‫دارن میان!
‫خطایی ازتون سر نزنه!
‫ببینیم وقتی خیر و شر باهم اجرا کنن، ‫چه شوورت موزیکی می‌تونیم بسازیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حالا چیکار کنیم؟ بهترین کار چیه؟
‫تموم شد؟
‫کمابیش.
‫بهم یه خلاصه بده.
‫سه پرده.
‫بیشتر از سه‌تا لازمم می‌شه.
‫همه‌شونو به آتیش می‌کشیم.
‫آتیش، ها؟
‫بله.
‫خیلی‌خب. ازت می‌خوام خودتو قاطی زدوخورد نکنی.
‫همین‌طور از مخت کار بکش.
‫چشم.
‫حالا دیگه وقتشه این نمایش رو شروع کنیم.
‫روی این پل مستقر می‌شیم.
‫اینجا فقط از دو سمت می‌تونن بیان سراغ‌مون.
‫اینجا رو تبدیل به یه دژ کن.
‫جناب جین باک!
‫هنر حصار وارونه رو ملاحظه فرمودید.
‫خب حالا! بازم هستش!
‫همین کافیه؟
‫این‌ها چه مرگشونه؟!
‫ولم کن!
‫آدونیس!
‫تو روحش!
‫چـــی...؟
‫داره می‌پوسه.
‫شمشیرش داره ضجه می‌زنه،
‫و ذره ذره از بین می‌ره.
‫دخترک آبی گوربه‌گور. افرادش رو به بازی گرفته.
‫دراین‌باره حق با تو بود.
‫منم همیشه‌ اسباب‌بازی‌های خودمو می‌شکونم. ‫باعث می‌شه احساس بهتری داشته باشم.
‫هی دلایل بیشتری پیدا می‌کنم که ازت بترسم.
‫کلود!
‫تقاصش رو پس می‌دی!
‫دهنتو!
‫اجازه نمی‌دم!
‫بنت!
‫من خوبم.
‫گور خودتو کندی!
‫بل...
‫گندش بزنن!
‫بی‌شرف...
‫حالم خوبه، بل.
‫بنت؟
‫نگو که...
‫زن درونم رو حس می‌کنم که داره به خواب می‌ره.
‫ممکنه دیگه تا ابد بیدار نشه.
‫پری‌های دریایی دل‌بخواهی جنسیت‌شون رو تغییر نمی‌دن،
‫به‌ این خاطر تغییر می‌دن که انتخاب کردن ‫چه چیزی رو توی آینه‌های مغزشون منعکس کنن.
‫حالا با گوش‌هام هدف می‌گیرم، نه چشم‌هام.
‫می‌تونیم تمام روز اجساد رو له‌ولورده کنیم، اما ‫تازمانی که دخترک آبی بهشون ملحق نشده، اهمیتی نداره.
‫متوجهم.
‫چجوری بکشیمش بیرون؟
‫بهش می‌فهمونیم که خطرناکیم، ‫و بعد یه افتتاحیه براش اجرا می‌کنیم.
‫نهایتاً، بهش القاء می‌کنیم که کارمون ‫تمومه و حسابی روی سگشو بالا میاریم.
‫کفری‌اش می‌کنیم، ها؟
‫فقط خشم باعث می‌شه خودشو نشون بده.
‫براش مثل یه کتاب بازه. تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫فکر نکنم بیشتر از این بتونیم دووم بیاریم.
‫خیلی‌خب، پس نوبت پرده‌ی دوم‌ـه!
‫بیاید تاوقتی فرصتشو داریم، مجرای این رودخانه رو ببندیم.
‫حتماً.
‫این‌سمت! مسیر اون آبراه رو تغییر بدید!
‫بسپاریدش به من.
‫هی، واسه چی اومدیم اینجا؟
‫می‌خوایم آبراه درمسیر تیتزیانو رو مسدود کنیم.
‫به‌هرحال، آب محیط زیست یه پری دریایی‌ـه.
‫بعدش، این چشمه رو مسدود کنید.
‫با اجازه‌تون.
‫اون پدر آدونیس‌ـه.
‫آه،‌ مـ ـ‌ می‌گما...
‫اینجا خیلی تاریکه، برام تعجب‌آوره که راهتونو گم نمی‌کنید.
‫مسیرشو حفظ کردید؟
‫این‌طور نیست.
‫چشم‌هام رو می‌بندم و تمرکزم رو درونی می‌کنم، ‫خود زمین رو حس می‌کنم تا راهمو پیدا کنم.
‫منظورتون از تمرکز درونی چیه؟
‫اعتماد به تصاویر توی ذهنت که نگاه کوتاهی بهشون داشتی.
