‫از امروز...
‫تعطیلات تابستانه‌ی مدارس آغاز شده.
‫و همچنین...
‫آه!
‫صبح بخیر.
صبخیر
‫بد شد، دوتایی با هم تنها شدیم.
‫اگه برم هم طبیعی نیست.
‫فو-فو-فو...
‫جانم؟
‫فو-فو-فو؟
‫آه...
‫امروز تمرین داری؟ عجیبه که یونیفرم پوشیدی.
‫آه... آره!
‫اما بعد از ظهر همگی می‌ریم کتابخونه...
‫تا تکالیف تعطیلات تابستونه‌مون رو انجام بدیم.
‫برای همین یونیفرم پوشیدم.
‫آها، چه خوب.
‫گمونم منم همین کارو بکنم.
‫خب، موفق باشی.
‫بله.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کاملاً نرمال بود.
‫خب درسته.
‫اگه بتونم اون جریانو فراموش کنم...
‫بیشتر حواسمو جمع می‌کنم، تا دیگه...
‫از این اتفاقا نیفته.
‫نسبت به چیزی که تا الان بوده، لازم نیست چیزی تغییر کنه.
‫لالا... لالا...
‫هینا، نخواب!
‫ها... نخوابیدم.
‫پاشدیم اومدیم این‌جا، تمرکز کن!
‫ولی وقتی می‌خوابی، مغزت خاطراتتو مرتب می‌کنه.
‫پس خواب بودی.
‫دست خودم نیست خب، ‫هیچ کدوم از این ریاضی‌ها رو نمی‌فهمم.
‫هیچکدومشونو یاد نگرفتیم.
‫گرفتیم.
‫فقط x رو باهاش جایگزین کن.
‫چی؟
‫مثل اینکه ایتو بالأخره داره یه حرکتی می‌زنه.
‫همیشه می‌گفت چونو-سان رو دوست داره.
‫توی تعطیلات تابستونه هم نمی‌تونن همدیگه رو ببینن.
‫پس الان فرصتشه. باید حداقل شماره‌شو بگیره.
‫هـ ـ ها؟
‫تکلیفاتو انجام بده.
‫اصلاً متوجه نشده بودم.
‫من حواسم نبوده همه عاشق شدن.
‫چرا داری می‌پیچونی؟
‫نمی‌پیچونم، انرژیم ته کشیده.
‫ولی قرار نیست بخوابی.
‫تو هم این‌جا نشستی.
‫تنها جاییه که اجازه داری نوشیدنی بخوری خب.
‫وای می‌چسبه.
‫آه! هفته‌ی دیگه جشنواره‌ی آتیش‌بازیه!
‫وای، بیاید همگی با هم بریم!
‫ساساکی-کون رو هم دعوت کنیم!
‫خوبه!
‫یادش بخیر...
‫ما هم سال اول راهنمایی رفتیم، نه؟
‫سایجو-کون برنامه‌شو ریخت.
‫یعنی الان داره چیکار می‌کنه؟
‫رفت دبیرستان سانکو و الان توی یه بنده.
‫اوه، ایول.
‫همون‌موقع‌ها بود که من تو هم با هم دوست شدیم.
‫جدی؟
‫هفته‌ی دیگه جشنواره‌ی آتیش‌بازیه!
‫حالا که همه واسه راهنمایی هم‌کلاسی هستیم،
‫بیاید با هم بریم!
‫هینا-چان چیکار می‌کنی؟
‫دلم آب‌نبات سیبی می‌خواد.
‫پس میای.
‫ولی تمرین نداری؟
‫چیزی نمی‌شه.
‫ساعت 6 تموم می‌شه.
‫بعدم، این تنها وقتیه که می‌تونم آب‌نبات‌سیبی بخورم!
‫پس اگه میاین دستتوننو بالا بگیرین!
‫بله!
‫آه... ببخشید، اینوماتا-کون.
‫چیزی نیست.
‫اه... اما...
‫نگرانش نباش، چونو-سان.
‫ای وای، داری چیکار می‌کنی؟
‫آخه...
‫خیلی واسه‌ش ذوق دارم.
