‫نمی‌دونم دلیلش رو می‌دونی یا نه...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫عمل جراحی، می‌دونی باید ‫یکیش رو در می‌آوردن.
‫پنج سال...‫وقتی برگشت بعد از پنج سال ‫اتفاق بیفته...دیگه واقعاً امیدی نمی‌‌مونه.
‫ما برای همین به هم زدیم.
‫برای همین من مردی که دوستش داشتم رو ترک کردم.
‫نمی‌دونم عمر بلندی خواهم داشت یا نه...
‫نمی‌خوام باری روی دوش کسی باشم که دوستش دارم.
‫چون دوستش دارم، این احساس رو دارم، ‫ هیچ‌ چاره‌ای جز اینکه بذارم بره ندارم.
‫احساس کردم بهترین کار اینه.
‫هیچ حسرتی ندارم...
‫متأسفم...
‫متوجهم نباید اصلاً برات می‌گفتم...
‫اما بازم...عجیبه، نه؟
‫شماها نسبت خونی ندارین ولی...
‫...جفتتون یه طورایی خیلی به هم شبیهید.
‫چی؟
‫احساس کردم چون خواهر کوچیکتر ‫تاکه‌هیکو-سانی می‌تونم در این مورد باهات حرف بزنم.
‫خواهر؟
‫خواهر کوچیکتر؟ یعنی؟
‫نمی‌دونستی؟
‫مـ-متأسفم!
‫من...
‫یعنی...من واقعاً خواهر کوچکتر اونی-ساما؟
چرخ و فلک
‫قسمت سی و هفت
‫متأسفم؛ واقعاً متأسفم...
‫تو براش نامه می‌نوشتی برای ‫همین فکر کردم در جریانی...
‫نمی‌دونستم! اصلاً نمی‌دونستم!
‫خب می‌دونی، تاکه‌هیکو-سان...
‫بابا...مامان...
‫چی شده؟
‫یکمی دیر کرده، نکرده؟
‫بله...
‫هوم..
‫برات یکمی چای تازه‌دم بریزم؟
‫نه...گمونم برم یکم قدم بزنم.
‫تا ایستگاه؟
‫آه....نه...
‫خدایا، عزیزم، نگرانش نباش. ‫ یکم دیگه به توموکو-سان زنگ می‌زنم.
‫آه...باشه، لطفا بزن باشه؟
‫مشکلی براش پیش نمیاد.
آره....آره...
‫جدیداً....
‫....تاکه‌هیکو باهام تماس گرفت.
‫مثل اینکه تصمیم گرفته برای تحصیل به آلمان بره.
‫آلمان؟
‫اون...الان...
‫نمی‌دونم داره میسپرتش به من....
‫شاید بالأخره زمانش رسیده.
‫فکر می‌کنم دیگه وقت اینکه ناناکو از ‫همه چیز باخبر بشه رسیده.
....اگر خودت فکر می‌کنی بهترین کار همینه
‫اونی-سامای عزیزم...
‫....نمی‌دونستم باید چیکار کنم...
‫خیلی به هم ریخته بودم...
‫مرگ سن‌ژوست-ساما...
‫عشق و دردهای جسمی و روحی کائورونوکیمی....
‫و جدای همه‌ی این‌ها، موضوعی که بین ماست...
.انگار کل دنیای من زیر و رو شده
‫من...
‫ناناکو، می‌شه بیام داخل؟
‫ناناکو؟
‫دارم میام داخل.
‫تاکه‌هیکو-سان پسر پروفسور میسونو از همسر سابقشونه.
‫عزیزم؟
‫نه...فکر می‌کنم اگه ناناکو الان بفهمه اذیت می‌شه.
‫اون واقعاً دختر خوش قلبی‌ـه....
‫حتماً اگه بفهمه من تاکه‌هیکو و مادرش رو ‫رها کردم، خیلی اذیت می‌شه.
‫تو اون‌ها رو رها نکردی...
‫صرف‌نظر از شرایط، آخرش همین معنی رو میده.
‫عزیزم...
‫یا شایدم بابت اینه که من شهامت کافی برای گفتنش رو ندارم.
‫شاید فقط ترسم از اینه که ناناکو ازم متنفر بشه.
‫من باهاش حرف می‌زنم.
‫نه...نه این کار رو نکن.
‫بابا! صبح‌بخیر!
‫سلام، صبح‌بخیر.
