..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫تو رو... دوست دارم.
‫ببخشید. می‌دونم یهوییه.
‫من امشب برمی‌گردم خونه‌ی خودم.
‫باید جلوشو بگیرم.
‫ولی اگه جلوش رو بگیرم، چی باید بگم؟
‫من واقعاً کوروساوا رو دوست دارم؟
‫رفته سفر کاری؟
‫پس بگو برای چی ندیدمش.
‫راستش، خوشحالم که مجبور نیستم باهاش روبه‌رو بشم.
‫آدم افتضاحیم من.
‫اما...
‫آخ...
‫ببخشید.
‫نه، من باید بگم ببخشید که حواسم نبود.
‫حالت خوبه؟
‫بله، خوبم.
‫به موقع تمومش نمی‌کنم.
‫فوجیساکی-سان، اگه مشکلی دارین، من بهتون کمک می‌کنم.
مطمئنین؟
‫راستش لحظه‌ی آخر اصلاحات...
‫اسناد جلسه‌ای که الان داریم رو گرفتم.
‫دوتایی می‌تونیم زودی تمومش کنیم.
‫واقعاً متأسفم... ازتون خیلی ممنونم.
‫راستی، آداچی-سان شما و کوروساوا-سان به‌نظر به‌هم نزدیک میاین.
‫نزدیک؟
‫گویا امشب از جلسه‌ی کاریش برمی‌گرده.
‫می‌شه از کوروساوا-سان بخواین رسیدهاش رو تحویل بده؟
‫باشه.
‫ممنونم!
‫واقعاً نازه.
‫هیچی در مورد شخصیتش نمی‌دونم، به‌نظر صمیمی میاد.
‫همیشه داره مطالعه می‌کنه. دختر خوب و اهل مطالعه‌ایه.
‫این جلد جدید ترکونده.
‫اوکه‌های صمیمی و مو مشکی بهترینن.
شخصیت‌های باتم توی محتواهای یائویی و شونن‌آی
‫متأسفم.
‫نه اشکالی نداره، خودم میارمش.
‫آداچی-سان امروز یکم سرحال به‌نظر نمیاد.
‫گمونم بخاطر اینه که کوروساوا-سان امروز اینجا نیست.
‫فوجیساکی-سان نگرانمه.
‫واقعاً بهم حسی داره؟
‫توی این سی سال زندگیم اولین باره همچین چیزی رو تجربه می‌کنم.
‫اگه رابطه‌م با فوجیساکی-سان پیش می‌رفت،
‫می‌تونستم باکرگیم و این قدرت جادویی عجیب رو از دست بدم.
‫این اتفاق با کوروساوا هم نمی‌افتاد.
‫کوروساوا نسبت به من جسم بزرگتری داره و به‌طور ناخوشایندی جذابه.
‫وقتی لمسش می‌کنم افکارش رو مخمه.
‫مخفیانه یه منحرف هم هست.
‫و به‌طور غافلگیرکننده‌ای حسوده.
‫مرد هم هست.
‫قرار گذاشتن باهاش حتماً دردسر خالصه.
‫هیچوقت به اینکه احساسم رو بهش بگم فکر نکرده بودم.
‫می‌دونم آداچی از دخترای مهربون و خوش‌پوش خوشش میاد.
‫حتماً از اینکه همکارش یهویی عشقش رو بهش اعتراف کنه، خوشش نمیاد.
‫من تنها چیزی که می‌خواستم این بود که تا همیشه کنارش باشم.
‫اما اون شب...
‫از روزی که آداچی خونه‌ی من موند، توجه‌ش بهم بیشتر شد،
‫و منم حریص‌تر شدم.
‫می‌خوام وقت بیشتری رو باهاش بگذرونم. می‌خوام لمسش کنم.
‫می‌خوام دوستم داشته باشه.
‫هیچوقت انقدر درگیر فکر کردن به یه نفر دیگه نبودم.
