..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫اوکارون!
‫چت شده، اوکارون؟
‫ای وای!
‫صدا.
‫به صدا حساسـه.
‫ولی به صدای ماها واکنش نشون نمی‌ده.
‫شاید به ارتعاش ‫وسایل این خونه حساسـه.
‫نکن! ‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫مزاحم نشو! ‫بذار بمیرم!
‫چی گفتی؟
‫بذار بمیرم...
‫یعنی چی؟ ‫اینجا چه خبره؟
‫بذار بمیرم...
‫مومو! نزن!
‫خنجر خوردم.
‫دمت گرم، پیشی! ‫خودت خوبـی؟
‫چه وضعشـه؟
‫درد می‌کنه!
‫هوی، اُسگل! ‫دست‌های چهارچشم رو ببند!
‫حلـه!
‫شرمنده، اوکارون.
‫کارِت تموم شد، این روانی رو هم ببند!
‫شرمنده، مومو.
‫لامصب!
‫اینجا چه خبره؟ ‫چرا این‌طوری شدن؟
‫امواج مغزی.
‫کِرمه داره امواج مغزی می‌فرسته.
‫کسایی که توی خونه هستن رو ‫مجبور به خودکشی می‌کنه.
‫مگه می‌شه؟
‫یعنی مامان‌بابام به‌خاطر این...
‫پس چرا من چیزیم نشده؟
‫عع؟ ‫هنوز نفهمیدی؟
‫مومو! نکن!
‫آخ...
‫بلند شو، پسر.
‫تسلیم نشو.
‫اوکارون! مومو!
‫بیخیال شین دیگه!
‫جون عزیزتون بیخیال شین!
‫بذار بمیــرم!
‫[ دان‌دادان ]
‫تو...
‫دست‌هام رو باز کن، جی‌جی!
‫[ قسمت چهاردهم: «شوم‌چشم» ] ‫نمی‌دونم چطوری، ولی الان خوبـم.
‫مومو! اوکارون!
‫توی زحمت افتادی، جی‌جی‌سان!
‫این یارو دیگه چی می‌گه؟
‫به‌خاطر این حال‌مون خوب شد؟
‫ایش! چندش!
‫باهاش چشم‌توچشم نشین!
‫اون شوم‌چشم‌ـه.
‫نگاه نحسش آدم‌ها رو دیوونه می‌کنه ‫و کاری می‌کنه خودکشی کنن.
‫خودکشی؟ یعنی قدرتش مثل کِرمـه؟
‫آره، قدرت‌هاشون دارن ‫همدیگه رو خنثی می‌کنن.
‫من که نمی‌فهمم. ‫مهم اینـه که کِرمه تکون نمی‌خوره.
‫برو تو کارش، اوکارون!
‫ای بابا.
‫باز باید زور بزنم.
‫بنازم! ‫سرش رفت!
‫خودت کجا رفتی، اوکارون؟
‫دوباره دهن درآورد! ‫نامردیــه!
‫بهش نگاه نکنین!
‫تقصیر تو نبود، نه؟
‫مامان‌بابام به‌خاطر ‫اون این‌طوری شدن.
‫جی‌جی!
‫فقط یه‌بار...
‫کاش می‌شد یه‌بار با بقیه
‫بازی کنم.
‫یعنی چی؟ هنوز زنده‌ست؟
‫آخه تکون می‌خوره!
‫اونجا یه روحـه!
‫داریم غذا می‌خوریم‌ها!
‫روبه‌رومون یه روحـه! ‫اوناهاش!
‫روح کجا بود، پسرم؟
‫این پایین یه چیزیـه!
‫انتظارش رو نداشتیم. ‫بچه رو چی‌کار کنیم؟
‫به ارباب بزرگ تقدیم می‌شه.
‫با خود خونه دفنش می‌کنیم.
‫همون زنه‌ست!
‫طفل معصومـه، ولی برای ‫محافظت از روستا چاره‌ای نداریم.
‫وظیفه‌ی خاندان کیتو همینـه.
‫هیچ‌وقت
‫نمی‌بخشمشون.
‫همه‌شون رو
‫می‌کُشم.
‫این‌طرف رو ببین!
‫به من نگاه کن!
‫چی‌جی!
‫به خودت بیا! ‫وقت برای اون یکی نداریم!
‫چه کنه‌ایـه! ‫ول کن دیگه!
‫ولش کن، مومو! ‫اون فرق داره!
‫آدم بَدی نیست. ‫مطمئنـی؟
‫این‌همه سال داشته ‫تنهایی مقاومت می‌کرده.
‫همیشه عذاب می‌کِشیده!
‫کجا می‌ری، جی‌جی؟
‫بدنت اون پایینـه، نه؟
‫تو چت شده، جی‌جی؟
‫چرا هرچی پایین‌تر می‌ریم، ‫خونه‌ها قدیمی‌تر می‌شن؟
‫نکنه این‌ها خونه‌هایی‌ان ‫که از قدیم ساخته شدن؟
‫تحمل کن. ‫الان آزادت می‌کنم.
‫تو چه مرگت شده؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫این‌همه سال اینجا گیر افتاده بودی.
‫داشتی ازم محافظت می‌کردی؟
‫وایستا!
‫بهش نزدیک نشو!
‫دلت براش نسوزه!
