‫بدش به من لطفاً!
‫می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
‫می‌کشمش، منم می‌تونم سیگار بکشم!
‫عمـــراً.
‫می‌تونم!
‫پس بکش!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دیدی؟ حالا فهمیدی.
‫سیگار نکش. بهت نمیاد.
‫من می‌خوام تو تا همیشه...همینطوری که هستی بمونی.
‫من...من دوستت دارم!
‫دوستت دارم!
‫قسمت نوزدهم
‫بازی اوتاکاتا
‫برگردیم.
‫اگه عجله کنیم، به کلاسای ظهرمون می‌رسیم.
‫من...من دوستت دارم!
‫غافلگیرکننده بود.
‫ها؟
‫...بودن ری با اون دختره...
‫فکر کنم طبیعی بود، چون جفتشون ‫دانش‌آموزای سه‌ران اند...
‫...هرچند، شرط می‌بندم جفتشون صبح کلاس داشتن.
‫ما هم دبیرستانی بودیم، کلاس پیچوندیم، نپیچوندیم؟
‫فکر کنم، اما بازم...
‫خیلی وقته که می‌گذره نه؟
‫ها؟
‫از آخرین باری که ری رو دیدی.
‫آره...
‫...و آخرین باری که اوریهارا کائورو رو دیدی.
‫آره...
‫واقعاً باهاش مشکلی نداری؟
‫چاره‌ای ندارم.
‫چاره‌ای نیست.
‫من جلوتر می‌رم!
‫وقت رویا تموم شد.
‫ناناکو-سان!
‫ناناکو!
‫...صبح بخیر.
‫هی ببین! دیگه برای «صبح بخیر» گفتن خیلی دیر شده!
‫چی شده؟ اتفاقی افتاده؟
‫ما چند بار زنگ زدیم خونه‌تون!
‫زنگ زدین خونه؟
‫کسی جواب نداد.
‫اوه آره، مامان گفت امروز می‌ره بیرون...
‫امروز دقیقاً چه اتفاقی برات افتاد؟
‫خب، من...
‫توی راه مدرسه حس کردم حالم خوب نیست.
‫...برای همین توی کافی‌شاپ نزدیک ‫ایستگاه یه استراحت طولانی کردم.
‫خب...الان حالت چطوره؟
‫خوبم. ببخشید که نگرانتون کردم.
‫خب آخرش گفتمش.
‫دوستت دارم!
‫تموم شد.
‫اون لحظه‌ی رویا‌گونه،
‫...اون مدتی که باهاش تنها بودم، تموم شد.
‫به کلاسای بعدازظهر رفتم...و بعدش تموم شدن...
‫فکر کردم دوباره می‌تونم خودم باشم.
‫ولی نشدم.
‫زمان رویایی هنوز تموم نشده بود.
‫در عوض، داره کش میاد، ‫مثل یه حباب بزرگ باد می‌کنه...
‫...بزرگتر و بزرگتر می‌شه.
‫امروز صبح، سن‌ژوست-ساما اون‌جا نشسته بود...
‫ناناکو! ناناکو، محض رضای خدا!
‫این‌جا آخرین ایستگاهه! آخرین ایستگاه!! رسیدیم به ایستگاه!
‫این مغازه‌های آشنا، و حتی خود شهر،
‫...یه طورایی امروز چهره‌ی دیگه‌ای به خودش گرفتن.
‫300 ین از پولت رو برای اون دادی؟ چت شده؟
‫اما خوشگله!
‫اونی-ساما،
‫فکر کنم دلم می‌خواد از «حباب» خاصم ‫مراقبت کنم و قدرش رو بدونم...
‫...حباب بزرگ و باد کرده‌م...
‫...امیدوارم که نترکه!
‫خب کجاست؟ اون کافه‌ای که کل صبح توش استراحت کردی؟
‫چی؟
‫همون کافه‌ای که امروز وقتی حالت بد بود، رفتی.
‫اوه! اوه! خب...
