‫تصمیم به اتفاق آراء با رأی مخفی مبنی بر...
‫اخراج شینوبو-سان از ‫سوروریتی گرفته شد.
‫منصفانه نیست! زیاده روی‌ـه.
‫خیلی یک طرفه‌ست!
‫چرا اول به حرفای شینوبو-سان هم گوش نمی‌دید؟
‫میسونو-سان.
‫!نمی‌تونی اینطوری باهاش حرف بزنی
‫هیچ می‌دونی چی داری می‌گی؟
‫پس، منم از سروروریتی می‌رم!
‫همین حالا و این‌جا!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫همین الان از سوروریتی بیرون اومدم!
‫گردهمایی دانش‌آموزی
‫قسمت بیست و نهم
‫چی؟ از سوروریتی بیرون اومدی؟
‫آره، همین الان.
‫میسونو-سان رو اخراج کردن برای همین ‫تصمیم گرفتم منم بیرون بیام.
‫به علاوه، فکر کنم در هر حال تصمیم داشتم بیرون بیام.
‫خب، کیک چی بخریم؟
‫برای ماریکو-سان!
‫اوه آره...
‫چیزکیک زغال‌اخته!
‫همیشه دوست داشتم امتحانش کنم!
‫اوه، خوبه!
‫خیلی خوشحالم.
‫توموکو انتخاب کرد.
‫ممنونم، توموکو-سان!
‫شانسی بود...
‫زود باش توموکو، بخوریم؟
‫اوم...ممنونم...بعداً.
‫توموکو-سان چش شده؟
‫توموکو گاهی وقتا عجیب می‌شه.
‫آه...دو سه تا مرغ دریایی گم شه، رفتن سمت غرب،
‫....دنبال جایی می‌گشتن تا شب رو بگذرونن...
‫چی؟
‫ممنونم، توموکو-سان.
‫من خوبم، می‌دونم که اخراج شدم.
‫بهم تلفنی زنگ زدن... ‫به نظر میاد مونالیزا-ساما بود.
‫گفت بابت دیروز اخراج شدم...
‫ولی دیگه برام اهمیتی نداره.
‫نگران نباش. خوب می‌شم.
‫من شخصاً، هیچ‌وقت سوروریتی برام اهمیتی نداشت.
‫واقعاًًبرام بی‌اهمیت بود.
‫هرچی بیشتر پرافاده می‌شدن، ‫همونقدر بیشتر از سرتاپاش متنفر می‌شدم.
‫اما، ناناکو خیلی درگیرش شده بود،
‫...و براش خیلی تلاش کرد، و...
‫چی؟
‫توموکو!
‫مهم نیست! اهمتی نداره!
‫واقعاً؟
‫همه‌ی اون داد و گریه‌هات روی تاب...
‫چیزی نبود؟ یادت رفته؟
‫آره، همه‌شون رو کامل یادم رفته!
‫همون طور که بهت گفتم، یه مدت ‫بود که داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫ناناکو-سان...یعنی... ‫ تو از سوروریتی بیرون اومدی؟
‫آره.
‫بخاطر من؟
‫نه!
‫متأسفم!
‫نه! محض رضای خدا!
‫بی‌خیال، توموکو! چرا ‫انقد برات مهمه؟
‫اشکالی نداره! اگه برای تو مهم نیست پس برای منم نیست.
‫همین. ختم کلام.
‫توموکو!
‫توموکو-سان!
‫فکر کنم دلم یکمی کیک می‌خواد.
‫اوه، خوشمزه‌ست.
‫پس اینطوریه.
‫منظورم سوروریتی‌ـه.
‫چی؟
‫حدس می‌زنم اینطوری باشه، وقتی توی ‫سوروریتی باشی، به هیچی فکر نمی‌کنی.
‫اولش فکر می‌کردم چیزای بیشتری هم توش هست.
‫اما دیگه مشکلی نیست.
‫اصلاً نمی‌فمم چی داری می‌گی توموکو..
‫چایی‌ خوبه! دارجلینگه هوم؟
‫اونی-ساما....
‫مدرسه در مورد تنبیه ماریکو-سان تصمیم گرفت.
‫اون سه ماه از مدرسه تعلیق شد.
‫حتماً دارن سر به سرم می‌ذارن.
