‫هی، ناناکو!
‫بعد از کلاس شنا بیا بریم یه ‫چیزی توی کافه‌ی جاده‌ای یه چیزی بخوریم.
‫و بعدم بریم و «بیداری عشق» رو ببینیم.
‫اوممم...
‫زود باش، خیلی وقته که با هم نرفتیم ‫بیرون و یه کاری نکردیم.
‫هوم...
‫بهش فکر می‌کنم، باشه؟
‫خوبه، بهش فکر کن
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اونی-ساما...
‫الان دو هفته‌ست که از مرگ سن‌ژوست-ساما می‌گذره
.اعضای سوروریتی فهمیدن میا-ساما چیکار کرده
‫حالا دیگه همه‌ی این سن به پایان می‌رسه.
‫و الان بالاخره تعغطیلات تابستونی ‫مدرسه‌ی سه‌ران هم از راه رسیده.
‫من اوضاعم خوبه، اونی-ساما.
‫امیدوارم که همین روزا ‫بتونم برات نامه بنویسم...
‫نور کرم شب‌تاب، شعله ور با اشتیاق...
‫قسمت سی و ششم
‫بشین.
‫اوریهارا-سان دکتر مایلن، نحوه‌ی پیشرفت ‫قسمت آسیب‌دیده رو ببینن.
‫لطفاً لباستون رو دربیارید.
‫بله.
‫اوریهارا-سان، لطفاً کاملاً لخت بشید.
‫اوه، باشه...
‫گمونم توی تعطیلات تابستونی ‫حسابی سرت شلوغ بشه؟
‫نه راستش...
‫پس هر هفته میای؟
‫تازه یه ساله از بیمارستان مرخص شدی،
‫و بهترین کار اینه که چندتا ‫آزمایش دقیق‌تر انجام بشه.
‫پس یعنی...نمی‌تونم از پسش بر بیام، نه؟
‫اوه، من همچین حرفی نزدم!
‫رک و پوست کنده بهم بگید! می‌خوام بدونم!
‫نیازی به نگرانی نیست.
‫اگه از نظرم اوضاع جدی بود، قطعاً ‫مجبورت می‌کردم توی بیمارستان بستری شی.
‫باور کن.
‫ببخشید!
‫هی! اوریهارا-کون!
‫واقعاً که این لاری دانکل خیلی خوبه!
‫نظرت چیه بریم روکسی و یه نوشیدنی بزنیم؟
‫گل‌ها...
‫ها؟
‫نمی‌خوام گل‌ها خشک بشن...
‫ناناکو! داری کجا می‌ری؟
‫ناناکو...
‫هی، ناناکو! یه نفر این‌جاست!
‫عه؟
‫اون بالا! ببین؟
‫چی؟
‫کجا؟
‫روی روگذر!
‫اون‌‌جا!
‫خیلی وقته همینطوری فقط اون‌جا نشسته.
‫اونی-ساما، کائورونوکیمی...
‫اونی-ساما...کائورنوکیمی داشت گریه می‌کرد....
‫مثل اینکه عمیق‌ترین غصه‌هاش ‫بالأخره رو نمایان شده بودن....
‫انگار برخلاف میلش از شدت ‫ناامیدی مجبور شده بود....
‫اونی-ساما...
‫...اون‌موقع بود که فهمیدم جز من هم...
‫کسی هست که نمی‌تونه با مرگ ‫سن‌ژوست-‌ساما کنار بیاد....
‫کسی که درد غمی که داره تحمل می‌کنه ‫ عمیق‌تر از چیزی‌ـه که من بتونم درکش کنم...
‫کسی که غمش اونقدر شدیده ‫که داره از هم متلاشی‌ می‌شه...
‫کائورونوکیمی...
‫کائورو نوکیمی که همیشه فکر می‌کردم ‫قوی و تزتزل‌ناپذیره...
‫اون کائورونوکیمی داره گریه می‌کنه...
‫ری....
‫ری!
‫ری....
‫آدم‌ها چرا به این دنیا میان؟
‫و چرا به خودشون زحمتِ ‫ادامه دادن زندگی رو می‌دن؟
‫به هر حال که همه‌شون یه روزی می‌میرن!
‫سلام، دانشگاه جوتو، بخش ‫علوم انسانی و مطالعات فرهنگی...
