..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫قـ ـ قلبم دیگه نمی‌تونه تحمل کنه!
‫بهتره دیگه برگردیم!
‫باشه.
‫احیاناً اون ایرفونا رو به‌خاطر این بهم دادی چون می‌دونستی که مال خودمو گم کردم؟
‫آ ـ آره.
‫بگو پس. جا خوردم.
‫شرمنده. هیچ ایده‌ای نداشتم چه هدیه‌ای خوبه.
‫آداچی.
‫هر هدیه‌ای که تو برام انتخاب کنی، منو خوشحال می‌کنه.
‫باشه.
‫بعدم، تو همیشه خودت رو دست کم می‌گیری،
‫در حالی که یه عالمه ویژگی‌های خوب داری که حواست بهشون نیست.
‫از این حرفا نزن.
‫باشه؟
‫اعتماد بنفس داشته باش.
‫به من اعتماد کن.
‫من همه‌ی ویژگی‌های خوبت رو نشونت می‌دم.
‫باشه باشه! بهت اعتماد دارم.
‫واسه چی انقدر درگیرش بودم.
‫بعدم من حتی اون چیزی که بیشتر از ‫همه‌چیز دوست داشتم رو هدیه گرفتم.
‫چی؟
‫بوسه‌ی اولمون.
‫نمی‌تونم.
‫وقتی پرسشنامه رو پر کردین بیاین هدیه‌‌تون رو بگیرین.
‫ببخشید.
‫بله.
‫هنوز پرسش‌نامه رو پر نکردی، نه؟ زود باش.
‫اوه، باشه. شرمنده.
‫عجیبه.
‫به عنوان دوستایی که از دوران دانشگاه ‫همدیگه رو می‌شناسن، خیلی از هم دورن.
‫راستش، بیشتر انگار میناتو داره ازش دوری می‌کنه.
‫اگه می‌تونستم انقدر معذب می‌شن...
‫همینطوری احمقانه از میناتو نمی‌خواستم همراهم بیاد.
‫اینطوری می‌شه که آدم گور خودش رو می‌کنه!
‫می‌تونم بهتون کمک کنم؟
‫ا ـ اوه، آره. نمی‌دونم چطوری باید ازش استفاده کنم.
‫خب، اول...
‫ببخشید.
‫تسوگه، من بیرون منتظر می‌مونم.
‫خیلی ضایع بود.
‫پس واقعاً داره ازم فاصله می‌گیره.
‫اینطوری به فرم می‌رسین.
‫البته که می‌کنه.
‫من بودم که از کلوب رفتم تا برم دنبال شغل بگردم.
‫پس اینطوری شده.
‫برعکس اون، من هیچ استعدادی نداشتم.
‫بعدش این جای خالی رو پر کنید.
‫همین جوابه.
‫ممنون.
‫خب، ممنون از همکاریتون
‫بیاین هدیه‌هاتون رو بگیرین.
‫هوپ.
‫خسته نباشی. پنل چطور بود؟
‫خیلی خوب پیش رفت.
‫شرمنده، ولی می‌شه فوراً برام نتایج پرسش‌نامه رو بفرستی؟
‫حتماً.
‫من فرمی که آداچی-سان برام درست کرده بود رو گرفتم.
‫واقعاً؟ ممنون.
‫یه لحظه صبر کنید.
‫آداچی اینو درست کرده؟
‫آره. حالا که مجبور نیستم همه‌ی محاسبات رو ‫انجام بدم، همه‌چیز خیلی آسون‌تر می‌شه.
‫ها...
‫هرچند الان مجبورم تنهایی کار کنم، چون آداچی-سان پیچوند رفت جایی.
‫شرمنده روکاکو.
‫تو هم، کوروساوا-سان.
‫کجا بودین؟ ‫دیگه دارم تمیزکاری می‌کنم.
‫شرمنده. بعدش با ما.
‫داده‌ها رو براتون فرستادم.
‫ممنونم.
‫که اینطور، آداچی؟
‫این کیف...
‫خیلی لفتش دادی.
‫شرمنده.
‫میناتو، هدیه‌ت چی؟
‫یادم رفت بگیرم. لازم هم ندارم.
‫انتظار نداشتم اینجا به همکلاسیت بربخوریم.