‫تمرین اضافی، چرا حالا همین امروز؟
‫الان دیگه شروع می‌شه.
‫آه... شروع شد.
‫فعلا، بچه‌‌ها رو پیدا کنم.
‫نه! انقدر واسه‌ش ذوق داشتم!
‫خب دیگه چاره‌ای نیست.
‫اگه بخوام توی ژیمناستیک به هدفم برسم ‫باید تحمل یکم ناامیدی رو داشته باشم.
‫اینکه نتونم با بچه‌ها غرفه‌گردی کنم...
‫یا آب‌نبات‌سیبی بخورم.
‫تحمل...
‫بیا.
‫هه؟
‫رفته بودم برای همه خوراکی بخرم...
‫دیدم فقط یکی مونده برای همین خریدمش.
‫ممنونم.
‫اما از کجا می‌دونستی من آب‌نبات سیبی می‌خوام؟
‫آخه اونا رو که نگاه می‌کردی آب دهنت راه افتاده بود...
‫چی؟ دیدی؟
‫اولین بارم بود یه دخترو توی اون حالت می‌دیدم.
‫آه، بسه!
‫از اون‌موقع...
‫همیشه باهام خشن بودی.
‫ها!
‫اما از بعد از اون، دیگه به‌خاطر تمرینا نشد بریم.
‫بگی نگی خیلی خوش می‌گذشت ها.
‫خب...
‫دیگه بهتره برگردم.
‫بیا بازم بریم.
‫هومم؟
‫می‌خوای امسال با من بریم.
‫جشنواره‌ی آتیش‌بازی.
‫بیا با هم بریم جشنواره‌ی آتیش‌بازی.
‫باشه.
‫واقعاً؟
‫اینوماتا!
‫یه نفر بهت زنگ زد.
‫صدای بوبوش بلند بود.
‫اه، ممنون، شرمنده.
‫خب بعداً در موردش حرف می زنیم.
‫باشه.
‫خب، بریم.
‫اوهوم!
‫اینو ببین! جشنواره‌ی آتیش‌بازیه!
‫چیکار می‌کنی؟ امسال می‌خوای بری.
‫اوه...
‫ببخشید، به یه نفر دیگه قول دادم باهاش برم.
‫آها.
‫قراره؟
‫اوه... نه!
‫وقتی یه پسر و دختر تنهایی با هم می‌رن جشنواره‌ی آتیش‌بازی، قراره.
‫واقعاً این‌طور نیست.
‫اون فقط یه دوسته.
‫امیدوارم بت خوش بگذره.
‫ببخشید که یکم پیش مزاحم شدم.
‫بین من و تایکی چیزی نیست‌ــ
‫باشه باشه.
‫سه هفته تا مسابقات کشوری چیناتسو-چان مونده...
‫حس و حالت چطوره؟
‫هرکاری ازم بر بیاد انجام می‌دم.
‫اگه چیزی نیاز داشتی بهم بگو.
‫چند شبی نیستی، نه؟
‫اگه چیزی نیاز داری، بهم لیست بده.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫آه، هفته‌ی بعدی جشنواره‌ی آتیش‌بازیه.
‫چیناتسو-چان، می‌ری؟
‫یه سری می‌زنم.
‫یوکاتامو بهت بدم؟
‫این‌همه مدت داشتم فاصله‌مو حفظ می‌کردم...
‫و روی تکلیفام تمرکز می‌کردم...
‫چرا باید حرف یوکاتا رو پیش بکشه؟
‫قدیمیه ولی نازه...
‫نه، مشکلی نیست.
‫تف.
‫تایکی، تو چیکار می‌کنی؟
‫میری آتیش‌بازی؟
‫من با بچه‌ها می‌رم.
‫مراقب باش.
‫راستی، دیگه کی میاد؟
‫کیو رو هم باید دعوت کنم.
‫هینا اهل برنامه چیدن نیست.
‫خب پس، من و بابات...
‫شاید یه سر به خونه‌ی یوکوی-سان بزنیم.
‫اون چسبیده به جشنواره!
‫یکم ساکه هم ببریم.