‫بله، بفرمایید.
‫پروفسور مدتی که بیرون بودین ‫یه تماس داشتین.
‫شخصی که تماس گرفته بود آقای ‫هنمی تاکه‌هیکو از دانشگاه بود.
‫هنمی تاکه‌هیکو؟
‫بله قربان، اشاره کردن که می‌خوان ‫در مورد تحصیل در خارج کشور باهاتون صحبت کنند.
‫تحصیل خارج کشور؟ هنمی-کون؟
‫از آشناهاتون هستن قربان؟
‫اوه...بله، خیلی خوب می‌شناسمش.
‫پس، در مورد قرار ملاقات؟
‫آبجو چطوره؟
‫نه خوبم.
‫چه عجیب، تو آبجو رو ردی کنی؟
‫یه وقت‌هایی هست که حتی ‫منم حوصله‌ی نوشیدن ندارم.
‫خیلی ناگهانی بود، نه؟...ری-سان...
‫اون آدم فوق‌العاده‌ای بود.
‫بی‌خیال، یکی می‌خورم.
‫باشه.
‫پدر...فوکیکو...همه‌ی خانواده ‫همه غرق این حادثه شدند.
‫کاملاً غرق شدن.
‫می ‌دونی چرا؟
‫هوم؟
‫چون ما هیچ‌وقت هیچ‌ کاری تو کل .زندگی اون دختر براش نکردیم
‫و حالا حسرتش داره میاد سراغمون.
‫اسمش رو بذار اعتراف به گناه‌هامون.
‫اونم بچه‌ی خودمون بود، حتی ‫اگر توی یه شرایط بد به دنیا اومد.
‫اما بازم ما هیچ‌وقت سعی نکردیم کمکش کنیم.
‫ایچینومیا!
‫حالا که به این زودی ازمون گرفته شده...
‫....می‌فهمیم که چه کارهای زیادی بود که باید ‫براش انجام می‌دادیم، ولی ندادیم!
‫به عنوان برادرش...به عنوان خانواده!
‫لعنتی....
‫ایچینومیا...
‫و تو!
‫چی؟
‫هیچ‌وقت هیچ کاری رو نیمه تموم ‫نذار که بعداً حسرتش رو بخوری.
‫نذار هیچ حسرتی بمونه...
‫مثل ناناکو؟
‫احمق!
‫واسه من ادای احمق‌ها رو در نیار ‫خوب می‌دونی دارم در مورد کی حرف می‌زنم.
‫اگه اونم بره، هر بهونه‌ای هم که .بیاری نمی‌بخشمت
‫فهمیدم.
‫واقعاً؟
‫پس یعنی چی؟ این قضیه‌ی «خارج درس خوندن» چیه؟
‫به اونم دارم جدی فکر می‌کنم...
‫ناناکو-سان، تلفن!
‫یه نفر از کلوب بسکتبال سه‌رانه.
‫بسکتبال؟
‫بله؟
‫میسونو صحبت می‌کنه...
‫چی؟ کائورو نوکیمی؟
‫بله، ما اینجا درگیریم.
‫ساعت شیش یه مسابقه داریم، ‫و اون هنوز پیداش نشده.
‫هیچ‌کسی از اهالی خونه هم چیزی نمی‌دونن.
‫می‌گن از دیروز به خونه برنگشته!
‫اونی-ساما...کائورونوکیمی!
‫خسته‌م ری، خیلی خسته...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چی شده؟
‫همیچن جایی چیکار می‌کنی؟
‫ایچینومیا-سان!
‫چی شده؟
‫داشتم می‌رفتم به خونه‌ی سن‌ژوست-ساما سر بزنم...
‫احتمالاً به نظر احمق برسم، می‌دونم...
‫این‌جا دیگه خونه‌ی سن‌ژوست-ساما نیست...
‫باید می‌دونستم که الان یه نفر دیگه اینجا زندگی می‌کنه، اما....
‫سن‌ژوست-ساما خبر داره...
‫با خودم فکر کردم اگه اتفاق بدی برای کائورونوکیمی ‫بیفته سن‌ژوست-ساما حتماً خبر داره.
‫آسانسور به طبقه‌ی پنجم رسید، ‫داشتم زنگ در رو می‌زدم...
‫...و یه دفعه متوجه شدم اون دیگه اون‌جا نیست...
