‫اونی-ساما، بالأخره این‌جام!
‫توی دانشگاه تو، برای نمایشگاه دانشگاه گاکوئین.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی آدم‌ هست.
‫آره! واقعاً نمایشگاه‌های دانشگاه‌ها ‫ خیلی با دبیرستان فرق داره.
‫خیلی هیجان‌انگیزه!
‫چی شده ماریکو-سان؟
‫چی؟
‫خیلی سفتی، بخصوص شونه‌هات.
‫چرا نباشم؟
‫محافظت از شما در برابر مردا ‫مسئولیت خطیری‌ـه.
‫بریم!
‫چی؟ ولی...صبر کن!
‫یادم نمیاد از کسی خواسته ‫باشیم ازمون محافظت کنه!
‫چی شده؟
‫اه! اومدن!
‫سلام! خوشحالم که این‌جایین!
‫خیلی ممنونم که برام دعوتنامه فرستادین.
‫باعث افتخاره! ممنون که اومدین.
‫بذارید دوستامو معرفی کنم، ‫شینوبو ماریکو-سان و آریکورا توموکو-سان.
‫من هنمی تاکه‌هیکو هستم.
.خوشـ...وقتم
‫سلام هنمی-سنسی، خیلی وقته ندیدمتون!
عه؟
‫منم با ناناکو توی کلاس فوق‌برنامه بودم.
‫اسمم آریکوراـه.
‫اوه! تویی!
‫ببخشید، منم باهاش اومدم.
‫اوه، هرچی بیشتر بهتر!
‫اوه..این...اینم دوستمه.
‫من ایچینومیا تاکاشی هستم، ‫از آشنایی‌ـتون خوشوقتم.
‫گفتی...ایچینومیا؟
‫پس یعنی..
‫بله. برادر بزرگتر میا-ساما هستن.
‫ها؟
‫اوه واو!
‫همه‌تون همراه خواهرم به دبیرستان سه‌ران می‌رین.
‫خوشحالم که اومدین، از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫این از استراتژی معمول «مردا» هست!
‫تظاهر می‌کنن که از روی «دوستی» باهات دست می‌دن،
‫...اما احتمالاً دارن برای حرکت بعدیشون برنامه می‌ریزن!
‫ها؟
‫حتی اگه برادر میا-ساما هم باشه، بازم یه پسره!
‫پس گاردتون رو پایین نیارید.
‫نمایشگاه دانشگاه
‫قسمت بیست‌ویکم
‫خب حالا چی؟ از کجا شروع کنیم؟
‫سینما چطوره؟
‫گروه مطالعه‌ی فیلم دانشگاهمون خیلی معروفه.
‫به نظر جالب میاد!
‫آره! می‌خوام ببینم.
‫هرگز! اونم فیلم!
‫کاملاً واضحه...
‫فیلم‌ها همونطور که می‌دونین، ‫توی یه اتاق تاریک نمایش داده می‌شن!
‫و حالا برای جادوی این کارت‌ها.
‫یه خانوم زیبا با یه حلقه‌ی الماس توی این جمع هست،
‫..قلبم داره آتیش می‌گیره ‫برای عشقمون پیک اومد!
‫مراقب باشین، با جفتتونم.
‫ها؟
‫از این برنامه‌های کمدی استفاده می‌کنن...
‫...تا خیالتون رو راحت کنن.
‫اینو دیگه هر کسی می‌فهمه!
‫این یه ماکت 1 به 140 از قلعه‌ی ‫Neuschwanstein آلمان هست.
‫چقدر خوب ساختن.
‫اینو رودریک دوم توی قرن 17ام ساخته.
‫ساختش 17 سال زمان برد...
‫چه آدم ناشی‌ای هستی!
‫از خود کم‌بینی خانوم‌ها سوء استفاده می‌کنی و ‫با دانش‌ـت خودنمایی می‌کنی...
‫هر کی باشه می‌فهمه!
‫یه خونه‌ی تسخیر شده! به نظر جالب میاد!
‫خونه‌ی تسخیر شده؟
‫از دبیرستان مقدماتی به این طرف دیگه نرفتم!
‫امتحانش کنیم؟ تجدید خاطره میشه.
‫آره! از اینجور چیزا خوشم میاد!
‫شینوبو-سان، جرئت نکن مخالفت کنی!
‫نمی‌کنم، اما بیاید دو تا گروه جدا بشیم...
‫دخترا با دخترا برن، ‫پسرا هم با پسرا.
‫یه طورایی ترسناکه!
‫برای همینه که باید اونا رو با خودمون میوردیم.
‫متوجه نمی‌شی؟
‫اون‌ها فقط برای انگیزه‌های پنهانی که دارن ‫دخترا رو به اینطور جاها دعوت می‌کنن.
