‫طلاق آقای شینوبو رسمی شد.
‫ببین، تیتر بزرگ با یه عکس!
‫بیا، دست خودت باشه... بعداً یه نگاهی بهش بنداز.
‫میساکی-سان!
‫به هرحال، دیگه کارت تمومه.
‫اما با شناختی که ازت دارم، شاید ‫هنوزم پدرت رو انتخاب کنی.
‫تصمیم سختیه: پول رو بگیری، یا مامانت رو بی‌خیال شی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ماریکو-سان!
‫!قاتل
‫شمع‌های کریسمس
‫قسمت بیست و هشتم
‫سلام، منزل شینوبو...
‫چی؟ ماریکو چی کار کرده؟
‫زخم میساکی-سان چقدر بده؟
‫فرستادیمش بیمارستان.
‫شانس آوردیم فقط دستش آسیب دیده،
‫...و با درمان فکر نمی‌کنم جدی باشه.
‫اما، اولین باره که همچین اتفاقی توی تاریخ مدرسه پیش اومده،
‫...و ما عمیقاً نگران این موضوعیم.
‫من واقعاً متأسفم، واقعاً متأسفم.
‫همین الان میام اون‌جا!
‫چی؟ ماریکو مدرسه نیست؟
‫بعد از حادثه از مدرسه رفت...
‫مطمئنین که هنوز نرسیده خونه؟
‫فکر کنم نباید بپرسم...ولی چه اتفاقی افتاده؟
‫خون تا سقف فوران کرد!
‫می‌گن همیشه توی کیفش چاقو داره.
‫پدرش سه تا معشوقه داره.
‫کلاس دریای خون شده بود!
‫اونی-ساما...
‫توی مدرسه بابت اتفاق ماریکو-سان غوغا بود.
‫شنیدم اون دختر عضو سوروریتی‌ـه!
‫چی؟ داری شوخی می‌کنی!
‫می‌رم بهش زنگ بزنم...
‫منم...میام.
‫کسی خونه نیست؟
‫شاید حتماً نرسیده خونه.
‫یعنی ماریکو کجا رفته؟
‫چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫میسونو-سان؟
‫اوباساما!
‫معاون مدرسه زنگ زد، همین الان ‫داشتم باهاشون حرف می‌زدم.
‫میسونو-سان...
‫بله؟
‫تو می‌دونی ماریکو چرا همچین کاری با اون دختر کرد؟
‫خب...
‫چیزه...
‫اوه، که اینطور، فکرش رو می‌کردم.
‫وضعیت فعلی خونواده‌مون...
‫متأسفم که برای تو هم دردسر درست کرد...
...ببخشید
‫ببخشید...معاون چی گفتن؟
‫تا زمانی که هیئت مدیره‌ی مدرسه ‫تصمیم بگیره چیکار کنه، تعلیق می‌شه.
‫تعلیق؟ که اینطور...
‫اگه اشکالی نداره..ما بعد مدرسه بهتون سر می‌زنیم.
‫ممنونم. من دارم می‌رم بیمارستان ‫تا میساکی-سان رو ببینم،
‫...بعد از اون برمی‌گردم خونه.
‫اگه ماریکو-سان رو دیدم، بهتون زنگ می‌زنم.
‫ممنونم میسونو-سان.
‫بیمارستان تاکادا، توی شهر چیوزاکی لطفاً.
‫اونی-ساما...
‫بعد از ظهر میساکی-سان برگشت مدرسه.
‫اما من یه نفس راحت کشیدم.
‫معلوم شد که زخمش چندان جدی نبوده.
‫هنوز برنگشته؟
‫که اینطور.
‫چند تا جا رو دنبالش می‌گردیم ‫و بعد میایم خونه‌تون.
‫ممنونم، خداحافظ.
‫از کجا شروع کنیم؟
‫اطراف ایستگاه گمونم.
‫باشه! بریم!
‫باشه!
‫هی، کوتاه بیا! همین الان جلومه ‫و دارم روش کار می‌کنم.
‫اوه؟ تویی هیساکو؟
‫الان تنهایی؟
‫معلومه! احمق نباش!
‫ببین، نیاز دارم یکمی باهات حرف بزنم...
‫گوش کن، من امروز یه تحویل دارم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫اما، ماریکو...
‫گفت...«ماریکو»؟
‫میسونو-سان؟
‫باید برای 10 نفر چای آماده ‫کنیم، می‌تونی کمک کنی؟
‫اما...امروز جز برنامه‌ی سوروریتی نیست...
‫یه جلسه‌ی بدون برنامه‌ست.
‫فقط اعضای ارشدن.
