‫خیلی ساکته
‫یه جوری که انگار هیچ‌کس قصد سفر نداره.
‫من یه نومد میشم.
‫حتماً از اینجا میرم.
‫نمی‌دونم آخر سر، سر از کجا در میارم
‫ولی اونجا، اینجا نیست.
‫بای بای، زمین
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نام کسی که به تالار شاه‌نشین قدم گذاشته را به زبان بیاور.
‫لابلک بل. اسمم اینه.
‫در تالار شاه‌نشین ما به دنبال چه می‌گردی؟
‫که پارک‌شهر رو ترک کنم و از مرزهایی که خدایان بین سرزمین‌ها گذاشتن، عبور کنم.
‫من کلیدی که بهم اجازه‌ی این کار رو میده رو می‌خوام.
اونوقت واسه چی می‌خوای از تالار شاه‌نشین ما این سرزمینو ترک کنی؟
‫قراره به یه سفری برم.
‫سفری برای فهمیدن اینکه کی و چی هستم.
‫فکر می‌کنی تو این تالار لیاقت چه عنوانی رو داری؟
‫من می‌خوام یه نومد بشم.
‫این همون عنوانیه که هم می‌خوامش و هم از همه بیشتر مناسبمه.
‫پس ای دخترک، کلید رو بنواز.
‫طنین روحت را نمایان کن.
‫این کارو انجام بده تا طلسمی که می‌تونه ‫ هر مانعی رو از سر راهت برداره باهات همراه بشه.
‫این دیگه چیه؟
‫در حال حاضر داری به «کیبورد وِسِل»، کلید تمام سفرها، نگاه می‌کنی.
‫این همون کلیدیه که دنبالشم؟
‫کلید اونایی که شروع به نواختنش می‌کنن رو می‌شناسه.
‫و در جواب اینکه چجوری و چی بنوازی هم...
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫گفتنش برای شماها آسونه.
‫این چیه؟
‫«مون‌ورک»
‫طلسمی هم‌سن و سال خدایان. معنیش میشه «مانند ماه رفتار کردن.»
‫«مثل ماه رفتار کردن»؟
‫گردابی از پیشروی و پسروی.
‫به‌سان ماه رفتار کردن یعنی پسروی در عین پیشرفت کردن.
‫مانند چرخش فصل‌ها یا چرخه‌ی مرگ و زندگی.
‫چرخش و چرخه‌ای که به نقطه‌ی ‫شروع خودش بازمی‌گرده اما با چیزی که بود، فرق داره.
‫همچنان به تغییر خودش ادامه میده.
‫«ماه»؟
‫اصلاً چی هست؟
‫یه معما از زمانای خیلی قدیم. هیچ‌کس نمی‌تونه زمان دقیقشو بگه.
‫این چه احساسیه؟
‫باید وقتی به دنیا اومده بودم این جوابو می‌گرفتم.
‫کلماتم...
‫من توی مسیر درستیم.
‫سفر رفتن، ملاقات کردن روندینگ و اومدن به پارک‌شهر
‫همگی قدم‌هایی ضروری برای شناختن خودم بودن.
‫همه... آزاده‌ان.
‫این... طنین منه؟
‫کلید با تو شروع به طنین انداختن می‌کنه و جادوی قدیمی ‫که مقدمات سفر رفتن رو فراهم می‌کنه رو می‌نوازه.
‫اما قبل از همه‌ی اینا باید با فرصتت رو به رو بشی
‫و بفهمی که کدومشون شکل قلب و ذهنو داره.
‫شکل قلب و ذهن؟
‫بهش میگن...
‫«نَو هیِر.»
‫«نَو هیِر»؟
‫تو خودت رو از قانون الهی نفی و تبعید می‌کنی
‫و با امید اینکه روزی به موهبت تبدیل بشه، نفرین بزرگی رو به گردن می‌گیری.
‫باید خودتو نفرین کنی که تحت هر شرایطی، هر کجام که بودی، راه خودتو بری.
‫دنیا رو سوراخ کن!
‫من از نوت خارج میشم و زوزه‌ی بلندی سر میدم.
‫وقتیم که این کارو بکنم، سوراخ تازه‌ای توی دنیا باز میشه... خودم!
‫می‌ذارم وجودم تمام و کمال شکوفه بده.
‫این چیزیه که شمشیرم بهم یاد داده.
‫اما این جواب نمی‌ده.
‫حدأقل فعلاً که نه.