‫انگیزه‌های پنهان؟
‫چه جور «انگیزه‌های پنهانی»ای؟
‫من ترجیح می‌دم موقع ترس و گیجی ‫ یه روح رو بغل کنم...
‫این کلکا دیگه قدیمی شده.
‫ها چی می‌خوای؟
‫کمک!
‫اوه...حالت خوبه؟
‫اوه...
‫تا حالا انقدر توی زندگیم تحقیر نشده بودم!
‫تحقیر؟ خودت نبودی که دویدی تو بغلم؟
‫تو نباید اونجا می‌بودی!
‫حالا هم ببین، چرا باید انقدر ‫نزدیک به من بشینی؟
‫برو اون طرف‌تر.
‫اوه...ببخشید...
‫اون طرف‌تر!
‫بله خانوم!
‫اون طرف‌تر!
‫ماریکو-سان! لطفاً درست رفتار کن!
‫اوم...گوش کن!
‫چیه؟
‫هوشیاری‌ـت توی این مورد تحسین برانگیزه،
‫ولی بیخیال، بیا رلکس باشیم و خوش بگذرونیم.
‫این نمایشگاه دانشگاهمونه!
‫من این‌جا نیومدم خوش بگذرونم!
‫من اومدم تا از ناناکو-سان و تومو-سان محافظت کنم!
‫اسیر شدیم به مولا.
‫چرا انقدر از مردا بدت میاد؟
‫اونا خودخواهن...کثیفن...و ظالم‌ترین موجودای روی زمینن.
‫چطور می‌تونی بگی همه‌ی مردا اینطورین؟
‫چطور می‌تونی بگی نیستن!
‫من می‌تونم با اطمینان بگم، من نیستم!
‫درسته! مردا همه حرف می‌زنن ولی عمل نمی‌کنن!
‫هنمی!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بنظرتون الان جمعیت بیشتر نشده؟
‫ساعت دو توی سالن ورزشی کنسرت اجرا می شه.
‫یه گروه آماتور و نسبتاً محبوبه.
‫یه گروه راکه، دوست داری بریم؟
‫آره!
‫می شناسمشون! گروه «مرکوری»ـه! دوستشون دارم!
‫بادکنک دوست داری؟
‫نه، بادکنکا همیشه زود می‌ترکن.
‫پس، از چیزایی که عمری ندارن خوشت نمیاد؟
‫آدم حساسی هستی، نه.
‫تو هم متظاهری.
عه؟
‫چی؟
‫ها؟
‫چه اتفاقی براشون افتاد؟
‫گم شدن؟
‫یعنی ماریکو-سان حالش خوبه؟
‫مشکلی براش پیش نمیاد. ‫ ایچینومیا-سان همراهشه.
‫حالا می‌تونیم یکمی خوش بگذروینم.
!هوی
‫لطفاً آروم برو!
‫می‌شه لطفاً دنبالم نیای؟
‫نمی‌تونم تنهات بذارم!
‫در برابرت مسئولیت دارم!
‫تا وقت که هنمی و بقیه رو پیدا ‫کنیم من محافظتم!
‫من از این چیزا نمی‌خوام!
‫خب اگه محافظ نه، پس منو به عنوان کسی که ‫باهاش «قرار تمرینی» داری در نظر بگیر.
‫مور مورم شد.
.باشه باشه
‫راستی کجا داری می‌ری؟
‫به اتاق آدرس‌دهی عمومی. ‫ازشون می‌خوام ناناکو رو پیج کنن.
‫توی ساختمون کمکی نیست. ‫توی ساختمون اصلی‌ـه.
‫چی؟
‫به علاوه...توی مدت نمایشگاه دانشگاه کسی رو پیج نمی‌کنن.
‫حداقل یه متر ازم عقب‌تر وایسا.
‫کار سختیه...
‫هرچقدر ازت دورتر بشم، ‫ممکنه باز از هم جدا بیفتیم.
‫من مشکلی با جدا افتادنمون نداریم.
‫خب، خب...
‫ایچینومیا-سان!
‫سلام!
‫یه دوست توی کلاسمونه.
‫عجب؟
‫ایچینومیا-سنپای!
‫نظرت چیه تمرین تیراندازی کنی؟ ‫بهت تخفیف می‌دم.
‫حتماً ولی بعداً.
‫اونم توی کلوب اسکی‌ـمونه.
‫هی، خیلی وقت شده!
‫سلام! چطوری؟
‫امروز روز قشنگیه...دوست دختره؟
‫ما کاملاً با هم غریبه‌ایم.
‫خب، بعداً می‌بینمت.
‫آه...حتماً.
‫مشخصه دوستِ دختر زیاد داری.
‫اوه! ها؟
‫گمونم...می‌دونی دانشجو بودنه دیگه....
‫همه‌ی مردا همینطورن.
‫نمی‌تونن به یه دختر راضی باشن.