‫تصادف عجیبی بود.
‫آره.
‫عالیه، نه؟
‫دوران دانشگاه تا می‌شد یللی تللی می‌کردیم.
‫حالا اون کت‌وشلوار می‌پوشه و توی یه ساختمون بزرگ کار می‌کنه.
‫برعکس من که هنوز پاره‌وقت کار می‌کنم.
‫این حس رو درک می‌کنم.
‫قبل از اینکه موفق بشم، احساس بدبختی داشتم...
‫چون در مقایسه با آداچی که یه شغل ‫درست داشت، هیچی نداشتم...
‫برای همین یه مدت ازش دوری می‌کردم.
‫البته که می‌کنه.
‫من بودم که از کلوب رفتم تا برم دنبال شغل بگردم.
‫ولی اون فکر می‌کنه تقصیر خودشه، برای همین هردوشون گیج شدن.
‫نه یه لحظه! میانجیگری بینشون چیو عوض می‌کنه؟
‫شاید الان فقط دوست باشن، ولی حتمال زیاد...
‫با کسی که تقریباً هشت سال ازش بزرگ‌تر نیست، بهتر کنار میاد.
‫نیازی نیست به رقبام کمک کنم.
‫در واقع، این یه فرصت نیست تا...
‫به عنوان کسی که شغل غیرمتعارف داره، توجه‌ش رو جلب کنم؟
‫همینطوری باهاش همدردی می‌کنم.
‫حست رو درک می‌کنم.
‫چی؟
‫منم یه دورانی از دوستم که شغل درستی داشت، دوری می‌کردم.
‫جفتمون فکر می‌کردیم مرغ همسایه غازه، اما...
‫تسوگه، کتابت رو خوندم!
‫این یکی واقعاً عالی بود!
‫تو جدی حرف ندار، تسوگه.
‫هنوزم به عنوان آدمای بالغ می‌تونیم دوست پیدا کنیم،
‫ولی دوستای دانشگاه که بتونی راحت درمورد ‫همه‌چیز باهاشون حرف بزنی، سخت پیدا می‌شن.
‫هم برای تو میناتو و هم برای اون.
‫میناتو!
‫یوتا.
‫دیدم که یادم رفت هدیه‌ت رو بهت بدم.
‫هیکلت مثل قبلاً میزون نیست. ‫کلاً از ریخت افتادی.
‫متوجه شدی؟ دیگه اصلاً تمرین نکردم.
‫باید گاهی وقتا بیای برقصی.
‫هنوز کفشاتو دارم.
‫واقعاً؟
‫نگهشون داشتم.
‫بعد نگی چرا داغون شدن.
عه؟
‫خوشحالم.
‫حس کردم داری ازم فاصله می‌گیری.
‫شرمنده! اگه اشتباه فهمیدم، پس مشکلی نیست.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم، می‌بینمت.
‫مثل همیشه سرزنده‌ست.
‫درسته. حتی اگه باعث ضررم بشه، بازم می‌خوام میناتو بخنده.
‫مکمل پروتئینی.
‫بعد از اون ورزش گرسنه‌م شد.
‫بریم یه‌چیزی بخوریم؟
‫ممنون. حق با تو بود، تسوگه.
‫به‌خاطر این بود که خودت جرئت حرف زدن باهاشون پیدا کردی.
‫از کجا می‌دونه چی تو سر من می‌گذره؟
‫اولش، فکر کردم آدم عجیبیه.
‫ولی مهربون و گاهی‌اوقات به‌طورعجیبی مردونه‌ست.
‫حس می‌کنم می‌تونم به تسوگه نقاط ضعفم رو نشون بدم.
‫کنارش احساس آرامش می‌‌کنم.
‫انگار که بابامه.
‫ای کاش حداقل منو مثل برادر بزرگترش می‌دید.
‫من باربیکیوی کره‌ای می‌خوام.
‫هرچقدر دوست داشتی بخور.
‫حالا روکاکو غیبش زد.
‫من مشکلی ندارم با تو تنها باشم.
‫داری چی...
‫شرمنده!
‫اینجا چه خبره؟
‫هیچی.
