‫ببین، مثلاً اینطوری؟ نظرت چیه؟
‫آره. یکمی این طرف‌تر، اینطوری.
‫خیلی دوست‌داشتنی شده.
‫میا-ساما!
‫جفتتون خیلی پیشرفت کردین.
‫خیلی ممنونم!
‫برای این آخر هفته‌ برنامه‌ای دارین؟
‫خب من...
‫نه! نداریم!
‫هیچی!!
‫واقعاً؟ خدا رو شکر.
‫این آخر هفته،
‫...اعضای ارشد و من داریم به خونه‌ی تعطیلاتی من می‌ریم.
‫اون‌جا تدارکات جشن تولدم رو ترتیب می‌دیم.
‫من منتظر تولدتون بودم!
‫ممنونم، شینوبو-سان.
‫خواهش می‌کنم.
‫یه کارایی برای...تولد هستن که ‫شماها می‌تونین توی آماده‌سازی‌ـش کمکم کنید.
‫می‌تونید همراه ما بیاید؟
‫آره! با کمال میل!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بفرما، یکمی آبمیوه بخور ناناکو-سان.
‫نمی‌خوام.
‫هنوزم عصبانی هستی؟
‫معلومه!
‫ماریکو-سان صبر کن!
‫ما به توموکو قول دادیم.
‫گفتیم سه تایی با هم یه جایی می‌ریم.
‫کاریش نمی‌شد کرد، درخواست از میا-ساما بود.
‫از اون گذشته، دیگه بهمون بلیط رفت‌وبرگشتم داده.
‫تو بودی که به میا-ساما قول دادی!
‫من این چیزا رو نمی‌دونم! من با توموکو می‌رم.
‫اون قولی که به توموکو-سان دادیم ‫فقط در این صورت بود که چیزی پیش نیاد.
‫برای همین اینطوری شد.
‫بدجنس!
‫به هرحال، دیگه سوار قطار شدیم.
‫من تا همین الانش هم خیلی ‫اذیتش کردم، توموکوی بیچاره.
‫که اینطور!
‫متأسفم! میا-ساما ازمون خواست.
‫که اینطور.
‫متأسفم! واقعاً متأسفم!
‫چطور می‌تونی خالی خالی فقط بگی «متأسفم»؟
‫روز تأسیس تو راهه!
‫ و منم باید تنها باشم؟
‫اما!
‫باید همه‌ی اینا رو ببینی!
‫همونطور که قول دادم: کتاب‌ راهنما ‫ برنامه ریزی، هزینه‌ها.
.به هه‌شون رسیدگی کردم
‫پس یه سوغاتی!
عه؟
‫سوغاتی! این که دیگه باهات حرف بزنم یا نه...،
‫....بستگی به سوغاتی‌ای داره که برام میاری.
‫پس من پول سوغاتی رو می‌دم.
‫موضوع این نیست.
‫متأسفم.
‫من گشنمه!
‫بفرمایید...
‫همونطور که می‌تونی حدس بزنی، اونی-ساما،
‫....ما تو راه رفتن به خونه‌ی تعطیلاتی میا-ساما هستیم!
‫قطعه‌ی تابستانی
‫قسمت بیست‌ودوم
‫خوش اومدین، خانوم.
‫باعث خوشحالی‌ـه که دوباره این‌جایین.
‫دو نفر دیگه هم میان، لطفاً بهشون رسیدگی کنید.
‫حتماً خانوم.
‫خب! برید و چمدون‌ها رو از توی ماشین بیارید.
‫بله.
‫میناکو-سان!
‫اوه! درسته!
‫بله، الان میام!
‫متأسفم، می‌شه اینو بگیری؟
‫واقعاً متأسفم.
‫فراموش کردن همچین چیزی واقعاً ناامید کننده‌ست...
‫پاک از ذهنم رفت...برای همین...
‫بفرمایید.
‫لطفاً به مهمون‌هامون برسید.
‫من یکمی تنهایی وقت می‌گذرونم.
‫بله حتماً.
‫اون روز تابستونی...
‫اون روز تابستونی هنوز این‌جاست.
‫میناکو-سان!
‫بـ-بله؟
!دوباره اشتباه کردی
‫این دفعه، جای جعبه‌ی خودکار و ساعت رو جابه‌جا گذاشتی!
‫متأسفم.
‫چند بار دیگه باید بهت بگم؟
‫تک‌تک جزئیات اون اتاق ‫باید بدون تغییر باقی بمونه!
‫من واقعاً متأسفم. می‌ذارمش...
‫نمی‌خواد.
‫دیگه درستشون کردم.
‫اوه...بی‌نظیره! مثل قلعه توی رودخانه‌ی راینه...
‫خوش اومدین! این این طرف لطفاً.
‫از لطف زیادتون بود که به فکر ما هم بودین.
‫اعضای سال‌اولی هیچ‌وقت به این‌جا دعوت نشدن.
