..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اسم من آداچی کیوشی‌ـه.
‫به‌خاطر اینکه تا 30 سالگی باکره موندم،
‫توانایی استفاده از جادو به‌دست آوردم.
‫واقعاً؟
‫با این‌همه...
‫قدرت کسل‌کننده‌ایه!
‫ممنونم.
‫اوق، دستم خورد بهش.
‫عمراً نمی‌تونم.
‫من می‌تونم افکار آدم‌هایی که لمسشون می‌کنم رو بشنوم.
‫همین.
‫قدرت چندان به‌درد بخوری نیست،
‫و موقع رفت‌وآمد با قطار هم جهنم خالصه.
‫یه‌نفر پا گذاشت روی پام.
‫پول لازمم.
‫خدایا، از همه‌شون متنفرم.
‫کی به کونم دست زد؟
‫تف توش!
‫اینکه به دخترایی که ازشون خوشم میاد دست ‫بزنم تا از حسشون سر در بیارم، به سرم زد، ولی...
‫اگه آدمی بودم که می‌تونستم به کسی دست بزنم، ‫تا این سن باکره نمی‌موندم.
‫صبح بخیر، آداچی.
‫صبح بخیر.
‫چی شده؟ چه آه سنگینی کشیدی.
‫هیچی. فقط از اینکه هر روز صبح آسانسور انقدر شلوغه متنفرم.
‫خب نظرت چیه با همدیگه از پله‌ها تا طبقه‌ی 17ام بریم؟
‫ورزش خوبی می‌شه.
‫خیلی نورانیه.
‫این همکارم، کوروساواست.
‫خوش‌قیافه‌ست، توی کارش وارده، با آدمای افسرده‌طوری مثل من دوستانه رفتار می‌کنه،
‫با همه مهربونه...
‫کوروساوا-سنپای امروز هم خیلی جذابه.
‫به‌نظرت دوست‌دختر داره؟
‫معلومه که داره.
‫و به‌شدت محبوبه.
‫رگ گردن می‌ذارم توی نووجونیش باکرگیش رو داده رفته.
‫صبح بخیر.
‫اوق.
‫یه نظر که حلاله.
‫بهتره یه شخصیت داغون داشته باشی.
‫چه شانسی. انتظار نداشتم اول صبحی ببینمش.
‫اگه زیاد بهش زل بزنم مشکوک می‌شه؟
‫ولی پسر... موهای ژولیده‌ش...
‫خیلی بامزه‌ست.
‫از یکی توی محل کار خوشش میاد؟
‫فکر می‌کردم دوست‌دختر داره.
‫کیه؟
‫دختری هست که موهاش ژولیده باشه؟
‫آخ!
‫حالت خوبه؟
‫واو...
عـه؟
‫خیلی نزدیکه. خیلی بامزه‌ست. خیلی دوستش دارم.
‫امروز موهای ژولیده‌ش توی یه سطح دیگه‌ست.
‫ای وای خیلی استرس دارم.
‫موهای ژولیده‌ش خیلی نازه.
‫صبح به این زودی تونستم از این نزدیکی ببینمش.
نکنه قراره بمیرم؟
‫خارج از توانمه، خیلی نازه.
‫آداچی؟
‫جان من؟
‫عمراً، عمراً همچین چیزی شدنی نیست.
‫یه‌لحظه.
‫من فکر کردم قدرت جادویی به دست آوردم، ‫ولی اگه همه‌ش تصورات خودم باشه، چی؟
‫اگه همه‌ی چیزایی که شنیدم رو توهم زده باشم، چی؟
‫همینه! حتماً همینه!
‫آخه عجیبه، نه قدرت جادویی به‌دست آوردنِ من و نه اینکه ‫کوروساوا منو دوست داشته باشه، هیچ‌کدوم با عقل جور در نمیاد.
‫بله، آخر هفته‌ست.
‫نظرتون چیه شما هم یکمی...
‫اوه، ممنونم.
‫از هر طرف نگاه می‌کنی، بی‌نقصه.
‫حتی رئیس بد‌عنق ما هم از به‌به‌ و چه‌چه کردنش دست‌ بر نمی‌داره.
‫آداچی-کون!
‫بله مدیر.
‫جمع‌بندی اون اسناد برای شرکت آلبیرئو رو تموم کردی؟
‫عه؟
‫تا آخر امروز آماده باشن!
‫ببخشید، نگفته بودین تا آخر هفته‌ی دیگه باید آماده باشن؟
‫هیچی. متأسفم، اشتباه از بنده بود.
‫غیرممکنه.
‫اون کوروساوا از چیِ آدمی...
‫به درب‌وداغونی من خوشش اومده؟
‫تمومی نداره.
‫هنوز اینجایی؟
‫خیلی پشتکار داره.