‫پس آداچی این سیستم رو برنامه‌نویسی کرده؟
‫از وقتی که عضو کمپانی شده، سختکوش بوده،
‫ولی به‌طور نگران‌‌کننده‌ای خنگ و به چشم نمیاد.
‫ولی اخیراً، خیلی باهوش و به‌دردبخور شده.
‫آداچی هنوز مجرده، درسته؟
‫بله.
‫قراره چندتا از کارمندای باسابقه‌مون رو ‫به شعبه‌ی جدیدمون توی ناگاساکی بفرستیم.
‫به‌نظرم آداچی گزینه‌ی خوبیه، نه؟
‫در مورد قدرت جادوییم به کوروساوا گفتم، و از اونموقع...
‫صبح بخیر.
‫حواست به قرار امشبمون هست؟
‫چرا اون صدای عجیب رو در آوردی؟
‫همینطوری.
‫مرتیکه رو.
‫شرمنده شرمنده.
‫فقط خیلی هیجان دارم که قراره باهات برم کنسرت.
‫اوه راستی جلسه‌ی دیروز چطور بود؟
‫آره.
‫گفتن به داده‌های بیشتری نیاز دارن.
‫که اینطور.
‫یه‌طوری رفتار نکن انگار چیزی نشده.
‫اون نرم‌کننده‌ای که من بهت دادمو زدی.
‫گمونم. چیز خوبیه.
‫خب بعداً می‌بینمت.
‫بوی خوبی می‌ده. می‌دونستم بهت میاد.
‫حس می‌کنم داره بهتر از من ازش استفاده می‌کنه!
‫جادوی منه ها!
‫آداچی، یه لحظه وقت داری؟
‫بشین.
‫لعنتی. جایی خرابکاری کردم؟
‫هنوز وقت اسناد شرکت ساکوئنی نشده.
‫به‌خاطر اینه که دیروز در مورد دیتابیس فروش حرف زدم؟
‫یا نکنه در مورد منو کوروساوا فهمیده؟
‫آادچی! چطور جرئت می‌کنی روی بهترین فروشنده‌مون حرکت بزنی؟
‫نه، اینطوری توی مسائل خصوصیم دخالت نمی‌کنه.
‫اخیراً تغییر کردی.
‫جان؟
‫نگرانت بودم، چون خیلی خنگ و خجالتی هستی.
‫اصلاً توی انتخاب کلمات سختی به خودش نمی‌ده، نه؟
‫اما از وقتی زمان بیشتری با کوروساوا ‫می‌گذرونی تغییر کردی.
‫باهوش‌تر شدی. ‫تأثیر کوروساواست؟
‫لعنتی! بو برده.
‫توی پنل مشتری اخیر هم کارت خوب بود.
‫ولی صبر کن، ما رسماً چیزی رو توی ‫دفتر مطرح نکردیم، پس نمی‌تونه مطمئن باشه.
‫به‌علاوه، سیستمی که طراحی کردی عالیه.
‫همه دارن ازت تعریف می‌کنن. آفرین.
‫نه، در اون خصوص مطمئن نیستم.
‫لعنتی. برای همین بود که بهش گفتم تو شرکت از این کارا نکنه.
‫آداچی.
‫شرمنده! دیگه توی دفتر از این کارا نمی‌کنیم!
ها؟
هه؟
‫خب، می‌دونی... ما داریم توی ناگاساکی شعبه‌ی جدید می‌زنیم.
‫برای یه مدت چندتا از کارمندامون رو می‌فرستیم اونجا کار کنن.
‫چی؟ ناگاساکی؟
‫نظرت چیه؟
‫دوست داری بری، آداچی؟
‫به‌عبارتی، ازم می‌خواین منتقل بشم؟
‫آره.
‫این دومین شعبه‌ی کیوشومون بعد از ‫اونی که توی فوکوکاست می‌شه.
‫با توجه به عملکرد اخیرت، فکر کردم مناسبی.
‫ناگاساکی خوبه. آب‌وهوای خوبی داره ‫غذاهاشم خوشمزه‌ست.
‫پیشنهاد بدی نیست. درموردش فکر کن.
‫واقعاً؟
‫این پیشنهاد عالیه.
‫اضافه حقوق و هزینه مسکن می‌دن.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم همچین پیشنهادی بهم بدن.