‫مطمئنم دیدیش...«کافه لا مولین».
‫اوه، کافه لا مولین؟ اون؟
‫بیا یه بار دیگه امتحان کنیم...خیلی بهت میاد!
‫واقعاً؟
‫اما می‌دونی...کافه لامولین تا بعد‌ازظهر باز نمی‌کنه...
‫چی؟
‫خب دیگه بریم خونه...
‫توموکو...
‫بعداً میبینمت. تا فردا.
‫توموکو!
‫اشکالی نداره، مشکلی نیست!
‫امروز صورتت می‌گه «من خوشحالم»! ‫ و منم واقعاً اینطوری بودنش رو دوست دارم!
‫توموکو!
‫توموکو...
‫توموکو.
‫اشکالی نداره.
‫می‌شه یکم بیشتر پیشم بمونی؟
‫من...
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫یه دفعه‌ دلم نمی‌خواد تنها باشم...
‫اوضاع ری توی مدرسه چطوره؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫به کلاسا می‌ره؟ هر روز؟
‫نمی دونم...زیاد نمی‌بینمش.
‫چون کلاسامون فرق داره.
‫امروز دیدمش.
‫...توی پارک، صبح، وقت کلاسا.
‫تو همیشه یه طوری رفتار می‌کنی ‫انگار که ری اصلاً برات اهمیتی نداره، اما...
‫ری امروز یه سال‌اولی رو «دزدیده» بود.
‫میسونو ناناکو رو می‌شناسی؟
‫آره، تقریباً...
‫امسال وارد سوروریتی شده.
‫ری بهش نزدیکه؟
‫نمی‌دونم.
‫امیدوارم ری اون رو از راه به در نکنه...
‫من دیگه برم.
‫اونی-ساما، تو چطور با این‌ سال‌اولی آشنا شدی؟
‫نه، بی‌خیال...
‫شب‌بخیر.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫امروز نمی‌خوام تنها باشم.
‫من...من دوستت دارم!
‫اولین باره که این حرف‌ها رو به زبون آوردم.
...بهشون فکر کرده بودم
‫..اما هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم بگمشون.
‫نه بلند و رو در رو.
‫برای همینه که نمی‌تونستم تحمل کنم تنها باشم.
‫من برگشتم...
‫به خونه خوش اومدی.
‫دیر کردی، ناناکو.
‫قبل از اینکه بری بالا... ‫میشه یه دقیقه بیای توی نشیمن؟
‫آره، فقط یه دقیقه...
‫چی؟
‫پدر دوباره از اون کارا کرده!
‫آره، انگاری...
‫اول گفتم نکنه زیادی بچگونه باشه...
‫توی ویترین یه فروشگاه نزدیک دانشگاه بود.
‫مطمئن بودم کلی بهت میاد، برای همین برات خریدمش.
‫ممنونم، بابا!
‫فکر کنم یه پیراهن خوب مناسب مهمونی باشه.
‫ممنونم بابا...
‫پوپه‌ی عزیز من ...دقیقاً شبیه توـه.
‫می‌دونستم به محض اینکه تنها بشم،
‫...چی به سرم میاد.
‫ببین، داره شروع می‌شه.
‫اوه...سن‌ژوست-ساما!
‫من به سنت جوسته-ساما گفتم!
‫چطور تونستم باهاش اونطوری حرف بزنم؟
‫اون دقیقاً چه حسی نسبت به من داره؟
‫سن‌ژوست-ساما!
‫هی، آروم تشویق کنید!
‫این که دیگه بازی فصلی نیست، فقط یه تمرینه.
‫می‌تونین بیای بازی رو ساکت ببینین.
‫...ولی ما با اون جیغ‌ها نمی‌تونیم کاری پیش ببریم!
‫نظرتون چیه یه عکس از شما و ‫سن‌ژوست-ساما با هم بگیریم؟
‫...مثلاً بعد کلاس لطفاً؟
‫خب من چیز زیادی سر در نمیارم.
