.این بده
ضمیر ناخود آگاهشون داره از طریق .استرلیزیا متصل و ادغام میشه
این داستان یک هیولاست
.اون اتاق کل دنیای من بود
یه دنیای کوچیک که هرکز نمیشد .چیزای بیرون پنجره رو لمس کرد
.اون مکان کل دنیای من بود
باغ ، یه دنیای بسته .جایی که فقط بچه ها زندگی می کردند
اما اون روز, من برای اولین بار .بیرون رفتم
.که تا امروز ، فراموشش نکردم
....که تا امروز, من فراموش کردم همه چیز رو درباره
.آسمان بالای سر ما چه پهناور بود
.دستی که نگه داشته بودم چه گرم بود
.و قولی که بهم دادیم
!این یک داستان فراموش شده است
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
من کیم؟
اون موقع,این سوال .هرگز از ذهنم خارج نمیشد
،من تا اونجا که میتونم به خاطر بیارم .توی اون اتاق گیر افتاده بودم
،حس میکردم خاطرات قدیمی تری هم دارم .اما خیلی زود فراموششون میکردم
.من حتی نمیدونستم این چیه
.احتمالا یه چیزی نزدیک به چیزی که شما بهش میگید مادر
،یک روز ، برای اولین و اخرین بار .اون چیزی برای من اورد که غذا نبود
The Beast and the Prince
دیو و شاهزاده
.یه کتاب مصور بود
،همون طور که صفحات رو ورق میزدم در رنگ های روشنش غرق شدم
همین طور اشکال مختلفش
،کلمات هم داشت .اما من نمیتونستم درکشون کنم
،و بعد از اون روز .اون دیگه هرگز پیداش نشد
.به هر حال ، این کتاب اولین چیز قشنگ من بود
.دنیای بیرون مطمئنا چیزای قشنگ بیشتری هم بود
اون چیزی بود که اون موقع به طور معصومانه ای باور داشتم
.در نهایت معلوم شد که نیمیش رو درست میگفتم
!و نیمیش رو اشتباه
!من کیم
اون موقع,این سوال .هرگز از ذهنم خارج نمیشد
،من تا اونجا که میتونم به خاطر بیارم .در اون باغ بودم
،ما اونجا زندگی میکردیم که پاراسایت بشیم .کسایی که برای پاپا و بقیه میجنگند
.همه ما بچه ها با کد هامون معرفی میشدیم
، از شماره های پایین به بالا .پتانسیل پاراسایت بچه رو نشون میداد
.دو رقمی ها تا 099 بالا میرفت
)به خصوص ده تایی ها (بین ده تا بیست .رفتار ویژه ای باهاشون میشد
،من یکی از اونها بودم, و بهم گفته بودن من خاصم .برخلاف بقیه
؟داری گریه میکنی
من عجیب غریبم؟
منظورم اینه ، با بقیه فرق دارم؟
!اونها دیگه نمیخندن
.اونها حتی دیگه عصبانی نمیشن یا گریه نمیکنن
.اما من هنوز اشک میریزم
.منم میخوام مثل بقیه باشم
؟چی کار باید بکنم
باید بیشتر تزریق کنم ؟
کد ما ده تاییه, پس ما از اولشم .با بقیه فرق داشتیم
.من اینو نمیخوام
.متفاوت بودن منو میترسونه
.هی ، میخوای من یه اسم بهت بدم
اسم؟
!اره ، به خودمم یه اسم دادم
، مثل آدمایی که تو کتاب یه اسم منحصر به فرد داشتن .نه یه کد
.اسم من هیرو ئه
هیرو؟
خب? تو حالت بهتر میشه اگه شبیه من بشی و یه اسم داشته باشی، نه؟
!من یکی بهت میدم
...باشه
...اسمت میشه
ایچیگو به ژاپنی میشه توت فرنگی
ایچیگو
ای-ایچیگو؟
Yeah.
