..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه راستی، دیروز کوروساوا اینهمه راه تا ناگاساکی اومد، و...
‫بالأخره انجامش دادیم!
‫تمام مدت می‌تونستم افکارش رو بشنوم.
‫فکر کردم از خجالت می‌میرم!
‫تا الان، فکر اینکه نتونم افکار کوروساوا رو بشنوم،...
‫و نفهمم چی توی سرش می‌گذره، مضطربم می‌کرد.
‫اما الان، حتی اگه از هم دور باشیم هم مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫صبح بخیر.
‫بیا یکم دیگه بخوابیم.
‫اوهوم.
‫کوروساوا، بیدار شو! لمسم کن!
چی شده؟ اول صبح اول صبحی شجاع شدی؟
‫ا ـ اونطوری نه!
‫خیلی‌خب، حالا به یه چیزی فکر کن.
‫الان به چی فکر کردی؟
‫اینکه حتماً توی بهشتم، چون یه فرشته همین الان بیدارم کرد.
‫لپای مارشمالوی..
‫تازه بیدار شدی و همچنان حرف نداری.
‫نه وایسا. من دیگه نمی‌تونم فکراتو بشنوم.
‫چرا؟ نکنه چون با کوروساوا خوابیدم؟
‫فکر کردم چون تا سی سالگی باکره موندم جادوگر شدم، اما...
نکنه کلاً اشتباه می‌زدم؟
‫تعریفم از بکارت اشتباهه؟
‫یا یه چیز دیگه؟
‫چرا این اتفاق داره می‌افته؟ چه بلایی داره سرم میاد؟
‫آداچی، قهوه می‌خوای؟
‫آروم شدی؟
‫شرمنده، گیج شدم.
‫فکر نمی‌کردم انقدر یهویی قدرت جادوییم رو از دست بدم.
‫توانایی خوندن ذهن واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫می‌تونستی همه‌ی افکارم رو بشنوی.
‫انگیزه‌های مخفیم، حسادتم و فانتزی‌های ناجورم... می‌تونستی همه‌شون رو بشنوی.
‫واقعاً خوشحالم که عاشقم شدی،
‫اونم با وجودی که همه‌ی این بخشای کثیف و احمقانه‌م رو دیدی.
‫و بابت قدرتت شاکرم.
‫خب...
‫اما...
‫اون چیزی که اول به قلبم راه پیدا کرد... قدرت جادوییت نبود.
‫حرف‌هات بودن، آداچی.
‫یا نکنه پشیمونی... که با من خوابیدی؟
‫نیستم! پشیمون نیستم! اصلاً!
‫من... انقدر احساس کردم دوستت دارم که ‫نمی‌تونستم با کلمات بیانش کنم، برای همین...
‫تا الان، وقتایی که لمست نمی‌کردم و ‫نمی‌دونستم چی توی سرت می‌گذره، منو می‌ترسوند.
‫اما... از الان حتی اگه مضطرب بشم هم، از حرف‌هام استفاده می‌کنم.
‫می‌دونم که می‌تونیم همدیگه رو لمس کنیم و ‫لمس بشیم تا از احساسات همدیگه مطمئن بشیم.
‫خودشه.
‫بالأخره فهمیدم.
‫به‌خاطر اینه که احساس کردم حتی ‫بدون قدرت هم باهات مشکلی برام پیش نمیاد.
‫حتماً برای همین قدرتم رو از دست دادم!
‫چه لاس سنگینی زدی.
‫چطوری همیشه این کارو می‌کنی، آداچی؟
‫منصفانه نیست. تو از من خیلی جذاب‌تری.
‫تا الان، سعی کردم بی‌نقص باشم.
‫ولی بعدش عاشق تو شدم.
‫چیزای کوچیک باعث شدن قلبم به تپش بیفته و مضطربم کردن.
‫بارها باعث خجالت‌زده شدن خودم شدم.
‫من وقتی پیش توام... اصلاً نمی‌تونم بی‌نقص باشم.
‫ولی بازم... از این حالت خودم بدم نمیاد.
‫کوروساوا...
‫فکر می‌کنم اگه بیشتر از این عاشقت بشم دیوونه می‌شم.
‫نمی‌تونیم بذاریم از این دیوونه‌تر بشی.
‫هی.
‫ها؟ نمی‌تونم جلوی اشکامو بگیرم.
‫می‌دونی الان به چی فکر می‌کنم؟
‫گفتم که، دیگه نمی‌تونم ذهنت رو بخونم.
‫دروغ نگو. می‌فهمی، نه؟
‫با حرفات بگو.