‫سعی کردم تو رو واسه تمرین‌ها‌ بیارم،
‫...اما می‌شه یه کاری در مورد این «طرفدار»هات بکنی؟
‫شاید باید روشون حشره‌کش اسپری کنیم؟
‫خیلی بی ادب شدی!
‫نه، واسه‌م اهمیت چندانی نداره.
‫به هرحال، برای شروع بازی بعدی روت حساب می‌کنم.
‫یعنی پایان بسکتبال سه‌ران رسیده؟
‫کار احمقانه‌ای کردم که بهش گفتم؟
‫الان دیگه نمی‌تونم مثل گذشته بهش «سلام» بدم...
‫و حالا که من دارم به این‌چیزا فکر می‌کنم، ‫ اون داره به چی فکر می‌کنه؟
‫اونم یکی از طرفدار‌هاته؟
‫چی؟
‫اون...که از پشت درخت داشت نگاهت می‌کرد.
‫چی داری می‌گی؟
‫باشه، بی‌خیالش...
‫اون یکی از آشناهای هنمی تاکه‌هیکوـه.
‫دیروز، توی پارک...
‫به اون و برادرم برخوردیم.
‫هنمی هنوزم همون هنمی قدیمی بود.
‫من فراموشش کردم، کامل.
‫تا این‌جا تونستیم به طور لغوی ترجمه کنیم.
‫قسمت مهم از خط 18 شروع می‌شه.
‫خب...بذار ببینم...خانوم میسونو؟
‫اوه! ناناکو! نوبت توـه!
‫اوه، بله!
‫میشه از خط 18 ترجمه کنید لطفاً؟
‫بله!
‫معنی لغوی نه...
‫متن رو با استفاده از احساسات ‫خودتون نسبت به معنیش بیان کنید.
‫برو تو کارش!
‫شروع کنید، لطفاً.
‫بله.
‫آی نو نو هیوهاکو-شا...پرسه‌زن عشق...
‫«کویی نو»
‫با توجه به متن، «کویی» بهتره.
‫و برای پرسه‌زن به جای «هیوهاکو-شا» از ‫ «ساسورایبیتو» استفاده کنید.
‫بـ...باشه.
‫پرسه‌زن عشق، من صدای سوت ‫را از میان غروب درخشان می‌شنوم.
‫بله، خیلی خوبه!
‫آخرین قطاری که شهر را ترک ‫می‌کند حالا دیگر راهی شده.
‫بار دیگر، من سوار بر آن قطار نیستم، ‫بار دیگر، من این‌جا را ترک نمی‌کنم.
‫و بار دیگر، نمی‌توانم با عمق دلشکستگی‌ـم روبه‌رو شوم.
‫غروب نزدیک است.
‫غروب نزدیک است و باردیگر من.. ‫ منتظر می‌مانم در حالی که از تنهاییِ در راه است می‌ترسم.
‫تنها روی ریل‌ها می‌نشینم ‫ریل‌هایی که با زنگار پوشیده شده‌ان.
‫دوباره از دور دست‌ها...صدای سوت رو می‌شنوم؟
‫آیا صدایی شنیدم؟ یا فقط تصورش کردم...
‫ناناکو-سان!
‫چی شده؟ آروم باش آروم باش!
‫یه میز کنار پنجره می‌خوام لطفاً.
‫بله خانوم.
‫بشین.
‫باشه.
‫نزدیک دریاییم برای همین این اطراف ‫یه عالمه مرغ‌دریایی پرواز می‌کنن.
‫مرغ‌دریایی دوست داری؟
‫چی؟ آره.
‫شنیدی؟
‫مرغ سوخاری‌های کافه‌تریای سه‌ران...
‫...در واقع مرغ‌دریایی سوراخی‌ـه؟
‫چی؟
‫توی همبرگرا هم هست.
‫چی؟
‫انگار هر چیزی که می‌گم و خنده‌ت نمیندازه، گریه‌ت میندازه...