‫آدم‌بزرگا خیلی خوشبحالشونه.
‫چون بزرگیم دیگه.
‫ما هم نوشیدنی بدون الکل داریم...
‫تمرین خوبی بود.
‫ممنون.
‫هاریو-سنپای بهتر شده.
‫این‌طور پیش بره، نه تنها بهش نمی‌رسم ‫بلکه فاصله‌ی بینمون هم بیشتر می‌شه.
‫تایکی.
‫چیه؟ یهویی سر صحبت رو با بازنده باز می‌کنی.
‫انقدر دعوایی نباش.
‫نیستم!
‫31ام، توی تمرین دانشگاهی یکی از سنپای‌ها...
‫که دعوتم کردن، شرکت می‌کنم.
‫تایکی تو هم میای؟
‫دانشگاه؟
‫سطحشون خیلی بالاست. پس حسابی گمونم حسابی سخت می‌شه.
‫میام!
‫تنهایی چرا نیشت بازه؟
‫هینا! نمی‌تونی عادی اعلام حضور کنی؟
‫دیدم که توی آینه نیشت شل شده بود، نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫تایکی، زیادی واسه‌ت خودت می‌خندی ها.
‫داشتی خیال‌بافی می‌کردی؟
‫نخیر.
‫فقط الان...
‫دعوت شدم تا توی تمرین دانشگاهی شرکت کنم، برای همین هیجان‌زده‌ام.
‫همه دارن برای مسابقات کشوری آماده می‌شن.
‫باید قدر این فرصت رو بدونم.
‫تمرین روز جشنواره‌ست، ولی به‌موقع می‌رسم.
‫باشه. به هر حال منم اون روز تمرین دارم.
‫خیلی ذوق دارم.
‫یاکیسوباهایی که توی غرفه می‌فروشن خیلی خوشمزه‌ست.
‫واسه غذاهاش میای نه آتیش‌بازی؟
‫راستی، دیگه کیا میان جشنواره‌ی آتیش‌بازی؟
‫ها؟
‫عه.
‫آه...
‫آه... کلاً یادم رفت کسیو دعوت کنم، هه‌هه.
‫اوی.
‫تایکی، تو کیو-کون رو دعوت کن...
‫منم به بقیه می‌گم.
‫روت حساب می‌کنم!
‫چرا مکث کرد؟
‫اه...
‫نتونستم درست دعوتش کنم.
‫جشنواره‌ی آتیش‌بازی؟
‫تونستنو که می‌تونم.
‫خب پس بریم. ساعت 6 همو می‌بینیم.
‫اما تایکی، اون روز قرار نیست با هاریو-سنپای بری تمرین دانشگاهی؟
‫اگه وقت هدر ندم، به موقع می‌سم، چیزی نمی‌شه.
‫توی یه روز دوتا برنامه‌ی مهم می‌ذاری.
‫چه پسر فعالی.
‫همیشگی که نیست...
‫جفتشو می‌خوام برم.
‫کی دیگه میاد واسه جشنواره‌ی آتیش‌بازی.
‫هینا میاد.
‫هینا پیشنهادشو داد.
‫مثل اینکه یادش رفته بود بچه‌های دیگه رو دعوت کنه...
‫برای همین بهم گفت تو رو هم دعوت کنم.
‫به‌خاطر اینکه چونو-سان می‌خواسته با خودت تنهایی بره.
‫خیلی ‌خب، بریم تو کارش!
‫همینکه واسه جشنواره‌ دعوتش کرده خودش قدم بزرگی بوده.
‫اما اگه تا این حد پیش رفته، باید واضح‌تر می‌بود.
‫گاهی‌وقتا واقعاً خیلی بی‌عرضه می‌شه.
‫عه، قرار شد با بچه‌های همسایه‌تون بری جشنواره؟
‫هینا خودت زودتر گفتی قراره با یکی دیگه بری.
‫درسته خب...
‫حداقل یه ذره به‌خاطر اینکه نمی‌تونی با من بری غصه‌دار باش.
‫بیکارم مگه؟
‫پس اون پسری که قرار بود باهاش بری چی شد؟ اوکی گرفتی که.