‫مدرسه چی تو سرشه که همچین کاری می‌کنه؟
‫چه سودی داره که زندگیش ‫رو سه ماه متوقف کنند؟
‫تقصیر یه دختر سطح‌پایین ‫بود که داشت بهش تهمت می‌زد، همین.
‫اوه!
‫«بی‌ارزش»؟ کی گفته؟
‫میساکی-سان آسیب دید! ممکن بود بمیره!
‫و شما طرف اونی رو می‌گیرین که می‌خواست آدم بکشه؟
‫آره! مشکلی داری؟
‫«ممکن بود بمیره؟» چقدر مسخره.
‫اوه، اوا خانوم اخراج شده از ‫سورویتی حالا واسه ما آدم شده.
‫توموکو!
‫دیگه اون روم رو بالا آوردین هرزه‌ها!
‫بگیر که اومد!
‫دردم گرفت، لعنتی!
‫تمومش کنید! جدی‌ام! تمومش کنید!
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونی تمومش کنی.
‫چی؟
‫برو، همین الان.
‫تمومش کنید! لطفاً تمومش کنید!
‫عجیبه، تو عموماً نمیای ساز زدن منو بشنوی.
‫فکر کردم باید حرف بزنیم.
‫حتماً، در چه مورد؟
‫میدونی که میسونو ناناکو از سوروریتی بیرون اومد؟
‫یه چیزایی شنیدم. شایعه و اینا.
‫و؟
‫خب.
‫خب؟
‫چی شد؟
‫خب...
‫شاید...الان وقت و زمانش نیست.
‫موضوع چیه؟ امروز حوصله حرف زدن نداری؟
‫قبل از اینکه کاری کنم...بهت خبر می‌دم.
‫پس بذار منتظر بمونیم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دردت چطوره؟
‫گاهی وقتا یکمی درد دارم.
.جدیداً بیشتر پیش میاد
‫درست می‌گم؟
‫لطفاً...باید همه چیز رو بهم بگی.
‫خب...آره.
‫اومدم! حتماً ناناکو-سان اینان.
‫بیاید تو!
‫دوباره سلام! ما برگشیم.
‫واو، توموکو-سان، صورتت چی شده؟
‫جوش زدم، آلرژی دارم چیزی نیست.
‫جبر و هندسه‌ توی برنامه‌ی درسیمون هستن،
‫...اما کلاس انگلیسی امروز...
‫...تا این‌جا پیش اومدیم و باید...
‫بی‌خیال، ناناکو-سان، اشکالی نداره.
‫در هر حال که تا سه ماه دیگه نمی‌تونم برم مدرسه.
‫اما...
‫خوشحالم که هر روز می‌بینمتون.
‫احتیاجی به درس خوندن نیست، ‫ در هر حال یادم نمی‌مونه.
‫راستی، اون چطوره؟
‫اون دختره...میساکی-سان.
‫اون...مدرسه بود. امروز.
‫دیدیمش.
‫هومم....
‫میساکی-سان و من همیشه از ‫دبیرستان مقدماتی رقیب هم بودیم.
‫من از اون بیشتر از هرکسی توی این دنیا متنفرم.
‫اون متکبر و خودمحوره که همیشه ‫باید حرف حرف خودش باشه.
‫و بی‌نهایت و به شدت تنهاست.
‫اما...دیشب نتونستم بخوابم...
‫چشمام توی اون تاریکی خیره شده ‫بودن و بهش فکر کردن.
‫و بعد در نهایت فهمیدم.
‫اون...اون و من خیلی شبیه همدیگه‌ایم!
‫همون چیزایی که توی وجود خودمه و نمی‌تونم خودمو ‫بابتشون ببخشم، همشون رو توی وجود اون هم می‌بینم.
‫چطور تونستم...چطور تونستم انقدر بی‌رحم باشم؟
‫ماریکو! ماریکو!
‫صبر کن ماریکو!
‫متأسفم، متأسفم میساکی-سان!
‫چی شده؟ چی شده هالووین؟
‫منتظر من بودی تا بیام خونه؟
‫ممنونم، هالووین.
‫اونی-ساما...
‫قربانی...یا مهاجم.
‫کدومشون درد بیشتری می‌کشن؟
‫تعلیق...اخراج...
‫شاید توی طولانی مدت... ‫اینا اهمیتی نداشته باشن.
