‫تیم تأسیسات می‌تونه برای دکور داخلی ایده‌ بده.
‫برای لباسا هم، شاید اگه یه چیزی رو با تیم لباس درست کنی و بقیه رو بهشون بسپری خوب باشه.
‫تیم غذا در مورد منو تصمیم می‌گیرن.
‫لطفاً بودجه برای خوراکی، نوشیدنی و ...اون، ظروف یه‌‌بار مصرف در نظر بگیرید.
‫بعداً می‌تونیم درمورد قوانین کافه تصمیم بگیریم.
‫هروقت هر تیم به یه تخمینی رسید،
‫بودجه‌ی پیشنهادیمون رو به شورای دانش‌آموزی می‌دیم.
‫پس ممنون و مشتاق همکاری هستم بچه‌ها.
‫خیلی‌خب!
‫حله!
‫اوکیه!
‫خب گمونم برای امروز کافیه. خیلی‌خب می‌تونین برین.
‫خسته نباشی.
نخسته
‫دارم هیجان‌زده می‌شم!
‫یه‌لحظه صبر کن.
‫به‌نظرت جواب می‌ده؟
‫ممنونم!
‫می‌گم الان که زودتر کارمونو تموم کردیم، نظرتونه بریم کارائوکه؟
‫اوه، همون‌جای نزدیک ایستگاه؟
‫آره.
‫عالی! بریم بریم!
‫بچه‌ها، میاین بریم کارائوکه؟
ساکی تو چیکار می‌کنی؟
‫آره!
‫بریم!
‫باشه.
‫چیزه، ببخشید من یکم کار دارم.
‫جدی؟ باشه پس واسه یه دفعه‌ی دیگه.
‫آره، ببخشید خدافظ.
‫بعداً می‌بینمت.
‫شینجو! خیلی بد شد پسر.
‫آره، بی‌خیال.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه برادر ناتنی اساساً یه غریبه‌ست.
‫و این یه‌چیز کاملاً عادیه، چون اگه یه‌روز یهویی با هم خواهر و برادر بشیم،
‫هیچ تجربه‌‌ی مشترکی از با هم زیستن نداریم.
‫آدما می‌گن همه‌ی خواهر و برادرا اولش با هم غریبه‌ن،
‫اما در مورد خواهروبرادرهای ناتنی‌،
‫از اولش غریبه‌ن و تا آخرش هم غریبه می‌مونن.
‫این فکری بود که داشتم.
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی!
‫آه، هنوز دیرت نشده؟
‫آره. زنگ زدم بهشون اطلاع دادم، برای همین لازم نیست عجله کنم.
‫ای بابا...
‫گفتی باید در مورد جلسه‌ی والد-معلم حرف بزنیم، زودی اومدم.
‫ببخشید.
‫اگه لازم نبود حضوری باشه، می‌تونستی بهم پیام بدی.
‫آره خب.
‫ولی با پیام نمی‌شد واضح حرف زد، منم می‌خواستم خیالم راحت باشه.
‫آره... باشه، آها.
‫اوضاع با یوتا-کون توی مدرسه چطوره؟
‫یعنی چی چطوره؟
‫کلاس‌هامون فرق داره، چیزی به اون صورت تغییر نکرده.
‫هنوز توی مدرسه کسی نمی‌دونه با هم خواهر و برادرین؟
‫نه فکر نمی‌کنم. ‫ما هم به کسی نگفتیم.
‫چی شده؟ نمی‌خواستی باهام در مورد جلسه حرف بزنی؟
‫راستش تایچی-سان الان خیلی سرش شلوغه.
‫نمی‌خوام فشار بیشتری بهش بیارم.
‫برای همین می‌خواستم به جلسه‌ی جفتتون برم.
‫اما از اون‌جایی که بارمون کوچیکه، نمی‌تونم دو روز مرخصی بگیرم.
‫اما اگه هر دو جلسه رو توی یه روز برم،
‫بقیه‌ی بچه‌ها می‌فهمن که شماها خواهر و برادرین.
‫خب، دلیلش فقط هم همین نیست.
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی!
‫خوش اومدی، نی‌-سان.
‫چه به موقع اومدی.
‫ها؟
‫داشتیم در مورد اینکه جلسه‌ی والد-معلم تو رو چیکار کنیم، حرف می‌زدیم.
‫ها؟ مال من؟
‫بله.