‫می‌رم روزنامه‌ها رو بیارم.
‫آه، باشه...
‫هر طور هم که باشه...هر طور هم که باشه... ‫تصمیمم رو گرفتم که باهاش حرف بزنم.
‫حقیقت رو از بابا می‌پرسم، متوجه شدم که ‫ زمان کافی برای فکر کردن به این موضوع رو دارم.
‫بابا...
‫می‌خوای با من بریم قدم بزنیم، ناناکو؟
‫عه؟
‫آه، حتماً...
‫دقیقاً همین‌جا بود...
‫این‌جا بود ناناکو، یادته؟
‫بله...بله یادمه.
‫این‌جا جایی‌ـه که من تو برای ‫بار اول همدیگه رو ملاقات کردیم.
‫جایی که من و بابا برای بار اول همو دیدیم.
‫اولین باری که من رو دیدی، جوری ‫برخورد کردی انگار از من می‌ترسی.
‫خب، تو هم همینطوری همون‌جا ‫وایساده بودی و بهم نگاه می‌کردی.
‫تو حتی بهم سلام هم نکردی.
‫آخه...آخه...
‫از همون لحظه به بعد، تو دخترم بودی.
‫تنها و یه دونه دخترم....
‫ناناکوی عزیزو ارزشمند من... ‫ بابات تا به حال فقط یه بار بهت دروغ گفته...
‫یا بهتره بگم، چیزی بوده که هیچ‌وقت بهت ‫نگفتم که تقریباً همون معنی رو می‌ده.
‫حقیقت اینه که...من یه پسر دارم.
‫من از زنی که قبل از مادرت باهاش ‫ازدواج کرده بودم، یه بچه دارم.
‫اون تقریباً 7 سال از تو بزرگتره. ‫اون برادر ناتنی‌ـت هست.
‫راستش رو می‌گم،
‫...با اینکه 13 ساله که ندیدمش...
‫....همونقدر که تو رو دوست دارم ‫اون رو هم دوست دارم.
‫همون طور که همیشه به فکر ‫تو هستم به فکر اون هم هستم.
‫واقعاً متأسفم، ناناکو.
‫به جز این یه مورد،
‫واقعاً احساس می‌کنم، همون ‫بابایی بودم که همیشه در نظر داشتی.
‫ناناکو...
‫می‌خوای دوباره ببینیش، بابا؟
‫هنمی تاکه‌هیکو-سان رو...
‫ناناکو!
‫من خوشحالم! خیلی خوشحالم!
‫بابا، اگه...اگه می‌گفتی برادرم ‫رو دوست نداری...
‫...اگه اینطور آدمی از آب درمیومدی...
‫....اون‌وقت نمی‌دونم باید چیکار می‌کردم!
‫ناناکو!
‫بابا!
‫بابا...بابا...
‫ناناکو...
‫اونی-ساما...
‫صبح هوا آفتابی بود، اما ‫بعدازظهر هوا بارونی شد.
‫با این ‌همه، من رفتم بیرون.
.رفتم بیرون، چون نمی‌تونستم آروم بگیرم
‫می‌خواستم هر طور که شده ببینمت.
‫باید همین کار رو می‌کردم.
‫اومدم!
‫عه...چی شده؟ خیس خیس شدی.
‫اون روز، وقتی بارون میومد!
‫عه؟
‫اون روز که برف میومد بهت گفتم!
‫اون روز بارونی...
‫آخریت روز کلاسای فوق‌العاده‌مون...
‫خیلی‌خب بچه ها، پنج دقیقه وقت ‫دارین تا این سوال رو حل کنید.
‫آه!
‫تو بهمون درس می‌دادی.
‫اون روز آخرین روز با هم بودنمون بود.
‫من تصمیمم رو گرفتم تا بهت بگم.
‫می‌دونستم احمقانه است، خیلی مضطرب بودم.
‫سوال داری؟ باشه، کدوم صفحه؟
‫لـ...لـ-لطفا...
‫لطفاً اونی-سامای من باش!
‫نه یه معشوق، نه حتی دوست...
‫...فقط...فکر کردم...اگه نامه‌هام رو بخونی...
‫آره، درسته.
‫همه چی رو خوب یادمه.
‫می‌شه یه بار دیگه بگمش؟
‫عه؟
‫لطفاً برادر من باش!
‫چون که...تو واقعاً برادرمی!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی بدجنسی!