‫خیلی تعصبی برخورد می‌کنی.
‫من خیلی هم با یه دختر خوشحالم، ‫ اما نیاز دارم دوست هم داشته باشم.
‫چه دختر باشی و چه پسر، ‫ سعی کن هروقت که تونستی دوست پیدا کنی.
‫فکرشم نکن منو نصیحت کنی.
‫اوه جدی؟
‫آره!
‫دیگه چی بنظر جالب میاد؟
‫بیشترشون رو دیدیم...
‫خیلی بهمون خوش گذشت! واقعاً می‌گم!
‫آره! این اولین نمایشگاه دانشگاهیمون بود!
‫خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫تا سه سال دیگه، احتمالاً ‫خودتونید که یه نمایشگاه برگزار می‌کنید.
‫چی؟ ها؟
‫انقدر فکر کردن بهش غریبه؟
‫آره، یه آینده‌ی خیلی دوره.
‫واو...سه سال!
‫می‌تونم با دوست‌پسرم دست‌ تو دست بریم...
‫راستی، شما دوست دختر دارین، هنمی-سان؟
‫چی؟
‫باید تأیید کنم، ‫ قبلاً به ذهنم خطور نکرده بود...
‫...اما تعجب نمی‌کنم اگه ‫اونی-ساما دوست‌دختر داشته باشه.
‫اوه، متأسفم! سوال اشتباهی پرسیدم؟
‫نه دوست‌دختر، الان ندارم.
‫راضی شدی؟
‫خب! از این یکی که طفره رفتین! ‫پس موضوع رو عوض می‌کنیم!
‫چطوری این دانشگاه رو انتخاب کردین؟
‫خب، ببین...برای جواب این سوال...
‫این دفعه یه سوال آسون ازتون پرسیدم!
‫درسته، اونی-ساما.
‫من واقعاً چیزی در مورد تو نمی‌دونم.
‫برات یه عالمه نامه‌های طولانی نوشتم،
‫...حتماً باعث دردسرت بودن.
‫اما من فقط به خودم فکر می‌کردم.
‫تو واقعاً آدم با ملاحظه و مهربونی هستی.
‫سوء استفاده از این سخاوتت کار درستی نیست.
‫کار من اشتباهه، واقعاً هست.
‫پشمک!
‫به نظر خوشمزه میاد!
‫برای تو هم می‌خرم ناناکو!
‫به چیزی فکر می‌کنی؟
‫ها؟
‫ساکتی.
‫اوه! چیزه...
‫فقط یکمی نگران شدم...
‫نگران؟
‫بله...این از خودخواهی من بود که ‫تو رو «اونی-ساما»ی خودم کردم.
‫تو خودت باید با درسات ‫و چیزای دیگه سرت شلوغ باشه...
‫برای همین نگران شدم..
‫....که نکنه برات بار اضافی شده باشم.
‫بار اضافی؟ من هیچ‌وقت همچین فکری نکردم.
‫خوندن نامه‌هات منو یاد دوران دبیرستان خودم می‌ندازه.
‫اون‌‌موقع‌ها، ابتدایی‌ترین چیز‌ها ‫می‌تونست خوشحال و یا عصبانی‌م کنه.
‫نامه‌هات همه‌ی اون حس‌ها رو برمی‌گردونه.
‫الان، منتظر اینم که ‫صندوق نامه‌هام رو چک کنم.
‫واقعاً؟
‫واقعاً می‌گم، درسته. راستی...
‫ها؟ بله؟
‫نامه‌ی بعدی کی میاد؟
‫کجا رفتن؟
‫خیلی شلوغه، پیدا کردنشون غیرممکنه.
‫مثل این می‌مونه که توی انبار کاه دنبال سوزن بگردی.
‫اما اشکالی نداره، می‌تونیم جلوی ‫در ورودی منتظرشون بمونیم.
‫اون‌جا رو ببین...دخترا از این چیزا خوششون نمیاد؟
‫مزخرفه!
‫واقعاً؟ به نظر جالب میادا! ‫ صرف‌ نظر از درست و غلط بودنش.
‫اما...بذار امتحانش کنیم.
‫اراده‌ی قوی‌ای داری.
‫اراده‌ش قوی‌ـه یا «کله‌ شق»ـه؟
‫ساکت.
‫تو روشنی و در مورد ‫ثروت اقبال خوبی داری.
‫به جز...
‫به جز؟
‫به جز مشکلی که مربوط به خانواده‌ته...
‫والدینت...
‫کافیه!
‫از کجا...کجا می‌دونی!؟
‫به اندازه‌ی کافی مزخرف شنیدم!
‫هی! صبر کن!
‫300 ین.
‫هی دختر! تنهایی؟
‫نظرت چیه این اطراف رو نشونت بدیم؟
‫ما هم اینجا دانشجوییم.
