‫خوبه. بعدی، خانوم میسونو.
‫بله...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫با اراده‌ی خودت استعفا بده.
‫ما نمی‌تونیم همچین ناعدالتی‌ای رو تحمل کنیم!
‫خوبه، کافیه.
‫چی شده؟ به نظر خوب نمیای!
‫بله، خب...
‫بعدی، خانوم یوشیموتو...
‫بله!
‫«آدمی که صلاحیت نداره، باید از سوروریتی بره...»
‫چه بازنده‌های بدبختی.
‫نذار اذیتت کنه.
‫باشه...
‫برپا!
‫یه کافی شاپ کیوتویی خوب توی ایستگاه قطار پیدا کردم!
‫من می‌رم خونه.
‫بی‌خیال، بیا بریم!
‫نه، بدون من برو.
‫واقعاً خوبه. شیرتاماهاشون عالیه!
‫باید اینا رو بریزم توی زباله‌سوز.
چی هستن؟
‫امروز صبح اینا رو توی نیمکتم پیدا کردم...
‫قسمت ـــــ هفتم
‫تاریکی در برج‌ ساعت
‫اونی-ساما...
‫من نمی‌فهمم کجای کار اشتباهه.
‫نمی‌فهمم چه چیز من انقدر نفرت‌انگیزه.
‫می‌خوام مثل همه دوست داشته بشم.
‫می‌خوام فقط یه ذره به قدری که نه آسیب ببینم ‫و نه به کسی آسیب بزنم، دوست داشته بشم.
‫همین برای من کافیه.
‫پس چرا انقدر همه...
‫....ازم متنفرن؟
‫من چیکار کردم؟
‫من چیکار کردم که سزاوار اینم؟
‫چیه...اشکال من چیه؟
‫نمی‌تونم...نمی‌تونم تحملش کنم!
‫پس...برج ساعت اینه؟
‫«ام-ساما، فکر کردن به تو منو به خاکستر تبدیل کرد.»
‫«دوباره بهم بگو دوستم داری. ‫ این زندگی درون من رو دوباره زنده می‌کنه.»
‫«من تو رو می‌خوام.»
‫من تنها نیستم.
‫آدم‌های زیاد دیگه‌ای بودن که قبل از ‫من به این‌جا اومدن تا گریه کنند.
‫وقتی که انگیزه‌شون رو از دست دادن، ‫به این برج تاریک می‌اومدن.
‫وقتی که عشق رو از دست داده بودن، ‫ و وقتی که دوستی‌ای رو از دست داده بودن...
‫اون‌ها این برج رو به عنوان جایی برای فرار کردن داشتن.
‫...تا خودشون رو در آغوش بگیرن و زانوانشون ‫رو با اشک‌های گرمشون خیس کنن...
‫سال گذشته، سال قبل از اون، و خیلی خیلی سال‌های قبل از اون...
‫یه عالمه از خواهر‌ها همه‌ی این‌ سال‌ها ‫به اینجا اومدن تا دردشون رو با هم شریک بشن.
‫صدای چی بود؟
‫سن‌ژوست‌-ساما...
‫سیگار...داره سیگار می‌کشه؟
‫اون...خوب نیست!
‫ببخشید؟
‫اون‌ها رو می‌شه برداری....
‫چی؟
‫اوه! باشه.
‫که اینطور...
‫پس حتماً اون‌موقع هم صدای این بود...
‫یه عالمه رد این‌جا هست.
‫قبلاً هم این کار رو کرده.
‫این چیه؟
‫....این سایه!
‫میا-ساما! ‫ سایه‌ی میا-ساماست!
‫ممنونم.
‫ببخشید...
‫اون میا-ساماست؟
‫بله.
‫اما چرا؟
‫خیلی عمیق و... زیادن.
‫به مثابه باران که در این دنیا فرو می‌ریزد...
‫چی؟
‫...اشک‌ها از قلب من سرازیر می‌شوند.
‫برای چیست، این غمی که قلب من را به لرزه می‌اندازد...
‫این غم برای چیست؟
‫سن‌ژوست...
‫این اسم طنینی از تنهایی داره...
‫و یه چیز مرموزی بین سن‌ژوست‌-ساما
‫...و میا-ساما هست که من درکش نمی‌کنم.
‫به مثابه باران....
‫اشک‌ها از قلبم سرازیر می‌شوند.
‫سن‌ژوست...