‫چون از لحظه‌ای که عاشقش شدم نگاهم بهش بوده می‌تونم بفهمم،
‫آداچی حتماً عاشق فوجیساکی-سان می‌شه.
‫به این فکر کردم که با اعتراف عشقم می‌تونم ازش دست بکشم، اما...
‫به‌جاش، براش دردسر درست کردم.
‫چی شده کوروساوا؟
‫ببخشید، چیزی نیست، آساهینا-سان.
‫واقعاً دلم برای کوروساوا می‌سوزه، ولی باید عذرخواهی ‫کنم و اوضاع رو به همون حالت گذشته برگردونم.
‫همون حالت گذشته...
‫امکان نداره.
‫ببخشید.
‫وقتی بحث آداچی می‌شه خونسردیم رو از دست می‌دم.
‫امکان نداره.
‫هرکسی با تو قرار بذاره خوشبخت می‌شه.
‫اگه من بودم...
‫آداچی.
‫همینا بود. آداچی-سان، واقعاً ازتون ممنونم‌ـ
‫چی شده؟
‫ببخشید. یکم می‌رم بیرون!
‫بارها و بارها انکارش کردم، فکر کردم غیرممکنه.
‫اما...
‫نمی‌تونم از فکر کردن به افکاری که موقع ‫لمس‌کردن کوروساوا شنیدم، دست بکشم.
‫کوروساوا.
‫کوروساوا!
‫اینجایی.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی آداچی؟ چیزی شده؟
‫نه.
‫ببخشید که تا الان همش فرار کردم.
‫من...
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫کوروساوا یه مرده. گاهی اوقات ترسناکه.
‫شاید همکار موندن راحت‌تر باشه.
‫اما، من می‌خوام...
‫کوروساوایی که کسی تا الان نتونسته قلبش رو لمس کنه رو...
‫بیشتر بشناسم.
‫با خودم فکر کردم، دوست دارم کوروساوایی ‫که گفت ارزش همه‌چیز من رو می‌دونه رو...
‫منم... ارزشش رو بدونم.
‫منم.
‫ها؟ چی؟
‫منم... دوستت دارم کوروساوا!
‫احساسات بی‌کلام کوروساوا دارن توی ذهنم لبریز می‌شن.
‫قلبش داره خیلی تند می‌زنه.
‫اینکه بگی سی سال باکرگی ازت یه جادوگر می‌سازه حرف مسخره‌ایه.
‫اما هردفعه که قلب کوروساوا رو لمس کردم،
‫شاید به‌خاطر این صاحب این قدرت شدم.
‫وای.
‫ای وای. داریم خیلی خجالت‌آور رفتار می‌کنیم!
‫کوروساوا!
‫نمی‌خوام ولش کنم.
‫ولی احتمالاً داریم باعث خجالت‌زدگی آداچی می‌شیم. باید دیگه ولش کنی.
‫مهم نیست.
‫بالأخره داره جواب احساساتمونو می‌ده.
‫این شاید برای ما خوب باشه، اما...
‫نمی‌تونم نفس بکشم، بعدم خیلی سروصدا داره.
‫من با آساهینا-سان سفر کاری بودم، اگه ما رو ببینه...
‫عه؟
‫اوه راستی.
‫به خودت بیا.
‫می‌تونی از گرمای آداچی، بوش و بدنش دست بکشی؟
‫آره نمی‌تونم!
‫اوی منطق تلاشتو بکن!
‫کوروساوا، شاید بهتر باشه که...
‫کوروساوا، ممنون که منتظر موندی.
‫چی شده؟
‫شرکت آلبیرو قراره یه شعبه باز کنه.
‫واقعاً؟ آفرین کوروساوا-کون.
‫تو هم همنیطور آساهینا، کارت خوب بود.
‫خواهش می‌کنم.
‫آداچی، ممنون که داده‌ها رو جمع کردی.
‫خواهش.
‫فوجیساکی-سان گفت امروز رسید‌هات رو برگردونی.
‫شرمنده. زودی انجامش می‌دم.
‫خیلی استرس داشتم.