‫تایچی-سان الان سرش خیلی شلوغه، برای همین می‌خواستم مال جفتتونو برم.
‫ها؟
‫در موردش فکر کردم،
‫و اگه تو و ساکی برای روزای متفاوت بذارینش، می‌تونیم یه‌کاریش بکنیم.
‫ها؟
‫خب، آخه هنوز توی مدرسه به کسی نگفتین با هم خواهر برادرین، درسته؟
‫پس از اینکه مال جفتتونو توی یه روز برم، بهتره.
‫منظورتون اینه دوبار این‌همه راه تا مدرسه‌مون بیاید؟
‫بله، درسته.
‫ولی فقط بابام نیستش که سرش شلوغه.
‫شما شما توی بار کار دارین.
‫سختتون نمی‌شه بخواین بعد از ظهر تا مدرسه‌مون بیاین؟
‫چیزی نمی‌شه!
‫ولی بازم...
‫من باید برم. بیاید بعداً در موردش حرف بزنیم.
‫اوه، باشه...
‫من رفتم!
‫به سلامت...
‫آیاسه-سان؟
‫من باید برم سر کار.
‫به سلامت.
‫می‌بینمت.
‫خب، دلیلش فقط هم همین نیست.
‫فکر نمی‌کنم یوتا-کون هنوز منو به عنوان مادرش پذیرفته باشه.
‫و این یکم ناراحتم می‌کنه.
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی، آیاسه-سان.
‫به موقع اومدی. میای با هم غذا بخوریم؟
‫بله.
‫در مورد جریان جلسه‌ی والد-معلم...
‫چطوره سر غذا حرف بزنیم؟
‫اوهوم.
‫ممنون بابت غذا. خوشمزه بود.
‫خدا رو شکر.
‫آشپزیت داره بهتر می‌شه.
‫ممنونم.
‫خب، در مورد صحبتمون...
‫اوهوم.
‫ما نمی‌‌خوایم بقیه بدونن با همدیگه خواهر و برادریم...
‫اما این فقط برای خودمونه.
‫منم داشتم فکرمی‌کردم یه‌طورایی خودخواهانه‌ست.
‫راستش من شخصاً مشکلی ندارم بقیه بفهمن ما با هم خواهر و برداریم.
‫اما چیزی نیست که فقط من بخوام در موردش تصمیم بگیرم.
‫منم موافقم.
‫چیزی نیست که فقط من بخوام در موردش تصمیم بگیرم.
‫ولی من دیدم که وقتی مامانم زیاد از خودش کار می‌کشه...
‫چطوری روی سلامتیش تأثیر می‌ذاره.
‫اوهوم.
‫منم دوست ندارم اوضاع برای بابام یا آکیکو-سان سخت‌تر بشه.
‫پس... تصمیمش گرفته شد.
‫بیا جلسه‌مون رو برای یه‌روز بذاریم.
‫اون‌طوری، آکیکو-سان فقط یه بار باید بیاد مدرسه.
‫اوهوم.
‫آیاسه-سان؟
‫فقط به‌خاطر این نیست که واسه‌ش سخت می‌شه.
‫یه دلیل دیگه هم هست...
‫که چرا مامانم نمی‌خواد جلسه‌ی جفتمونو بره.
‫باشه پس من در مورد تصمیممون به مامانم می‌گم.
‫آه... باشه.
‫ممنون بابت غذا.
‫من انجامش می‌دم. تو از سر کار اومدی حتماً خسته‌ای.
‫پس بیا با هم انجامش بدیم.
‫خوبه. اینطوری جفتشون خوشحال می‌شن.
‫منصفانه نیست، منصفانه نیست آسامورا-کون.
‫می‌دونم که بابام و آکیکو-سان، واقعاً می‌خوان ما با هم کنار بیایم.
‫اینکه چقدر نگرانی که مامانم بهش فشار نیاد...
‫واقعاً خوشحالم میکنه.
‫برای همین باید این احساسات رو... کنترل کنم.
‫باید روشون درپوش بذارم و سرکوبشون کنم.
‫این‌قدر تلاش دارم این احساسات رو پاک کنم،
‫ولی با همچین کارای کوچیکی قلبم به لرزه می‌افته...
‫ما دیگه غریبه نیستیم.
‫آسامورا-کون برادر ناتنی‌ منه.
‫آیاسه-سان خواهر ناتنی منه.