به خاطر اینکه کد 015 خونده میشه ایچیگو .به ژاپنی 1 ایچی خونده میشه و 5، گو
این اسم منه ؟
اره ،چطوره؟
داشتن یه اسم میتونه احساست رو به خاطر .متفاوت بودن بهتر کنه
واقعا؟
اره ، به خاطر اینکه این اسم خاص فقط برای تو وجود داره
فقط برای من ؟
.اره ،ایچیگو
میتونی به بقیه هم اسم بدی؟
!ها؟ حتما
...بیا بقیه رو در جریان بزاریم
!هیرو
!تو میتونی به همه یه اسم بدی
.این فقط یه بازی بود
.من به کل بچه ها اسم دادم
،سامی، جونا، ناکو
،توشی ، ساکتو ، شینیا
.و ... میتسورو
،یک اسم فقط یک راه برای معرفی به یک شخصه
اما فقط داشتن یکیش باعث میشه احساس اضطرابمون محو بشه
دارید چی کار میکنید؟
شما حق ندارید شناسه تون رو .بدون اجازه تغییر بدید
چیش بده که به خودمون اسم بدیم؟
...اون
یکی از کد های ده تاییه؟
.به هر حال هر جور دلتون میخواد رفتار نکنید
.بزرگسالا هیچ وقت سوالام رو جواب نمیدادن
!و باقی بچه های هیچوقت سوالی نمیکردن
بچه ها در فواصل منظم به تدریج از باغ .ناپدید میشدن
.بزرگسالا هیچوقت بهمون نمیگفتن کجا رفتن
در همین حال, من برای یه موضوع تحقیقاتی خاص .برگزیده شده بودم
و کلی آزمایش رو در آزمایشگاه متحمل میشدم
.اگه کارم رو خوب انجام میدادم یه جایزه میگرفتم
اما حتی اون وقتم, هیچ کس نبود که به سوالام پاسخ بده
شاخ؟
.شگفت انگیزه
!اون هم پیمانی بهتر از تمام نمونه های قبل ماست
.نمیتونم باور کنم چنین شکل انسانی به خودش گرفته
!اوه
!نگاه! چه خارق العاده
!تو بچه خارق العاده ای هستی
اون دختر با شاخ کی بود؟
!بازم سوال
برگرد به اتاقت به تو ربطی نداره
اون اولین بازی بود که من یه بچه با شاخای قرمز میدیدم
و حالا یه چیز دیگه هم بود که من !میخواستم بیشتر دربارش بدونم
اه، همینه
،اگه کسی نیست که جواب من رو بده .من میتونم برم خودم پیداش کنم
.هی تو ، راهرو از اون ور نیست
.به هر حال حدس میزدم که این کار آسونی نیست
.من هیچ در پشتی هم ندیدم
هیچ وقت نمیدونستم اینقدر سخته خودم دنبال .دنبال چیزی بگردم
!خودشه
The Beast and the Prince
.محشره
.حرف نداره
.به دلایلی ,این منو خیلی خیلی خوشحال کرد
!میتسورو
!ه-هیرو
داری میری آزمایشگاه؟
.آره
چی شده؟
.من میخوام یه تزریق انجام بدم
.اگه این کار رو نکنم ، نمیتونم اینجا بمونم
همه بچه های اونجا میدونستن .تزریق اکسیر به چه معنیه
در حالی که میتونی انتظار یک افزایش شدید ،در نمرات تعیین شایستگیت داشته باشی
.اما میزان موفقیت درش به شدت کمه
.و اگه این شکست میخورد تو دیگه بر نمیگشتی
!من میخوام با تو پاراسایت بشم
ها؟ بامن؟
اگه زنده برگشتم ، با من خلبانی میکنی؟
!حتما
دوباره؟
این دفعه 494 ه
367هم قبلش بود
.ما همین دیروزبا هم حرف زدیم
!پاپا انداختشون دور
ممکنه من بعدی باشم؟
.من میترسم
.ما باید یه کاری بکنیم
.اما پاپا و بقیه تصمیمات رو میگیرن
.چیزی نیست که ما بتونیم انجام بدیم
کد 016
.اماده شو
........میگم ، بچه رو کجا می
!اماده شو
اِ ... اُ
.حساسیتش داره مشکل ساز میشه
!ممکنه روی بقیه بچه ها تاثیر بزاره
نباید دوز خون زردش رو افزایش بدیم ؟
.بزارید به حال خودش باشه
قربان؟
من خیلی علاقه مندم ببینم یه بچه مثل اون وقتی .بزرگ شه چه جور پاراسایتی میشه
اینجا چی کار میکنی؟ .برگرد به باغ
...تمومش کنید. داره درد میکشه
.اون به تو ربطی نداره
.باهام بیا
...ا-اما ... اما
....اما
تعداد جیزایی که میخواستم بدونم .هینطور داشت بیشتر میشد
ما کی هستیم؟
چرا نمیتونیم به خودمون اسم بدیم ؟
!!!بچه های ناپدید شده کجا برده میشن
میتسورو بر میگرده؟
اون دختر کیه؟
!چرا بزرگسالا هیچ جوابی بهم نمیدن؟
چرا هیچ کس دیگه سوالی نمیپرسه ؟
....چرا اون
....من اصلا درک نمیکردم ، اما
.از پنجره دور شو
!بیا اینجا
!من میتونم از اینجا ببرمت بیرون
...اما تو
.تو اون موقع لبخند زدی
در این دنیایی که موقع سوال و .جواب همه خودشون رو به کری میزدن
.تو در چشمای من میدرخشیدی
.اون اولین تجربه من از دنیای بیرون بود
پوشیده از سفیدی و سرما بود
.همه چیز اطرافم نا آشنا بود
داری چی رو میخوری؟
!ن-نه ! غورتش نده! تفش کن بیرون
!اوخ
...خیلی بدجنسی! من فقط داشتم سعی میکردم..