‫این آلت موسیقی نوای آزادی سر میده اما ‫من هنوز نمی‌تونم حسش کنم.
‫احساس تنهایی می‌کنم.
‫انقدر احساس تنهایی می‌کنم که ممکنه هر لحظه عقلمو از دست بدم.
‫پس یعنی این آزمون رو رها می‌کنی؟
‫آخه خودتون گوش کنین...
‫این دیگه چیه آخه.
‫پس سکونت دائمی و ابدی تو این سرزمینو قبول می‌کنی؟
‫نه اون کارم نمی‌کنم.
‫منتظر فرصت بعدیم می‌مونم.
‫ولی دخترک...
‫تویی که زوزه‌ها و فریادا رو نابود می‌کنی...
‫فریادها رو نابود می‌کنم؟
‫هنگامی که سفرت رو شروع کنی، مردمان زیادی از نگرانی غیرقابل کنترل رنج خواهند برد.
‫همه‌ی اون‌ها ناله‌های غم سر خواهند داد.
‫یعنی داری میگی من رو بقیه اثر مخرب می‌ذارم؟
‫تو خودت نمی‌دونی چه چیزایی رو داغون می‌کنی.
‫خداوندگار چنین چیزی رو نمی‌خوان.
‫دخترک، زمانی که کلید رو خارج از دسترس خودت دیدی
‫برای خودت خونه‌ای جدید در پارک‌شهر بساز. ‫اگر نه، حتی داخل همین قصر.
‫درباره‌ش فکر می‌کنم.
‫ولی من هر طوری شده سفرم رو می‌رم.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫اینجا اون سرزمین مادری‌ای نیست که من بهش تعلق دارم.
‫حتی اگر نتونم کلید رو بنوازم
‫با تک به تک دیوارهای الهی می‌جنگم
‫و اگرم بدشانس بودم دیگه می‌میرم.
‫همه‌چیز به همین سادگیه.
‫شمشیردزد!
‫امیدوارم بدونی چی در انتظارته!
‫حالام شمشیرامونو بهمون پس بده!
‫باشه.
‫بامبو.
‫اون جادوی عجیب و غریبو نگاه.
‫بیخود نبود نمی‌تونستیم شمشیرا رو هیچ‌جا پیدا کنیم.
‫کارمون هنوز تموم نشده.
‫همه‌ی شمشیرایی که برداشتی یه گوشه انبار کردی رو بیار بالا! یالا!
‫اونوقت بعدش چی؟
‫بعدش من جاتو می‌گیرم!
‫عمراً از پسش برنمیای.
‫عه جدی؟!
‫می‌دونستم آخرشم همه‌چیز اینطوری میشه!
‫قبل از اینکه بیام به پارک‌شهر همه‌ی اینا رو می‌دونستم.
‫قبل از اینکه یه شمشیرزن بشم اینا رو می‌دونستم!
‫تـ-ترجیح میدم بمیرم تا کسایی مثل تو رو شمشیرزن صدا کنم
‫عوضی عجیب ‌غریب.
‫شمشیرزن چیه؟ شمشیر چیه؟
‫تو کی هستی؟ چی هستی؟
‫دلیلت واسه زندگی کردن چیه؟
‫چیزی که حاضری جونتو واسش بدی چیه؟
‫مرگ چیه؟!
‫نشونم بده.
‫می‌دونستم آخرشم اینجوری میشه.
‫می‌تونم تا هروقت که دلم خواست مهارتامو صیقل بدم ‫ولی آخرش بازم شمشیرم اینجوری میشه.
‫باید چیکار کنم؟
‫یعنی باید کشته شم؟ یا به زندگیم ادامه بدم؟
‫باید به یکی التماس کنم که جونمو بگیره؟
‫می‌دونستم آخرش اینجوری میشه...
‫من یه جسد نیمه‌جونم.
‫آخه از این دنیایی که اول توش ‫نفرین شده به دنیا اومدم و بعدم ازش رونده شدم چی می‌خوام؟
‫حتی دیگه نمی‌دونم.
‫هیچ چاره‌ای جز شک کردن به این دنیا نداشتم.
‫تا اینکه اون دختر رو دیدم.
‫اون خیلی سرزنده به‌نظر می‌رسه.
‫برای اولین بار تو عمرم احساس کردم کاملاً به یه نفر جذب شدم.
‫احساس کردم که بالاخره می‌تونم یه چیزی رو واسه خودم بخوام.
