‫بگو! تو عاشق هنمی تاکه‌هیکوای!
‫برای همین اون دختر رو قبول کردی، ‫میسونو ناناکو رو وارد سوروریتی کردی.
‫می‌خواستی اون اونقدر پرستش‌ـت کنه ‫که هنمی تاکه‌هیکو رو ترک کنه!
‫اینجانب، میسونو ناناکو، سال اول، بخش ب...
‫به دلایل شخصی مشخصی، بدینوسیله ‫از انجمن سوروریتی استعفاء می‌دهم.
‫قسمت بیست و ششم
‫قولی در برف
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چی شده؟
‫چی؟
‫امروز باهام حرف نمی‌زنی؟
‫اینطور نیست.
‫اینطوره!
‫بهت صبح بخیر گفتم ولی فقط یه چیزی زیر لب گفتی.
‫واقعاً؟
‫چی شده؟
‫عه؟
‫دیشب توی خونه‌ی سوروریتی!
‫چه اتفاقی با میا-ساما افتاد؟
‫گوش کنید!
‫اونی-ساما...
‫نمی‌تونم به ماریکو-سان...
‫در مورد اتفاقی که دیروز با میا-ساما افتاد بگم.
‫...یا چیزی که با سن‌ژوست-ساما پیش اومد...
‫یا درمورد اینکه نامه‌ی استعفاء رو نوشتم.
‫سلام، میسونو-سان.
‫باید با میا-ساما حرف بزنم.
‫سرما خورده، توی خونه‌ی تابستونی‌‌ـشون ‫داره استراحت می‌کنه.
‫...خونه‌ی تابستونی‌ـش؟
‫اون خونه‌ی تابستونی...
‫امروز ری رو دیدی؟
‫از دیروز دنبالش می‌گردم.
‫خب، من...
‫امشب یه بازی نمایشی داریم.
‫ازش کمک خواستم، ولی گمون نکنم بتونه.
‫میشه اگه دیدی‌ـش بهش یادآوری کنی؟
‫بهش بگو ساعت 7 توی سالن کنفرانس باشه.
‫باشه..
‫ممنونم!
‫بله، درسته اونی-ساما.
‫اونی که بیشتر از همه عذاب می‌بینه،
‫در واقع شاید سن‌ژوست-ساما باشه.
‫اون، کسی که همه‌ی نگاهش به میا-ساما هست،
‫...حالا خبر داره میا-ساما عاشق کس دیگه‌ایه.
‫سن‌ژوست-ساما.
‫مادرم تازه مرده بود،
‫...و خانواده‌ی قصد داشتن منو به سرپرستی بگیرن.
‫توی اون دوران، منو به یه سفر به شمال بردی.
‫بهم گفتی یهویی دلت خواسته برف ببینی.
‫اما من خیلی خوب دلیل این سفر رو می‌دونستم.
‫اون چشمان پر غرورت،
‫...بهم داستان واقعی رو می‌گفتن.
‫خیلی وقت پیش، وقتی که بچه بودم...
‫...مینیاتوری‌های بلوری جمع می‌کردم.
‫بلور چنان خالص و شفافه...
‫چنان ظریف و درخشانه...که عاشقشم.
‫اما یه روز یکی از خدمتکارها برای تمیز کاری اومد،
‫...و با بی‌احتیاطی یکی از قطعه‌هایی ‫که توی قفسه گذاشته بودم رو شکست.
‫منم فوراً همه رو خرد کردم!
‫با دستای خودم!
‫با دستای خودت؟
‫آره، باید این کار رو می‌کردم، وگرنه، ‫ممکن بود یه نفر دیگه این کار رو بکنه.
‫هیچ‌کسی نمی‌تونه چیزایی که من ‫دوست دارم رو بشکنه یا آلوده کنه.
‫نمی‌تونه. من هرگز چنین اجازه‌ای ‫نمی‌دم این نابخشودنی‌ـه.
‫اما برای ما، هنوز هم دیر نشده.
‫هنوزم دیر نشده تا دوره‌ی زیبای ‫خودمون رو تا همیشه مهروموم کنیم.
‫دیگه هیچ کس نمی‌تونه بهش بی‌حرمتی کنه.
‫فهمیدی، ری؟
‫بله.
‫می‌دونستم که می‌فهمی...
‫فهمیدم، کاملاً.
‫منم به زودی بهت ملحق می‌شم.
‫بله به زودی.
‫اوه، هست.