‫الان طبیعی بودم دیگه، نه؟
‫سعی دارم توی دفتر عادی رفتار کنم،
‫ولی حالا که همه‌ی حواسم به اونه، ‫فکر نکردن بهش خیلی سخته.
‫آدمایی که درگیر این عشق و عاشقی‌های محل کاری می‌شن دیوانه‌‌ان ها.
‫ممنون.
‫لعنتی! انقدر بهش فکر نکن!
‫آداچی-سان.
‫ممنون که موضوع رسید‌ها رو به کوروساوا-سان گفتین.
‫خواهش می‌کنم.
‫اوه راستی، فوجیساکی-سان منو دوست داره.
‫شاید دیگه از الان به بعد هرکاری با کوروساوا-سان داشتم از شما بخوام.
‫چی؟ اوه باشه، من که مشکلی ندارم.
‫ممنونم.
‫خیلی لطف می‌کنین.
‫متأسفم که وقتی اینطوری عاشقمی باهات این کارو می‌کنم.
‫دوستای خیلی خوبی هستین، نه؟
‫قطعاً یه اتفاقی بین آداچی-سان و کوروساوا-سان افتاده! من می‌دونم!
‫امشب با برنج قرمز جشن می‌گیرم.
‫کوروساوا، این اون چیزی که خواسته بودی.
‫ممنون.
‫ممنون که زودی آوردیش.
‫زل زدن...
‫خب، من دیگه برم.
‫صبر کن.
‫بیا.
‫تو از چیزای شیرین خوشت میاد، نه؟
‫زل زدن...
‫ممنونم.
‫بنا به دلایلی، این دو نفر اخیراً خیلی با هم وقت می‌گذرونن.
‫حس می‌کنم کوروساوا-سنپای وقتی با آداچی-سانم خیلی باهام حرف می‌زنه.
‫اون روز...
‫روکاکو.
‫و اون‌موقع هم...
‫روکاکو.
‫یکم پیش هم دقیقاً اومد جلوی من.
‫نکنه؟
‫روکاکو؟
‫بله؟
‫آداچی داشت غلطای ایمیل‌های تو رو می‌گرفت.
‫باید بیشتر حواستو جمع کنی.
‫بله.
‫آداچی هم سرش شلوغه، می‌دونی که.
‫حواسمو جمع می‌کنم!
‫کوروساوا-سان خیلی حواسش به من و آداچی-سان‌ـه.
‫قبلاً یه حدسایی داشتم، ولی الان بالأخره فهمیدم...
‫عجب احمقیم.
‫چرا زودتر متوجه نشدم؟
‫کوروساوا-سان و آداچی-سان...
‫دارن با هم همکاری می‌کنن تا من پیشرفت کنم و بهتر شم.
‫حتماً خیلی دوستم دارن!
‫خوشحالم که توی این شرکت مشغول به کار شدم.
‫کسی که متوجه نشد، نه؟
‫نیچه بود یا شکسپیر که می‌گفت عشق ازمون احمق می‌سازه؟
‫«سری جدید جالب بود!
‫ولی سلیقه‌ت توی قهرمانای زن داستان عوض شده؟»
‫«قبلاًها بیشتر از دخترای مرموز خوشت میومد.»
‫«ولی این یه تسوندره‌ی سربه‌هوای اصلاح‌شده بود؟»
‫حق با اونه. حالا که حرفش شد، خیلی شبیه پستچی شده.
‫نکنه. ولی اینطوری می‌شه یه‌چیزایی رو توضیح داد.
‫داد می‌زنه که من چیزای بیشتری سفارش میدم.
‫وقتی یه پستچی دیگه میاد حس پوچی بهم دست می‌ده.
‫و وقتی می‌بینمش، قلبم تند‌تر می‌زنه.
‫این عشقه؟
‫نمی‌تونه. غیرممکنه.
‫اون یه مرده. از این مدلای سرکش سربه‌راه شده.
‫حتی اسمش رو نمی‌دونم.