‫می‌خوام حدس بزنی.
‫وقتی نمی‌تونم فکراتو بشنوم خیلی ساکته.
‫می‌خوای همه‌ی فکرامو بلند بلند بگم؟
‫نه، مرسی.
‫یه‌طورایی... الان که نمی‌تونم فکراتو بشنوم،
‫انگار گرمات و بوت قوی‌تر از قبل شده.
‫آداچی، این دیگه خیلی زیادی‌ـــ
‫وقت پروازته.
‫لعنتی.
‫مگه توی پرواز اول نیستی؟
‫اوه... نامردیه، نمی‌خوام برم.
‫راستی... در مورد انتقالی...
‫وقتی برگشتی در موردش حرف می‌زنیم.
‫خونه‌ی من خوبه؟
‫آره.
‫پس بعداً می‌بینمت.
‫آره.
‫بهتره خوب در موردش فکر کنم تا بعد حسرتش رو نخورم.
‫چیه؟
‫یادم رفته بود.
‫احمق.
‫اراده‌مو با خاک یکسان می‌کنه.
‫خوش برگشتی!
‫خوشمزه بود.
‫ممنون.
‫فقط از همین چیزایی که داشتم استفاده می‌کردم.
‫خیلی بود.
‫می‌گم... در مورد قضیه‌ی انتقالی می‌خوام قبولش کنم.
‫اوهوم.
‫اولش، چیزی جز حقوقش جذبم نکرد،
‫بعدش یه فروشگاه خالی دیدم.
‫درست نمی‌فهمم، ولی فکر اینکه...
‫بتونم یه چیزی از هیچ بسازم، هیجان‌زده‌م می‌کنه.
‫این اولین تجربه‌م برای باز کردن یه فروشگاه می‌شه، ‫برای همین حقیقتش... یه‌ذره هم استرس دارم.
‫اگه تو باشی چیزیت نمی‌شه آداچی.
‫ممنونم.
‫چرا داری از من تشکر می‌کنی؟
‫من کاری نکردم.
‫بعد از رفتن به ناگاساکی، یه چیزی رو فهمیدم.
‫دلیل اینکه من انقدر فعال شدم، به‌خاطر تو بود.
‫همه‌ی این مدت افکارت باعث شدن اعتماد بنفسم بیشتر بشه.
‫وقتی برم دلم برات تنگ می‌شه، ‫اما فقط قراره یه فروشگاه رو راه‌اندازی کنم.
‫تا یه سال دیگه چه بسا زودتر برمی‌گردم.
‫اوهوم.
‫که اینطور. پس می‌ری؟
‫بله.
‫می‌دونم سرت شلوغ می‌شه، اما ‫این زمان حساسی برای شرکتمونه.
‫روت حساب می‌کنیم.
‫همه‌ی تلاشمو می‌کنم.
‫یه مدت از کوروساوا دور می‌شم.
‫دروغه اگه بگم در موردش اضطرابی ندارم، اما...
‫اگه تو باشی چیزیت نمی‌شه آداچی.
‫باید همه‌ی تلاشمو بکنم، خیلی‌خب!
آداچی، کتاباتو بذارم توی کارتن؟
‫آره، هرچی هست بذار داخلش.
‫ممنونم که وسط هفته اومدی کمکم تسوگه.
‫نگرانش نباش.
‫ای کاش می‌تونستم کمکش کنم.
‫بگذریم، باورم نمی‌شه واقعاً داری انتقالی می‌گیری.
‫خب، اساساً یه ترفیعه، به‌علاوه، ‫ممکنه دیگه هیچوقت همچین شانسی بهم رو نکنه.
‫بعد از اینکه با کوروساوا حرف زدم، در موردش تصمیم گرفتم.
‫و بدون انگیزه‌دادن تو هم از پسش بر نمیومدم.
‫ممنونم.
‫من کاری نکردم که لایق تشکر باشه.
‫آره خب.
‫نوار چسب چسبیده بهش.
‫شاید بهتره باشه به تسوگه بگم دیگه جادوگر نیستم.
‫نه، شاید درست نباشه دقیق بگم.
‫شرمنده. قرار نبود بپرسم، ولی...
‫ها؟ خب...
‫در مورد جزئیاتش نمی‌پرسم، ‫ولی در هر حال برات خوشحالم.
‫ممنون.
‫ولی بازم، آداچی تغییر کرده.
‫اولش به‌خاطر محبت همکارش گیج شده بود.
‫اما الان روی پای خودش وایساده.
