..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در مورد مسابقه‌ی دوم فردا...
‫حریفمون قهرمان‌های پارسال، آکادمی میناتوزاکی هستن.
‫راستش، بازی سختی می‌شه...
‫اما حریف شکست‌ناپذیری نیستن.
‫می‌خوام همه‌تون تمرکزتون رو حفظ کنین.
‫چشم!
‫ناگیسا! چیناتسو!
‫فردا روتون حساب می‌کنیم.
‫دور دوم رو همه‌ش به لطف امتیازایی که شما دو نفر گرفتین، بردیم.
‫اون به‌خاطر کمک شما سنپای‌ها بود.
‫پس، دفعه‌ی بعدی بدون کمک هم بترکونین.
‫یه‌طورایی نامردی بود.
‫راستی، چیناتسو شنیدی؟
‫یوشیتانی-سنپای و کویکه-سنپای...
‫بعد از مسابقات کشوری دیگه از تیم می‌رن.
‫ها؟!
‫می‌خوان تمرکزشونو بذارن روی آزمون ورودی.
‫برای همین ماها باید...
‫تا میشه توی تیم بسکتبال نگهشون داریم.
‫مستقیم که از خود سنپای‌ها نشنیدم ولی...
‫حرفش پخش شده.
‫مثل خرخاکی توی خودش جمع شد!
‫شبیه آخرین بازیمون توی دبیرستان دوره‌ی اوله.
‫چیناتسو-سان، لازم نیست تنهایی همه‌شو به دوش بکشی.
‫نمی‌تونم.
‫کم پیش میاد چیزی رو بروز بده...
‫خب، چیناتسو تقصیری هم نداره...
‫این‌همه راه برای مسابقات کشوری پیش اومده، حتی از خانواده‌ش هم جدا شده.
‫با اینکه فقط سال دومیه، ازش انتظار می‌ره که امتیازگیر اصلی باشه.
‫فشار زیادی برای یه آدمه.
‫ناگیسا.
‫بسکتبال‌بازی کردن واسه‌ت باحاله؟
‫معلومه.
‫آره.
‫تا الان، یه اضطرابی گوشه‌ی سرم داشتم...
‫اما بعد از اولین دور رو بازی کردیم و بردیم...
‫آدرنالینم کلی بالا رفت...
‫می‌فهمم.
‫همه‌ش به‌خاطر همه‌ی تمریناییه که تا الان داشتیم.
‫پاس گرفتن از یوشیتانی-سنپای...
‫و اینکه کویکه-سنپای راهو برام باز کنه تا بتونیم امتیاز بگیرم.
‫و تو، ناگیسا، که اگه فرصتو از دست دادم بگیری و ریباندش کنی.
‫فکر کردم که دوست دارم تا همیشه همینطوری بسکتبال بازی کنم.
‫این غیرممکنه.
‫یالا! دیگه خودتو جمع و جور کن!
‫می‌تونستی بذاری یکم دیگه دپرس باشم.
‫اگه بلند نشی نمی‌تونی بسکتبال بازی کنی!
‫پابند آروزت با این حال ببینتت گریه می‌کنه.
‫ها؟
‫چیزی نمی‌شه. فردا هم کاری که باید رو انجام می‌دم.
‫نکنی که بد می‌شه.
‫تایکی، زمین بازه!
‫بله!
‫آخرش هیودو-سان برد.
‫حداقل هاریو به آخرین قهرمان برد.
‫جلوش چیزی نگو.
‫الان دیگه فقط بسکتبال دخترا توی مسابقات کشوری مونده.
‫فکر کنم امروز ساعت 4 بازی دارن.
‫راستی، چونو-سان چی؟
‫خبری از نتایج داری؟
‫خبری ازش ندارم.
‫قبل از رویداد بهش زنگ زدم، ولی...
‫اوی شماها!
‫امروز دارن ورزشگاه رو تعمیر می‌کنن..
‫پس باید تا ساعت چهار جمع و جور کنیم.
‫چشم.
‫چیزی یادم نرفته؟
‫یعنی چیناتسو-سنپای الان داره گرم می‌کنه.
‫بدشگون بود!
‫باید تا ساعت چهار حداقل یه امتیاز بگیرم.
ها؟
‫بدشگون یا هرچی مهم نیست...
‫چیناتسو-سنپای بازم امتیاز می‌گیره.
‫هرچی نباشه، هر روز و هر روز تمرین کرد...
‫یه سال ازم جلوتره...
‫با سرعت خودش پیش میره....
‫همیشه به‌طور عجیبی فاصله می‌گیره...
‫و هیچوقت نمی‌دونم داره به چی فکر می‌کنه.
‫گاهی وقتا در کمال تعجب شبیه بچه‌ها میشه...
‫زیادی از حد درگیر ملاحظه کردن می‌شه.