‫ناناکو-سان، چی شده؟
‫اوریهارا-کون چی شده؟
‫برای مسابقه‌ی بسکتبال نرفته.
‫می‌گن از دیروز خونه نرفته.
‫واقعاً؟
‫بله.
‫سوار شو! سوار ماشین شو!
‫چی؟
‫زود باش، عجله کن...
‫ببخشید؟
‫داریم می‌ریم خونه‌ی هنمی.
‫می‌خوام باهاش حرف بزنی، باشه؟
‫در مورد اوریهارا-کون، مخصوصاً ‫در مورد شرایطش.
‫چی؟ با اونی-ساما؟ در مورد اوریهارا-کون؟
‫بله. هر چی که می‌دونی.
‫چرا؟ چرا باید هنمی‌-سان بخواد ‫در مورد کائورونوکیمی بدونه؟
‫خب...پس تو خبر نداری ناناکو-سان؟
‫هنمی تاکه‌هیکو کسی‌ـه که اون ‫الان بیشتر از هرکسی بهش احتیاج داره.
‫حدود یک سال پیش، اون دونفر با هم بودن.
‫برای دلایل مشخصی، با هم بهم زدن.
‫اما بازم، اینطور نبوده که از هم ‫متنفر باشن، یا همدیگه رو دوست نداشته باشن.
‫حتی هنوزم، قلبشون به هم پیوند خورده.
‫برای من که اینطور به نظر می‌رسه.
‫اونی-ساما...
‫من...اصلاً نمی دونستم.
‫چون دوستت دارم، باید ترکت کنم.
‫چون دوستت دارم، باید فراموشت کنم.
‫حتی باید خودم رو مجبور کنم تا ‫یادم بره، چیزی رو فراموش کردم.
‫همه‌ی اینا ولی بخاطر اینه که دوستت دارم!
‫ری...
‫چرا تا وقتی من زنده بودم باید می‌مردی؟
‫من فکر می‌کردم به زندگی ادامه می‌دم....
‫فکر می‌کردم توی این زمان کمی که دارم ‫یه زندگیم ادامه می‌دم، اما....
‫تو هیچ‌وقت به کسی آسیب نرسوندی ‫همیشه توی خودت نگه داشتی...
‫بدون حسرت زندگی کردی، خیلی زیبا...خیلی پاک...
‫آره، ری! فکر اینکه تو بمیری اونم وقتی که من زنده‌م...
‫این شجاعتت هیچ‌وقت تمومی نداشت؟
‫هیچ‌وقت از مردن نترسیدی؟
‫وقتی احساس تنهایی خیلی زیادی می‌کردی...
‫....این حس بهت دست می‌داد ‫که ندونی باید چیکار کنی؟
.هرکسی داشت سعی می‌کردن خودش کنار بیاد
‫هیچ‌کسی متوجه این نبود که مرگ ری ‫ چه شوک بزرگی برای اون بوده.
‫هنمی...
‫سوئیچ ماشین رو بهم می‌دی؟
‫حتماً.
‫اونی-ساما، عشق بین تو و کائورونوکیمی...
‫تاکاشی-سان گفت که حدود یه سال پیش تموم شده....
‫گفت شما با وجودی که قلبتون به هم پیوند ‫خورده بود، اما راهتون رو از هم جدا کردید.
‫هرچند دلیلش رو بهم نگفت.
‫اما...حتماً عشق غم‌انگیزی بوده.
...به نظر منم همینطور بود
‫خوش‌اومدی، ناناکو.
‫اوه، از کسی چتر قرض گرفتی؟
‫چی؟ آه، آره از اونی-ساما.
‫اما اونی-ساما...
‫اونی-سامای، ساکت، قوی و مهربونم...
‫هنمی-تاکه‌هیکو...
‫حقیقت اینکه این اسم یه آدمه،
‫یه دفعه برام ملموس‌تر شد.
‫فکر می‌کردم این‌جا باشی.
‫عقب وایسا!
‫می‌دونستم این‌جایی!
‫برو! خودت رو واسه من به زحمت ننداز!
‫من کل این یه سال منتظر بودم.، ‫کل این مدت...
‫منتظر این بودم که بهم نیاز پیدا کنی...
‫قبلاً بهت گفتم، من زندگیم رو تنها می‌گذرونم!