‫یه‌نوع اراده‌ی نامرئی رو بازنمود می‌کنن که مسیرو بهت نشون می‌ده.
‫پرورش مهارتِ دیدنِ چیزهای غیرقابل‌دیدن توی تاریکی آسون نیست،
‫اما ماوراءالطبیعی هم نیست، و نیازی نیست مادرزادی داشته باشیش.
‫به‌نظرم همه‌مون گاهی بدون اینکه متوجه باشیم، بهش متوسل می‌شیم.
‫همه‌مون؟
‫همین‌قدر باید کافی باشه.
‫آره.
‫حدس می‌زدم، چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫آره. راه رو نشون بده.
‫دنبالم بیاید.
‫حالا کجا می‌ریم؟
‫گورستان راه‌هوایی صداش می‌کنیم.
‫باغ مردگان‌ـه.
‫شکوفه‌های کلاغ...
‫دارن پرواز می‌کنن که برن به داغ‌دیده‌ها اطلاع بدن.
‫واقعاً‌ هم گورستانی‌ـه که به آسمون منتهی می‌شه.
‫مقدس‌ترین و مصون‌ترین فضا توی کاتاکومبه‌ست.
‫برای آخرین‌بار اینجا مستقر می‌شیم.
‫شرمنده، کولینز.
‫گنج‌های جنگ برازنده‌ی شما هستن. ‫از تصمیم‌تون اطاعت می‌کنم.
‫دور کل گورستان حصار بکش.
‫ای وای من. چه چیزهایی هم از آدم می‌خواید.
‫باید چند لحظه صبر کنید تا این‌همه زمین رو پوشش بدم.
‫چرا اینجا؟!
‫اینجا یه لشکر جسد دفن شده که ‫می‌تونه تحت‌کنترل درشون بیاره!
‫و فقط یه ورودی هست و راه فرار نداریم!
‫هرگز شمشیرم رو نمی‌کشم مگر اینکه خدا اجازه بده.
‫من قبل از اینکه یه شمشیرزن باشم، یه کشیشم.
‫اومدن.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حصار نازکه. فاصله‌ی خیلی دوری رو پوشش داده.
‫اوضاع خیته!
‫حالا می‌خوای چه خاکی تو سرمون بریزیم؟!
‫یه‌چیزی داره میاد.
‫صدای آبه؟
‫تیتزیانوی لعنتی.
‫حصاری رو که آبراه رو مسدود کرده بود، شکونده.
‫چی؟!
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫نه.
‫به‌نظرتون می‌تونم نقشم رو اجرا کنم؟
‫از قبل می‌دونستم یه‌روز بالأخره اینجا دفن می‌شم.
‫منم فکر نکنم از عهده‌ی نقشم بربیام، ولی گزینه‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫می‌خوام باور کنم که اینقدر ارزش دارم.
‫که زندگی‌ام ارزشمنده...
‫گل گفتی.
‫جناب جین باک!
‫عقب‌نشینی کنید!
‫تو هم برو.
‫اطاعت.
‫به به، دخترک آبی، دوباره همو دیدیم.
‫فراموش کرده بودم با پای پیاده چقدر کندم.
‫جین باک!
‫احمق‌ها! منو بیخیال شین!
‫گم‌شید کنار!
‫بدوئید، کودن‌های شل‌مغز!
‫حالا...
‫توی پرده‌ی دوم، پرده رو می‌کشیم!
‫یا خدا.
‫پس برای همین دور کل گورستان حصار کشیدید؟
‫آره.
‫ولی چرا آب یهو ناپدید شد؟
‫از کیتی خواستیم توهمی توی حصار ‫ایجاد کنه که جلوی آب رو می‌گیره.
‫برای همین، وقتی شکوندش، یه آبراه باریک به‌صورت یه سیلاب ظاهر شد.
‫فکر کردم کارمون تمومه.
‫باید ولم می‌کردین.
‫نباید بعداز انجام همچین کار خطرناکی، ‫با سربلندی جون سالم به در ببری.
‫ما یه‌جای مقدس و مردگان رو به آتیش کشیدیم ‫تا فقط جون خودمون رو نجات بدیم.
‫هنوز بذرهای کلاغ رو دارید.
‫اگه اوضاع تغییر کرد، بازم بکاریدشون.
‫امروز خیلی‌ها رو از دست دادیم.
‫دراین‌باره شکی نیست.
‫ولی خودمون هنوز زنده‌ایم.
‫اگرچه حقیقت تلخی‌ـه، اما باید بپذیریمش.
‫من ازش نمی‌گذرم!