‫چقدر سطح پایین!
‫فقط احمق‌ها کتابای «چطور فلان و بسان» می‌خونن.
‫از یکم پیش داره اینطوری می‌کنه.
‫ترسناکه.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، من فقط ‫می‌دونم اون یه پستچیه که گربه دوست داره.
‫حتی اسمش رو هم نمی‌دونم.
‫عه؟
‫اما هردفعه که صورتشو می‌بینم، قلبم تندتر می‌زنه.
‫داره روی نوشتنم تأثیر می‌ذاره.
‫سام علیک.
‫دیگه دارم توهم هم می‌زنم.
‫سلام.
‫واقعاً خودشه؟!
‫عجیبه اینجا دیدمت.
‫عه، آره.
‫آروم باش. این یه فرصته.
‫همینطوری عادی سر از خواسته‌هاش در میارم،
‫بعد با زرنگی پیشنهاد ارتباطای عادی میدم و محبتش رو جلب می‌کنم.
‫یه چیزی روی لباسته.
‫خیلی گرمه. تشنمه.
چـ ـ چـ ـ چـ ـ چایی می‌خوری؟
‫چی؟ این دیگه از کجا در اومد؟ عمراً.
‫همیشه رفتارش خیلی عجیبه.
‫تـ ـ تو هم برای خرید اومدی؟
‫آره، کتونی.
‫من می‌رقصم، واسه همین زیاد خرابشون می‌کنم.
‫می‌رقصی؟
‫هرچی که داری تصور می‌کنی رو بریز دور، اون نیست.
‫واقعاً کفشات انقدر زود به زود خراب می‌شن؟
‫آره، چون می‌خوام یه حرفه‌ای بشم.
‫گاهی اوقات دنسر بک‌آپ برای خواننده‌هام.
‫چی؟ چه خفن.
‫نه راستش.
‫اعضای کلوب سابقمون همه کار پیدا کردن.
‫من تنها کسی‌ام که نمی‌تونم دست از رقصیدن بکشم.
‫هرچند می‌دونم که تا ابد نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫راستش، فکر می‌کنم دیگه وقتشه بی‌خیالش بشم.
‫می‌فهمم چی می‌گی!
‫چی؟
‫من می‌خواستم یه نویسنده بشم،
‫برای همین دوران دانشجویی یه ویراستار استخدام کردم، جوگیر شده بودم.
‫به‌جای اینکه برم دنبال یه شغل، به نوشتن ادامه دادم.
‫من مهم نیست چقدر نوشتم، ‫هیچوقت جایزه‌ای نبردم.
‫نگرانی در مورد اینکه نکنه داری وقتت رو ‫هدر می‌دی، اضطراب برای آینده‌ت،
‫شک کردن به توانایی‌هات و ترس از اینکه ‫طرد بشی، ‫همه‌ی اینا احساساتی‌ان که خیلی خوب می‌شناسمشون.
‫ولی بازم، واقعاً دوست نداری ازش دست بکشی، نه؟
‫از کجا می‌دونی؟
‫اگه می‌خواستی ازش دست بکشی، انقدر ‫تمرین نمی‌کردی که کفش‌هات از هم باز بشه.
‫ای داد و بیداد! جوگیر شدم و نشستم به نصیحت کردنش.
‫جوونا بیشتر از هرچیزی از این کار بدشون میاد!
‫ممنون.
‫چی؟!
‫هیچی.
‫خب، من برم سر تمرینم. تا بعد.
‫به علاوه، اسم من «تو» نیست، میناتوـه.
‫به‌جای من به اودون سلام برسون.
‫حتی اسمش هم نازه.
‫وقتی دیدم دلم می‌خواست همه‌ی کفشایی که می‌خواد ‫رو براش بخرم، فهمیدم که بدبخت شدم.
‫چـ ـ چقدر امروز خسته شدم.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫باورم نمی‌شه توی خیابون احساساتمو اعتراف کردم و بغلش کردم.