‫تصمیم گرفته بدون تکیه به قدرتش باهاش قرار بذاره.
‫منم باید عزممو جزم کنم.
‫منم یه روز قدرتمو از دست می‌دم؟
‫یه ماه از وقتی که به ناگاساکی منتقل شدم می‌گذره.
‫هر روز بیشتر از چیزی که انتظارش رو داشتم سرم شلوغه.
‫سلام، شعبه‌ی ناگاساکی توکویاوا.
‫اوه، بله.
‫کوسوموتو-سان، چیکار کنیم؟
‫کاغذ دیواری‌ها به موقع نمی‌رسن.
‫فوراً از یه متصدی محلی می‌پرسم ببینم چیزی در دسترس هست یا نه.
‫تا پونزدهم می‌خواین؟ کسی بهم نگفته نبود.
‫متأسفم. بنده یه ایمیل ارسال کردـــ
‫ما آنالوگ کار می‌کنیم.
‫متأسفم، دفعه‌ی دیگه براتون فکس می‌کنیم.
‫واتانابه-سان همه‌ش توی اتاق استراحت سیگار می‌کشن.
‫می‌شه ازشون بخواین تمومش کنن؟
‫اوه، ولی من که همین دیروز بهشون گفتم.
‫خیلی زود یه اتاق دخانیت می‌سازیم، تا اونموقع طاقت بیارید.
‫مشکلا پشت سر هم پیداشون می‌شه.
‫کوسوموتو-سان، توی همه‌چیز هوامو داره.
که اینطور... آداچی؟
‫شنیدم شرایط براش خیلی سخت شده.
‫خب، الان توی محیط جدیدیه، و این ‫اولین بارشه که داره یه فروشگاه باز می‌کنه.
‫بله، ولی مطمئنم که از پسش بر میاد.
‫درسته. منم انتظار بالایی از آداچی دارم.
‫بله.
‫شرایطش سخته؟ آداچی...
‫شما نباید اینجا باشی، کوروساوا-سان.
‫چی؟
‫لازم نیست خودتو وادار کنی و بیای دفتر.
‫می‌گن سرماخوردگی تابستون اگه مراقب نباشی بدتر می‌شه.
‫اوه، من خوب خوبم.
‫کوروساوا-سان!
‫یعنی کوروساوا-سان به‌خاطر انتقالی...
‫آداچی-سان روبه‌راه نیست؟
‫ولی می‌گن دوری باعث می‌شه قلب‌ها عاشق‌تر بشن.
‫کوروآدا، طاقت بیاریــــن.
‫لعنتی.
‫اینطوری قطعاً خوابم می‌بره.
‫باید اسنادو سر هم کنم.
‫باز کردن یه شعبه‌ی جدید خیلی زحمت داره.
‫فقط به‌خاطر اینکه از شعبه‌ی اصلی اومدم، همه خیال می‌کنن من همه‌کارم،
‫ولی تنها کاری که ازم برمیاد اینه که دست‌وپا شکسته حلش کنم.
‫توی یه فروشگاه واقعی کاری ازم بر نمیاد.
‫اینم که بقیه به‌خاطر تجربه و مهارت‌های اجتماعی کوسوموتو-سان...
‫فکر می‌کنن گزینه‌ی مناسبی برای لیدر بودنه، دردآوره.
‫پسر، باید خودمو جمع‌وجور کنم.
‫داره بارون میاد.
‫دلم برای کوروساوا تنگ شده.
‫ولی توی توکیو، خیلی وقتا بود که بعد از اینکه شروع به قرار گذاشتن کردیم...
‫نمی‌تونستیم همدیگه رو ببینیم.
‫شنیدم شرایط براش خیلی سخت شده.
‫به‌نظر نمیومد که سختش باشه.
‫یعنی آداچی به من نگفت تا نگرانش نشم؟
‫چی باید بنویسم؟
‫دیروز این پیامو فرستاده.
‫یعنی سرماخوردگیش واقعاً داره خوب می‌شه؟
‫نکنه بازم‌ــ
‫ها... خدا رو شکر.
‫ولی... اگه واقعاً مریض بود و کارش به بیمارستان می‌کشید،
‫احتمالاً خبرش به من نمی‌رسه.
‫کسی در مورد رابطه‌ی ما نمی‌دونه.
‫همه چی روی هواست.
چرا انقدر مضطربم می‌کنه؟
‫آداچی گفت برامون مشکلی پیش نمیاد.
‫نمی‌تونم بذارم اوضاع اینطوری پیش بره.