‫مربوط به قضیه‌ی شینوبو ماریکو-سان‌ـه.
‫اون برای سوروریتی رسوایی به بار آورده.
‫باید یه مجازات درخور براش در نظر بگیریم.
‫مجازات؟
‫بله، میا-ساما هم عمیقاً نگران این موضوع‌اند.
‫ببینین من متأسفم، جایی کار دارم.
‫لطفاً از یکی از اعضای دیگه کمک بخواین.
‫بریم، توموکو.
‫اوکی!
‫تا جلسه‌ی هیئت مدیره تعلیق شده.
‫به نظرت چطوری تنبیه‌ش می‌کنن؟
‫شایعه‌ها می‌گن 2 یا 3 ما تعلیق...
‫اون دختر یه سلبریتی‌ـه که به ‫مدرسه پول اهداء می‌کنه.
‫پس مدرسه هم می‌خواد محتاط باشه...
‫اوه، مزخرف تحویلم نده!
‫باید جلسه بذارن و همین الان اخراجش کنن!
‫نمیشه ساکت باشین؟ زخمم درد می‌کنه.
‫اوه! متأسفم!
‫انقدر بد درد می‌کنه؟
.مشخصه
‫عزیزم؟ ببخشید که مزاحمت شدم.
‫اما همه‌ی این مدت منتظر بودم که زنگ بزتی،
‫نمی‌خوام مزاحم کارت بشم اما،
‫...امروز اتفاق وحشتناکی برای ماریکو افتاد...
‫الو؟
‫من واقعاً متأسفم خانوم...همسرتون همین الان رفتن.
‫واقعاً متأسفم.
‫متأسفم...
‫...ماریکو؟
‫ماریکو؟ حتماً ماریکو‌ـه.
‫تویی...
‫هیساکو! چه اتفاقی...برای ماریکو افتاده؟
‫عزیزم! عزیزم!
‫نمی‌دونم اگه والدین من بودن چیکار می‌کردم...
‫برعکس مامان و بابای تو، مامان بابای من ‫ انقدر به هم نزدیک نیستن می‌دونی.
‫بیا بریم بندرگاه.
‫باشه.
‫اونی-ساما...
‫الان برام سواله که،
‫چه احساسی داره، تنهایی داره جایی گریه می‌کنه...
‫ماریکو-سانی که هیچ‌کاری ازش برنمیاد.
‫چون هر دوی مامان و باباش رو دوست ‫داره نمی‌دونه باید چیکار کنه.
‫اونی-ساما...
‫...فقط بخاطر اینکه این موضوع یه ‫مسئله‌ی عشقی بین بزرگترهاست،
‫...ما نباید دخالت کنیم؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دو تا هات داگ و دوتا فنجون سوپ لطفاً...
‫ممنونم!
‫بیا یکمی بخور، حتماً گرسنه‌ای.
‫من از این چیزا نمی‌خورم.
‫باشه، پس من جفتشو می‌خورم.
‫اومم! بدم نیست. خوبه!
‫عالی نیست، ولی گرمه، ‫ برای الان خوبه...
‫با دهن پر حرف نزن، امل.
‫اوه...خردل‌ـش داغه!
‫چی؟ چیزی فرمودی؟
.چیزی نگفتم
‫نچ، از تو نمی‌پرسم.
‫...از شکمت پرسیدم!
‫خوبه. حداقل شکمت صادقه.
‫بفرمایید.
‫خب، حالا کجا بریم؟
‫مثل دیوونه‌ها اطراف بزرگراه دور دور کردیم،
‫...از رصدخونه‌ی بندرگاه هم بالا اومدیم،
‫...حالا می‌تونیم به محله‌ی چینی‌ها یا ‫گورستان‌های خارجی بریم...
‫فقط بگو کجا، می‌ریم همون‌جا.
‫بله. بالأخره یکمی آروم شد.
‫درسته، می‌خواست همینطوری بچرخیم، ‫ برای همین این اطراف گردوندمش.
‫بله، خیلی دور شدیم، اما ‫الان برگشتیم بندرگاه.
‫یه غذای کوچیک خوردیم، الانم خوابیده.
‫اصرار داشت بهتون زنگ نزنم، ‫ برای همین حالا که خوابش برده قایمکی اومدم.
‫بله، درسته.
‫راستی، اون دختره آسیبش جدیه؟
‫نگران اونه، و وقتی یادش ‫میفته یهو پنیک می‌زنه...
‫باشه. مراقبش هستم. ‫یکم دیگه میارمش خونه.
‫پس به خانواده‌ش بگو نگران نباشن.