‫فکر کنم باید حرفای نیمه‌تموم دیروز رو برات بگم.
‫هی...امیدوارم متوجه باشی که داری ‫به تخت‌خوابم تجاوز می‌کنی.
‫توی گردهمایی بعدی دانش‌آموزی...
‫«مزاحم نشو»...
‫توی گردهمایی بعدی،
‫...من یه جنبش برای منحل کردن سوروریتی راه میندازم.
‫چی گفتی؟
‫چیزی می‌خوای؟
‫نه چیز خاصی نیست.
‫برو خونه پس.
‫نمی‌تونی هروقت خواستی یکی ‫از اسبای کلوب رو سوار شی.
‫با اجازه برش داشتم.
‫اوه؟
‫بیا مسابقه بدیم! لطفاً فقط خودم و خودت.
‫می‌خوای سوروریتی رو منحل کنی؟
‫آره.
‫جدی نیستی،نیستی!
‫از این جدی‌تر نمی‌تونم باشم.
‫اما چرا؟ سوروریتی واسه‌ت اصلاً مهم نبود!
‫این دخالت توی کار بقیه نیست؟
‫دخالت؟
‫به نظرم اصلاً دخالت نیست.
‫مشکلی اینه که سوروریتی تبدیل ‫به سنت دائمی مدرسه شده.
‫خیلی بی‌رحمانه‌ست.
‫بی‌رحمانه؟
‫چون سروریتی، سوروریتی... خود فوکیکو-ساماست!
‫صرفاً آخرین چیز باقیمونده از یه سنت فاسده.
‫اون شاید رئیس سوروریتی باشه،
‫...اما اون و سوروریتی دو تا چیز جدا از همن!
‫اما غرورش!
‫این آخرین اندوخته‌ای‌ـه که اون از غرور و وقار داره.
‫متأسفم، نباید در موردش حرف می‌زم.
‫خودم انجامش می‌دم.
‫نه! نمی‌تونم بهت همچین اجازه‌ای بدم!
‫عزت نفس اون انقدر حیاتی‌ـه ‫که من حاضرم جونم رو براش بدم.
‫تو قوی هستی ری!
‫اما من، عاشق زندگی‌ام.
‫زندگی برای من خیلی ارزش داره،
‫...طاقت از دست دادنش رو ندارم.
‫من برنده‌م ری!
‫بله، فوکیکو-ساما!
‫اون روز هوا جور عجیبی بود.
‫همه‌ی کبوترهای سفید از کمپ دانشگاه رفته بودن.
‫از صبح‌ هیچ‌ صدای بال زدنی نشنیدم.
‫حتماً من تنها کسی نبودم که متوجه شده بود.
‫اونی-ساما،
‫بعد از ظهر گردهمایی دانش‌آموزی برگزار شد.
‫می‌گم توموکو...
‫بله؟
‫تو چیزی در مورد پرنده‌ها می‌دونی؟
‫پرنده‌ها؟ کدوم پرنده‌ها؟
‫امروز رو به مناسبت 90امین سالگرد مدرسه،
‫...اولین گردهمایی امسال نامگذاری کردیم.
‫اول از همه اجازه بدید با دستور کار امروز شروع کنم...
‫قضیه‌ی پرنده‌ها چی بود؟
‫هیچی، چیزی نبود...
‫مسائلی در مورد رتبه‌بندی تمرین‌ها و کلوب‌های داخلی داریم...
‫می‌گم نظرت چیه امروز ماریکو-سان رو ببریم بیرون؟
‫فکر خوبیه، همه‌ش توی خونه می‌مونه.
‫....که دارن در مورد نیمه‌ی اول سال برنامه‌ریزی می‌کنند....
شهربازی چطوره؟
‫حتماً! خوبه!
‫همین.
‫خب حالا ادامه‌ی بحث رو از سر می‌گیریم.
‫خانوم رئیس!
‫من می‌خوام یه جنبش راه بندازم.
‫ادامه بدید، سال‌اولی اوریهارا-سان از بخش ب.
‫ادامه بدید.
‫ممنونم، خانوم رئیس.
‫پیشنهاد دارم که سوروریتی منحل بشه.
‫ببخشید...میشه دوباره تکرار کنید لطفاً؟
‫پیشنهاد دارم که سوروریتی منحل بشه!
‫کائورونوکیمی!
‫آروم باشید لطفاً.