وایسا تو متوجه میشی من چی میگم ؟
.من کد 016 هستم. هیرو
شماره کد تو چنده؟
خدا، اصلا متوجه حرفای من میشه؟
!آه، تو پا برهنه ای
.002؟ من هرگز یه کد تک رقمی ندیده بودم
...002
،اونی ؟ نه صفر دو
خیلی خوب نیست ، نه؟
!ا دو
ها؟ تو میدونی اسامی چی هست؟
!ا دو
.من باید به یه اسم بهتر فکر میکردم
!بیا بریم ، صفر دو
!بیا بریم یه جای دور
,من متوجه معنی اون کلمات نمیشدم !اما میدونستم اون داره منو صدا میزنه
.من کلی چیز با اون دیدم
.باهاش قدم زدم
.و خیلی سرگرم کننده بود
!بیا، نوش جان
.این خوردنیه
.به لحظه وایسا
.بیا
بگو اَ
چی ؟ میطمئنی میتونم ببینم ؟
.ممنون
The Beast and the Prince
دیو و شاهزاده ها؟
.در عمیق ترین و تاریک ترین بخش جنگل یه قبیله زندگی میکرد که از بقیه مخفی شده بودند. اونها بالهای بزرگی .روی کمرشون داشتند و خیلی زیبا بودند اما اونها چیزی بودند که بهشون میگفتن دیو در میان اونها شاهزاده ای (شاهدخت) بود که بالهای .خیلی بزرگ و خاکستری داشت قانون اونها میگفت که وقتی یه نفر شانزده ساله میشد میتونستبه بیرون از جنگل پرواز کنه
!واو ، تصاویرش خیلی قشنگن
...بیا ببینیم ....در عمیق ترین و تاریک ترین بخش جنگل یه قبیله زندگی میکرد
!بله ، شکی درش نیست
.اونا تو این ناحیه هستن
اونا نباید خیلی دور رفته باشن ،دنبالشون بگردید
!قربان
...اروم باش. اونها میزارن بریم اگه من باشون حرف ب
.با کد 016 چی کار باید بکنیم
.002در اولیته .اگه اون مقاومت کرد میتونید بکشیدش
.نگران نباش
.من ازت محافظت میکنم
شاهزاده
...در عمیق ترین و تاریک ترین بخش جنگل"
.به شاهزاده (شاهدخت )دیو زیبا و قوی زندگی میکرد
،به دنبال نور ماه کشیده شده بود
.اون در سرزمین انسان ها سرگردان شده بود
،و در باغ مهتابی یک قلعه کوچک .عاشق یک شاهزاده جوان شد
.اما شاهزاده یه دیو بود
.اون بالهای خاکستری روی کمرش داشت
...نمیدونست چی کار کنه , پس به دیدن یه جادوگر رفت
.که در کنار جنگل زندگی میکرد
.و گفت من میخوام مثل یه انسان زندگی کنم .من میخوام با اون یکی بشم
:جادوگر چنین گفت
.من میتونم کمکت کنم اگه بالهات رو به من ببخشی
!اما این رو به خاطر داشته باش
،مهم نیست چقدر هویتت رو مخفی کنی .در آخر تو یه دیوی
!و یه روز زندگی شاهزاده رو ازش میگیری
شاهزاده بالهای خود را شگافت .و غرق درد شد .و سخت تر از همه بدترین چیزی که تا به حال احساس کرده بود .او دیگر هرگز نمی توانست پرواز کند
حتی با این حال اون با اشک شوقی که بر چهره اش جاری بود .با خوشحالی لبخند زد "من انسانم !من انسانم "!من الان یکی مثل اون هستم
شرمنده. من فقط داشتم فکر میکردم .چقدر این داستان غم انگیزه
،به خاطر اینکه یکی از اونها انسان نبود نمیتونستن با هم ازدواج کنن؟
اد وا؟
اره. دو نفر که عاشق همدیگه ان قول میدن که تا ابد با هم باشن
!اگه هر دو اونها انسان بودن
.هیچ، بیخیال
.بیا بیشتر راه بریم
حالت خوبه؟
!بزار ببینم
آبیه ؟
...به هر حال ، من به یه چیزی نیاز دارم تا
!تحمل کن
من یه کتاب خوندم که حیوانات !زخماشون رو لیس میزنن تا درمانشون کنن
اد وا؟
.اد وا
اد وا؟ .هیچی دیگه بندال پسر مردم شد
.اره ، موقعی که از اینجا بریم بیرون
!منم میخوام برای همیشه با تو باشم
و بعدش من میشم, دا ... تو
...دا .منظور همون دارلینگه که کامل بیان نشد
من نمیدونستم چرا, اما اشک ها .از چشمام فرو میریخت
!چی شده? گریه نکن
Er...