‫حس کردم که می‌تونم واقعاً احساس زنده بودن داشته باشم.
‫آدونیس!
‫انقدر زود آزمونو قبول شدی؟
‫از پسش بر نیومدم.
‫هنوز نمی‌تونم در رو باز کنم.
‫با شناختی که ازت دارم به زودی یه راهی رو پیدا می‌کنی.
‫جداً با شنیدن این حرفت احساس آرامش می‌کنم.
‫احساس می‌کنم زبونم بند اومده.
‫بوی خون میدی.
‫همه‌ی شمشیرزنا همینن.
‫ولی به دلایلی...
‫حتی وقتی بوی خون روته هم بوی خوبی میدی.
‫احمق.
‫کلید رو دیدی؟
‫نمی‌تونم به این فکر نکنم که این یه وسیله برای تبعید خودته.
‫خیلی درد داره.
‫قبل از این که حتی بدونم چه خبره ‫همه جا توی تاریکی رفته،
‫و من حتی نمی‌تونم از دستام برای پیدا کردن مسیرم استفاده کنم.
‫میدونی، پدرت میگه
‫اگه باور کنی که می‌تونی توی تاریکی ببینی ‫و بهش باور داشته باشی
‫حس کنی که جریان تو رو به کجا می‌بره،
‫یه چیزی پدیدار میشه که بهت کمک کنه.
‫ممنونم.
‫آدونیس...
‫می‌خوام که به راه و روش خودم مبارزه و مقابله کنم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫توی اتاقت منتظر می‌مونم.
‫سرورم، وقتش شده که شک و تردیدم رو به زبون بیارم.
‫خاکسترهای آزموده چی هستن؟!
‫روی کسایی که شمشیرهاشون شکسته، چی آزمایش می‌کنن؟!
‫خاکستر مقدس چیه؟!
!‫از کجا میان؟
‫ربطشون به خاکسترهای آزموده شده چیه؟!
‫شمشیرها چی هستن؟!
‫به کاربردن یکی ازشون چه معنی‌ای داره؟!
‫چرا خداوند ازمون خواسته که برشون داریم؟!
‫اگه این قانون تمه، پس اصلاً تم چیه؟!
‫شمشیر سرطانی چیه؟!
‫چرا اونا به‌کاربرنده‌هاشون رو دیوونه می‌کنن؟!
!‫نیدهوگ دقیقا چیه؟
!‫چرا خدامون می‌خواد تعداد بیشتری ازشون بسازیم؟
‫چرا تیزیانو باید دیوونه می‌شد؟!
‫کیر هم همینطور!
‫چرا من رو برای پخش خاکسترهای آزموده شده فرستادین؟!
‫سرورم، می‌تونید سوالات من رو بشنوید؟!
‫خدای ما چیه؟! دئوس اکس ماکینا چیه؟!
‫ای شکاک...
‫همه چیز بخشی از هارمونی‌ـه که خداوندگار ترتیب داده.
‫شک و تردید تو یک قدم از قانون تم فاصله نمی‌گیره.
‫چی؟
‫نگاه کن.
‫می‌تونی نتیجه‌ی شمشیربازیت رو پشت سرت ببینی؟
‫امکان نداره...
‫خاکسترای آزموده شده پراکنده شدن
‫تا شاخه‌های درخت الهی رشد کنن و کمک یار ریشه‌ها باشن.
‫فقط بعد از آلوده کردن شمشیرزنا به عنوان ‫خاکسترای کشنده‌ست که اونا می‌تونن مقدس بشن.
‫یه شمشیر سرطانی، فولادی‌ـه که سلول‌هاش ‫بدون محدودیت تکثیر میشن.
‫در خاموشی و سکوت می‌میره و زندگی ابدی عطا میکنه.
‫با توجه به نفرینت، تو به عنوان یک بیگانه به دنیا اومدی.
‫بنابراین، خداوند ظرفی بزرگ‌تر برای کنترل به تو عطا میکنه.
‫که منجر به نقش تو، اگزمینر، میشه.
‫که منجر به نقش تو، شاهزاده‌ی مرگ و میر، میشه.
‫من؟ شاهزاده‌ی مرگ و میر؟
‫اصلاً چیزی که می‌خوام نیست!
‫بنگر.
‫خدا اونچه که دنبالش هستی روبه هارمونی الهی بافته.
‫این چیه؟
‫فاسد نمی‌شه؟
‫امکان نداره!