‫اوه خوبه، هر دو تون می‌تونین دیگه آروم باشین.
‫ایچینومیا-سان پیششه.
‫چی شده ناناکو؟
‫هم خیالم راحت شد و هم خیلی خسته‌م.
‫منم همینطور...منم..منم خیالم راحت شد ‫ازتون خیلی ممنونم، از هر دوتون.
‫عزیزم...
‫خوبه، این فندکه، ممنونم...
‫درسته،
‫ماریکو-سان یکمی بعد از ساعت 8 برگشت.
‫ماریکو!
‫ماریکو-سان!
‫به خونه خوش اومدی!
‫ماریکو!
‫خب دیگه من می‌رم...
‫بابت کارهایی که کردین ممنونم.
‫ازتون خیلی ممنونم.
.ماریکو-سان من می‌خوام امشب پیشت بمونم
‫منم همینطور.
‫ممنونم! لطفاً، منم دوست دارم بمونید.
‫باشه. بیا قبل از خواب کارت بازی کنیم.
‫اما، اول باید یه کاری بکنم...
‫چه کاری؟
‫ماریکو...
‫همه چیز رو به راهه، نیازی به نگرانی نیست.
‫ما رفتیم خونه‌ی میساکی-سان.
‫آسیبش جدی نبود...جدی نیست.
‫تو چرا این‌جایی؟
‫بعد از اینکه مامانم و منو... ‫ول کردی، چرا این‌جایی؟
‫ماریکو!
‫هر کاری که من می‌کنم ربطی به تو نداره.
‫چه به کسی حمله کنم، یا کسی رو بکشم...
‫سعی نکن خوب باشی و تظاهر کنی پدرمی.
‫ماریکو!
‫برگرد پیش همون زنه!
‫ماریکو!
‫مامان چرا باهام دعوا نمی‌کنی!
‫چرا همه‌ش می‌بخشیش؟
‫همه دروغ می‌گن! این خونه با دروغ پر شده!
‫حقیقتِ اینکه من به دنیا اومدم یه دروغه.
‫وجودم توی این لحظه دروغه.
.باید ناپدید بشم، دوست دارم ناپدید بشم
‫از خودم...متنفرم.
‫ناناکو، زود باش، بریم.
‫نه...
‫چی؟
‫نمی‌تونم ماریکو-سان رو تنها بذارم.
‫ناناکو.
‫ماریکو-سان!
‫چی...چیکار داری می‌کنی؟
‫خوشگل نیستن؟ از بچگی جمعشون می‌کردم.
‫واسه‌ی تولدا یا کریسمسا، ‫ کل خونه‌ رو با شمع پر می‌کردم.
‫دوست داشتم با خانواده‌م و ‫شمعای تعطیلاتم وقت بگذرونم.
‫اما...بابا هیچوقت این‌جا نبود.
‫بارها و بارها، هیچ‌وقت نمی‌تونست با ما باشه...
‫اما...امروز...بالأخره این‌جاست، برای همین...
‫امروز چه روزیه؟ چه روز خاصیه؟
.آخرین روز
‫چی؟
‫آخرین روزه!
‫نه! ماریکو-سان!
‫ماریکو-سان!
‫داری چیکار...
‫ولم کن!
‫نکن!
‫داری...چیکار می‌کنی؟
‫ترجیح می‌دم ببینم داره می‌سوزه! کل این خونه!
‫زود باش ماریکو.
‫اگه می‌خوای همه‌چیز رو بسوزون.
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫اما..گوش کن ببین من چی می‌خوام بگم.
‫هر کاری می‌کنی...و هر اتفاقی ‫که بیفته...هیچ‌وقت از خودت متنفر نشو.
‫با خودت مثل یه آشغال رفتار نکن.
‫بدون اینکه بخوای فخر فروشی و تکبر کنی،
‫همیشه می‌تونی توی وجودت چیزای ‫خوب رو پیدا کنی و دوستشون داشته باشی.
‫نه! من از خودم متنفرم! متنفرم!
‫من خودخواهم، بی‌مسئولیتم!
‫همه‌ی آدمای اطرافم رو آزار می‌دم، ‫ برای هیچکسی اهمیتی ندارم.
‫شاید به نظرت اینطور بیاد که من مرد بی‌ارزشی‌ام،
‫...احتمالاً مردم هم منو بی‌ارزش می‌دونن،
‫...کسی که از خانواده‌ش محافظت نمی‌کنه، ‫ شغلی آبرومندی نداره،
‫...و زندگی‌ای داره که هیچ‌ مسیر مشخصی نداره.