‫ما خانواده‌ایم.
‫در موردش مطمئنی؟
‫با آیاسه-سان در موردش حرف زدیم و تصمیم گرفتیم.
‫طبیعی نیست اینکه خواهر برادریم رو مخفی نگه داریم.
‫بعدم بابا، الان سرت شلوغه، نه؟
‫خب آره.
‫مطمئنم آکیکو-سان هم خوشحال می‌شه.
‫آکیکو-سان بهم گفت...
‫«من می‌خوام با هم به خانواده‌ی واقعی بشیم. نباید اونقدرا سخت باشه»
‫«در غیر این‌صورت، پس چه دلیلی داره با ازدواج یه رابطه بساریم.»
‫برای همین اگه آکیکو-سان بفهمه تو اونو به عنوان عضوی از خانواده پذیرفتی.
‫حتماً خیلی خوشحال می‌شه.
‫اوهوم.
‫صبح بخیر، بابا. نی‌-سان...
‫صبح بخیر، ساکی-چان.
‫صبح بخیر، آیاسه-سان.
‫ببخشید... صبحونه درست نکردم.
‫آه، نه بابا. ساکی-چان تو هم بیا باهامون بخور.
‫باشه.
‫نی-سان.
‫مامان خیلی خوشحال شد.
‫گفتم که.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر، بابا.
‫صبح بخیر، ساکی-چان.
‫مامان... خیلی خوشحال شد.
‫«مامان.»
‫پس بگو...
‫جریان اینطوری بوده.
‫اوهوم.
‫وقتی در مورد آیاسه پرسیدی تعجب کردم، پس بگو.
‫اما الان... در مورد خواهرت حرفای بدی زدم، شرمنده.
‫تو که نمی‌دونستی. کاریش نمی‌شد کرد.
‫کاملاً قانع شده بودم که عاشق آیاسه شدی.
‫نه بابا.
‫آره. شرمنده. نباید همینطوری برداشت می‌کردم.
‫ولی خب با این اوضاع، گویا با هم کنار میاین.
‫آره.
‫خوبه خوبه.
‫یه‌طور معامله‌ی نابرابر نیست؟
‫اوکیه اوکیه!
‫آها، خوشمزه به‌نظر میاد.
‫آه! سالمون تو هم به‌نظر خوشمزه میاد، یومیچی.
‫فقط اگه دستور پخت مخفی اون ناگت ژاپنی خانوادگیتون رو بهم بگی.
‫معامله‌مون می‌شه.
‫می‌گم.
‫می‌خواین این ماه باز با هم بریم بیرون؟
‫اوه، فکر خوبیه! کجا بریم؟ کی بریم؟
‫بولینگ چطوره؟ بیاید یه روز خالی پیدا کنیم.
‫خوبه.
‫آها، بولینگ؟ خیلی وقته نرفتم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خب...
‫کار داری؟ بعدم درس؟
‫فکر نمی‌کنم شیفتی داشته باشم.
‫ولی روزایی که کار ندارم درس می‌خونم.
‫آها، پس بگو.
‫آه. خب پس چیکار کنیم؟
‫پس چطوره با هم درس بخونیم؟
‫آه، مثلاً بریم یه‌جایی.
‫آره.
‫کتابخونه چطوره؟
‫پس چطوره توی خونه‌ی ما باشه؟
‫مامانم اینا همیشه برادرامو می‌برم بیرون، پس مشکلی نیست.
‫بیاید خونه‌ی میو.
‫عالیه.
‫پس همینه.
‫ممنون، ناراساکا-سان.
‫ممنون.
‫رواله رواله.
‫ساکی تو هم اوکی‌ای؟
‫اوهوم.
‫عالیه! وقتی داداشامو بردم استخر فاجعه بود.
‫اصلاً نمی‌شد کنترلشون کرد.
‫وقتی بنا رو به بازی بذارن دیگه حرف گوش نمی‌دن.
‫ماشالا خواهر بزرگه.
‫الان یعنی ما هم برادرای کوچکترتیم؟
‫خب، ما هم یکم دیوونه‌بازی در آوردیم.
‫آره آره. گاهی وقتا دلت می‌خواد پز بدی، نه؟
‫نه بابا. برای همینه که شماها هنوز بچه‌این.
‫ای بابا!
‫واسه همینه که دوست دارم با پسرای بزرگتر قرار بذارم.
