‫توموکو، ناناکو پشت خطه...
‫توموکو!
‫بهش بگو خوابیده...
‫اوه بی‌خیال!
‫ساعت تازه هشت و نیمه!
‫پس بهش بگو هنوز برنگشته خونه.
‫شما دوتا چی شدین؟ بحثتون شده؟
‫فقط الان نمی‌تونم باهاش حرف بزنم!
‫نیازی نیست منتظر ناناکو-سان بمونی.
‫چی؟
‫امروز نمی‌تونه با تو به خونه بره.
‫به عنوان یه عضو سوروریتی، اون کارهای ‫اجتماعی زیادی برای انجام دادن داره.
‫حواست باشه اون دیگه یه دانش آموز معمولی نیست.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سخته!
‫خب توموکو چطوره؟
‫هنوز برنگشته خونه...
‫اوه؟
‫...ولی اینطور نیست...
‫شب‌بخیر!
‫می‌گم..ناناکو؟
‫بله؟
‫در مورد ...
‫بله؟
‫...هنمی-سان، که برات اون بسته رو فرستاده...
‫رابطه‌ت باهاش چیه؟
‫نگران نباش! چیزی برای نگرانی وجود نداره!
‫اصلاً چیزی نیست!
‫توی کلاسای فوق‌برنامه معلممون بود.
‫اون هم صرفاً یه هدیه برای قبول شدن امتحان ورودی‌ـه.
‫اوه؟ عالیه. ازش تشکر کردی؟
‫بله...ولی به بابا چیزی نگو..
‫نمی‌خوام نگرانش کنم...
‫بله، اینطوری بهتره...
‫البته، زنانگی میسونو-سان...
‫...تا وقتی که مسئله آشپزی و فروختن ‫باشه خیلی خوب کار می‌کنه!
‫چی! چرا؟
‫زنانگی‌ـش؟
‫نمی‌دوستین؟
‫مادرش توی یه موسسه نزدیک دانشگاه جیوتو...
‫به عنوان یه پیشخدمت بار کار می‌کرده...
‫چرا اینطوری نگام می‌کنی؟
‫هیچی، چیزی نیست...
‫اونی-ساما، اونی‌-سامای عزیزم...
‫هرچی بیشتر سعی می‌کنم مامان و بابام رو ‫درک کنم، بیشتر بهشون شک می‌کنم...
‫انقدری شجاعت ندارم که ازشون بپرسم.
‫اون واقعاً یه بچه‌ی دیگه داره؟
‫یه همسر دیگه، که مادر اون بچه‌ست؟
‫قسمت ــــــــ پنجم
‫خارهای شک‌ و شبهه
‫اوه نه! باید سوار قطار شم وگرنه دیرم می‌شه!
‫چی! نیم ساعت زودتر از همیشه رفت؟
‫توموکو داره ازم دوری می‌کنه.
‫شاید بخاطر اینکه من به عنوان عضو سوروریتی انتخاب شدم؟
‫اما توموکو درک می‌کنه.
‫ما از راهنمایی با هم دوست بودیم.
‫ما خیلی وقته با همدیگه دوستیم.
‫توموکو!
‫مطمئنی؟
‫بله! درسته!
‫شوخی می‌کنی!
‫توموکو!
‫خب! تخصصت توی کلوب آشپزی چیه؟
‫کوکی و کیک‌پزی رو انتخاب کردم.
‫می‌دونی، فکر کنم منم همین‌کار رو بکنم.
‫خب به هر حال! اون داستانی که ‫واسه‌م تعریف کردی....خیلی خنده‌دار بود.
‫توموکو!
‫توموکو، باید باهات حرف بزنم.
‫الان نمی‌تونم، قرار دارم.
‫ولی زیاد طول نمی‌کشه!
‫به هر حال، یه نفر که شبیه خودته منتظرته.
‫چی؟
‫ناناکو-سان!
‫توموکو!
‫خدای من، آریکورا-سان!
‫توموکو...
‫باید عجله کنیم!
‫باید برای مهمونی آغازین سوروریتی آماده بشیم!
‫ما باید زودتر بریم اون‌جا.
‫خواهرا از این که دیر کنیم عصبانی می‌شن.
‫سوروریتی اولویت اولمونه!
‫می‌دونی که!
‫سن‌ژوست-ساما!
‫ری!