‫کی اسم سن‌ژوست رو روش گذاشته؟
‫سن‌ژوست...اصلاً کیه؟
‫فقط 12 دقیقه وقت دارم به قطار برسم، وگرنه دیر می‌شه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫12 دقیقه! بالأخره!
‫از حالا به بعد اون دیگه نمی‌تونه با تو بره خونه.
‫به عنوان یه عضو سوروریتی، فعالیت‌های ‫اجتماعی زیادی برای انجام دادن داره.
‫ازم خواست بهت بگم.
‫می‌خوام مستقیماً از خودش بشنوم، کجاست؟
‫با وجودی که دوستشی، هنوز علتش رو نمی‌فهمی...
‫منظورت از این حرف چیه؟!
‫برای همینه که از من خواسته بهت بگم.
‫اگه خودش بهم گفته بود انقدر اذیت نمی‌شدم.
‫صبح‌بخیر.
‫میشه...گاهی بهت زنگ بزنم؟
‫احیاناً؟
‫اوه، میسونو-سان!
‫بیا بریم برای پیژامه‌هایی که باید بدوزیم وسیله بخریم.
‫اوه، برای کلاس اقتصاد خونه داری...
‫اول هفته‌ی دیگه‌ست، پس بیا امروز بریم؟
‫اوه! خب...چیزه...
‫جایی کاری داری؟
‫بله، یعنی...کتاب‌خونه!
.یه کتاب هست که باید پیداش کنم
‫اگه امروز نرم، میفته برای هفته‌ی بعد.
‫برای همین هم...
‫تو خیلی سخت‌کوشی!
‫نه، نه اینطور نیست...
‫فهمیدم! تو دردسر افتادی.
‫خب حالا که اینطوره، من پارچه‌ت رو انتخاب می‌کنم.
‫چی؟
‫اینطوری تو می‌تونی بری کتابخونه!
‫می‌شه فندکتون رو قرض بگیرم؟
‫اگه بگیرنت، از مدرسه تعلیقت می‌کنن...یا هم که اخراج می‌شی!
‫احراج شدن رو دوست دارم.
‫من اونا رو می‌گیرم.
‫دوست دارم...
‫بده!
‫دستت هنوز درد می‌کنه؟
‫نه...
‫خوبه.
‫خب بذار ببینم...خب...
‫از کجا باید شروع کنم؟
‫توی قفسه‌ی اون‌طرفی پیداش می‌کنی.
‫اوه! ممنون...
‫یه‌لحظه! قفسه‌ی اون طرفی؟ چی؟
‫می‌خوای در مورد انقلاب فرانسه و سن‌ژوست بدونی.
‫بله! اما...از کجا....
‫تازه‌واردا همیشه دنبال این‌جور کتابان.
‫انقلاب فرانسه و سن‌ژوست در سه ماه.
‫خب... من راستش اصلاً...
‫هی، اشکالی نداره!
‫خوندن به هر دلیلی که باشه، ‫بهتر از اصلاً نخوندنه.
‫بهت جاش رو نشون می‌دم.
‫ببخشید که مزاحم شدم...
‫بذار ببینم، اینه و این...
‫و آخر سرم، این.
‫ممنون!
‫چه بامزه!
‫اما بعدش ایده-سان و کوریاما-سان ‫رو توی هتل پاریس دیدم...
‫نه بابا!
‫واو!
‫و بعدش؟ بعدش چی شد؟
‫خب، اوریاما-سان رو می‌شناسین...
‫هی، فکر کردین کجایین؟
‫این‌جا کتاب‌خونه‌ست، ‫ اگه می‌خواین حرف بزنین برین بیرون.
‫باشه.
‫ببخشید، من می‌خواستم اینا رو قرض بگیرم.
‫این روزا آدم دیگه نمی‌تونه با آرامش ‫توی کتابخونه کتابش رو بخونه!
‫کائورو-ساما انقدر کتاب دوست داری؟
‫تعجب کردی؟
‫خب...یکم.
‫اینو از یکی دیگه هم شنیدم...
‫سن‌ژوست-ساما!
درسته
‫ری توی دبیرستان مقدماتی به مدرسه‌ی ما منتقل شد.
‫اون واقعاً متفاوت بود.
‫همیشه انگار تنها بود و کتاب می‌خوند...
‫....نسبت به هیچ چیز محیط اطرافش علاقه‌ای نشون نمی‌داد.
‫مراقب باش!
‫باحال بود!
‫چی می‌خونی؟
‫فکر نکنم ورزشکاری مثل تو...خوشش بیاد...