‫اما من باور دارم من یه چیزای خوبی درونم دارم.
‫شاید هیچ‌کسی متوجه‌ش نباشه. ‫ خودم تنها کسی هستم که ازش خبر دارم.
‫چیزی‌ـه که باید توی خفا پرورشش ‫بدم و دوستش داشته باشم.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون تو نمی‌تونی بدون اون زندگی کنی.
‫یا بهتره بگم، اگه فقط همینو داشته باشی ‫و چیز دیگه‌ای نداشته باشی، می‌تونی زندگی کنی.
‫اگه نتونی خودت رو دوست داشته باشی، ‫ اون‌وقت کی میاد دوستت داشته باشه؟
‫و اگه خودت رو دوست نداری، ‫ کی دوستت داره؟
‫تو، تو می‌تونی دوستم داشته باشی، ‫ چون من تو رو صرف نظر از هرچیزی دوست دارم بابا.
‫ماریکو!
‫منو ببخش، ماریکو!
‫منو ببخش!
‫اونی-ساما،
‫...چه پدر بی‌نظیری، چه مادر دوست‌داشتنی‌ای،
‫...و چه ماریکو-سان صادقی.
‫تک تک اون‌ها آدم‌های بی‌نظیری هستن.
‫اما، با همه‌ی این وجود ‫خانواده‌شون ویران شد.
‫چرا اینطور می‌شه، اونی-ساما؟
‫چطور این اتفاق می‌افته؟
‫درک نمی‌کنم.
‫برام زیادی غم‌انگیزه و ‫من نمی‌تونم درکش کنم.
‫همون طور که همه می‌دونین،
‫...دیروز یه اتفاق شر‌م‌آوری افتاد که ‫برای مدرسه‌مون رسوایی به بار آورد.
‫دیشب ما یه جلسه‌ی اضطراری ‫با اعضای ارشد برگزار کردیم.
‫و حالا، می‌خوام به همه‌ی اعضا اطلاع بدم،
‫تصمیم به اتفاق آراء با رأی مخفی مبنی بر...
‫برای اخراج شینوبو-سان از ‫سوروریتی گرفته شد.
‫لطفاً اگر اعتراضی دارید، حالا...
‫منصفانه نیست! زیاده روی‌ـه.
‫اونی-ساما،
‫...نمی‌دونم چم شده بود.
‫یه چیزی از درونم باعث شد ‫بالا بپرم و فریاد بکشم.
‫خیلی یک طرفه‌ست!
‫چرا اول به حرفای شینوبو-سان هم گوش نمی‌دید؟
‫حتماً دلیلی وجود داشته که ‫شینوبو-سان اون کار رو کرده!
‫درسته. نظر منطقی‌ای هست.
‫ادامه بدید، میسونو-سان، نظرتون رو بگید!
‫اما دیگه تصمیم گرفته شده و قطعی هم هست.
‫لطفاً متوجه این موضوع باشید ‫و نظرتون رو بگید.
‫همونطور که گفتم، تصمیم بر ‫اساس حقایق شرم‌آور بوده.
ربطی به این که اون چرا چنین .واکنشی نشون داده، نداره
‫لطفاً ادامه بدین.
‫«تصمیم»؟ «قطعی»؟
‫این دیگه چه سوروریتی‌ـه؟
‫ما همه‌مون دانش‌آموزای یه مدرسه‌ایم.
‫«تصمیم»؟ «قطعی»؟
‫یه دانش‌آموز نمی‌تونه اینطوری تصمیم ‫خودش رو به یه دانش‌آموز دیگه تحمیل کنه.
‫بر اساس چه قدرتی همچین چیزی قابل توجیهه؟
‫مواظب حرف زدنت باش!
‫هیچ‌ می‌فهمی چی داری می‌گی؟
‫ساکت، لطفاً.
‫همه حق دارن نظرشون رو بیان کنن.
‫ادامه بده.
‫پس، منم از سروروریتی می‌رم!
‫همین حالا و این‌جا!
‫این هم...«تصمیم» منه!
‫اونی-ساما...من...من از سوروریتی رفتم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از حادثه ی ماریکو،
‫...کائورو باور پیدا کرد که ‫سوروریتی باید منحل بشه.
‫و وقتی در مورد نقشه‌ش برای سن‌ژوست می‌گه،
‫...سن‌ژوست جا می‌خوره!
‫هر کدوم از اون‌ها احساسات خودشون رو دنبال می‌کنند.
‫روز حساب نزدیک می‌شه.
‫قسمت بعدی: گردهمایی دانش‌آموزی
‫اونی-ساما اشک‌های من تمومی ندارن...