‫ناراحت نشو، اینطوری ‫قیافه‌ت رو جدی نکن.
‫خب، هی...پارتی دیسکو ساعت 5 شروع میشه.
‫ما می‌خوایم بریم، ولی خب دوتا پسر تنهاییم...
‫هی هی، صبر کن!
‫ولم کن!
‫تنهام بذارید!
‫نمی‌تونم تحمل کنم که دستای کثیف تو بهم بخوره!
‫از نخاله‌هایی مثل شما متنفرم.
‫دنبالم نیاین و گورتون رو گم کنید!
‫همین الان ازم دور شید!
‫متأسفم. توی محافظ بودن شکست خوردم.
‫می‌شه بریم؟ همه دارن نگاهمون می‌کنن.
‫خودت برو، اگه خیلی نگران ‫اینی که بقیه چه فکری می‌کنن.
‫یا حتی می‌تونی وایسی و مثل اونا نگام کنی.
‫خیلی‌خب، فهمیدم. ‫تا وقتی آمادگی داشته باشی منتظر می‌مونم.
‫بریم. احمقانه‌ست.
‫هی هنمی!
‫ماریکو-سان!
‫می‌دونستم این‌جایین!
‫آره...وقتی گم می‌شیم، ‫یکی باید به نقطه‌ی شروع برگرده.
‫خیلی خوشحالم، نگران بودم که نتونیم پیداتون کنیم!
‫باورت نمی‌شه چه اتفاقی افتاد...وحشتناک بود.
‫خب حالا که همه این‌‌جاییم، ‫نظرتون چیه همگی با هم بریم قهوه بخوریم؟
‫آره بریم!
‫چرند نگو!
‫وقت برگشتن به خونه‌ست!
‫چرا...چرا نمی‌تونم همگی با هم قهوه بخوریم؟
‫نمی‌بینی؟
‫وقتی که داریم قهوه می‌خوریم، خورشید غروب می‌کنه!
‫قبل اینکه بفهمیم، هوا کاملاً تاریک می‌شه!
‫نه نمی‌شه!
‫چرا ‌میشه!
‫بیاید بریم! خب دیگه به سلامت!
‫ماریکو-سان!
‫یه لحظه صبر کن! شینوبو-سان!
‫اوه! اوپس! بابت امروز خیلی ممنونیم!
‫خواهش می‌کنم...
‫صبر کن!
‫داری تند می‌ری! صبر کن!
‫نه، صبر نمی‌کنم!
‫شماها نمی‌دونین مردا وقتی هوا تاریک ‫بشه، به چه گرگای خطرناکی تبدیل می‌شن.
‫عجب دختریـه!
‫حتماً بودن باهاش وحشتناک بود.
‫نه...
‫یه طورایی دوست داشتم.
‫عه؟
.از دختره خوشم اومد
‫ممنونم ناناکو!
‫به لطف تو کلی بهم خوش گذشت!
‫به لطف من؟
‫آره! به لطف تو که شدی خواهر هنمی-سنسی.
‫درسته.
‫اما، ماریکو-سان امروز خیلی گیر می‌داد.
‫این نفرتش از مردا یکمی مریض‌گونه‌ست ‫واسه‌م سوال شد چرا اینطوری‌ـه...
‫خب، یه مشکلی داره، ‫یه مشکل پیچده توی خونواده‌ش.
‫واقعاً؟
‫نه نه نه!
‫وقتی داریم خوش می‌گذرونیم زمان پرواز می‌کنه،
‫...اما فردا، دوباره باید بریم مدرسه.
‫بنظر خیلی...
‫سنگین میاد!
‫بله!
‫چای سیب مورد علاقه‌ت!
‫واو!
‫چطور بود دانشگاه؟
‫خوش گذشت! ولی خیلی شلوغ بود!
‫یکمی گیج‌کننده بود.
‫خب، خوش‌شانسی که کسی رو ‫داشتی تا اطراف رو نشونت بده.
‫آره!
‫خب...دوش‌ـت رو بگیر.
‫باشه.
‫اونی-سامای عزیزم...
‫می‌خوام که قدردانیم رو بابت...
‫همراهی گرم‌‌ـت و این روز...
‫بی‌نظیر و ملایمی که با هم گذروندیم، بیان کنم.
‫ازت خیلی ممنونم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتی که برای کمک به تدارک تولد ‫فوکیکو به خونه‌ی تعطیلاتی‌ـشون رفته بودن،
‫ناناکو از شنیدنِ اتفاقیِ رنج غم‌انگیز ‫فوکیکو، شوکه شد.
‫روز بعد، فوکیکو جلوی چشمان ناناکو ‫خودش رو درون دریاچه انداخت.
‫قسمت بعدی: قطعه‌ی موسیقی تابستان
‫اونی-ساما، اشک‌های من تمومی ندارن...