با مسابقه‌ی کشوری شلوغه.
‫اونم هست.
‫تیم بدمینتون هم هر روز تمرین داره، نه؟
‫درسته.
‫هوممم.
‫آه، چیناتسو-سنپای.
‫دیدمون!
‫ها؟
‫چرا داری قایم می‌شی؟
‫قایم نمی‌شیم. نوک اتودم افتاد.
‫حتی بلد نیستی دروغ بگی.
‫جدی چیزی نیست.
‫اون روزم خانوادگی باربیکیو داشتیم...
‫همه با هم خوب کنار میایم.
‫فقط...
‫مثل اینکه نزدیک شدن ما چیز خوبی نیست.
‫بعد از اینکه اینو بهم گفت...
‫دیگه نمی‌دونم باید چیکار کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب دیگه، بریم تمرین.
قســــــمـــــــــــــــــــــــــــــــــــت
۱۰
چیز خوبی نیست
با به دوش کشیدن آینده‌ای که تصور می‌کنی
مسیر روبه‌روت رو چطور طی می‌کنی؟
اگه همه چیز روون و آروم پیش می‌رفت
من دیگه نمی‌تونستم چیزی رو حس کنم
توی گذرگاه همیشگی، اونور خیابون گل‌ها
هوا هنوزم نفسمو به رنگ سفید در میاره
هواپیماها سرتاسر آسمون با هم مسابقه می‌دن
و من قبل از ناپدید شدنشون دنبالشون دوویدم
می‌دونم گاهی اوقات حواسم پرت می‌شه
ولی بزن بریم، حتی اگه مجبور باشیم راه طولانی‌تر رو در پیش بگیریم
صدای ماها که غذامونو بین هم تقسیم می‌کنیم
خاطره‌ی مشترک ما دوتاست
هنوزم می‌تونم اون آهنگی رو که
همیشه با هم زمزمه می‌کردیم رو به یاد بیارم
یهویی به خودم اومدم دیدم همه‌ی فکرم درگیر اینه تا
یهویی به خودم اومدم و دیدم همه‌ی فکرم درگیر اینه تا
حرف دیگه‌ای به جای «بای بای» پیدا کنم
روزای طلایی ما به سمت بزرگسالی پیش می‌رن
قبل از اینکه بفهمیم از کنارمون گذشتن و رفتن
هر لحظه بی‌نهایت ارزشمند بود
حتی وقت اینکه پشت سرمونو نگاه کنیم رو هم نداشتیم
هنوز که هنوزه در مورد حرفایی که نتونستم بگم فکر می‌کنم
اون‌طوری، می‌تونستیم با آبی رنگ‌آمیزی بشیم
زمـــــیـــــــــــــــــــــــن آبــــــــــــــــــــــــی
حسام حسابی درهم و برهمه و صبح از راه می‌رسه
زمـــــیـــــــــــــــــــــــن آبــــــــــــــــــــــــی
یه احساس تند و تیز توی اعماق قلبم فرو می‌ره
این عشقی که درونم حس می‌کنم، همه‌ی این عشقی که برای تو حس می‌کنم
زیادیه، جوری که تحملش سخته
از اینکه انقدر به‌هم نزدیکیم ولی همچنان انقدر دوریم سر گیجه می‌گیرم
این بالا پایینا باعث می‌شه روحم یخ بزنه و آب بشه
باری که روی قلبمه با احساساتم رشد می‌کنه
تحمل دست کشیدن ازشون رو ندارم
باید به مسابقات کشوری بری
‫حسابی‌ ضربه‌هام رو می‌خوابونم !!
حتی با وجودی که قلبم درد می‌کنه، بازم می‌خوام فریادش بزنم
من توی بهار شیفته‌ی تو شدم
من مجذوب زیبایی تو توی درخشش تابستون شدم
دنیای اطرافمون تغییر می‌کنه، اما قلب من عاشق می‌مونه و احساساتم رشد می‌کنن
من مسحور وقتی شدم که دونه‌های برف اطرافت می‌ریزن و وای چقدر بهت میاد
قلب من توی این دنیای بی‌قرار جون می‌گیره بدون اینکه لحظه‌ای ازت چشم برداره
من عاشق فصلی هستم که تو ــــه