‫هستی، نه سن‌ژوست‌-ساما؟
‫سلام؟ من الان میام اون جا.
‫چه طور سوپی دوست داری؟
‫سبزیجات؟ مرغ؟ سوپ چینی هم خوبه!
‫اونی-ساما، با خودم فکر کردم ‫می‌تونم براش چیزی بپزم.
‫این تنها کاریه که می‌تونم براش بکنم.
‫اگه خوابش ببره، یا حرف نزنه، مشکلی نیست.
‫حتی اگه زیاد نخنده...مشکلی نیست.
‫امروز چرا به دیدن ری اومدی؟
‫من...گفتم شاید سوپ بخواد...
‫از لطفت هست.
‫اما نیازی نیست. اون به چیزی احتیاج نداره.
‫اون به چیزی احتیاج نداره، برگرد خونه.
‫میا-ساما!
‫من نمی‌رم خونه! نمی‌رم خونه!
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫بهت گفتم برو خونه.
.ببخشید..بیاین
‫این اسعفاء نامه‌م‌ـه.
‫من خورد شدم....
‫خیلی آزار دهنده‌ست که انقدر ‫در مورد من برداشت اشتباه داشتین!
‫من فقط به برادرم نامه می‌دم! همین!
‫خودم به اون دختر می‌رسم.
‫پس برو. برگرد خونه.
‫اما من اونو می‌شناسم!
‫می‌دونم اتاقش چقدر سرده!
‫اون همیشه تنهاست، اصلاً غذا نمی‌خوره...
‫گفتم من پیششم، برو خونه!
‫حقیقت نداره! شما هیچ‌وقت ‫برای سن‌ژوست‌-ساما کاری نکردن.
‫مواظب حرفی که می‌زنی باش.
‫من خواهرشم.
‫من نمی‌رم خونه.
‫ری!
‫سن‌ژوست-ساما!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫منتظر بودم.
‫فکر می‌کردم همراهیم می‌کنی، منتظرت بودم.
‫باور داشتم که همراهیم می‌کنی.
‫اون‌جا منتظرت بودم.
‫سرمای برف خیلی آرامش بخش بود.
‫همونطور که هوشیاریم رو از دست می‌دادم،
‫...احساس کردم که اون‌جا داشتی تماشام می‌کردی.
‫سرمای برف خیلی زود، جای ‫خودش رو به گرما و لطافت داد...
‫...و من به یه بهار پر گل رونده شدم.
‫آه، می‌دونستم دمای بدنم داره پاین میاد،
‫...و هوشیاریم داشت از بین می‌رفت،
‫...و دیگه چیزی یادم نمیاد.
‫وقتی بیدار شدم، روی تخت بیمارستان بودم.
‫و تو هم اون‌جا بودی...کنارم بودی.
‫سرت رو خم کردی و با دقت نگاهم کردی.
‫اون طرف پنجره، هنوز برف می‌بارید.
‫هنوزم صدای ریزش برف رو یادم میاد...
‫کوتو کوتو...
‫کوتون کوتون...
‫کوتو کوتو...
‫کوتون....
‫گوش کن داش.
‫این یه چیز خیلی مهمه، نظرت چیه 25,000 بالاش بدی؟
‫هی، بهت تخفیفم می‌دم.
‫بذار کیفت رو ببینم...عه؟
‫ها؟ چیه؟
‫این یارو...
‫لعنتی، صبر کن!
‫برگرد! لعنتی بهت!
‫برگرد این‌جا!
‫حالا حسابت رو می‌رسم!
‫چند وقت گذشت و تو به دیدنم اومدی.
‫مشخص شد که قرار نیست با خانواده زندگی کنم.
‫در عوض، تنها توی یه آپارتمان زندگی می‌کنم.
‫پس به دیدنم اومدی.
‫بیا، دوست دارم اینو بهت بدم.
‫من نمی‌تونم این‌جا پیشت زندگی کنم،
‫...اما این عروسک رو به جای من بگیر، تا یادت بمونه.
‫و یه چیز دیگه...
‫یه روزی، من به قولم وفا می‌کنم، ‫ و دوباره باهات تلاش می‌کنم.
‫این دستبند رو به عنوان نشانه‌ی قولم بگیر.
‫تا اون‌موقع، منتظرم می‌مونی؟
‫آره، می‌مونم.
‫همین جا وایسا.
‫ناراحت‌کننده‌ست‌ نه؟ اینکه من تو ‫همچین خواهر‌های بی‌نظیری شدیم.
