‫هرزه‌ی بی‌شرم!
‫فوکیکو-ساما!
‫من از اون آهنگ بیشتر از ‫هرچیزی توی این دنیا متنفرم!
‫فوکیکو-ساما!
‫قسمت بیست و چهارم
‫دوباره
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چرا؟
‫چرا گفت ازش متنفره؟
‫من خیلی خوب می‌دونم که قطعه‌ی مورد علاقشه.
‫چرا؟
‫پس چرا وقتی زدمش انقدر ناراحت شد؟
‫ناناکو! داری چیکار می‌کنی؟
‫قطار 12 دقیقه‌ی دیگه میاد!
‫امروز صبح چت شده؟
‫از دیشب برنگشته.
‫چی؟ کی؟ کجا؟
‫اگه نمی‌دونی، نپرس!
‫باشه نمی‌پرسم!
‫اونی-ساما...
‫واقعاً هیچ چیزی رو در مورد...
‫سن‌ژوست-‌ساما و میا-ساما درک نمی‌کنم.
‫اما، با این که دنیایی که دارن رو درک نمی‌کنم...
‫ولی می‌دونم که مدل دنیای اون‌ها من رو می‌ترسونه.
‫همونطور که غم رشدکننده‌ی ‫توی چشم‌های سن‌ژوست-ساما و...
‫و خشم مخفی پشت مهربانی‌های میا-ساما رو می‌بینم،
‫...کم‌تر و کم‌تر دنیاشون رو درک می‌کنم.
‫قطار 25 بعدی!
‫لعنتی!
‫چیکار کنیم...
‫زنگ اول انگلیسی دارم، ‫کوسونوکی خیلی سخت‌گیره!
‫ببخشید!
‫ری!
‫سلام!
‫همیشه بهت می‌گم توی این ماشین سیگار نکش.
‫و منم همیشه می‌کشم.
‫عجب!
‫می‌شه...اینو پخش کنم؟
‫بفرما.
‫این آهنگ!
‫هنوزم بابت دیروز ناراحتی؟
‫فکر کردم شاید تو چیزی بدونی...
‫این قطعه‌ی موسیقی...
‫این قطعه...قطعه‌ایـه که... ‫فوکیکو یه دوران خیلی تمرین‌ می‌کرد.
‫من اون‌موقع سال اولی بودم... ‫تابستون شیش سال پیش...
‫شیش سال پیش؟
‫اون تابستون رو خیلی خوب یادمه.
‫توی خونه‌ی تعطیلات نزدیک دریاچه موندیم.
‫هنمی هم اون‌جا اومد پیشمون.
‫هنمی تاکه‌هیکو؟
‫هرچند فقط یه هفته موند.
‫وقتی تابستون تموم شد،
‫...یه مهمونی خداحافظی گرفتیم، ‫ و همه‌ی همسایه‌ها رو دعوت کردیم.
‫هنمی قول داد برای مهمونی برمی‌گرده.
‫قول داد.
‫گفت، گفت حتماً برمی‌گرده.
‫اون‌موقع بود که فوکیکو یه دفعه ‫شروع به تمرین این آهنگ مرد.
‫گفت می‌خواد توی مهمونی تابستونی بزنتش.
‫هر روز خیلی سخت تمرین می‌کرد، گاهی اوقات تا نیمه شب.
‫حتماً خیلی منتظر اون روز بود.
‫بارها و بارها نظرم رو درموردش می‌پرسید.
‫و؟
‫توی مهمونی، فوکیکو ویلن زد.
‫و چقدر هم زیبا زد!
‫باورش سخت بود که یه بچه‌ی ‫12 ساله داره این قطعه رو می‌زنه.
‫هنمی هم شنید؟
‫نه، هیچ‌وقت پیداش نشد.
‫اوه؟
‫دقیقاً قبل از مهمونی تماس گرفت،
‫گفت یه مورد اضطراری پیش ‫اومده و نمی‌تونه بیاد.
‫وقتی نواختن قطعه تموم شد، ‫مهمون‌ها براش دست زدن و تحسینش کردن.
‫حتی ازش خواستن دوباره بزنه.
‫دوباره.
‫ولی اون دوباره نزد.
‫نه فقط همین، بلکه دیگه هیچ‌وقت اون قطعه رو نزد.
‫هیچ‌وقت؟
‫در واقع، من دیگه بعد از اون ‫ندیدم ویلن دستش بگیره.
‫تو چطوری اون آهنگ رو شنیدی، ری؟
‫من چندین بار شنیدمش.