‫باید بیشتر از بقیه کمک بخواد.
‫چاره‌ای نیست، من کمکت می‌کنم.
‫یا اصلاً بهتره، از من بیشتر کمک بخواد.
‫ممنونم.
‫توهمه توهمه.
‫پس اینا با تو.
‫باشه.
‫یه خال روی گردنش داره.
‫می‌گم...
‫عجب جای ملوسیه.
‫این عددا به‌نظرت عجیبن؟
‫دلم می‌خواد لیس‌ــ
‫یه لحظه! د-دستشویی!
‫واقعاً خال دارم.
‫پس توهم نزدم.
‫بالأخره تموم کردیم.
‫گمونم منظورش همه‌شونه.
‫احتمالاً فقط ماهاییم که توی دفتر موندیم.
‫درسته.
‫اگه به زور خودشو بهم تحمیل کنه، ‫کسی نیست به دادم برسه.
‫امشب هوا سرده‌ ها.
‫می‌تونی اینو قرض بگیری.
‫خدا رو شکر امروز با خودم شالگردن آوردم.
‫نمی‌تونم.
‫اشکالی نداره.
‫چشماش کاسه‌ی خون شدن.
‫مدیر نباید صرفاً به‌خاطر اینکه پشتکار داره، ‫اینقدر ازش کار بکشه.
‫اگه تو سرما بخوری، کار من زیاد می‌شه.
‫واقعاً... نمی‌تونم بذارمش به حال خودم.
‫چـ ـ چه آدم خوبیه.
‫ببخشید که فکر کردم خودتو به‌زور بهم تحمیل می‌کنی.
‫زود باش بریم خونه.
‫ممنون. امروز خیلی کمکم کردی.
‫چیز اونقدر مهمی نبود.
‫نه واقعاً، خیلی کمک‌حال بودی.
‫پس...
‫شاید ازت بخوام دفعه‌ی دیگه با بدنت واسه‌م جبران کنی.
داری چه فکری می‌کنی، منحرف؟
‫دفعه‌ی دیگه شام دعوتم کن.
‫ا ـ اوهوم.
جدی بود یا شوخی؟ کدومش؟
‫راستی، به آخرین قطار می‌رسی؟
‫چی؟ اوه.
‫دیگه مترو بسته شده.
‫واقعاً؟
‫اوه... باید پول تاکسی بدم.
‫پس نظرت چیه خونه‌ی من بمونی؟
ها؟
‫راهی نیست... با تاکسی.
‫چیکار کنم الان؟
‫اشکالی نداره همینطوری برم خونه‌ی ‫کوروساوا، اونم وقتی منو دوست داره؟
‫ولی پسر خوبیه.
‫یعنی، تا الان که چیزی نشده...
‫یعنی هدف‌های پنهانی داره یا نداره، کدومش؟
‫اوه راستی.
‫اگه بهش دست بزنم می‌فهمم.
‫خیلی‌خب، همینطوری. حالا.
‫نمی‌دونـــــم...
‫الان!
‫حالت خوبه؟
‫او‌ _ اوهوم.
‫چه احمقیم.
‫بیا.
‫صدای زمین خوردنش خیلی بلند بود، ‫امیدوارم آسیب ندیده باشه.
‫واقعاً آدم خیلی خوبیه.
‫ببخشید بهت شک کردم.
‫کوروساوا.
‫اگه خیلی زحمتت نمی‌شه، ‫می‌شه امشب خونه‌ت بمونم؟
‫آره... حتماً.
‫کوروساوا. کوروساوا. کوروساوا.
این الان چی بود؟
‫بیا داخل. هرجایی خواستی بشین.
‫همه‌جای خونه‌ش حس و حال پسرای محبوب رو می‌ده.
‫آروم نمی‌گیگیرم.
‫این مانگا...
‫دیروز که شروعش کردم نتونستم وسطش ولش کنم.
‫بچگانه‌ست، نه؟
‫منم.
‫چی؟
‫منم از این مانگا خوشم میاد.
‫توی آرک امتحان دیگه نمی‌تونی نصفه ولش کنی.
‫نه؟ منم آرک امتحان رو بیشتر از همه دوست دارم.
‫اون حقه‌هه عالیه، نیست؟
‫غافلگیر شدم که علایقمون یکیه.
‫اوه راستی. حموم آماده‌ست. ‫برو دوش بگیر.
‫اینم یه دست لباس.
‫ممنون.
‫خیلی مهربونه.
‫باورم نمی‌شه پیژامه‌ای که خریدم تا در مورد اینکه...
‫اگه آداچی بپوشتشون چقدر ناز می‌شه، فانتزی بزنم، یه روز به کارم بیاد.
‫واقعاً دلم نمی‌خواد این پیژامه رو بپوشم.