‫خیلی ناراحت کننده‌‌ست که مادرمون یکی نیست.
‫هر چی بیشتر همدیگه رو دوست داریم، ‫همون قدر من بیشتر به هم می‌ریزم.
‫غیر قابل بخششه.
‫پس قبل از اینکه غم بهمون غلبه کنه... ‫قبل از این که برای جفتمون دیر بشه...
‫بله، فوکیکو-ساما!
‫می‌خوام برف ببینم.
‫تو اولین کسی بودی گفتی‌؛
‫«بیا همه چیز رو تموم کنیم.»
‫اما اون‌وقت...بعد از همه‌ی اینا...همراهیم نکردی.
‫کمک! یکی کمکم کنه!
‫یکی کمکم کنه! خواهرم!
‫دنبالت می‌گشتم، ری.
‫بخاطر اینکه فکر کردی من عاشق ‫مرد دیگه‌ای هستم...اذیت شدی.
‫ولی این حقیقت نداره. هیچ‌چیزی ‫بین من و تاکه‌هیوکو-سان وجود نداره.
‫اون هیچ ارزشی برای من نداره.
‫تو تنها کسی هستی که برام اهمیت داری.
‫واقعاً می‌گم. لطفاً باورم کن.
‫دروغه! همه‌ش دروغه!
‫توی برف وقتی گفتی «بیا بمیریم»، برای خودمون نبود.
‫برای این بود که خودت خیلی بد آسیب دیده بودی،
‫...تو منو هم کشیدی توی درد خودت!
‫نه! اینطور نیست!
‫برای خودمون دو نفر بود! نه هیچ کس دیگه!
‫نگاه من فقط به توـه. فقط تو!
‫اما نمی‌خوام جوری که الان هستی رو ببینم.
‫باید ازت دور بمونم تا جوری که الان هستی رو نبینم!
‫بهت ثابت می‌کنم.
‫این دفعه، من اول می‌رم.
‫بعد تو می‌تونی دنبالم بیای.
‫یا....نظرت چیه همزمان بریم؟
‫آره، عالی می‌شه.
‫این دفعه.
‫توی همون لحظه‌ی کوتاه، ‫ مثل پرنده‌ها پرواز می‌کنیم.
‫...من صدها بار بهت اعتماد می‌کنم... ‫هزاربار...بیشتر از الان.
‫بیا...
‫تمومش کن، کافیه.
‫درسته، ثابت کردی!
‫دیگه کافیه! کافیه!
‫متأسفم! متأسفم!
‫خوش اومدی!
‫یکمی سوپ مرغ با یه عالمه سبزیجات بخور،
‫همه جا رو دنبالت گشتم، اما ‫می‌دونستم برمی‌گردی این‌جا.
‫با خودم گفتم میای، مطمئنم بودم.
‫با خودم فکر کردم شاید دلت بخواد یه چیزی بخوری.
‫دیگه می‌رم.
‫می‌تونی بمیری؟
‫اگه کسی که عاشقشی ازت بخواد باهاش بمیری،
‫...می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫می‌تونی بمیری؟
‫من...
‫هیچ‌وقت به همچین چیزی فکر نکردم
‫هیچ‌وقت!
‫نمی‌تونم! هرگز!
‫چطور می‌تونم من...نه!
‫این...نه! نه! نه!
‫نه!
‫نباید این اتفاق بیفته! این کار رو نکن!
‫این کار رو نکن!
‫ممنونم.
‫اونی-ساما...
‫یه هفته گذشت، و بعد یه اتفاق دیگه افتاد.
‫ناناکو-سان، شینوبو-سان این‌جاست.
‫واو، ماریکو-سان! سلام!
‫اومدم خونه‌تون!
‫اومدم امشب این‌جا بمونم.
‫می‌تونم بمونم؟ توی اتاقت؟
‫فکر نکنم مشکلی باشه، اما...
‫اوه خوبه..نگران نباش، ‫فقط یه امشبه، باشه؟
‫لطفاً ازم نپرس چرا...
‫خب، پدرو مادرت چی؟
‫ازشون اجازه گرفتم. ببخشید که مزاحم شدم و ممنونم.
‫واو، عالیه! تختت از مال من نرم‌تره!
‫واقعاً؟
‫خاموش کنم؟
‫آره!
‫شب بخیر. شب‌بخیر.
‫ببخشید که زنگ نزدم.
‫اشکالی نداره.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ماریکو-سان؟
‫ناناکو-سان!
‫اونی‌-ساما...ماریکو-سان...