‫حالا که به گذشته فکر می‌کنم، ‫ می‌بینم فقط مواقعی بود که تنها بود،
‫...یا وقتایی که کسی اطرافش نبود،‫ این قطعه رو می‌زد.
‫من از دور بدون اینکه توجه‌ش ‫رو جلب کنم، تماشاش می‌کرد.
‫که اینطور، پس اینطور بود.
‫و بعد؟
‫هوم؟
‫بعد از اون، هنمی بازم اومد؟
‫نه...تقریباً مطمئنم، اون ‫اولین و آخرین باری بود که اومد.
‫که اینطور.
‫نکنه؟
‫نکنه چی؟
‫نه، هیچی.
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی.
‫امروز، ری رو دیدم.
‫اومده بود دانشگاه منو ببینه.
‫دلیل خاصی داشت؟
‫نه. فقط با هم حرف زدیم.
‫در چه موردی؟
‫در مورد 6 سال پیش، توی خونه‌ی تعطیلاتیمون.
‫که اینطور.
‫و در مورد هنمی.
‫اوه نه!
‫یه رز زشت، کل آرایش ‫این گل رو به هم ریخت!
‫اون دختر لعنتی...به تو هیچ ربطی نداره!
‫فوکیکو-ساما، من نمی‌دونستم.
‫حقیقتاً نمی‌دونستم.
‫تو اون آهنگ رو فقط برای اون تمرین می‌کردی.
‫فقط برای اون، فقط برای هنمی تاکه‌‌هیکو.
‫قلبت رو براش گذاشتی، روحت رو گذاشتی،
‫...ولی اون هیچ‌وقت برنگشت.
‫درسته؟
‫نمی‌دونستم! واقعاً نمی‌دونستم!
‫اون روز تابستونی،
‫بار اولی که دیدمش،
‫هنمی...تاکه‌هیکو.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فوکیکو!
‫این‌جا خطرناکه! بهت گفتم تنهایی این‌جا نیا.
‫متأسفم اونی-ساما.
‫بذار همکلاسی مدرسه‌م رو بهت ‫معرفی کنم، هنمی تاکه‌هیکو.
‫ایشون خواهرمه، فوکیکو.
‫اسمم هنمی‌ـه، عصر بخیر.
‫یه مدت این‌جا می‌مونم.
‫اون روز، همه‌چیز به نظر درخشان میومد،
‫...اینگار که داشت توی یه ‫رویای گرم اتفاق می‌افتاد.
‫آیا باید تو را با یک روز تابستانی قیاس کنم؟
‫...‫نه، تو دوست‌داشتنی‌تر و ملایم‌تر هستی.
‫باد‌های خشن، جوانه‌های ماه می را به لرزه می‌اندازند،
‫سلام!
‫این یه کتاب شعر شکسپیره.
‫شکسپیر؟
‫آره، باید یه گزارش بنویسم.
‫لطفاً، یکی‌ـش رو بخون.
‫چی؟
‫لطفاً یه چیزی برام بخون.
‫...شعری که خودت بیشتر دوست داری.
‫باد‌های خشن، جوانه‌های ماه می را به لرزه می‌اندازند،
‫و اجاره‌ی تابستانی...
‫...دوران خیلی کوتاهی دارن.
‫اینطوری نمی‌شه...این‌جا هم به بدی بیرونه.
‫یه بار دیگه...
‫چی؟
‫لطفاً اون شعر رو یه بار دیگه بخون.
‫آیا باید تو را با یک روز تابستانی قیاس کنم؟
‫...‫نه، تو دوست‌داشتنی‌تر و ملایم‌تر هستی.
‫باد‌های خشن، جوانه‌های ماه می را به لرزه می‌اندازند،
‫و اجاره های تابستانی...دوران کوتاهی دارن.
‫گاهی اوقات چشمان بهشت، به گرمی می‌درخشد،
‫و اغلب رنگ طلایی‌ـش رو به تیرگی می‌رود،
‫و هر اتفاق مسلمی رو به تغییر می‌رود،
‫تصادفاً، و یا از روی تغییری طبیعی، ‫ اما تغییر نکرده از پس جبر طبیعت،
‫تابستان ابدی محو نخواهد شد.
‫و آن زیبایی را که در تملک دارد از دست نخواهد داد،
‫و مرگ هم به دروغ نمی‌گوید؛ ‫که تو در سایه‌ی او سرگردانی.