‫سوروریتی منحل شه؟
‫بله، بیاید به بحث بگذاریمش.
‫متأسفم، اما باید این جنبش رو رد کنم.
‫چرا؟
‫چون سوروریتی جزئی از سنت سه‌ران هست.
‫مدرسه با سیستم نظام طبقاتی؟
‫مترجم: نظام طبقاتی «caste system» به سیستمی که افراد را ‫بر اساس خانواده و رتبه‌ی اجتماعی دسته بندی می‌کند.
‫«نظام طبقاتی»؟
‫چطور می‌تونی بهش بگی نظام طبقاتی؟
‫این نظام داره افراد رو ارزش‌گذاری می‌کنه.
‫این ارزش گذاری، ارزش آینده‌ی ‫اون‌ها رو هم تعیین می‌کنه.
‫«ما با بقیه‌ی دانش‌آموزها فرق داریم!» ‫«ما خاص و نخبه‌ایم!»
‫و بعد این حماقت هر سال تکرار می‌شه،
‫...دانش‌آموزها با هم مبارزه می‌کنند تا واردش بشن ‫عده‌ی زیادی این بین در این راستا آسیب می‌بینن!
‫ما بدون سوروریتی اوضاع بهتری خواهیم داشت.
‫ما باید همین‌ حالا سوروریتی رو منحل کنیم!
‫حق با کائورونوکیمی‌ـه!
‫بله، اینکه سوروریتی خیلی خاصه درست نیست!
‫واقعاً یه نظام طبقاتی‌ـه!
‫نه، گوش کنید، سه‌ران بخاطر سوروریتی بزرگه!
‫بله، بیاید سوروریتی رو منحل کنیم!
‫اوه!
‫چی؟
‫پرنده‌ها!
‫چی؟
‫اونی-ساما پرنده‌ها برگشتن...
‫ساکت! همگی ساکت باشید!
‫لطفاً ساکت باشید، همه‌تون!
‫هر کسی بخواد صحبت کنه، باید از رئیس اجازه بگیره!
‫وگرنه اجازه‌ی حرف زدن ندارین!
‫پیشنهاد دارم خانوم رئیس جایگزین بشن.
‫ایشون نمی‌تونن این بحث رو بدون ‫جهت‌گیری شخصی اداره کنند.
‫پیشنها دارم ایشون با کسی که ‫ارتباطی با سوروریتی نداره، جایگزین بشه.
‫ری!
‫درسته! رئیس سوروریتی نباید ‫رئیس شورای دانش‌آموزی هم باشه!
‫آره، لطفاً از ریاست شورای دانش آموزی استعفا بده.
‫دیگه پاچه‌خواری کردن برای سوروریتی کافیه!
‫رئیس باید جایگزین شه!
‫این مشکل چیزی نیست که فقط بین ما حل بشه!
‫باید با اعضای هیئت مدیره‌ی مدرسه، ‫معلم‌ها و دانش‌آموخته‌ها هم صحبت کنیم.
‫لطفاً کنترل احساساتتون رو از دست ندید!
‫کی خارج از کنترله؟
‫ما می‌دونیم که می‌تونیم دو سوم ‫آراء لازم رو بگیریم.
‫پس انجامش بدید،
‫اگر فکر می‌کنید به این راحتی می‌تونید ‫این سنت محترم رو منحل کنید، بکنید.
‫اونی-ساما،
‫هرچند، اون گردهمایی طوفانی تموم شد.
‫و تصمیمی گرفته نشد و چیزی نهایی نشد.
‫اما واضح بود، اون روز، یه چیزی شروع شد.
‫از اون موقع همه‌ش توی ذهنم بود.
‫چی براش بهترینه؟
‫طبق تصمیمی که خودم گرفتم بهت کمک کردم.
‫نیازی نیست همیشه توی باغ رز باشه.
‫می‌تونه بدون اون‌ها هم زیبا ‫و مغرور باشه.
‫اگه اصرار به این داره که به اون رزای خار دار بچسبه،
‫...ممکنه که یه روزی بهش آسیب بزنن،
‫...به خودش و به غرورش.
‫به اینا فکر می‌کردم.
‫وقار و عزت نفسی که داره،
‫من می‌خوام همه‌شون رو حفظ کنم،
‫...چون اون همچین آدمی‌ـه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.