‫منو خیلی عصبانی می‌کنی!
‫هنوزم اینا رو مصرف می‌کنی!
‫کی می‌خوای بفهمی؟
‫معلومه وقتی که دکتر اوریهارا بگه.
‫هنوزم دارم می‌دونی.
‫تو عالی به نظر می‌رسی.
‫برق توی چشم‌هات منو برای زنده بودن امیدوار می‌کنه.
‫این جا خبری‌ـه؟
‫ما داریم به خونه‌ی سوروریتی می‌ریم، میسونو-سان، شینوبو-سان....
‫تو باهامون نمیای؟
‫اگه باهامون بیای به دردمون می‌خوری.
‫سن‌ژوست-‌ساما...
‫اون هروقت که پیش میا-ساماست ‫مثل یه گوسفند مطیع رفتار می‌کنه...
‫ری!
‫می‌خوای تا ابد اون دستبند رو دستت کنی؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اون گلا رو بذارید اون‌جا... ‫ و اون میز رو هم بذارید اون گوشه...
‫و این گلدون سفید هم....برای نمایش دادن گلا استفاده بشه!
‫بله، اینطوری، نزدیک به ملیله....
‫آساکا-سان...اون طرف لطفاً.
‫اون طرف...
‫می‌تونی گوشه‌ش رو بگیری؟
‫این‌جا چه اتفاقی داره میفته؟
‫شینوبو-سان... ‫ اونو باید بذاری روی میز سمت راست.
‫خون! لکه‌ی خون!
‫لطفاً دستمو ببند.
‫از این استفاده کن.
‫تو انجامش بده!
‫تو!
‫کومابایاشی-سان، بهش برس!
‫باشه.
‫تو!
!بی‌خیال
‫لطفاً بی‌خیال‌ـش بشید!
‫ناناکو، خدای من!
‫واقعاً همچین چیزی رو تصور نمی‌کردم...
‫مطمئنم میا-ساما از قصد این کار رو کرد.
‫چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫یه بار دیگه...
‫دوباره مثل مردا رفتار کرد.
‫میا-ساما، آره؟
‫چرا؟
‫چرا اصرار داری خودت رو شکنجه بدی؟
‫دیگه کافیه!
‫ری!
‫خب حالا، اعضای جدید وارد می‌شن...
‫و فوکیکو-ساما بهشون گل میده و خوشآمدگویی می‌کنه.
‫شینوبو ماریکو...
‫به عنوان عضو افتخاری سوروریتی تو از ‫تمامی دستورات سوروریتی پیروی می‌کنی...،
‫و خود رو وقف پرورش روحیه‌ای همراه ‫با عشق و افتخار برای سوروریتی می‌کنی؟
‫بله!
‫تبریک می‌گم، ماریکو-سان.
‫لبخندت مثل آزالیا باطراوته!
‫لطفاً، هیچ‌وقت این لبخند رو از دست نده!
‫ازتون خیلی ممنونم!
‫میسونو ناناکو-سان...
‫به عنوان عضو افتخاری سوروریتی از دستورات پیروی می‌کنی...
‫عشقی که دریافت می‌کنی...
‫از محبتی که توی قلبت می‌سازی نشأت می‌گیره.
‫اومدم!
‫کیه؟
‫متأسفم، قبلش تماس نگرفتم...
‫ها؟
‫شمایین.
‫بی‌خیال، چی شدی؟
‫ناناکو؛ تو کل امروز حال و هوات عجیب بوده!
‫اون موقع‌ هم سرخود رفتی ‫دست سن‌ژوست رو بانداژ کردی.
‫نفهمیدی میا-ساما داشت ‫بهت چشم غره می‌رفت؟
‫باعث شد یه عرق سرد کنم!
‫احمق! با میا-ساما در نیفت! ‫ تو نمی‌تونی بر خلاف خواسته‌ی اون کاری کنی.
‫هر لحظه می‌تونن از سوروریتی بندازنت بیرون.
‫از اون گذشته، پدرش عضو ‫هیئت مدیره‌ی مدرسه‌ست.
‫اصلاً گوش‌ـت با منه؟
‫هی، ناناکو-سان؟
‫اونی-ساما...
‫جرئت نمی‌کنم به کسی در مورد کاری که میا-ساما کرد....
‫یا در مورد رفتار سن‌ژوست‌-ساما ‫در برابر میا-ساما بگم...