.در حالی که تو در خطوط ابدی زمان رشد می‌کنی
‫منم این شعر رو خیلی دوست دارم!
‫خیلی وستش دارم!
‫پس کتاب برای تو باشه.
‫من یه دونه‌ی دیگه دارم.
حقیقت داره؟
‫واقعاً فردا داری می‌ری؟
‫بله، اما قول می‌دم برای مهمونی برگردم.
‫می‌تونی بهم قول بدی؟
‫حتماً!
‫پس...
‫باشه باشه!
‫اون روز تابستونی.
‫شیرین‌ترین، روشن‌ترین روز تو کل زندگی من.
‫اون‌موقع خیلی خوشحال بودم.
‫سن‌ژوست-ساما؟
‫سن‌ژوست-ساما!
‫این آهنگ!
‫همون آهنگه!
‫زیاد میای اینجا؟
‫چـ-چی؟
‫زیاد میای اینجا؟
‫خب...من...وقتی سن‌ژوست-ساما سرما خوردن...
‫...راستش چندباری اومدم.
‫اما از اون‌موقع، دیگه...
‫اون‌موقع بهت هشدار دادم....
‫اون‌موقع بهت هشدار ندادم، باهاش قاطی نشی؟
‫بـ-بله!
‫اونی-ساما،
‫بخاطر چی بود؟
‫میا-ساما چرا انقدر عصبانی شد؟
‫بودن فقط توی اتاق سن‌ژوست‌-ساما ‫دلیل کافی‌ای نیست.
...‫اون آهنگ...حتماً یه ربطی به اون آهنگ داره
‫فقط 12 سالم بود، ولی قلبم توی ‫اون روز تابستونی مرد.
‫امشب مهمون‌های زیادی داریم!
‫بخصوص که شما هم می‌خواین ویلن بزنین...
‫دو برابر همیشه مهمون اومده.
‫کفشای قرمزم! امشب ‫کفشای قرمزم رو می‌خوام!
‫بله، الساعه!
‫اونی-ساما!
‫خوبه؟ کفشای قرمزم؟
‫بله! عالیه، جدیداً؟
‫بله، مخصوص مهمونی امشب خریدم!
‫یه لحظه فوکیکو، ‫ الان یه تماس داشتم.
‫حقیقت نداره، اونی-ساما.
‫گفت یه کار اضطراری پیش اومده.
‫تا صبح، خودش رو می‌رسونه.
‫اما...اون بهم قول داد!
‫بی‌خیال، همه منتظرن.
‫بهشون نتیجه‌ی اون‌همه ‫تمرینت رو نشون بده.
‫بعد از امشب من به عنوان ‫ برادر اعجوبه‌ی ویلن شناخته می‌شم!
‫از روی بیچارگی نواختم...
‫با یه لبخند دلنشین، حتی...
‫...حتی با وجود خارهایی که قلبم رو سوراخ می‌کردن.
‫اون مهمونی تابستونی، توی 12 سالگی‌ـم....
‫...اولین و آخرین خوشحالی من برای همیشه مرد.
‫عالی بود، خانوم!
‫دارین کجا می‌رین؟
‫دنبالم نیای! اگه دنبالم ‫بیاین نمی‌بخشمتون!
‫آیا باید تو را با یک روز تابستانی قیاس کنم؟
‫...‫نه، تو دوست‌داشتنی‌تر و ملایم‌تر هستی.
‫اما...تابستان ابدی محو نخواهد شد.
‫و مرگ هم به دروغ نمی‌گوید؛
‫در خطوط ابدی زمان رشد می‌کنی!
‫نه!
‫اون روز شیرین، اون روز تابستونی،
‫...با اینکه بهم خیانت شد،
‫...روز منه، تا همیشه برای منه، و فقط برای منه،
‫...تا روزی که اون با من به اون روز تابستونی برگرده.
‫به هیچ‌کسی اجازه نمی‌دم اونو داشته باشه.
‫هر کسی که می‌خواد باش.
‫هر کسی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فوکیکو ناگهان ناناکو رو به خانه‌ی ‫سوروریتی احضار می‌کنه.
‫بهش نزدیک می‌شه، لب‌هاش رو ‫به گوش‌های ناناکو نزدیک می‌کنه...
‫...و زمانی که ری ناگهان وارد میشه، ‫ و رازی رو برملا می‌کنه که...
‫...بزرگترین شوک زندگی ناناکو رو بهش وارد می‌کنه.
‫قسمت بعدی: رژلب قرمز
‫اونی-ساما...اشک‌های من تمومی ندارن...