.این یه داروشه
.اره ، احتمالا اونا اشک شوق بودن
.دنیای کتاب مصور زیبا بود
،و باور داشتم اگه با اون باشم .برای منم میتونه زیبا باشه
"ا ما اجازه اش رو نداشتیم "
اما این دنیا اجازش رو نمیداد
چرا؟ چرا اینطوریه؟
،یعنی من قادر نیستم جواب هایی که دنبالشونم پیدا کنم
به خاطر اینکه من فقط یه بچه ام کسی که قدرتی نداره تا از بقیه دفاع کنه؟
چرا متوجه نشده بودم؟
،که اون و من موجودات متفاوتی بودیم .به خون و رنگ متفاوت
"این خاطرات رو پاک کنید"
و اینکه من یه هیولا بودم؟
این به خاطر اینه که .شما فراموش کردید بچه اید
.خاطرات رو پاک کنید ، اونها مخل هستن
!صفر دو
!اما اون پسر نمونه خیلی جالبیه
!دارلینگ
قصد نداری دیگه به اونها اسم بدی ؟
!چرا؟ دروغگو
!این بده
هیولا
،این دلیلیه که من قسم خوردم انسان بشم .مهم نیست مجبور به چه کاری بشم
،اگه من مثل اون بودم .میتونستم برای همیشه باهاش باشم
.دلفینیوم
.هیرو، از صفر دو دور شو
!اون بهت نزدیک تر میشه تا وجودت رو بمکه
،اگه با اون بمونی
!حتی انسانیتت رو از دست میدی
!درسته
...به هر حال ، من
.کتاب مصور
تو اون ... دختر با ... کتاب مصور... بودی؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
"و داستان تجدید دیدار"
قسمت 13
شاهزاده و دیو
.در عمیق ترین و تاریک ترین بخش جنگل یه قبیله زندگی میکرد که از بقیه مخفی شده بودند. اونها بالهای بزرگی .روی کمرشون داشتند و خیلی زیبا بودند اما اونها چیزی بودند که بهشون میگفتن دیو در میان اونها شاهزاده ای (شاهدخت) بود که بالهای .خیلی بزرگ و خاکستری داشت قانون اونها میگفت که وقتی یه نفر شانزده ساله میشد میتونستبه بیرون از جنگل پرواز کنه
و در شانزدهمین سالروز شاهزاده به ماورای جنگل پرواز کرد او از دامنه کوه ها و رود های عظیم عبور کرد تا به سرزمین .انسان ها رسید .ماه به روشنی در آسمان میدرخشید
او در باغ یک قلعه فرود آمد جایی که مردی جوان را یافت .که به نور ماه خیره گشته بود شاهزاده در بوته های پنهان شد و به مرد جوان نگاه میکرد .و برای اولین بار عشق در قلبش جوانه زد .اما او به طور واضح از نژاد دیگری بود یک دیو و یک انسان .هرگز نمیتوانستن با هم باشن
پس به دیدن یک جادوگر رفت که در کنار جنگل زندگی میکرد و گفت من میخواهم مثل یک انسان زندگی کنم من میخواهم با او یکی شوم" و جادوگر چنین گفت: "!من میتوانم کمکت کنم اگر که بالهات را به من ببخشی اما این را به خاطر بسپار مهم نیست چقدر هویتت را مخفی کن در آخر تو یک دیو هستی و یک روز زندگی شاهزاده را از او صلب میکنی شاهزاده بالهای خود را شگافت .و غرق در درد شد .و سخت تر از همه بدترین چیزی که تا به حال احساس کرده بود .او دیگر هرگز نمی توانست پرواز کند
حتی با این حال اون با اشک شوقی که بر چهره اش جاری بود .با خوشحالی لبخند زد "من انسانم !من انسانم "!من الان یکی مثل او هستم