‫حتی الان که توی حمومم هم مورموررررر...
‫اندازه‌ی اندازه‌ست.
‫حس می‌کنم در مورد اینا هزارجور فکر کرده.
‫ممنون که گذاشتی اول من دوش بگیرم.
‫آبجو دارم، یکم می‌خوری؟
‫چرا می‌خواد مستم کنه؟
‫آب می‌خورم.
‫خب منم می‌رم دوش بگیرم.
‫باشه.
‫برات یه تشک پهن کردم.
‫ممنونم.
‫اگه خوابت میومد، زودتر بخواب.
‫اگه یکیمون زن بود اوضاع ساده‌تر پیش می‌رفت؟
‫چون من تو کل این 30 سال از زندگیم هیچ تجربه‌ی عاطفی‌ای نداشتم،
‫برای همین با وجودی که از فکراش خبر دارم، بازم نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫به این زودی خوابش برد.
‫دارم تظاهر به خوابیدن می‌کنم چون نمی‌دونم چطوری باید باهات روبه‌رو بشم.
‫ها؟ چی؟
‫چرا داره اینطرفی میاد؟
‫خیلی نزدیکه!
‫لعنتی. چون نمی‌دونم کوروساوا می‌خواد چیکار کنه، وحشت کردم.
‫فهمیدم. اگه لمسش کنم می‌تونم از قدرتم استفاده کنم.
‫سکته کردم!
‫فقط می‌خواست تلفنش رو برداره.
‫کوروساوا منو دوست داره، آره؟
‫پس چرا هیچ حرکتی روم نزد؟
‫یه‌طوری گفتم انگار دلم می‌خواست یه‌کاری بکنه!
‫واقعاً دلم نمی‌خواست!
‫خیلی اتفاقا داره می‌افته. سرم داره می‌ترکه.
‫تحمل همه‌ی اینا برای باکره‌ای مثل من زیادیه.
‫لعنتی.
‫خوابم نمی‌بره.
‫بوهای خوبی میاد.
‫صبح بخیر.
‫صبحونه می‌خوری؟
‫می‌خورم.
‫ممنون بابت غذا.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫خیلی خوبه، کوروساوا.
‫صبح اول صبحی یه غذای درست و حسابی آماده کردی.
‫من اصلاً آشپزی نمی‌کنم.
‫پس دوست داری هر روز صبح بیای اینجا و صبحونه بخوری؟
عه؟
‫اوه، نمی‌شه که...
‫یه لحظه جدی بهش فکر کردم... از بس خوشمزه‌ست.
‫املت‌هاش مثل املتای رستورانا خوشمزه‌ست.
‫یه‌مدت فاصله‌م رو حفظ می‌کنم!
‫عشق کوروساوا برای من و تجربه‌ی عاطفی زیر خط فقرم، زیادیه.
‫هوی، آداچی!
‫خیلی خوابم میاد.
‫قربان.
‫چرا از کار طفره می‌ری؟ هنوز صبحه.
‫بـ ـ ببخشید.
‫به‌خاطر اینه که تو دیشب مجبورم کردی اضافه‌کاری بمونم!
‫راستی، اون اسنادی که دیروز ازت خواستم عالی بودن.
‫خودت تنهایی انجامشون دادی؟
‫راستش، کوروساوا کمکم کرد.
‫چی؟ باید زودتر بهم می‌گفتی!
‫اوی، کوروساوا-کون!
‫اوی... فاصله‌م.
‫امری داشتین؟
‫شرمنده که دیشب مجبور شدی به آداچی ما کمک کنی.
‫نه اصلاً، بیشترش رو خودش انجام داد.
‫من فقط یه‌ذره کمکش کردم.
‫کوروساوا...
‫کوروساوا-کون، خوب بلدی متواضع باشی.
‫ازش تشکر کردی؟
‫به زودی می‌کنه.
‫یه لحظه، حرف اونو نکش وسط!
‫فهمیدم. یه رستوران کبابی خوشمزه این اطراف هست.
‫جدی؟
‫وایسا یه لحظه! اینطور پیش بره خطری می‌شه!
‫بهتره جفتتون برین اونجا، من کوپن دارم.
‫ما رو با هم نفرست.
‫امیدوارم بازم بیشتر کمکش کنی.
‫با هم خوب کنار بیاین.
‫جان من؟
‫مدیر واقعاً...
‫خیلی عوضیه.
‫کیوپید منه.
‫نتونسم نه بیارم، منِ احمق.
‫می‌خواستم یه‌مدت فاصله‌م رو حفظ کنم...
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫ای وای. توی دهنم آب شد.
‫اوهوم.
چیه؟
‫هیچی... فقط داشتم فکر می‌کردم به‌نظر خیلی از غذات لذت می‌بری.