‫باید خیلی احساس افتخار کنین.
‫بله!
‫بـ-بله!
‫میا-ساما کجا هستن؟
‫قدم می‌زنه، می‌تونین بعداً ببینیش.
‫باشه!
‫خب حالا، بهتره بهتون نشون بدم ‫که چه کاری براتون داریم.
‫باشه
‫این اتاق آفتاب، اتاق کارتونه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اونی-ساما...
‫کار ما این بود که همه‌ی دعوتنامه‌ها‌ی...
‫تولد هفته‌ی آینده‌ی میا-ساما رو آماده کنیم.
‫300 تا مهمون بود که دو تا ‫دفترچه‌ی آدرس رو پر کرده بودن.
‫حتی با خودم فکر کردم که اصلاً ‫ممکنه توی یه هفته تموم بشن؟
‫بازم آخرش احتمالاً سفر با توموکو بهتر بود.
‫واو! چقدر خوشگله!
‫ماریکو-سان، ببین! دریاچه داره می‌درخشه!
‫الان نمی‌تونیم استپ کنیم.
‫بیا برمی قدم بزنیم!
‫حالا که این همه راه تا این‌جا اومدیم باید بریم قدم بزنیم!
‫منو بی‌خیال...
ویلن‌ـه؟
‫لطیفه...
‫مثل گریه‌های یک مالیخولیایی برای کمک،
‫...صدای موسیقی به آرومی به قلبم زخم‌های عمیقی می‌زد.
‫برای کی داشت گریه می‌کرد؟
‫فوکیکو-ساما، فوکیکو-سامای مغرور...
‫...برای کمک گریه می‌کرد، اما کمک از کی؟
‫انگار که داره درد غیرقابل تحمل ‫یه عشق غم‌انگیز رو تجربه می‌کنه...
‫...عشق؟
‫عشق اون؟
‫اما...به کی؟
‫شاید بابت قهوه بود که برای شام خوردم...
‫با اینکه ماریکو-سان توی خواب عمیق بود،
‫...من یه طورایی خوابم نمی‌برد.
‫حتماً از ساعت یک گذشته بود که...
‫از نزدیکی یه صدای آب شنیدم.
‫اون روز تابستونی.
‫حتماً میا-ساما بود.
‫یه رد از آب به طبقه‌ی بالا رفت،
‫...و از اتاق میا-ساما رد شد.
‫بعد ته یه راهروی بلند، بعد از چندتا پاگرد،
‫از پشت در دوباره صداش رو شنیدم.
‫اون روز تابستونی.
‫آیا باید تو را با یک روز تابستانی قیاس کنم؟
...‫نه، تو دوست‌داشتنی‌تر و ملایم‌تر هستی.
‫باد‌های خشن، جوانه‌های ماه می را به لرزه می‌اندازند،
و اجاره های تابستانی...دوران کوتاهی دارن.
‫گاهی اوقات چشمان بهشت، به گرمی می‌درخشد، و اغلب رنگ طلایی‌اش رو به تیرگی می‌رود،
و هر اتفاق مسلمی رو به تغییر می‌رود، تصادفاً، و یا از روی ....تغییری طبیعی. اما تغییر نکرده از پس جبر طبیعت،
تابستان ابدی محو نخواهد شد.
‫و مرگ هم به دروغ نمی‌گوید؛
‫که تو در سایه‌ی او سرگردانی.
.در حالی که تو در خطوط ابدی زمان رشد می‌کنی
‫در خطوط ابدی زمان رشد می‌کنی!
‫کی اون‌جاست؟
‫چی شده؟ کجا بودی؟
‫خب...چیزه..دستشویی، اونی که پایینه.
‫چه شوکی بود! از خواب بیدار شدم ‫دیدم این‌جا تنهایی توی تختم.
‫متأسفم!
‫دیگه اینطوری تنهام نذار!
‫باشه، نمی‌ذارم.
‫یکمی بیشتر قهوه می‌خواین؟
‫نه، ممنون.
‫لبخندش ظریف، آروم و آرامش‌بخشه.
‫انگار که دیشب هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫میا-ساما امروز هیچ فرقی نداشت.
‫اما اون صدا توی ذهن من باقی می‌مونه.
‫صداش از اون اتاق...
‫...صدایی که به نظر میومد اعماق ‫قلبش رو پاره کرده.
‫اوه..حسابی دارن با بدمینتون بازی کردن خود‌نمایی می‌کنن.
‫آخرین قطار ساعت 8 امشب میره.
‫اگه تمومش نکنیم، مجبور می‌شیم با خودمون ببریم خونه.
‫ناناکو-سان، مال تو چقدر مونده؟
‫اوم...تقریباً 50 تا.
‫واو...خیلی خوش شانسی! من حداقل 120 تا مونده!
‫براتون یه چیز خنک آورم بنوشین.
‫اوه! ممنونم!
‫کار سختیه، نه؟
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫ببخشید...
