‫پوپه‌ی عزیزم...
‫پوپه‌ی عزیزم..
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سن‌ژوست-ساما!
‫سن‌ژوست-ساما...
‫شبیه تو‌ـه!
‫ببین! درست شبیه توـه...
‫پوپه‌ی عزیزم...
‫عزیزم، پوپه‌ی کوچولوی عزیزم.
‫سن‌ژوست‌-ساما!
‫قسمت ــــ دوازدهم
‫زخم
‫در امتداد تپه‌های غلتان...
‫یک جاده‌ی سنگ‌فرش وجود دارد.
‫یک کالسکه‌ی چوبی از این مسیر عبور می‌کند.
‫کوتون، کوتون، کوتوکوتون...
‫می‌شنوم صدای برخوردش را روی جاده‌ی سنگ‌فرش شده.
‫آه...
‫بالأخره از روی تپه‌ی سوم عبور می‌کند...
‫کوتون، کوتون، کوتوکوتون...
‫فکر می‌کنم همیشه مقصد نهاییم را می‌شناختم...
‫آن‌جا، بالای تپه‌ی پنجم...
‫می‌توانم تو را روی آن...ببینم.
‫خب...هنوز گرسنه نیستی؟
‫می‌تونم برات آب سیب بگیرم! برات خوبه!
‫...سریع و راحت هم هست...اگه بخوای...
‫اگه تخم‌مرغ و شیر داشته باشی، ‫ می‌تونم برات پودینگ کاستارد درست کنم!
‫اگه نشاسته‌ی ذرت داشته باشی ‫می‌تونم مانجو درست کنم، مانجوهای من خیلی خوبن.
‫یه چیزی آماده می‌کنم. لطفاً چند دقیقه بهم وقت بده.
‫اوه راستی، به کائورونوکیمی زنگ زدم.
‫کائورو؟
‫الانا دیگه می‌رسه!
‫روشن نمی‌شه...
...اونی-ساما
‫هیچ‌ میوه، یا شیر و کره‌ای نبود...
‫...فقط یکمی غذای یخ‌زده...
‫کاملاً تنها...
‫همه‌ی پنجره‌ها بسته بودن...
‫...و اتاق پر شده بود از آیینه...
‫هر روز از مدرسه برگشتن به این‌ اتاق ‫تاریک و سرد و تنها...
‫...بدون اینکه چیزی برای خوردن باشه... ‫چطور می‌تونه زنده بمونه؟
‫اونی-ساما من، من...من...
‫متأسفم که بهت زنگ زدم...
‫...ولی نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫تبش چطوره؟
‫هنوز بالاست.
‫این‌جا چیکار می‌کنی، بانو؟
...تب خیلی شدید
‫اینطوری دوست دارم...
‫تو مازوخیزیستی؟
‫اینو ببین! اینو ببین!
‫هنوزم اینو می‌پوشی!
‫پسش بده! پسش بده!
‫چرا باید اینو بپوشی؟
‫پسش بده!
‫این دستبند طلسمی‌ـه که روی خودت گذاشتی!
‫پسش بده...
‫این نفرین میا-ساماست!
‫تا وقتی این رو دستت کنی، ‫ توی نفرین اون زندانی هستی.
‫من اینو می‌ندازمش ته کانال!
‫لعنتی!
‫هیچ‌چیزی عوض نمی‌شه!
‫تا وقتی اونو بپوشی، هیچ‌چیزی عوض نمی‌شه!
‫اینو خودت هم می‌دونی، پس چرا درش نمیاری!
‫ری!
‫کوتوکوتون...
‫چی؟
‫کوتون، کوتون، کوتوکوتوکوتون.
.‫لطفاً مراقب سن‌ژوست-ساما باشید
‫باشه.
‫لطفاً چیزی که امروز دیدی رو فراموش کن.
‫لطفاً تظاهر کن خواب دیدی.
‫اون زخم.
‫اون زخم که زیر دستبند مخفی شده بود...
...سعی کردم به چیزی که باعث اون زخم شده فکر نکنم
‫ولی بازم بهم برگشت، اون زخم مخفی!
‫نتونستم بهش فکر نکنم...ولی خودکشی بوده؟
‫من چیزی از گذشته‌ش نمی‌دونم...
‫اما، با شناختی که الان ازش دارم، امکانش هست.
‫ازت یه خواهش دارم.
‫می‌شه بری پیش درخت نارون؟
‫شاید...اون‌جا باشه...
‫چرا هنوز داری در مورد اون حرف می‌زنی؟
‫تو زیر بارون منتظر موندی و تب کردی!