‫اون یه یوکای‌ـه که ‫آدم‌ها رو مجبور به خودکشی می‌کنه!
‫(یوکای: موجودی اساطیری توی فرهنگ ژاپنـه ‫که شباهت زیادی به «جن» توی فرهنگ ما داره.)
‫نه! اون هم مثل ماست!
‫فقط ظاهرش گول‌زننده‌ست.
‫کجاش مثل ماست؟ ‫واقعاً خری!
‫دو تایی‌تون آروم باشین ببینم!
‫این یعنی چی؟
‫آخ! این دیگه چی بود؟
‫همه‌جا یه‌لحظه سفید شد.
‫وای.
‫یا خدا! ‫چه چسبناکـه!
‫اُسگل‌های خر!
‫برو بابا!
‫مگه تو گربه‌ی خوش‌شانسی نبودی؟
‫خوش‌شانسی‌م مال همه نیست که.
‫شاید شانسم رسیده به دشمن.
‫چرت‌وپرت نگو!
‫ای بابا! ‫اوکارون کجا رفت؟
‫داغون شدم... ‫نمی‌تونم تکون بخورم...
‫باید حداقل از این اتاق بریم.
‫خب!
‫من رو بگیر، جی‌جی! ‫با هم فرار می‌کنیم!
‫جی‌جی؟
‫چت شده، جی‌جی؟ ‫جی‌جی؟
‫جی‌جی!
‫معذرت می‌خوام.
‫خیلی ازت متنفر بودم.
‫ترسیدم و فکر می‌کردم تقصیر توئـه.
‫ولی تو داشتی عذاب می‌کِشیدی.
‫بازی... ‫می‌خوام بازی کنم...
‫چی؟
‫باهمدیگه... بازی کنیم...
‫حلـه! ‫آماده‌ای؟
‫بیا با هم یه‌عالمه بازی کنیم! ‫چه بازی‌ای دوست داری؟
‫عمر آدمیزاد کافی نیست.
‫هرچقدر بیشتر خواستی، ‫باهات بازی می‌کنم!
‫بالاخره به زبون آوردی.
‫جی‌جی؟
‫برای همین بهت گفتم، پسره‌ی خر!
‫نباید به شوم‌چشم اعتماد کنی!
‫باز بهمون برق زد!
‫بالاخره وارد این بدن شدم.
‫وقتشـه همه‌ی آدم‌ها رو بُکشم.
‫جی‌جی... این قدرت شوم‌چشم‌ـه؟
‫حواست رو جمع کن! ‫یه‌هو می‌زنه!
‫جی‌جی!
‫چه قدرت عجیبی داری.
‫پسره‌ی بی‌شعور! ‫واسه‌ی من یکی کُری نخون!
‫پس تو هم یوکای‌ـی!
‫برده‌ی آدم‌ها شدی؟
‫مراقب حرف‌هات باش.
‫یه لقمه‌ت می‌کنم‌ها!
‫به خودت بیا، جی‌جی!
‫برگرد به همون ‫دیوونه‌ای که پُرانرژی بود!
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫این بدن دیگه مال منـه.
‫حالا جهنم رو به آدم‌ها نشون می‌دم.
‫پشمام!
‫کینه‌ها توی این ‫خونه‌ی نفرین‌شده موندگارن.
‫هرکی اینجا کُشته شده، ‫با کینه قیام می‌کنه و انتقام می‌گیره.
‫آشغال.
‫داری همه‌ش فرار می‌کنی.
‫آخ.
‫نمی‌فهمم اینجا چه خبره!
‫چرا جی‌جی این‌طوری شد؟
‫توی مغزت فسفر نداری، نه؟
‫سِیکو ۲۰بار بهت گفت و نفهمیدی.
‫چی؟
‫این پسر باهوشـه.
‫روزبه‌روز باهوش‌تر می‌شی‌ها.
‫نابغه‌ی کی بودی؟
‫حقا که باهوشـی.
‫همچین روحیه‌ی قوی‌ای ‫بین آدم‌ها کمیابـه.
‫(در واقع، منظور سِیکو و ننه‌توربو، هوش هیجانیِ جی‌جی‌ـه.)
‫ناگفته نمونه ‫به‌لحاظ فیزیکی هم قویـه.
‫شوم‌چشم از اول ‫براش برنامه ریخته بوده.
‫کاش خودم این پسر رو تسخیر می‌کردم.
‫باورم نمی‌شه. ‫توی بچگی‌مون اصلاً این‌طوری نبود.
‫هرکس توی سن متفاوتی ‫خودش رو نشون می‌ده.
‫خودت هم تازگی قدرتت ظاهر شد.
‫مراقب باش، مومو.
‫اون الان دوستت نیست.
‫اوکارون.
‫موموچان رو می‌زنی، حروم‌زاده؟
‫نمی‌ذارم قسر در بری!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- نمی‌ذارم قسر در بری. ‫- نمی‌ذارم قسر در بری.
‫مگه چی شده؟
‫انسان‌ها موجوداتی‌ان ‫که گاهی از این حرف‌ها می‌زنن.
‫درک می‌کنم.
‫قسمت بعدی: «نمی‌ذارم قسر در بری!»
‫کی از چی قسر در بره؟
‫احساس می‌کنم قبلاً ‫این مکالمه رو داشتیم.