‫با همدیگه می‌ریم.
‫ولی گمونم فکر کرد قراره همگی با هم بریم.
‫پس یه بار دیگه ازش بخواه. بگو فقط خودتون دوتا.
‫نتانم.
‫همون بار اولی که دعوتش کردم کل انرژیمو گذاشتم.
‫اگه رد بشم، همه‌چیز خراب می‌شه.
‫به‌خاطر اینکه همچنان سعی داری بهترین دوستش باشی.
‫«سعی دارم»؟
‫«بهترین دوست»؟ در مورد کی داری حرف می زنی؟
‫واقعاً فکر کرده داره قایمش می‌کنه؟
‫در مورد جشنواره‌ی آتیش‌بازی.
‫هوممم.
‫تا الان، ماریکو، سانا و آکاری گفتن میان.
‫ایول!
‫چیکار کنیم؟ پسرا رو هم دعوت کنیم؟
‫شاید یه‌طور چیز عاشقانه این وسط بشکفه...
‫و اگه سعی کردن مخمونو بزنن هوامونو دارن.
‫هومم...
‫بهتر نیست فقط دخترا باشیم؟
‫اگه زیاد باشیم پیدا کردن جا سخت می‌شه.
‫راست می‌گی، باشه پس دخترونه می‌ریم.
‫بعدم الان...
‫به‌نظر اینطوری بهتره.
‫تایکی!
‫هوممم؟
‫اومدی توپ بگیری؟
‫زودی تموم کردیم.
‫واقعاً تمرینای تابستونی خیلی طولانین.
‫حواست باشه آسیب نبینی.
‫مسابقات کشوری نزدیکه.
‫اوهوم.
‫الانم که جشنواره‌ی آتیش‌بازی رو به عنوان جایزه جلومون داریم.
‫راستی، کیو رو هم دعوت کردم.
‫جدی؟ ایول.
‫تو چی هینا؟ کسی رو دعوت مردی؟
‫همه سرشون شلوغه...
‫پس خودمون دوستای قدیمی هستیم.
‫می‌گم تایکی...
‫دوست داشتی با چیناتسو-سنپای بری؟
‫نمی‌تونم با اون برم.
‫اولاً که جشنواره‌ی آتیش‌بازی زیادی شلوغه.
‫اگه کسی ببینتمون بد می‌شه.
‫و اگه دعوتش می‌کردم هم صد در صد مطمئنم ردم می‌کرد.
‫به خاطر همون که گفت خوب نیست زیاد نزدیک هم باشین، می‌گی؟
‫اونو یادم نیار.
‫این چند ماه گذشته فکر می‌کردم داریم خوب با هم کنار میایم...
‫و می‌خواستم بهش نزدیک‌تر بشم.
‫اما آخرش فقط من بودم که همچین حسی داشتم.
‫بدون اینکه مایه‌ی اذیت چیناتسو-سنپای بشم، تا کجا می‌تونم پیش برم...
‫نمی‌دونم...
‫اگه فقط یه قدم اشتباه بردارم چیناتسو-سنپای ازم متنفر می‌شه...
‫و می‌ترسم که فقط من باشم که الکی توهم زدم.
‫بعدم، این ترس هرچی به‌هم نزدیکتر می‌شیم بیشتر رشد می‌کنه.
‫از این‌ور بریم؟
‫ها؟
‫آه...
‫آخ!
‫حالا دیگه به خشونت واقعی رو آوردی‌ـــ
‫تایکی از تو بعیده!
‫همه‌ی این حرفا در مورد اینکه نمی‌خوای مایه‌ی اذیت کسی که دوستش داری بشی...
‫یا اینکه نمی‌خوای دوستی الانتونو خراب کنی.
‫می‌دونم چرا می‌ترسی کاری بکنی.
‫حتی اگه می‌ترسی هم، به همون اندازه‌ که ‫حواست به بقیه هست به خودتم باشه...
‫همین که این‌طور وقتا می‌تونی مثبت بمونی چیزیه که تو رو...
‫خـ ـ خـ...
‫خفن می‌کنه!