‫اینطور نیست! اینطور نیست!
‫ولم کن!
‫ولم کن، تاکه‌هیکو-سان!
‫پس برای چی اومدی این‌جا؟
‫برای چی اومدی این‌جا، جایی که ‫آخرین بار از هم جدا شدیم؟
‫از اون‌موقع، از اون موقعی که از هم جدا شدیم....
‫...قلب من همین‌جا مونده، توی این مکان!
‫اون قسمت از من که بهت گفت «عاشقتم» ‫ این‌جا توی این مکان باقی مونده!
‫و تو هم....قلب تو هم....
‫قلب تو هم این‌جا مونده!
‫اشتباه می‌کنی، من فراموش کردم.
‫من همه‌ی این چیزا رو فراموش کردم.
‫دوستت دارم! دوستت دارم!
‫پس بهم نگاه کن. می‌خوام ببینی...
‫چون می‌خوام فراموشم کنی، می‌خوام ببینی...
‫می‌بینی؟ من هیچ‌وقت تورو خوشبخت نمی‌کنم.
‫حتی اگه بتونی منو همینطور که ‫هستم دوست داشته باشی...
‫...هرچقدر احساسامون به ‫همدیگه بیشتر باشه...
‫به همون اندازه آینده‌ی تو بخاطر من تلخ‌تر می‌شه.
‫پس من...پس من...باید فراموش کنم...
‫لطفاً دیگه بهم بگو بهم احتیاج داری!
‫کائورو....
‫همه‌ی زمان‌های بی‌نظیری که با ‫هم گذروندیم برای من ارزش زیادی دارن.
‫ممنونم...
‫کائورو!
‫بارون قبل از سحر بند اومد.
‫آه! ببخشید که مزاحم شدم ‫اما منزل اوریهارا هست؟
‫ناناکو-سان صبحونه چی؟ نمی‌خوای یه چیزی بخوری؟
‫آه! آره، زود برمی‌گردم.
‫زود برمی‌گردی؟ صبح به ‫این زودی کجا می‌ری؟
‫گفتن برگشته!
‫چی؟
‫کی؟ کجا؟
‫اهل خونه‌ش بهم گفتن.
‫دیشب دیروقت برگشته خونه!
‫داره در مورد چی حرف می‌زنه؟
‫نمی‌دونم...
‫نه فقط این، بلکه برای تمرین بسکتبال رفته مدرسه.
‫من رفتم!
‫ناناکو-سان؟
‫حقیقت نداشت، هیچ‌ تمرین صبح‌گاهی‌ای نبود...
‫«ای کاش سن‌ژوست-ساما اینجا بود....»
‫شاید داشتم با خودم اینو می‌گفتم...
‫این‌جا....
‫گمونم یادته که جای مورد علاقه‌ی ری بود.
‫همیشه میومد اینجا و کلاسا رو می‌پیجوند.
‫می‌دونی...همه نگرانت بودن!
‫کلوب بسکتبال...ایچینومیا-سان...
‫...و هنمی-سان هم.
‫اوه،آره...کلاً بازی رو یادم رفته بود...
‫خب.. ایچینومیا-سان برام....
‫...در مورد هنمی-سان گفت.
‫دیگه الان تموم شده، اما...می‌خوای بدونی؟
‫آه...عه؟
‫اون‌موقع‌ها وقتی که من و ری با هم دوست شدیم...
‫...ایچینومیا-سان به خونه‌ی ری میومد.
‫ایچینومیا-سان هنمی-سان رو ‫به من معرفی کرد.
‫همون لحظه که دیدمش عاشقش شدم.
‫اون چشم‌های قهوه‌ای تیره به طور ‫دلربایی می‌درخشیدند...
‫جاهای زیادی رفتیم...
‫آره...یبار با هم سوار چرخ‌وفلک شدیم....
‫برام تبدیل به یه خاطره‌ی فوق‌العاده شد...
‫اما...بهم زدیم.
‫نمی‌دونم دلیلش رو می‌دونی یا نه...
‫عه؟
‫عمل جراحی، می‌دونی باید ‫یکیش رو در می‌آوردن.
‫پنج سال...
‫وقتی برگشت بعد از پنج سال ‫اتفاق بیفته...دیگه واقعاً امیدی نمی‌‌مونه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کائورو...