‫و اینکه از باخت متنفره.
‫وقتی بسکتبال بازی می‌کنه، خیلی خیلی خفنه.
‫اون سنپای رو من...
‫دوست دارم..
‫وای، دارم چیکار می‌کنم من؟
‫اعترافمو واسه خودم زمزمه می‌‌کنم خیلی چندشه!
‫دوست نداشتم صدای جدی خودمو بشنوم!
‫اونم یه جای عمومی!
‫وقتی که حتی نمی‌تونم توی روش بگم!
‫یهویی... در مورد یه عالمه چیز افسرده شدم...
‫چرا تنهایی داد و بیداد می‌کنی؟
‫هینا!
‫امروز دیگه ورزشگاه بسته‌ست.
‫خودم می‌دونم.
‫باید نتیجه‌ی مسابقه‌مو به مدیریت گزارش می‌دادم.
‫مدرسه‌ی ما سر این‌جور چیزا خیلی رومخ می‌شه.
‫خب... چطور شد؟
‫تایکی.
‫برام تایاکی بخر.
‫تای...؟
‫و حالا مسابقه‌ی...
‫آکادمی میناتوزاکی و دبیرستان ایمی رو آغاز می‌کنیم.
‫مشتاق بازی با با شما هستیم.
‫فکر می‌کردم توی تابستون تایاکی عجیبه ولی...
‫اینطوری می‌‌فروشنش...
‫شیره‌ی لوبیای شیرین و بستنی سبک با هم خیلی خوب می‌شن.
‫مسابقات کشوری تموم شد، امروز به خودم جایزه می‌دم.
‫آه... خیلی خوبه...
‫چیزی در مورد نتیجه‌ی مسابقه نگفته...
‫شاید اوضاع خوب پیش نرفته؟
‫وگرنه، فوراً بهم می‌گفت.
‫این تایاکی هم به‌نظر خوردن بابت استرسه.
‫راستی، سوم شدم.
‫سوم؟
‫نتیجه‌ی مسابقه‌ی کشوری.
‫یادم افتاد بهت نگفتم.
‫همینطوری یهویی نگو.
‫سوم هم خیلی خفنه.
‫پس یعنی سوم کشوری؟
‫خیال کردی من به این نتیجه راضیم؟
‫نه گمونم؟
‫نسبت به قبلی بهتره...
‫و خودمم متوجه پیشرفتم هستم.
‫پس دفعه‌ی دیگه بالاتر می‌رم.
‫همینکه به خودت غره نشدی، نشون می‌ده چقدر خفنی، هینا.
‫اما از دید یه نفر دیگه، سوم هم خیلی خفنه.
‫پس بذار من برات خوشحال باشم.
‫تبریک می‌گم!
‫ممنون.
‫هومم؟
‫یه‌طورایی قیافه‌ش با همیشه فرق داشت.
‫بریم تو اون پارکه بخوریم!
‫وایسا!
‫الان توی کوارتر سومن.
‫خوشمزه بود...
‫ممنون بابت غذا
‫نوش جان!
‫تابا خالیه!
‫حداقلش داره بهش خوش می‌گذره.
‫وایسا!
‫ها؟ چرا؟
‫شورتت معلومه...
‫ها؟
‫شورت ورزشی پوشیدم!
‫موضوع این نیست!
‫دختری مثلاً، باید بیشتر مراقب باشی.
‫عجیبه.
‫مثل یه دختر باهام رفتار می‌کنی.
‫معلومه که می‌کنم.
‫دختری بالأخره.
‫نگران وقتی؟
‫آه... نه، راستش.
‫احیاناً امروز بازی چیناتسو-سنپای‌ـه؟
‫اوهوم، درسته.
‫گمونم الان کوارتر چهارم رو شروع کردن.
‫شنیدم حرفشون قهرمان پارساله.
‫برای همین بازی امروز مهمه.
‫آها.
‫ولی بازم... من کاری ازم بر نمیاد...
‫آه! بیا مسابقه‌ی کفش پرت‌کنی بذاریم!
‫ربطش چیه؟
‫چیناتسو-سنپای داره حسابی مبارزه می‌کنه، ‫پس تو هم حسابی مبارزه کن، تایکی.
‫به شورت من نگاه نکنی ها.
‫نمی‌کنم.
‫اگه ببازی، باید یه چیزی که هیچوقت به کسی نگفتی رو بهم بگی.
‫ها؟ جریمه هم داره؟
‫راستی، از جریان اردوی تمرینی سال اولمون توی دبیرستان دوره‌ی اول هم خبر داریم.
‫بسه!
‫خب، اول تو تایکی.
‫اگه به هینا خوش می‌گذره مشکلی نیست...
‫اما امروز انگار...
‫با همیشه فرق داره.