یک بار دیگر شاهزاده قصد سفر به سرزمین انسان ها را کرد این دفعه روی پاهایش. در صحرا به یک گروه برخورد کرد "اوه نه!آیا ،کسی اینجا هست که بتواند او روا نجات دهد؟ آنجا مرد جوانی بود, که توسط یک مار گزیده شده بود. شاهزاده با عجله خود را به کنار او رساند "و زهر را از زخمش مکید"سپاسگذارم، آه ای بانوی شجاع. "من شاهزاده این سرزمینم" او همان مرد جوان بود که در قلعه ملاقات کرده بود "من زندگیم را به شما مدیون هستم ، لطفا با من ازدواج کنید"
.قرار مراسم ازدواج خیلی زود گذاشته شد ، کشیش از شاهدخت که با یک لباس پاک سفید مزین شده بود "پرسید آیا عهد میبندید که ،با اون صادق باشید در زمان خوشی و ناراحتی در مریضی و سلامت تا زمانی که مرگ شما را از هم جدا کند؟"
"قبول میکنم" آن دو حلقه ها را دست هم کردند و موقعی که کشیش گفت که, عهدشان را با یک بوسه مهر کنند و صدای ناقوس های سرتاسر سرزمین بلند شد "برکت بده دختر شجاعی که زندگی شاهزادمان را نجات داد" .کل پادشاهی ازدواجشان را جشن گرفتند
"انسان ها ! انسان ها اونها بالی برای پرواز .پنچه و دندانی برای شکار هیچکدام را ندارند همچین موجودات ضعیف و نحیفی .هستند اما انها خیلی خیلی خونگرم هستند، انسان ها فوق العاده اند" بعد از ازدواج او با خوشحالی به عنوان شاهدخت سرزمین انسان ها زندگی میکرد از شاهزاده در کارهاش حمایت میکرد در دنیا سفر کرد و اقیانوس هایی را دید که همچون یاغوت های کبود تلالو داشتند علف زار های پر رنگ و براق, و شفق های قطبی که همانند شعله های مواج بودند شاهدخت دست شاهزاده را گرفت و با لبخندی بر لب گفت "مرا در اغوش بگیر و هرگز رهایم نکن, *******."
!اما خوشبختی شاهدخت عمر کوتاهی داشت او یک شب با دردی شدید که گویی میخواست .به دو نیم تقسیم کند از خواب بیدار شد متوجه شد که بدنش به شکل یک دیو برگشته "!چرا؟ من از تو خواستم که مرا یک انسان کنی" ،روی کمرش دو بال سیاه در آمده بود پارگی های گوشت و پوستش گسترش میافت "استفاده از جادو بهای سنکینی دارد تو به عنوان یه انسان خوشبختی .زیادی به دست آوردی حالا وقتش رسیده همه چیز رو از دست بدی و تبدیل به یک هیولای زشت و بدترکیب بشوی" .جادوگر جنگل برای او زمزمه می کرد "با این حال ، اگه تو کسی که بیشتر از همه دوست داری را بکشی, از این نفرین آزاد خواهی شد .و تبدیل به دیوی که از اول بودی می شوی"
شاهدخت در حینی که پنجه هایش رو به گلوی شاهزاده شاهزاده عزیزش نزدیک میکرد به او خیره شد عاشق او بود بیشتر از هر چیز و هر کس اما تمایل به پاره کردن گردن او .در درونش موج میزد همان طور که به سختی در تلاش بود تا مشتش ,را گره کند تا جلوی خود را بگیرد ,پنجه هایش در گوشت خودش فرو رفت .و خون زیادی شروع کرد به ریختن "اگر من شاهزاده را بکشم ، از این نفرین رها میشوم" ,با اشگ های که از چشمانش سرازیر بود .او گونه شاهزاده را بوسید
موقعی گه شاهزاده بیدار شد, شاهدخت دیگر در کنارش نبود .در عوض تخت پوشیده شده بود با پرهای سیاه
در اندوهی ژرف .شاهزاده کل سرزمین را برای یافتن او گشت اما دیگر هیچ کس شاهدخت را ندید