‫همه‌ش به‌لطف قدرت جادوییم و کوروساواست.
‫ولی انتقالی گرفتن یعنی یه مدت از کوروساوا دور می‌شم.
‫کارتو بکن، احمق!
‫نمی‌تونم تصور کنم از پیش کوروساوا برم.
‫گرونه، بعدم ده ساعت راهه؟
‫واسه اینکه همینطوری بریم و بیایم خیلی دوره.
‫رابطه‌های راه دور اینطوریه؟ ‫مگه سریاله؟
‫آداچی-سان؟
ها؟
‫اون اسناد شرکت ساکوئنی رو تموم کردی؟
‫الان می‌فرستمشون.
‫ممنون.
‫لعنتی. باید کارمو انجام بدم.
‫امروز با کوروساوا قرار دارم.
‫بعداً می‌تونیم در موردش حرف بزنیم.
‫آداچی-سان، اینا داده‌های سال گذشته‌ست، نه امسال.
‫ها؟ چی؟
‫شاید خیلی فکرم درگیر باشه، ولی ‫این دیگه از اشتباهای تازه‌واردا بود.
‫الو، آداچی؟
‫همین الان از کار اومدم و پیامتو دیدم.
‫یهویی مجبور شدی اضافه‌کار بمونی؟ همه‌چیز خوبه؟
‫اوه، آره.
‫می‌خوای برگردم شرکت و کمکت کنم؟
‫نه مشکلی نیست، اشتباه خودم بود.
‫به‌علاوه، روکاکو داره کمکم می‌کنه.
‫که اینطور.
‫شرمنده. می‌دونم بالأخره بلیطای کنسرتی که انقدر منتظرش بودی رو گرفتی.
‫واقعاً متأسفم.
‫نگران نباش.
‫برات جبران می‌کنم.
‫آداچی-سان، عکسا آماده‌ن.
‫ممنون.
‫شرمنده. اگه می‌خوای، می‌تونی تنهایی بری.
‫نه، مشکلی نیست.
‫فقط می‌خواستم با تو برم.
‫یه وقت دیگه می‌ریم.
‫باشه. فهمیدم. بعداً باهات حرف می‌زنم.
‫خیلی وقت بود که می‌خواست بره.
‫ناراحتم که با کوروساوا این کارو کردم.
‫یعنی حالش خوبه؟
‫وقتی نمی‌تونم ببینمش استرس می‌گیرم،
‫چون توی تظاهر به اینکه همه‌چیز عالیه، خوبه.
‫اگه انتقالی بگیرم، دیگه وقتمون رو جدا از هم سپری می‌کنیم.
‫بدون اینکه کوروساوا رو لمس کنم، ‫نمی‌تونم بفهمم چه حسی داره.
‫ها؟
شما هنوز نرفتین؟
‫ببخشید. یه اشتباهی کردم.
‫آداچی، برای راه‌اندازی شعبه‌ی ناگاساکی می‌ری؟
‫خودت رو جمع‌وجور کن.
‫ناگاساکی، ها؟
‫به‌نظر خوب میاد.
‫آساهینا-سان، امروز یکم وقت دارین؟
‫صبح بخیر.
‫آداچی هنوز نیومده.
‫امیدوارم نگران قضیه‌ی دیروز نباشه.
‫هی، کوروساوا.
‫آساهینا-سان، صبح بخیر.
‫خمارین؟
‫آره. خیلی وقت بود انقدر نخورده بودم.
‫آداچی ازم مشورت می‌خواست.
چی؟ مشورت؟
‫آره. می‌خواست بپرسه چطور باید درخواست انتقالی رو رد کنه.
‫راستش من از مدیر شنیده بودم.
‫به آداچی گفتم، مدیر خیلی روش ‫حساب کرده، حیفه که نره.
‫راستی، تو و آداچی با هم صمیمی هستین، نه؟
‫بهت چیزی نگفته؟
‫نه، هیچی.
‫خیلی وقت بود انقدر نخورده بودم.
‫آساهینا-سان بیشتر از چیزی که انتظار داشتم مشروب خورد.
‫می‌ریم بیرون نوشیدنی بخوریم، بهت گوش می‌کنم.