‫من خودم تصمیم می‌گیرم که چی بخوام!
‫چه حقه‌ای می‌خوای سوار می‌کنی؟
‫فقط خود هماهنگ شده‌ات رو دیدی.
‫خودِ مکانیزه شده‌ات رو لمس کردی.
‫در زیر درخت الهی، تو باید به یکی از خاطرات خداوند تبدیل شی.
‫خاطره؟
‫تمام حافظه‌ت پاک میشه و وجودیتت به یه خاطره تبدیل میشه.
‫و بعدشم خودتو به زندگی ابدی می‌سپری
‫و زیر ریشه‌ی درخت الهی به عنوان یه کشیش آبی ‫به خداوندمون ملحق میشی.
‫نگاه کن.
‫اونها به دست تو خودشون رو به خدامون تقدیم کردن.
‫شاهد باش که چطوری شکل می‌گیرن.
‫ممکن نیست...
‫بس کن...
‫لطفاً بس کن.
‫کمک...
‫بل، نجاتم بده...
‫نمی‌تونی فرار کنی.
‫فقط یه راه فرار وجود داره.
‫من هیچ راه فراری ندارم...
‫هیچ دلیلی برای رفتن به سفر ندارم.
‫ای شکاک، قسم بخور که به بخشی از ‫پایه و اساس این سرزمین تبدیل میشی.
‫آرامش ابدیت اینجا منتظ...
‫در آخر، حتی تو هم...
‫هیچی...
‫من هیچی... ندارم.
‫اوه پسر.
‫خیلی مطمئن بودم که می‌تونم از پس هر آزمونی که ‫بهم میدن، بربیام.
‫نگو که...
‫داداش بزرگه‌ام مرده.
‫آدونیس.
‫دود مرگ فرسوده‌ش کرد.
‫این بهایی‌ـه که خانواده‌مون به‌خاطر محافظت ‫از کاتاکومبه می‌پردازه.
‫نتونستم انجامش بدم.
‫سوپرایز کننده نیست.
‫متوجهم.
‫بل...
‫بل، نجاتم بده.
‫منظورت چیه؟
‫هی.
‫چرا من تنها چیزی هستم که ‫دستام خرابش نمی‌کنه؟
‫مادرم وقتی که به دنیا اومدم مرد.
‫لمس من از درون کشتش.
‫به‌خاطر همینم هیچ وقت گرمای مادر رو حس نکردم.
‫اصلا نمی‌دونم گرما چیه...
‫حتی با این که خیلی سردم.
‫من یه جسد نیمه جونم.
‫فقط زندگی کردم تا کاملا بمیرم ‫بدون این که حتی یه بارم واقعا زنده باشم.
‫امروز فهمیدم که مرده‌ها برای رسیدن آرامش ابدی‌شون کجا میرن.
‫آخرین جایی‌ـه که دلم می‌خواد داخلش کشیده شم.
‫ولی هیچ راهی برای مقابله باهاش ندارم.
‫کاری هست که من بتونم برات بکنم؟
‫می‌تونی منو بِبُری؟
‫معلومه که نمی‌تونم.
‫بل، باهام بجنگ.
‫برای چی؟
‫دری که به سفرها باز میشه به اندازه‌ی کافی برای دو نفر بزرگ نیست.
‫سوال من این نیست.
‫نقشای مسخره بهم تحمیل نکن!
‫بس کن.
‫دستام می‌ترسوننت؟
‫نه حتی یه ذره.
‫پس...
‫ما هنوز عاشق نشدیم.
‫چی؟
‫هنوز عاشق هم نشدیم.
‫هیچ‌کدوممون.
‫برام مهم نیست.
‫تا حالا توی زندگیم همچین احساسی نداشتم.
‫فکر نمی‌کنم اصلاً بتونم داشته باشم.
‫ولی کی...
‫آ-آدونیس!
‫آخه دیگه کی به تو به چشم یه زن نگاه میکنه؟
‫می‌کشمت.
‫گرمی.
‫نو وِر...
حرکت نهم
سکوتِ کلاویه‌های نواخته‌‌نشده
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌خوام شمشیرم رو بچرخونم.
‫اولین شمشیری که واقعاً برای خودمه.
‫شکل نفرینم مجبورم میکنه.
‫نیروی همیشه‌فرسای مرگ.
حرکت دهم
گردابه: شمشیر نالان، میخ زنگ‌زده