‫بابا بهت گفت تو می‌دونستی، «تاکه‌هیکو همه‌ی ‫این مدت می‌دونست که تو خواهر کوچیکترشی.»
‫خیلی بدجنسی واقعاً.
‫متأسفم.
‫قصد داشتم در نهایت بهت بگم.
‫کی؟ خب کی؟
‫عه...خب...
‫خیلی بی‌رحمی واقعاً...
‫برای همین گفتم متأسفم.
‫اگر...اگر خودم نمی‌فهمیدم...
‫....اگه همینطوری برات نامه می‌نوشتم و در نهایت...
‫...درنهایت...نامه دادن تنها کفایت نمی‌کرد و ...
‫اگر...اگر واقعاً عاشقت می‌شدم...
‫....اون‌موقع چیکار می‌کردی؟
‫عه؟
‫من تا حالا با یه پسرم قرار نذاشتم، اما...
‫...اما اگه می‌خواستم بذارم فکر کنم ‫از نظرش از اون دخترای «سمج» می‌بودم.
‫اما...من از اولش می‌دونستم تو خواهرمی، برای همین...
‫ما که نسبت خونی نداریم.
‫پس اگه من همچین احساسی ‫پیدا می‌کردم چندان مهم نبود.
‫آه...عه...اما...
‫چی؟ بی‌خیال!
‫جدی دستم انداختی...
‫دوباره داره بارون میاد.
‫بارون؟
‫آره...یه بار دیگه، داره بارون میاد...
‫هر وقت که به طریقی اتفاق مهمی .برای من میفته، آخرش بارون میاد
‫اینطور به نظر می‌رسه.
‫بارون ها؟
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، اون روز هم داشت بارون میومد...
‫عه؟
‫آه...هیچی...
‫اون روز هم بارون میومد...
‫امیدوار بودم بتونم پدرم رو که ‫من و مادرم رو ترک کرده بود، ببینم.
‫اون‌جا زیر بارون ایستاده بودم...
‫و بعد تو رو برای بار اول دیدم.
‫خیلی با ارزش به نظر می‌رسیدی...
‫تو کی هستی؟
‫کل سر تا پات گلی بود و یه ‫بیلچه‌ی قرمز رنگ هم دستت بود.
‫همون‌طور که باهام حرف می‌زدی ‫با اون چشمای دوست‌داشتنیت بهم نگاه می‌کردی.
‫تو کی هستی؟
...فقط همین بود، کمتر از 5 دقیقه
.‫بای بای! دوباره به دیدنم بیا
‫دوباره به دیدنم بیا!
‫اون روز دور...اون روز بارونی...
‫حتماً فراموشش کردی، اما من یادمه.
‫میسونو ناناکو...
‫از اون روز به بعد...من یه خواهر کوچیکتر داشتم.
‫تو کی هستی؟ تو کی هستی؟
‫«ناناکو...»
‫عه؟
‫آه...نه...می‌تونم دیگه «نانکو-کون» صدات کنم؟
‫اگه «ناناکو» صدام کنی خوشحال‌تر می‌شم.
‫باشه.
‫اونی-ساما...
‫...تو واقعاً برادر من بودی، هنمی تاکه‌هیکو-ساما.
‫یه برادر واقعاً بی‌نظیر...
‫که فوکیکو-ساما آرزوش رو داشت...
‫...و کائورونوکیمی عاشقش بود...
‫اون چشمای قوه‌ای تیره‌ی دلربا، ‫ درست مثل اون روز قدیمی می‌درخشن.
‫اونی-ساما...من از اینکه خواهر توام خوشحالم.
‫واقعاً احساس می‌کنم چیز خوبی‌ـه.
‫آخرش هم تو هرچقدر بی‌نظیر باشی...
‫...متأسفانه به عنوان برادرم، هیچ‌وقت نمی‌تونی ‫به من حس رمانتیکی داشته بشه.
‫مثل قبلاً برات نامه می‌نویسم.
‫نه، همه‌ی سعیم رو می‌کنم که حتی ‫بیشتر بنویسم، هرچقدر که بتونم.
‫و بعد، دیر یا زود...
‫دیر یا زود، ...مطمئنم که ‫دوباره به همدیگه برمی‌خوریم.
‫هنوز نمی‌دونم کجا، ولی من یه روزی ‫باز اون چشم‌های قهوه‌ای تیره‌ی تو رو می‌بینم.