‫خیلی بالا رفت.
‫هنوز مونده.
‫این بازی بر اساس مسافته نه ارتفاع.
‫الان تو شدی حرفه‌ای؟
‫خب، نوبت منه!
‫ناتسو!
‫از پارکم می‌تونی بندازی بیرون؟
‫برو!
‫بسپرش به خودم.
‫تا حالا به کسی نگفتم، ولی...
‫دوستت دارم.
‫خوب نیستم.
‫اصلاً خوب نیستم.
‫دوستت دارم، تایکی.
‫منظورت...
‫عاطفیه؟
‫عاطفی.
‫ها ها ها، فکر کردی فقط با هم دوستیم گاردتو آوردی پایین؟
‫گوش کن، منم اندازه‌ی تو شوکه‌ام.
‫یعنی واقعاً یه تایکی همچین حسی دارم...
‫چطوره؟ سورپرایز...
‫این دیگه چه قیافه‌ایه؟
‫اصلاً انتظارشو نداشتم. واقعاً نمی‌دونم باید به چی باید فکر کنم.
‫این اولین باره یه نفر علاقه‌شو بهم اعتراف می‌کنه.
‫راستش، خجالت‌آوره.
‫خیلی یهویی بود.
‫می‌دونم تو چیناتسو-سنپای رو دوست داری...
‫پس لازم نیست همین الان بهم جواب بدی.
‫ولی... اگه بهت نمی‌گم چیزی عوض نمی‌شد.
‫از الان به بعد، منو به چشم یه دوست نبین...
‫بلکه به عنوان دختری ببین که دوستت داره.
‫خب، دیگه تموم شد، برم خونه.
‫ها؟
‫دفعه‌ی دیگه که اول شدم پارفه می‌خوام.
‫آه... هینا!
‫وقتی یکی بهت اعتراف می‌کنه خیلی دستپاچه‌کننده‌ست.
‫هینا منو دوست داره؟
‫اصلاً نشونه‌ای بود؟
‫بعدم از کی؟
‫نکنه... حتی توی جشنواره‌ی آتیش‌بازی هم...
‫دوباره بگو!
‫اون‌موقع هم...
‫گمونم... دوستم داشت...
‫قلبم درد می‌گیره.
‫الان که بهش فکر می‌کنم، خیلی رفتارش باهاش ناجور بود، ه؟
‫پس، اون‌موقع هم...
‫چیزیه که تو رو...
‫خفن می‌کنه.
‫آدم خوبیه...
‫به عنوان یه دوست.
‫به عنوان ورزشکار، به عنوان یه آدم.
‫راحت می‌شه باهاش حرف زد، سختکوشه.
‫قابل احترامه.
‫و همچین آدمی منو دوست داره...
‫بیرون این کارا رو نکن.
‫مگه به نظر میومد دارم چیکار می‌کنم؟
‫ورزش.
‫نمی‌کردم.
‫من برگشتم...
‫نمی‌خوام مامان ببینه که دارم...
‫به زندگی عاشقانه‌م فکر می‌کنم.
‫راستی، بهمون زنگ زدن.
‫ها؟
‫چیناتسو-چان باخت.
‫وقتی برگشت حتماً بهش خسته نباشی بگو.
‫اوهوم.
‫چیه...
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم...
‫چرا انقدر احساس گناه دارم...
‫دفعه‌ی دیگه که دیدمش باید چطوری رفتار کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫خدا رو شکر، امروز تیم ژیمناست ریتمیک استراحته.
‫مطمئن نیستم بتونم الان با هینا راحت حرف بزنم.
‫یکم زمان لازم دارم...
‫خیلی‌خب!
‫به چی نگاه می‌کنی؟!
‫اون ورودیه که منم ازش می‌رم، تقصیر من نیست.
‫مگه امروز تعطیل نبودین؟
‫یه کار دیگه داشتم.
‫می‌تونی یه سلام کنی حداقل.
‫سخته خب.
‫چرا؟
‫چرا...
‫راست میگی. تایکی تو همینطوری باش.
‫قلبت هر بار که منو می‌بینی تند‌تر می‌زنه.
‫اصلاً هم تند‌ نمیزنه...
‫نزنه هم...
‫یادت باشه که من...
‫دوستت دارم، تایکی.
‫آها! الان تند تند زد!
‫نزد!
‫نازی نازی! مثل اینکه اعترافم مثل یه جذابیت عمل کرده.
‫هی... صداتو بیار پایین.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قســــــمـــــــــــــــــــــــــــــــــــت
۱۴
ربطش چیه؟
‫بذارین واسه‌تون توضیح بدم!
‫وقتی فشار زیادی به چیناتسو وارد می‌شه!
‫مثل حالت جنین توی خودش جمع می‌شه.
‫میناتوزاکی
‫ایمی