‫الو؟
‫آداچی؟
‫ببخشید. می‌دونم دیره.
‫ولی می‌خواستم حرف بزنیم.
‫اشکالی نداره.
‫خدا رو شکر.
ها؟
‫فکر کردم لابد اینکه تو هم منو دوست داری رو توی خواب دیدم.
‫معلومه که خواب نبوده.
‫یعنی الان حالت صورت کوروساوا چطوریه؟
‫شنیدن صداش پشت گوشی باعث می‌شه استرس بگیرم.
‫شاید به‌خاطر اینه که نمی‌تونم فکراشو بشنوم.
‫می‌گم...
‫چیه؟
‫دوست دارم بازم باهمدیگه حرف بزنیم. ‫می‌خوای این آخر هفته با هم بریم جایی؟
ها؟
‫هنوز بابت اینکه گذاشتی خونه‌ت بمونم ازت تشکر نکردم.
‫اوهوم...
تشکر؟
‫وقتی جاش رو انتخاب کردم خبرت می‌کنم.
‫شب بخیر. فردا می‌بینمت.
‫شـ ـ شب بخیر.
‫صداش خیلی ترسناکه.
‫چهره‌ش به‌طور حواس‌پرت‌کنی جذابه، ‫ولی اینکه نتونم ببینمش بهم استرس می‌ده.
‫یه لحظه. یه چیزی در مورد اینکه دوتایی بیرون بریم، گفت.
این احیاناً... قرار نمی شه؟
‫بالأخره.
‫یه قرار با آداچی!
‫لعنتی. صدبار... نه هزاربار در موردش فانتزی زدم.
‫ولی هیچ فکر نمی‌کردم یه روزی واقعاً باهاش برم سر قرار.
‫مثل یه رویاست، نه خواب نیستم.
‫منم.
‫منم دوستت دارم کوروساوا.
‫آداچی سختکوش از سر کار زد بیرون تا بهم حسش رو بگه.
‫خیلی دوستش دارم. بیشتر از اونقدری که بار اول عاشقش بودم.
‫عشقم بهش بیشتر و بیشتر می‌شه.
‫راستی، اولین قرارش با من می‌شه، آره؟
‫بهتره یه‌کاری کنم فراموش‌نشدنی بشه.
‫خیلی خب!
‫من باید سر قرار چی بپوشم؟
‫مردم سر قرار چیکار می‌کنن اصلاً؟
‫لعنتی، گفتم باشه، ولی هیچ ‫نمی‌دونم برای آماده‌شدن باید چیکار کنم.
‫برای همین سعی کردم سرچ کنم.
‫لعنتی. همش عکس آدمای نرمال که دارن خوش می‌گذرونن رو میاره.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه، نمی‌تونم از آداچی-سان و کوروساوا-سان چشم بردارم!
‫برای سرکار رفتن خیلی هیجان دارم!
‫خیلی عزیزن! خیلی می‌درخشن!
‫ممنونم ممنونم!
‫موقع فانتزی زدن....
‫قسمت بعدی: قسمت هفت.
‫با همه‌ی قلبم کوروآدا رو شیپ می‌کنم.
‫ ‫30 سال باکرگی ازت یه جادوگر می‌سازه!؟
‫ !جادوی بکارت
کوروساوا
سفر کاری
آساهینا
سفر کاری
موراکامی
قرار ساعت 15:00
یاماشیتا
منطق
غریزه
کوروساوا
سفر کاری
آساهینا
سفر کاری
موراکامی
قرار ساعت 15:00
یاماشیتا
کوروساوا
سفر کاری
آساهینا
سفر کاری
موراکامی
قرار ساعت 15:00
یاماشیتا
حس گناه
غریزه ی قویِ یک فوجیشی
‫شام امشب ‫برنج قرمز!!!
شام امشب ‫برنج قرمز!!!
تماس دریافتی
کوروساوا
رد تماس
پیام
پاسخ
مردم سر قرار چه می‌کنند؟
قسمت بعدی
قسمت 7
قسمت 6