‫
‫قادر بودم برات از همه چی بنویسم ‫چه توی شادی چه توی غم...
‫...چه توی سردرگمی و عدم اطمینان ‫ همه‌ی داستان‌های تلخ‌و شیرینم رو بنویسم..
‫...همه‌چیز رو به روش خودم...
‫پی‌نوشت، البته نمی‌تونم برات این نامه بفرستم.
‫نه، نمی‌فرستم.
‫بله، هنمی صحبت می‌کنه...
‫الو؟
‫تویی نه.
‫متأسفم.
‫مشکلی نیست، چی شده؟
‫زنگ زدم چون باید بود بابت ‫یه چیزی ازت عذرخواهی می‌کردم.
‫خب، منم یه حرفایی دارم که باید بهت بگم.
‫من فکر می‌کردم می‌دونه...
‫و ناخواسته به میسونو-سان گفتم که ‫خواهر کوچیکتر توئه.
‫متأسفم، نباید این کار رو می‌کردم.
‫کائوروـــــــــــــــــــــ
‫دلم می‌خواد ببینمت
‫دلم می‌خواد ببینمت...
‫ری...دلم می‌خواد ببینمش...
‫ری...ری!
‫اون چرخ‌وفلک!
‫بیا دوباره سوارش بشیم!
‫می‌تونی ببینیش؟
‫چی؟
‫می‌تونی؟
‫من می‌تونم ببینمش!
‫اون عقب، پشت از چرخ‌ و فلک...
‫....می‌تونم ببینمش، می‌بینمش!
‫چیو؟ چیو می‌بینی؟
‫آینده‌م رو! همه‌ی چیزهای از الان به بعد رو...
‫با یه چرخش فردای خودم رو می‌بینم...
‫چرخش دوم، فردای بعد از اون روز رو می‌بینم!
‫و بعد از سومین چرخش...
‫خب بعد...
‫...این «خود توی آینده‌ت» چه شکلی‌ـه؟
‫اون فردا تاکه‌هیکو-سان رو حتی ‫از امروز هم بیشتر دوست داره!
‫روز بعدش باز بیشتر دوستت داره!
‫با هر روزی که می‌گذره، بیشتر ‫از روز قبل دوستت داره!
‫خیلی‌خب پس!
‫بهتره تا قبل از اینکه زیادی هیجان‌زده ‫بشیم این چرخ وفلک رو نگه داریم!
‫من هیچوقت نگهش نمی‌دارم! هیچوقت!
‫پس مثل اینکه من حسابی توی دردسر افتادم!
‫اما الان، ری...
‫....هرچقدر هم که چرخ‌وفلک می‌چرخه...
‫...اون‌طرفش چیزی نمی‌بینم.
‫پروفسور، جنابی که امروز ‫باهاتون قرار داشتن، اینجا هستن.
‫راهنماییشون کنید داخل.
‫بله.
‫لطفاً بیاید داخل.
.ها
‫می‌دونم که امروز سرتون شلوغه، ‫ ممنونم که برای ملاقات با من زمان گذاشتید.
‫پس تصمیم گرفتی توی دانشگاه شلنبرگ درس بخونی.
‫بله قربان.
‫پس فکر کنم به یه توصیه نامه و ضمانت نیازی داری؟
‫بله، اگه که لطف کنید.
‫فهمیدم.
‫هر چه سریعتر به دستت می‌رسونم.
‫خوبه؟
‫بله، خیلی ممنونم.
‫حتماً
‫قربان...
‫آه...
‫اگه حرفی نمی‌مونه، پس من...
‫آره، آره باشه...
‫واقعاً ازتون خیلی ممنونم قربان.
‫نه، مشکلی نیست...
‫ببخشید که مزاحمتون کردم.
‫تا ایستگاه...
‫می شه تا با هم تا ایستگاه بریم؟
‫حتماً!
‫باشه! خب، دیگه بریم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، الان چندتا شده؟
‫جان؟
‫قدت.
‫185 سانتی متر.
‫الان انقدره...
‫بله قربان.
‫آره...توی این 13 سال از آخرین باری ‫که دیدمت حسابی بزرگ شدی.
‫خب...من باید اون طرفی برم، پس دیگه...
‫باشه.
‫خدانگهدار.
‫تاکه‌هیکو!
‫همه‌ی تلاشت رو بکن!
‫بله پدر!