‫ای بابا!
‫خب، شماها برادرای یک و دو و سه‌این. برو که بریم.
‫شماره‌ی 3!
‫ساکی تو هم می‌شی خواهر کوچکتر سفت و سختم.
‫یالا یالا.
‫بذار خواهر بزرگترت یکم لوست کنه.
‫من همچین خواهربزرگتری نمی‌‌خوام.
‫وای خیلی جدی گفتی.
‫ببخشید، واکنش صادقانه‌م بود.
‫داغونم کردی.
‫به‌نظر ناراحت میای، کوهای-کون.
‫اخیراً زیاد شیفت مشترک با ساکی-چان نداری.
‫دلت براش تنگ شده؟
‫سنپای، اگه حواست جمع نباشه، این خنده‌ها آدما رو باهات دشمن می‌کنن.
‫خب خب پسر جون.
‫به اونه‌-سان‌ـت بگو ببینم دردت چیه.
‫یالا یالا، قلبتو باز کن و تن رنجورتو به آغوش من بسپر.
‫واقعاً مشکلی نیست.
‫ما اصلاً خواهر و برادریم. عمراً جریان بینمون اونطوری نیست.
‫اون‌طوری دقیقاً چطوری؟
‫اون‌طوری که وقتی با خواهرم شیفت ندارم دلم بگیره.
‫نمی‌شه که.
‫آخه، ساکی-چان خواهر ناتنیته.
‫ناتنی هم باشه بازم خواهرمه.
‫جوابت انقدر متعارفه که حوصله‌م سر رفت.
‫بحث حوصله سر رفتن یا نرفتن نیست.
‫هوم. پس شاید من باید کوهای-کون عزیزم رو با یه خبر پر زرق و برق سر حال بیارم.
‫دانشگاهمون یه بازدید آزاد گذاشته. بهتره بیای.
‫وقتی دورتو اونه‌-سان‌های ناز بگیرن، حالت سر جا میاد.
‫سنپای، تو می‌ری دانشگاه دخترونه، درسته؟
‫درسته.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اوه، عه خب... من شما رو توی کلاسای تابستونه ندیدم؟
‫بله، درسته.
‫آسامورا-سان هنوزم به اون کلاس می‌ری؟
‫آره. می‌رم. هرچند فقط آخر هفته‌ها.
‫یه لحظه «آسامورا-سان»؟
‫اوه.
‫من فوجینامی کاهو هستم. کاهو مثل «تابستون» و «بادبان»
بادام؟
‫«بادبان» نه «بادام».
‫این عموماً برای توضیح نوشتار کانجی اسمم کافیه.
‫اوه، پس بادبان قایق.
‫خب؟ یاد گرفتی؟
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫منم.
‫اوه، نمی‌خواستم مزاحم کارت بشم، با اجازه.
‫اوه، نه.
‫وای! این سوپ میسو امروز مزه‌ش عوض شده.
‫عجیب شده؟
‫نه نه خوشمزه‌ست.
‫مطمئنم یوتا هم خوشش میاد.
‫پس خدا رو شکر.
‫وای، خوشمزه‌ست! خودِ خوشبختیه.
‫بابا، می‌خواین باز بریزم؟
‫ممنون می‌شم.
‫باشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اگه واقعاً بخوام فاصله‌م رو باهاش حفظ کنم،
‫براش شام درست نمی‌کردم. واسه‌ش یادداشت نمی‌ذاشتم.
‫شاید این بهترین رفتار باشه.
‫ولی برام سوال شده و نگرانم می‌کنه..
‫این بیشتر قطع رابطه نیست تا حفظ فاصله؟
‫من واقعاً نمی‌خوام تا اون حد زیاده‌روی کنم.
‫نمی‌خوام کاملاً ازش دور بشم.
‫و خب، مطمئنم اون‌طوری حتی از وقتی با هم غریبه بودیم هم سخت‌تر می‌شه.
‫بعداً از اینکه اوضاع چطوری شد پشیمون می‌شم؟
‫خودمم نمی‌دونم.
قسمــــــت
10
‫「 」
رابط‌ها و حسرت‌ها
آسامورا
آیاسه
‫( جمعه )
‫4 سپتامبر
ایستــــــــگاه شیـــــــــبویــــــا
شام برای نی‌-سان‌ـم
قسمــــــت
11
خواهر و برادر
‫「 」