‫یه‌نفر باید تقاصش رو پس بده.
‫دارن میان.
‫به‌نظر سر و مر و گنده میان.
‫پرده‌ی آخر هم‌اکنون شروع می‌شه!
‫می‌دونستم دفعه‌ی بعد این حقه رو سوار می‌کنه.
‫منم همین‌طور.
‫اگه سروکله‌تون پیدا نشده بود، ‫گرفتار این وضعیت نمی‌شدیم!
‫نمی‌میرم.
‫و نمیذارم تو هم بمیری!
‫تا اینجا پیش اومدم!
‫تا اینجا!
‫راه دیگه‌ای نبود؟
‫احمق.
‫میست، اینو بگیر.
‫هــــه؟
‫ازت می‌خوام این شمشیر رو به‌جام رشد بدی.
‫من اون‌قدری قوی نیستم که با یه دست از پسش بربیام.
‫این چه طلسمی‌ـه؟
‫ایورن. «شجاعت و بزدلی.»
‫با همدیگه معنی پیدا می‌کنن.
‫شجاعت و بزدلی...
‫من هزاران درس بزدلی بهش دادم،
‫پس الان ازت می‌خوام یه درس شجاعت بهش بدی.
‫مثل اون‌موقع که سرزنشت کردم؟
‫ممنون می‌شم.
‫گینس!
‫این شمشیر داره دارنده‌ش رو جذب می‌کنه؟
‫لگنا؟ «کسی که فرمان می‌دهد.»
‫در این وهله، صرفاً رقت‌انگیز به‌نظر میاد.
‫این چه احساسی‌ـه؟
‫آدونیس!
‫عزیزم!
‫نمی‌دونم کِی یا کجا، ولی قبلاً این احساس رو تجربه کردم.
‫تخم‌مرغ سنگی...
‫کیتی!
‫تشخیص بالا از پایین، چپ از راست...
‫تسلط بر جایگاه، مسیر، زمان و مکان...
‫ذات ریاضیاته.
‫همیشه یه حقه توی آستینش داره.
‫اوناهاشن.
‫آدونیس!
‫گمونم داره از آشناش عوض جای پا استفاده می‌کنه.
‫اون شمشیر پری نیست؟
‫یه علامت کوئسشن! چرا؟!
‫گویا هرچیزی که با دست‌هاش تماس پیدا می‌کنه، می‌پوسه.
‫مسخره‌ست.
‫الان با چشم‌های خودت دیدی ‫شمشیری که لمس کرد، پوسید.
‫آره، ولی آخه چطور ممکنه!
‫داره می‌خنده؟
‫عجب رقص مردگانی.
‫تقصیر من بود، تیتا؟
‫اگه شمشیرت شکسته می‌موند، خوش‌حال‌تر بودی؟
‫اون شمشیر درست مثل درخت خداست.
‫یه شمشیر سرطانی.
‫بیماری مرگبار، تخت یه خدای ساختگی رو درش ظاهر می‌کنه.
‫یا، بهتره بگم، یه پناهگاه ساختگی برای روح؟
‫منظورت از «خدای ساختگی»‌ چیه؟
‫یه‌روز خودت می‌فهمی.
‫خدایان ساختگی کهن و اهالی بهشت، ‫همین‌الانش نبردشون رو شروع کردن.
‫با عقل جور درمیاد.
‫درهرصورت، چطوری می‌تونیم از اینجا کمک‌شون کنیم؟
‫من انجامش می‌دم.
‫هرطور مایلی.
‫بهت ایمان دارم.
‫بدترین خودت باش!
‫آدونیس!
‫اون هم درست مثل بقیه‌شون، آلت دست شمشیرش بود؟
‫آدونیس؟
‫دیگه خیالت راحت باشه، تیتا.
‫حالا دیگه اشکالی نداره... بهت دست بزنم.
‫درونت بذر کلاغ می‌کارم،
‫و ازشون مراقبت می‌کنم،
‫تا به‌زیبایی شکوفه کنن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حالا می‌فهمم! این شهر به‌واقع سرشار از درده!
‫می‌خوام صدای آواز خوندنت رو بشنوم.
‫شمشیر تیتزیانو؟
‫شمشیر، دارنده‌ش رو محک می‌زنه.
‫چرا، بل؟
بای بای، زمین
پرده‌ی اول
پرده‌ی دوم
گورستان راه‌هوایی
پرده‌ی سوم
شمشیر سرطانی
خدای ساختگی
حرکت ششم
در سرزمینی که مرگ شکوفه می‌کند کنسرتو
حرکت هفتم
نفرین‌ها، نعمت‌ها و اشکال‌شان آزمون‌گر