الان چه کاری می‌تونم برای کوروساوا بکنم؟
‫بیاید این ویترین‌ها رو مستقیم ببریم فروشگاه.
‫حله. خدا رو شکر به موقع تحویلشون گرفتیم. آخر هفته بازگشاییه.
‫ممنون که یه متصدی خوب پیدا کردین.
‫نه اصلاً. من همیشه توی این محدوده کار می‌کنم.
‫به علاوه، خوشحالم که به موقع متوجه اشتباه چاپی شدی.
‫اوه...
‫یه کوهای داشتم که زیاد غلط تایپی داشت.
‫حالا کارمون تموم شده، چطوره ‫امشب بریم نوشیدنی بزنیم؟
‫اوه، شرمنده. من بعدازظهر مرخصی گرفتم.
‫باید به یه چیزی رسیدگی کنم.
‫برای من، مهم‌ترین موضوع زندگیمه.
‫دیگه نمی‌تونم منتظر بمونم. حتی یه ثانیه.
‫اگه این یه قصه‌ی پریون بود،
‫الان که جادو تموم شده، اما با خوبی و خوشی زندگی می‌کردیم، اما...
‫زندگیمون تازه شروع شده.
‫چیزایی هستن که با حرف نمی‌شه بیانشون کرد.
‫ولی یه چیزایی رو باید با حرف بیان کنی.
‫یعنی وقتی به کورساوا بگم چه واکنشی نشون‌ ــ
‫کوروساوا!
‫آداچی؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ من داشتم میومدم ناگاساکی.
‫ها؟ اوه...
‫فکر نمی‌کردم بیای دیدنم.
‫اوهوم... یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫دور بودن از تو و درگیر کار بودن باعث شد منفی‌بافی کنم.
‫دلم برای دیدنت تنگ شده بود و مضطرب شده بودم.
‫برای همین حسابی در موردش فکر کردم.
‫آداچی...
‫برای رفع این اضطراب باید چیکار کنم؟
‫شاید به چیز ملموس‌تری نسبت به حرف‌ها و لمس‌کردن‌ها نیاز داریم.
‫وقتی کارم رو توی ناگاساکی تموم کردم و برگشتم توکیو،
‫می‌خوام باهم زندگی کنیم.
‫به عنوان اولین قدم به سمت آینده‌ای که قراره با هم بگذرونیم...
‫ای وای.
‫اصلاً براش آماده‌ نبودم.
‫منم می‌خوام از الان به بعد با تو باشم، پس...
‫عه؟ این...
‫جفتمون تو فکر یه چیز بودیم.
‫اوهوم.
‫خیلی خسته نباشین.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫ممنونم اودون. تو دلیل آشنایی من و تسوگه‌ای.
‫برای اودون خوراکی آوردی؟
‫ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫آداچی-سان! کوروساوا-سان!
‫بازم کوپن سونا گیرم اومده.
‫واقعاً؟
‫سه‌تامون باید با هم بریم.
‫عالیه.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫چی؟ کوروساوا-سان، اینطوری نباش دیگه.
‫امروزم حلقه‌های جفتشون داره می‌درخشه.
‫چرا کسی متوجه‌ش نشده؟
‫کوروآدا خیلی ارزشمندن، نفسم بالا نمیاد.
‫یه ذره شکر بهش اضافه کنی باعث می‌شه خیلی خوشمزه بشه.
‫که اینطور.
‫فقط یه قاشق چایخوری.
‫حله.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی.
قسمت 12
‫ ‫30 سال باکرگی ازت یه جادوگر می‌سازه!؟
‫ !جادوی بکارت
خاموش کردن زنگ هشدار
زنگ هشدار
چرت زدن
کوروساوا سر کاره
حالت خوبه؟
‫من خوبم. ‫مشتاق روز بازگشایی‌ام!
‫من دیگه خوب شدم. ‫فقط یه‌ذره سرفه می‌کنم.
کوروساوا
‫من دیگه خوب شدم. ‫فقط یه‌ذره سرفه می‌کنم.
سرماخوردگیت چطوره؟
‫من دیگه خوب شدم. ‫فقط یه‌ذره سرفه می‌کنم.
سرماخوردگیت چطوره؟
‫من دیگه خوب شدم. ‫فقط یه‌ذره سرفه می‌کنم.
سرماخوردگیت چطوره؟
‫من دیگه خوب شدم. ‫فقط یه‌ذره سرفه می‌کنم.
‫امروز رفتم سر کار.
کوروساوا
‫هی
‫هی...
‫هی... این
‫هی... این عالی
‫هی... این عالیه!