‫چرا انقدر گیر دادی؟
‫من می‌تونم همچین چیزی رو تحمل کنم، برای من...راحته...
‫اما برای اون سخته که زیر بارون خیس بشه...
‫نمی‌تونم همچین چیزی رو تحمل کنم.
‫لطفاً برو پیش درخت نارون.
‫کافیه!
‫دیگه از دستت دارم عصبانی می‌شم.
‫من...من متأسفم! لطفاً من رو ببخشید.
‫دردسرساز می‌شی.
‫کلاس فوق‌برنامه رو وسطش ول می‌کنی و...
‫من واقعاً نگرانت بودم!
‫بله، همه دیگه برگشتن خونه.
‫می‌شه بیام کیفم رو بردارم.
‫کیفت رو به شینوبو-سان دادم.
‫می‌تونی فردا ازش بگیری.
‫اوه، پس...چتری که بهم قرض دادین رو...
‫همون فردا خوبه...
‫من واقعاً متأسفم...
‫خب، فعلاً خدافظ...
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫حتماً وقتی به مدرسته رفتی...
‫تا کیفت رو برداری اتفاقی برات افتاد.
‫اوه! نه...چیزی نبود! توی مدرسته نه...
‫بارون، بارون می‌بارید!
‫برای همین خیس شدم...و یه ذره مریض شدم، واسه همین...
‫خب...رفتم خونه‌ی دوستم استراحت کردم...
‫توموکو! آریکو تومو، توی بخش آ هست...
‫فهمیدم.
‫اگه احساس مریضی بکنی، ‫ پس این تنها کاری بوده که ازت برمیومده.
‫بله، متأسفم!
‫شب‌-بخیر.
‫این نفرین میا-ساماست!
‫تا وقتی این رو دستت کنی، ‫ توی نفرین اون زندانی هستی.
‫خیلی‌خب!
‫خب!
‫غافلگیر شدم!
‫زود بیدار نشدی؟
‫آره فکر کنم...
‫امروز صبح توی خونه‌ی سوروریتی کلاسای فوق‌برنامه داریم!
‫خب! ساندویچ؟
‫آره، بعد از درس خوندن ساندویچ می‌خوریم.
‫تو هیچ‌وقت گوجه دوست نداشتی.
‫جدیداً خوشم اومده...
‫ویتامین آ نیاز دارم.
‫موضوع چیه؟
‫موضوع «ویتامین آ » هست.
‫خب خب، مزاحم نشین...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ساندویچ‌های ناناکو...
‫یادم میاد یه بار برای نهارم آماده کردی...
‫آره...فکر کنم مادرت اون روز سرما خورده بود.
‫واقعاً خوشمزه بود!
‫دفعه‌ی بعد!
‫حتماً دفعه‌ی بعد...
‫بعداً می‌بینمتون!
‫ویتامین آ؟
‫یعنی چی؟
‫خب...
‫هیچ کلاس فوق برنامه‌ای نداریم، دروغ گفتم.
‫متأسفم؛ مامان و بابا...
‫اونی-ساما در کمال تعجب...
‫...گویا این چیزی‌ـه که اعماق قلبم رو تحت تأثیر قرار داده،
‫... و حتی اگر قراره دروغ بگم و به ‫حرف کسی گوش ندم، باید نقش بازی کنم.
‫به هر حال، اون باید یه غذای مغزی بخوره.
‫باید هنوز خواب باشه.
‫«حالت چطوره؟»
‫«تصمیم گرفتم برات ناهار بیارم.»
‫«لطفاً زیاد بخور و خوب بخواب.»
‫«زود خوب شو»
‫«خیلی زود، لطفاً خیلی زود.»
‫«برات ساندویچ، سالاد و قهوه آوردم»
‫«لطفاً زود خوب شو»
‫اگه بخورتشون، جواب می‌ده...
‫ناناکو-سان!
‫بله؟ بیا کیفت!
‫ممنونم...
‫بارون شدیدی میومد!
‫خیلی زمان گذشت...
‫...و تو هنوز برنگشته بودی و جلسه هم تموم شده بود.
‫وقتی زنگ زدیم مدرسه، متولی گفت کسی اون جا نیست.
‫فکر اینکه نکنه اتفاقی برات افتاده باشه...
‫....ما رو هی نگران‌تر کرد!
‫مونالیزا-ساما و بورجیا-ساما رفتن...
‫میا-ساما و من فقط مونده بودیم.
‫یکم بعدش منم مجبور شدم برم.
‫متأسفم، واقعاً متأسفم.
‫حول و حوش ساعت 10:30 بهش زنگ زدم و عذرخواهی کردم.