‫مخفی کردن خودت ازش و نادیده گرفتنش کار بازنده‌هاست.
‫احمق!
‫من می‌رم!
‫چشه خب؟
‫اولین باره همچین قیافه‌ای ازش می‌بینم.
‫تایکی، این‌جا!
‫سلام.
‫ها.
‫هیودو-سان؟
‫اون‌ این‌جا چیکار می‌کنه؟
‫سال دیگه میاد این دانشگاه، برای همین گاهی برای تمریناشون میاد.
‫ها... چه سخته...
‫کلاً توی یه سطح دیگه‌ست.
‫حتی معلومه واسه هاریو-سنپای هم سته.
‫هومم؟ اینو می‌خوای؟
‫این‌طور زل زدی.
‫هرچند دهنیه.
‫نه، نمی‌خوام.
‫پس خوبه.
‫به‌طور عجیبی صمیمیه.
‫می‌دونی. وقتی گیر می‌افتی یه‌طورایی خودتو سفت می‌گیری.
‫ها؟
‫قبل از اینکه تماسی برقرار کنی، آرنج راستتو زیاد باز می‌کنی.
‫آروم‌تر بمون و انرژی‌تو برای موقع برخورد نگه دار.
‫این‌طوری؟
‫آره آره.
‫مشتتو شل نگه دار و بیشتر از قدرت حواست به زاویه باشه.
می‌شه یه سرویس واسه‌مون بزنی؟
‫حتماً!
‫چه حس خوبی داشت.
‫ضربه‌ی خوبی بود.
‫اگه این‌طوری ضربه می‌زدی، در برابر یوسا می‌تونستی امتیازهای بیشتری بگیری.
‫آه...
‫وقتی داشتین دابل بازی می‌کردین، ضربه‌های خیلی خوبی زدی.
‫ولی وقتی سینگل بازی می‌کنی، خودتو سفت می‌گیری.
‫کل بازی توی حالت دفاعی بودی.
‫حیف بودش!
‫با اوضاع فعلی، اونایی که سال دیگه به مسابقات کشوری می‌رسن...
‫هاریو و یوسا که قطعاً هستن، ولی تو چی؟
‫چرا اینو ازم می‌پرسه؟
‫منم موافقم.
‫و اینکه این‌طوری فهمش آسونه...
‫هاریو-سنپای همیشه باهام مثل یار تمرینیش رفتار می‌کنه.
‫هدف من اینه شکستش بدم.
‫یوسا-کون اون روز اوضاعو واسه‌م سخت کرد...
‫و امیدوارم بتونم انتقاممو بگیرم.
‫اینکه یه راه درست برای رسیدن به هدفم داشته باشم خوبه.
‫فهمش آسونه.
‫الان اصلاً در سطحشون نیستم.
‫من از اونام که در حینی که دنبال هدفمم می‌تونم بیشتر تلاش کنم.
‫یهویی ضربه نزن.
‫شرمنده.
‫بعدی رو من می‌زنم.
‫ولی بازم، فکر می‌کنم سخت می‌شه...
‫اونایی که می‌خوای ازشون جلو بزنی...
‫جلوترن چون می‌دونن چطوری باید پیش برن.
‫اما...
‫وقتایی که پایین‌دستیه می‌بره رو دوست دارم.
‫اوه،...
‫خوب طاقت آوردی.
‫بازم بیاین.
‫هیودو-سان کجاست؟
‫خیلی وقته رفته.
‫دفعه‌ی دیگه که همدیگه رو می‌بینیم توی مسابقات کشوریه.
‫تایکی، بعد از این برنامه‌ت چیه؟
‫ساعت 6 با کیو اینا قرار دارم.
‫تب؟
‫نی-چان؟
‫خوبی؟
‫عه.
‫آروم باش آروم باش. تا الانم دوتایی با هم رفتیم خونه.
‫چقدر آدم.
‫امیدوارم بتونم هینا رو پیدا کنم.
‫کارش طول کشیده؟
‫آه، هینا هم گفت تمرین داره.
‫اه.
‫نزدیک بود سکته بزنم.
‫ها...