‫متأسفم، متأسفم...
‫عیجب شدم، جدیداً خودم نیستم.
‫اصلاً عجیب نیست.
‫می‌دونی عاشق شدن باعث میشه ‫همه‌مون احساس عجیب شدن داشته باشم.
‫می‌خواستم یه چیزی بهت بگم، برای همین این‌جا دعوتت کردم.
‫اگه ری کسی‌ـه که عاشقش شدی، آسیب می‌بینی...
‫چون روح ری اسیر یه الهه شده.
‫همینو می‌خواستم بگم.
‫می‌گن «عشق اینه که درد بکشی»...
‫فکر می‌کنم اشکالی نداره اگه ‫فقط تو اونی باشی که درد می‌کشه.
‫البته، هر کسی سعی می‌کنه تا حد امکان ‫از آسیب زدن به دیگری دوری کنه.
‫پس اگه این عشقه، منم دوست دارم عاشق بشم...
‫می‌تونم فراموش کنم، چون عاشقم.
‫می‌تونم فراموش کنم، چون عاشق بودم.
‫و حتی...می‌تونم فراموش کنم که فراموش کردم.
‫من تو رو خیلی دوست داشتم...
‫داشتم می‌پرسیدم «تو هم کسی که دوستش داشتی رو آزار دادی؟»
‫اما بعد دیدم...اون خیلی عمیق عاشقه،
‫...عشق اون خیلی عمیق بود.
‫..که حتی از تصور من هم فراتر می‌رفت.
‫...و حتی الان هم ممکنه همون حس رو داشته باشه.
‫عشق «اوتاکاتا»‌ست، «اوتاکاتا» نو کویی.
‫اوتاکاتا؟
‫آره، اوتاکاتا.
‫عشق مثل یه حباب می‌مونه...
‫روی سطح ظاهر می شه، برای چند دقیقه ‫باقی می‌مونه و بعد از بین می‌ره.
‫لحظات رونده‌ی زندگی هم مثل حبابن.
‫پس، همه‌ی ماها توی اون حباب ‫دنبال دوست داشتن و دوست داشته شدنیم.
‫زیبایی‌ـش توی کوتاهی‌ـش هست.
‫اما هرگز نباید به خاطر زودگذر بودنش حقیر بشماریمش.
‫باهام موافقی؟
‫باید اینطوری بهش نگاه نکنیم.
‫بله!
‫بله؟
‫داشتم به اون...روزای قدیمی فکر می‌کردم.
‫به اولین باری که دیدمت.
‫آه...
‫تو ده ساله بودی، و من یازده ساله...
‫توی حیاط پشتی بودم، یادته؟
‫آه...آره، معلومه!
‫داشتم گریه می‌کردم.
‫تو تنها کس بودی که...
‫بله!
‫... گریه کردن منو دیدی.
‫بله!
‫تو تنها کس بودی، خواهر کوچولوی من...
‫بله!
‫پس برای همینه که فقط باید به من نگاه کنی.
‫فهمیدی؟ هیچ‌وقت نباید یه کس دیگه‌ای نگاه کنی.
‫اونی-ساما...
‫باید این حرفا رو پیش خودم نگه می‌داشتم؟
‫این باید تا همیشه راز من باقی می‌موند.
‫اما...اما من...از بروز ندادنش ناامید شده بودم.
‫من دوستت دارم، سن‌ژوست-ساما!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هنمی ناناکو رو به نمایشگاه‌ی دانشگاه دعوت کرد،
‫...و ناناکو از پذیرفتنش هیجان‌زده می‌شه.
‫اما، فوکیکو با شنیدنش ناراحت می‌شه.
‫روز نمایشگاه‌ی دانشگاه،
‫فوکیکو ناناکو رو به خونه‌ی سوروریتی می‌فرسته.
‫و بعد...
‫قسمت بعدی: قیچی باغبانی
‫اونی‌-ساما...اشک‌های من تمومی ندارن...