‫هرچند شاید کافی نبود...
‫معذرت‌خواهی‌ـت رو قبول کرد؟
‫بله، فکر کنم.
‫اوه خوبه، خیالم راحت شد.
‫میا-ساما رو عصبانی کنی بد میاری.
‫خب؟
‫چی؟
‫چی بود؟ چه اتفاقی افتاده بود؟
‫بهم بگو، به کسی نمی‌گم!
‫اوه!
‫هوم؟
‫بعداً! بعداً بهت می‌گم!
‫اوه...ناناکو-سان!
‫اوه نه! باید سریع یه چیزی به توموکو بگم!
‫توموکو!
‫چی؟
‫منو گفتی؟
‫آره تورو! متأسفم!
‫مجبور شدم از تو استفاده کنم...
‫بهشون گفتم خونه‌ی تو بودم...
‫پس، اگه کسی ازت پرسید، می‌تونی بهش همینو بگی؟
‫کی بپرسه؟
‫مادر و پدرت؟
‫اوه نه! توی دردسر افتادی!
‫نه نه! اینطور نیست!
‫خب...خلاصه بگم، برای سوروریتی‌ـه.
‫اوه، خب پس اوکی.
‫باشه، حتماً.
‫مخصوصاً میا-ساما.
‫فهمیدم! حتماً.
‫ممنونم! بعداً برات توضیح می‌دم.
‫اشکالی نداره. فقط یکی طلبم.
!قبوله
‫اونی-ساما...
‫زنگ اول اومد و رفت.
‫و بعد زنگ دوم.
‫و بعد زنگ سوم شد و بعد وقت ناهار...
‫کل این مدت نگران بودم.
‫بالأخره تصمیمم رو گرفتم.
‫تصمیم گرفتم چتر رو برگردونم.
‫بفرمایید، ممنونم.
‫نگهش دار.
‫اگه دوستش نداری، بندازش دور.
‫زیاد به آساکا ری-سان نزدیک نشو.
‫من از قصد بهش نزدیک نشدم.
‫همه‌ی اینا چون اون‌جا بودم پیش اومد.
‫اون، بارون...
‫همین..
‫ببخشید...
‫مثل اینکه امروز غیبت کرده...
‫حالش خوب بود؟
‫بعد از اون؟
‫خوب بود، خوابش برد.
‫تبش چی؟
‫همون موقع بهش یکمی آسپیرین دادم...
‫...اما زیاد تأثیری نداشت.
‫می‌دونی که همین‌الانش دارو زیاد مصرف می‌کنه.
‫که اینطور.
‫چیه؟
‫می‌شه بعد از مدرسه...
‫با هم حرف بزنیم؟
‫در رابطه با چی؟
‫منتظرت می‌مونم.
‫زیر درخت نارون!
‫درخت نارون؟
‫بله، درخت نارون...
‫چهار چهل‌وهشت و سی ثانیه.
‫چهار چهل‌وهشت و بیست ثانیه.
‫چهار چهل‌وهشت و پنجاه ثانیه.
‫چهار چهل‌وهشت و صفر ثانیه.
...چاره‌ای نبود
‫از ماریکو-سان و توموکو خواستم که به خونه برن.
‫اینطوری می‌تونستم به دیدن سن‌ژوست-ساما برم.
...نمی‌دونم چرا اما می‌خواستم
‫... می‌خواستم دوباره درخت نارون رو ببینم.
‫...درختی که سن‌ژوست-‌ساما برای ‫مدت طولانی توی بارون زیرش ایستاده بود...
‫سن‌ژوست‌-ساما؟
‫موضوع چیه؟
‫خودت می‌دونی.
‫بله.
‫این درخت نارونی‌ـه که دیروز ‫ری زیرش منتظرت بود.
‫بعدش هم خیس خیس شد و تب کرد.
‫همه‌ی این اتفاقایی که برای ری میفته برات اهمیتی نداره؟
‫به من ارتباطی نداره.
‫اما ری...
‫اما ری خواهر کوچیکترته!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫احساس عذاب بابت نفرین میا-ساما...
‫سن‌ژوست رو با احساس افسردگی ناامید‌کننده و بدبینی پر کرده بود.
‫ناناکو که نگران سن‌ژوست بود،
‫...به برج ساعت رفت تا دنبالش بگرده.
‫اون‌جا ری؛ ناناکو رو در آغوش کشید...
‫...و چیزی در گوشش زمزمه کرد.
‫قسمت بعدی: داستان دو خود‌کشی
‫اونی-ساما، اشک‌های من تمومی ندارن...