‫واقعاً؟
‫خب لپتو پر از غذا می‌کنی و خیلی با... حال می‌شی.
‫الان چرا مکث کرد؟
‫لعنتی! نزدیک بود بگم بامزه.
‫یه‌طورایی باعث می‌شی منم بیشتر از غذا لذت ببرم.
‫خب... گوشت خوبیه.
‫دقیقاً.
‫نظرت چیه یکم نودل سرد و بیبیم‌باپ با هم تقسیم کنیم؟
‫فکر خوبیه.
‫ببخشید!
‫راستش یه‌طورایی خوش می‌گذره.
‫به نظر به کوروساوا هم خوش می‌گذره.
‫خیلی خوش می‌گذره.
‫ممنون بابت غذا.
‫اینم از صورت‌حسابتون.
‫می‌خوایم با اینا پرداخت کنیم.
‫بله.
‫هومم؟ عذرخواهی می‌کنم ولی تاریخ انقضاءشون گذشته.
‫عه؟
‫مدیر!!
‫پول کافی ندارم.
‫واقعاً نمی‌تونیم از کوپن‌ها استفاده کنیم؟ پول کافی نداری؟
‫آره...
‫با کارت پرداخت می‌کنم.
‫بله.
‫چی؟ ولی قرار بود من تشکر کنم.
‫حداقل بیا نصف کنیم!
‫اشکالی نداره.
‫حقوق بعدیتو که گرفتی مهمونم کن.
‫مثل اینکه کوروساوا منو دوستم داره، ‫ولی قصد نداره هیچ حرکتی بزنه.
‫لطفاً اینجا رو امضاء کنید.
‫باشه.
‫اگه توی کارا کمکم کنه و همینطوری فقط باهام مهربون باشه،
‫ممنونم.
‫شاید اشکالی نداشته باشه اوضاع همینطوری باشه.
‫واقعاً دوست خوبیه.
‫وقت گذروندن باهاش به منم خوش می‌گذره.
‫شکلات دارم.
‫ممنون.
‫واقعاً... مثل رویاست.
‫حالا یه بهونه دارم تا دوباره با آداچی برای غذا برم بیرون.
‫واقعاً خوش شانسم.
‫خیلی دوستش دارم. خیلی خوشبختم.
‫دلم نمی‌خواد امشب برم خونه.
‫دلم نمی‌خواد بره.
‫ببخشید.
‫ها؟
‫متأسفم، کوروساوا.
‫من افتضاحم.
‫واقعاً متأسفم.
‫چت شده آداچی؟ مستی؟
‫من آدم افتضاحیم. یکم پیش واقعاً... فکرای غیرمنصفانه‌ای کردم.
‫من که نمی‌تونم احساسات کوروساوا رو جبران کنم.
‫ببخشید. می‌شه بریم سوپرمارکت.
‫بیا.
‫چی؟
‫نمی‌شه که وقتی قراره من ازت تشکر کنم، بذارم غذا رو حساب کنی.
‫نمی‌خواد نگرانش باشی، واقعاً-
‫ممنون که توی کار کمکم کردی و گذاشتی شب خونه‌ت بمونم.
‫ولی نمی‌تونم مدام مزاحمت بشم.
‫در هر صورت، متأسفم.
‫چیکار کنم؟
‫هیچ نمی‌دونم کار درست... چیه.
‫تا حالا کوروساوا رو اونطوری ندیده بودم.
من... چیکار کنم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
چی شده... این موقع شب؟
‫اشکالی نداره.
‫بالأخره من تو رو بهتر از هرکسی درک می‌کنم.
‫خیلی نازه. خیلی مهربونه. خیلی پشتکار داره. خیلی سخت‌کوشه.
‫توی کل 30 سال عمرم انقدر ازم تعریف نشده، ‫برای همین نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی...
‫قسمت بعدی: قسمت دو.
‫خیلی دوستش دارم!
قسمت 1
مرغ محبوبت چیه؟
خیــــلی نزدیــــکه
خیــــلی بــامـــزه‌ست
خیلی دوستش دارم
‫ ‫30 سال باکرگی ازت یه جادوگر می‌سازه!؟
‫ !جادوی بکارت
فانتری‌های بیان شده با بیش از تعداد معینی از کلمات، ‌به‌صورت تصاویر بیان می‌شوند ـــ
کــوپــــن تـــوروتــــامــــارو
باربیکیو کره‌ای تویوتامارو
کــوپــــن تـــوروتــــامــــارو
باربیکیو کره‌ای تویوتامارو
کــوپــــن تـــوروتــــامــــارو
باربیکیو کره‌ای تویوتامارو
تماس دریافتی
آداچی
قسمت بعدی
قسمت 2