‫می‌تونم کاری براتون بکنم؟
...اتاق طبقه‌ی سوم ته راهرو اتاق کیه؟
‫اوه، «اتاق مهرموم» شده؟
‫«اتاق مهرموم» شده؟
‫بله، ما اینطوری صداش می‌زنیم.
‫اون اتاق تا 12 ساگی فوکیگو-ساما اتاق ایشون بوده.
‫دقیقاً همونطوریه که اون موقع بود.
‫دقیقاً همونطوری؟ چرا؟
‫میناکو-سان.
‫صحبت کردن در مورد مسائل خانوادگی با مهمون‌ها ممنوعه.
‫من...واقعاً عذر می‌خوام.
‫از جلوی چشمم دور شو.
‫بله خانوم.
‫ایگاراشی-سان! ایگاراشی-سان، اون‌جایی؟
‫بله خانوم.
‫اخراجش کن.
‫لطفاً فوراً میناکو-سان رو مرخص کن.
‫چی؟
‫چیکار کرده؟
‫اون صلاحیت این که به عنوان خدمتکار ‫خانواده‌ی ایچینومیا، خدمت کنه، رو نداره.
‫همین دلیل کفایت نمی‌کنه؟
‫اما نمی‌تونین...
.من دستور می‌دم
.بله فهمیدم
‫اما...اما من فقط در مورد اتاق ازش پرسیدم!
‫میا-ساما! لطفاً صبر کنید، میا-ساما!
‫من بودم! من ازش در مورد اون اتاق پرسیدم، ‫تقصیر اون نیست.
‫نگران نباش. نیازی نیست ازش دفاع کنی.
‫اتفاق امروز دیگه تموم شد.
‫اما...
‫به تو ارتباطی نداره، فهمیدی؟
‫صبر کنید!
‫من واقعاً متأسفم. همه‌ش تقصیر من بود.
‫اشکالی نداره، من عادت دارم در مورد بقیه حرف بزنم.
‫اما اینکه یهویی اخراج بشین!
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫من فقط می‌خواستم ببینم خدمتکار بودن چه شکلی‌ـه؟
.کار عوض کردن تفریحم‌‌ـه
‫ممنونم، ولی مشکلی نیست.
‫توی یکی از شهرای اطراف باخانواده‌م زندگی می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫بله.
‫تو همونطور که به نظر میای مهربونی.
‫چی؟
‫من همیشه جذب آدمهای مهربون ‫میشم، کاریش نمی‌شه کرد.
‫در مورد «اتاق مهر‌وموم» شده...
‫بله؟
‫هیچ‌کسی جز فوکیکو-ساما اجازه نداره وارد اون‌جا بشه.
‫هیچ‌کسی؟
‫حتی اعضای خانواده.
‫روز قبل از رسیدن فوکیکو-ساما،
‫منو برای تمیز کاری به اون اتاق می‌فرستن.
‫اتاق عجیبی‌ـه.
‫فوکیکو-ساما حتی اگر جای عروسک‌ها...
‫یه تغییر کوچیک کرده باشن هم، ‫بی‌رحمانه باهام دعوا می‌کنه.
‫همه چیز دقیقاً همونطوری‌ـه که 6 سال پیش بوده
مثل وقتی که میا-ساما 12 ساله بوده؟
‫خداحافظ، مراقبت کن!
‫شما هم همینطور.
‫ناناکو-سان، این دریاچه برای من خیلی عزیزه.
‫میا-ساما!
‫بیا ناناکو-سان، احساس خیلی خوبی داره.
‫چی؟ اما...
‫متأسفم، ناناکو-سان، واقعاً متأسفم.
‫فقط می‌خواستم باهام شنا کنی.
‫حالت خوبه، ناناکو-سان؟
‫من خوبم.
‫متأسفم.
‫می‌گم، ناناکو-سان، حالت واقعاً خوبه؟
‫شنیدم افتادی توی استخر. و یه مقداری هم آب قورت دادی.
‫آره، خوبم.
‫پس، می‌شه تو اینا کمکم کنی؟
‫چی؟
‫می‌تونی 50 تا از مال من رو بنویسی؟
‫عمراً!
‫اونی-ساما...
‫شاید تا یه مدت نتونم برات بنویسم.
‫نمی‌تونم تجربه‌ی امروز رو با کسی در میون بذارم.
‫هیچ‌وقت، تا وقتی زنده‌م.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫توی جشن تولد 18 سالگی فوکیکو...
‫سن‌ژوسته به افتخار فوکیکو ویلن می‌نوازه...
‫...تا خوشحالش کنه.
‫اما تمام‌ تلاش‌هاس سن‌ژوست، با واکنش غیرمنتظره‌ی...
‫فوکیکو بی‌ثمر می‌مونه...
‫قسمت بعدی: هدیه‌ی ممنوعه
‫اونی-ساما...اشک‌های من تمومی ندارن...