‫این اشاره‌های کوچیک از احساسات واقعی....
‫این‌‌ها فراتر از درک منن.
‫و من رو می‌ترسونن.
‫تو هیچ‌وقت نتوستی ما رو ببخشی...
‫اولش، شما رو بابت اینکه پدرم رو ازم گرفتین سرزنش می‌کردم،
‫و از پدرم دلخور بودم که شما رو بیشتر ‫از مادرم و من دوست داشت.
‫اما بعدش...
‫شما حتی بعد از مرگ مادرم...تا وقتی ‫که بزرگ شدم برام پول می‌فرستادید.
‫هر طوری بود، این کاری نبود که ‫بتونین هر ماه تنها با حقوق پدرم انجامش بدین..
‫هر چی بزرگتر شدم...
‫...تونستم درک کنم.
‫که بخشیدن یا نبخشیدن... ‫سرزنش کردن یا نکردن...
‫بالأخره روزی رسید که مسئله ‫دیگه چندان اهمیتی نداشت.
‫تاکه‌هیکو-سان!
‫ناناکو بامز‌ه‌ست!
‫این حس بهم دست داد که....اون واقعاً خواهرمه.
‫اما اولین بار که فهمیدم، شوکه شدم!
‫لطفاً! اونی‌-سامای من باش!
‫اسمت چیه؟
‫میسونو ناناکو.
‫میسونو؟ دختر پروفسور میسونوی دانشگاه جیوتو؟
‫قبول کردن درخواستش به ‫این معنی بود که در نهایت شما متوجه می‌شین.
‫و این منو آزار میداد.
‫از طرفی، اگه می‌تونستم کاری ‫به عنوان برادر براش انجام بدم،
‫دلم می‌خواست انجامش بدم.
‫یه خواهش دارم...لطفاً...
‫بله.
‫ما به ناناکو نگفتیم پدرش فرزند دیگه‌ای داشته.
‫اگه بهش بگیم،اون بی‌خود اذیت می‌شه ‫و ما رو هم سرزنش می‌کنه، بنابراین...
‫بهش نمی‌گیم...
‫منم صرفاً می‌شم یکی از چند تا دوستی ‫که طی دوران بلوغش...بهش اعتماد داره.
‫ازت خیلی ممنونم!
‫خواهش می‌کنم.
‫ناناکو! اینطوری به خودت آسیب می‌زنی! صبر کن!
‫....دستی که سر من روز نوازش می‌کرد، ‫ دستی که گاهاً توپ رو به سمتم پرت می‌کرد...
‫تام سوئر رو به من می‌داد، پیپ‌ـش رو تمیز می‌کرد ‫...همین 6 ماه پیش!
‫پدر...من تو رو گم کردم!
‫هیچ‌وقت نباید به این‌جا میومدم.
‫حتماً...
‫پدر...پدر من....
‫پدر...
‫تو بودی که زنگ زدی، می‌دونم.
‫جواب نمی‌دم.
.برای امروز که انقدر آزارم دادی، مساوی شدیم
‫عشقی که دریافت می‌کنی...
‫از محبتی که درون قلبت داری نشأت می‌گیره.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫و در همین حین، عشق ‫ شک و عصبانیت رو به وجود میاره.
‫از اینکه مردم آزارت بدن نترس.
‫اما اگه آسیبی دیدی...
‫...پس تو هم به کسانی که بهت ‫آسیب رسوندن، آسیب بزن.
‫ناناکو.
‫ناناکو...حالت خوبه؟
‫ناناکو!
‫چیزی نیست...خوبم!
‫یه کابوس دیدم فقط.
‫باشه.
‫اگه خوابت نمی‌برد، بیا به دفترم،
‫من یکم دیگه بیدارم.
‫ممنونم، بابا...
‫تا خود سحر بارون بارید...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لباس‌های ورزشی ناناکو که از توی کمدش گم شده بودن، ‫ بالأخره پیدا شدن، اون‌ها تکه پاره شده بودن...
‫دادخواست‌ها برای اخراج اون از ‫سوروریتی همچنان ادامه داشت.
‫ناناکو در نهایت تصمیم گرفت از سوروریتی برود...
‫قسمت بعدی: گم‌ شده و تنها
‫اونی-ساما، اونی‌-سامای عزیزم... ‫اشک‌های من تمومی ندارن...