‫اوه، ورلین‌ـه.
‫نویسنده‌ی اشعار فرانسوی
‫چی؟
‫«به مثابه باران...»
‫آره؟
‫بد نبود!
‫باحال بود!
‫حالا دیگه مساوی شدیم.
‫بعد ری رو کشوندم به تیم بسکتبالمون.
‫بسکتبال بازی می‌کرد؟
‫به راحتی یه ستاره شد.
‫وقتی که بازی می‌کرد توی وجودش زندگی بود...
‫...و چشمهاش می‌درخشید.
‫برای همینه که تماشا کردنش رو دوست دارم...
‫...یا حداقل به خودم اینطور می‌گفتم.
‫اما فقط این نبود.
‫اما، چیزی که واقعاً من رو به سمتش جذب می‌کرد...
‫....چیزی غیرانسانی توی طبیعتش بود.
‫و اون‌ چشم‌ها که انگار نگاه خیلی دوری توی خودشون داشتن...
‫دور؟
‫اونقدر دور چی می‌دید؟ توی روحش چی دفن شده بود؟
‫چی می‌تونست باشه؟
‫بوی خوبی میاد!
‫کوکی‌ها دارن می‌پزن!
‫اوه...آره...حتماً کلوب آشپزی توموکو‌ـه...
‫عجب آدمی هستی!
‫نه تنها مخ میا-ساما رو زدی، ‫ حالا هم رفتی سراغ کائورونوکیمی-ساما.
‫کشیدی به اون مادر «مهمان‌دار»ـت...
‫...که با هر کسی....آره؟
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫بیا، اینا رو توی مدرسه جا گذاشتی.
‫چی؟
‫توی زباله‌سوز بود!
‫نگاه کن....خانومی سوروریتی افتاد!
‫ناناکو!
‫حالت خوبه؟ ناناکو! ناناکو!
‫شماها! با ناناکو چیکار کردین؟
‫چی؟ ما کاری نکردیم!
‫درسته! خودش افتاد!
‫اگه یه بار دیگه ناناکو رو اذیت کنید، با من طرفید!
‫اگه یه بار دیگه تهدیدش کنید، با من طرفید، فهمیدید؟
‫توموکو...
‫توموکو؟
‫هی...
‫اشکالی نداره...
‫....که بهم زنگ می‌زنی.
‫توموکو...
‫اصلاً ببین، من بهت زنگ می‌زنم.
‫مثل همیشه.
‫لئون د سن‌ژوست یک شوالیه‌ی جوان بود.
‫در هجده‌سالگی قلبش از عشق شکسته بود، ‫ او یک جوان ناامید پاریسی بود.
‫او در دانشگاه دارسی در رشته‌ی حقوق تحصیل کرد.
‫بعد از انقلاب فرانسه به ‫روبسپیر از کلوب ژاکوبین پیوست.
‫و بسیاری از اشراف‌زاده‌ها و ‫خانواده‌های سلطنتی رو به پای گیوتین فرستاد.
‫زیبایی زنانه و بی‌رحمی‌ او ‫ موجب نفرت و ترس از او شد.
‫و اون معروف به «فرشته‌ی مرگ» شد.
‫در سال 1794 حزب او از میان رفت،
‫...و اون در سن 24 سالگی، به همراه دوستش ‫ روبسپیر سرش با گیوتین زده شد.
‫به مثابه باران که در این دنیا فرو میریزد، ‫ اشک‌های من از قلبم سرازیر می‌شوند.
‫این غمی که قلب مرا به لرزه می‌اندازد چیست...
‫فرشته‌ی مرگ...
‫اون سن‌ژوست‌‌ی انقلاب فرانسه بود.
‫که با خونسردی حتی به مرگ خویشتن خیره شده بود.
‫آیا لقبش نشون دهنده‌ی اون نگاه غم‌انگیزیـه که ‫از درون چشمانش منعکس می‌شه؟
‫ممکنه تصویر مرگ باشه؟
‫اونی‌-ساما...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ماریکو یک جشم تولد مجلل برگزار می‌کند...
‫اما...تنها مهمان ناناکوست!
‫بعد از مهمانی، ماریکو ناناکو رو به خونه دعوت می‌کند.
‫اما خواهشی که از ناناکو می‌شه بیشتر از حد تصورشه...
‫قسمت بعد: من تو رو می‌خوام...
‫اونی-ساما...اشک‌های من تمومی ندارن...