‫یه لحظه سکته زدم.
‫با اینکه یه‌طور هدفه ولی اینکه مسیرش مشخص نیست...
‫باعث می‌شه عشق شبیه بدمینتون نباشه.
‫راستی، هینا از اونا دوست داره.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫یکی براش بخرم.
‫بفرما! خیلی ممنونم.
‫اونو میخوای بدی به من؟
‫ولی پولشو ازت می‌گیرم...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چیه؟
‫اوه.
‫خب...
‫300 ین می‌شه.
‫اوهوم!
قســــــمـــــــــــــــــــــــــــــــــــت
۱۱
بازنده
‫ببخشید من تب کردم ‫نمی‌تونم برای آتیش‌بازی بیام.
من اوکیم
ببخشید، من یکم دیر میام
آب‌نبات سیبی
تمام شد
با به دوش کشیدن آینده‌ای که تصور می‌کنی
مسیر روبه‌روت رو چطور طی می‌کنی؟
اگه همه چیز روون و آروم پیش می‌رفت
من دیگه نمی‌تونستم چیزی رو حس کنم
توی گذرگاه همیشگی، اونور خیابون گل‌ها
هوا هنوزم نفسمو به رنگ سفید در میاره
هواپیماها سرتاسر آسمون با هم مسابقه می‌دن
و من قبل از ناپدید شدنشون دنبالشون دوویدم
می‌دونم گاهی اوقات حواسم پرت می‌شه
ولی بزن بریم، حتی اگه مجبور باشیم راه طولانی‌تر رو در پیش بگیریم
صدای ماها که غذامونو بین هم تقسیم می‌کنیم
خاطره‌ی مشترک ما دوتاست
هنوزم می‌تونم اون آهنگی رو که
همیشه با هم زمزمه می‌کردیم رو به یاد بیارم
یهویی به خودم اومدم دیدم همه‌ی فکرم درگیر اینه تا
یهویی به خودم اومدم و دیدم همه‌ی فکرم درگیر اینه تا
حرف دیگه‌ای به جای «بای بای» پیدا کنم
روزای طلایی ما به سمت بزرگسالی پیش می‌رن
قبل از اینکه بفهمیم از کنارمون گذشتن و رفتن
هر لحظه بی‌نهایت ارزشمند بود
حتی وقت اینکه پشت سرمونو نگاه کنیم رو هم نداشتیم
هنوز که هنوزه در مورد حرفایی که نتونستم بگم فکر می‌کنم
اون‌طوری، می‌تونستیم با آبی رنگ‌آمیزی بشیم
زمـــــیـــــــــــــــــــــــن آبــــــــــــــــــــــــی
حسام حسابی درهم و برهمه و صبح از راه می‌رسه
زمـــــیـــــــــــــــــــــــن آبــــــــــــــــــــــــی
یه احساس تند و تیز توی اعماق قلبم فرو می‌ره
این عشقی که درونم حس می‌کنم، همه‌ی این عشقی که برای تو حس می‌کنم
زیادیه، جوری که تحملش سخته
از اینکه انقدر به‌هم نزدیکیم ولی همچنان انقدر دوریم سر گیجه می‌گیرم
این بالا پایینا باعث می‌شه روحم یخ بزنه و آب بشه
باری که روی قلبمه با احساساتم رشد می‌کنه
تحمل دست کشیدن ازشون رو ندارم
باید به مسابقات کشوری بری
‫حسابی‌ ضربه‌هام رو می‌خوابونم !!
حتی با وجودی که قلبم درد می‌کنه، بازم می‌خوام فریادش بزنم
من توی بهار شیفته‌ی تو شدم
من مجذوب زیبایی تو توی درخشش تابستون شدم
دنیای اطرافمون تغییر می‌کنه، اما قلب من عاشق می‌مونه و احساساتم رشد می‌کنن
من مسحور وقتی شدم که دونه‌های برف اطرافت می‌ریزن و وای چقدر بهت میاد
قلب من توی این دنیای بی‌قرار جون می‌گیره بدون اینکه لحظه‌ای ازت چشم برداره
من عاشق فصلی هستم که تو ــــه