‫چرا صبر نمی‌کنی بعد از اینکه بررسیش کردی، تصمیم بگیری؟
‫منم توی این برهه هرکاری بتونم برات می‌کنم.
‫فکر نمی‌کنم اونجا رفتن چیزی رو عوض کنه.
‫کوروساوا؟
‫«خسته‌ نباشی، می‌شه امروز بعد از کار با هم حرف بزنیم؟»
‫کوروساوا!
‫خیلی منتظر موندی؟
‫مشکلی نیست.
‫برای دیروز متأسفم! می‌دونم که برای ذوق داشتی.
‫نه... کار داشتی. کاریش نمی‌شد کرد.
‫به‌موقع تمومش کردی؟
‫آره، یه‌طورایی.
‫که اینطور. خوبه.
‫کنسرت بعدی رو می‌ریم، باشه؟
‫اوهوم.
‫خوبه. مثل همیشه‌ست.
‫حالا که صورتش رو دیدم بالأخره آروم گرفتم.
‫واقعاً نمی‌تونم تصور کنم از کوروساوا دور باشم.
‫آداچی.
‫واقعاً می‌خوای درخواست انتقالی به ناگاساکی رو رد کنی؟
‫تـ ـ تو از کجا می‌دونی؟
‫آساهینا-سان بهم گفت. گفت ازش مشورت گرفتی.
‫گفت بهت گفته حیفه که نری.
‫به هر حال من زیاد توی شعبه‌ی جدید به در نمی‌خورم...
‫چرا خب؟
‫آخه، ما تازه شروع کردیم با هم قرار بذاریم.
‫چرا؟
‫چرا همچین تصمیم مهمی رو تنهایی گرفتی؟
‫منم دوست ندارم ازت دور باشم،
‫ولی کمک برای راه‌اندازی یه شعبه‌ی جدید ‫برات یه فرصت بزرگه.
‫اگه این پیشنهاد رو رد کنی، ممکنه ‫دیگه هیچوقت شانس موفقیت برات پیش نیاد.
‫حداقل می‌تونستی نظر منو بپرسی.
‫مگه ما با هم قرار نمی‌ذاریم؟
‫من انقدر غیرقابل اتکام؟ ‫بهم اعتماد نداری؟
‫نه، مـ ـ
‫نه، حق با اونه.
‫اینکه استرس بگیرم که نمی‌تونم کوروساوا رو ‫لمس کنم و افکارش رو بخونم...
‫مثل اینه که بهش بگم، بهش اعتماد ندارم.
‫فکر کردی اگه رابطه‌مون از راه دور باشه، می‌گم به‌هم بزنیم؟
‫باید چی بهش بگم؟
‫دلیلش هرچیزی هم که باشه، هیچوقت همچین حرفی نمی‌زنم.
‫کوروساوا عصبانی و ناراحته.
‫هیچوقت تا حالا این حس‌ها رو تجربه نکرده بودم.
‫انقدر گیج شدم که نمی‌دونم باید چی بگم.
‫حس می‌کنم هر چی بگم، ناراحتش می‌کنم.
‫آداچی.
‫برعکس تو، من تا وقتی بهم نگی نمی‌تونم چی تو سرت می‌گذره.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫آداچی-سنپای قراره بره ناگاساکی؟ ناگاساکی؟
‫ناگاساکی چانپون داره، سارا اودون، کیک کستلا، برنج ترکی، ‫بستنی یخی شیروکوماـــ
‫وایسا! بستنی یخی شیروکوما مال کاگوشیماست!
‫نه وایسا، من وقت ندارم اشتباهای تو رو بگیرم!
‫قسمت بعدی: قسمت 10.
‫ ‫30 سال باکرگی ازت یه جادوگر می‌سازه!؟
‫ !جادوی بکارت
قسمت 9
تماس دریافتی
آداچی
نتایج جستجوی مسیر
ناگاساکی
توکیو
مخفی کردن نتایج جتسجو
زمان حرکت 13:00
تماس دریافتی
کوروساوا
ناگاساکی
چانپون
سارا اودون
کیک کستلا
برنج ترکی
شیروکوما
چانپون
سارا اودون
کیک کستلا
برنج ترکی
شیروکوما
قسمت بعدی
قسمت 10