‫ایول!
‫واو، دبل زدی!
‫از یه تازه‌وارد انتظار نداشتین نه؟
‫خیلی‌خب...
‫حتی منم باید بتونم یکی دوتا ضربه بزنم...
‫روحیه رو بالا ببر!
‫آروم!
‫1... 2... 3... 4... 5... 6!
‫چی؟
‫خوب خطا زدی!
‫هی، الان امتیازم چقدره؟
‫اوممم...توی 6 تا بازی تا لاان 19 امتیاز.
‫ناناکو-سان چی؟
‫68 امتیاز، دبل هم زد!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چه تورکی خفنی!
‫یوهو!
‫عرض ادب، اونی-ساما.
...اونی-سامای واقعی ناناکو
‫دیگه حسابی غرق تعطیلات تابستونی شدیم، ‫هرچند هوا یه ذره گرم شده، حداقل امروز.
‫اوضاع تو چطوره؟
‫پدر اون روز داشت در موردت صحبت می‌کرد.
‫واقعاً می‌خوای برای تحصیل بری خارج؟
‫واقعاً داری می‌ری آلمان؟
‫راستش رو بهت بگم؛ یه ذره برام شوکه کننده بود.
‫من تازه فهمیدم تو برادرمی...
‫...و حالا هم تو می‌خوای به یه جای خیلی دور بری.
‫قائدتا، برام موضوع مهمی‌ـه، اما...
‫اما بازم...
‫...اما بازم موضوع کائورونوکیمی...
‫راستش در حال حاضر، این موضوع ‫بیشتر از هرچیزی نگرانم می‌کنه.
‫بله...
‫قسمت سی و هشتم
‫هنمی‌ام.
‫آه! لطفاً قطع نکن!
‫یه چیزی هست که می‌خوام باهات در موردش صحبت کنم.
‫من هیچ حرفی با تو ندارم.
‫می‌خوام بیای ببینمت، من الان اون سمت ایستگاهم.
‫می‌رم کافی شاپ، پس ‫بیا اون‌جا همدیگه رو ببینیم.
‫نمی‌تونم بیام، متأسفم.
‫هر چقدر هم که طول بکشه منتظرت می‌مونم.
‫نمیام.
‫منتظرت می‌مونم.
‫خدانگهدار.
‫آلمان؟
‫آره. دوست دارم یه روزی برم آلمان.
‫این رویاته تاکه‌هیکو-سان؟
‫اگه همینطوری درس بخونم، ‫یه روزی می‌تونم برم اون‌جا.
‫فکر می‌کنم اگه به اون‌جا برم، می‌تونم ‫بفهمم که آیا واقعاً آدم این کارم یا نه.
‫تاکه‌هیکو-سان، مثل اینکه به ‫همین زودی می‌تونی به رویات برسی.
‫می‌خوام حرفه‌ای بشم، یه حرفه‌ای...
‫...مثل پدرم...
‫دوباره شروع کردی، بازم در مورد پدرت حرف می‌زنی.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫اینکه با جون و دل برای رویات تلاش کنی, فوق‌العاده‌ست...
‫خب رویای تو چیه؟
‫هوم...رویای من چیه، نمی‌دونم...
‫اوم...آره...
‫خب، برای فعلاً خیلی به ‫بسکتبال علاقه دارم...
‫آره...
‫اما شاید...به نظرم رویای آدم باید ‫یه چیزی باشه که ارزشش رو داشته باشه....
‫آلمان...
‫وقتی رفتی اون‌جا، شاید منم باهات بیام.
‫باشه!
‫بیا دوباره بریم سوار چرخ و فلک بشیم!
‫باشه!
‫چی شده؟
‫چی شده کائورو؟!
‫اون جوونه...
‫باید بگم با توجه به اینکه اینقدر جوونه، اوضاعش واقعا بده.
‫وقتی که جوون باشی، پخشش سریع‌تره...
‫چند سال؟
‫چند سال وقت داره؟
‫برای فعلاً عمل جراحی جوابگوئه.
‫مشکل اصلی احتمال برگشته.
‫پنج سال، اگه تا پنج سال ‫برنگشت، مشکلی پیش نمیاد.
‫اگه پنج سال وقت داره...
‫اگه پنج سال وقت داره، ‫ پس یعنی هنوز آینده جلوشه.
‫قطعاً.
‫کائورو!
‫متأسفم...
‫متأسفم تاکه‌هیکو-سان...
‫من...
‫ممکنه نتونم باهات...به آلمان بیام.
‫متأسفم!
‫کائورو!
‫خیلی...خوشحالم که اومدی.
‫فقط چون تو همچین آدمی هستی...
‫دو، سه روز شاید...
‫تو از اون‌هایی هستی که هرچقدر ‫طول بکشه این‌جا منتظر می‌مونه.
‫رسمی شده، دارم می‌رم آلمان.
‫بیا! باهام بیا!
‫انگار رویات داره به واقعیت تبدیل می‌شه.
‫تبریک می‌گم،
‫برو، لطفاً رویات رو زندگی کن.
‫دیگه منو فراموش کن...
‫رویای من اینه که با تو برم.
‫یکی رو پیدا کن که بتونی ‫باهاش رویات رو شریک بشی.
‫رویای من الان اینه.
‫باید تو باشی.
‫فقط تو!
‫کائورو!
‫خانوم...
‫لطفاً ببخشید که مزاحمتون شدم، خانوم اما...
‫....احیاناً می‌دونین تاکاشی-ساما کجا هستن؟
‫یه تماس تلفنی برای تاکاشی-سان داریم...
‫اگه توی اتاقش نیست، پس ‫احتمال زیاد توی گاراژه.
‫آه....بله.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫آه...اشکالی نداره خودم می‌رم.
‫اونی-ساما، تلفن داری.
‫آه! لعنتی...
‫من الان درگیر یه چیز مهمم.
‫متأسفم، اما میشه جوابشو بدی، لطفاً.
‫بله، بله...
‫الو؟ من دارم به جای ایشون جواب می‌دم.
‫...آ...الو...هنمی‌ام.
‫متأسفم، فکر کنم تاکاشی نیست...
‫نه...نه هست.
‫الان دستش بنده، برای همین من به جاش ‫دارم تلفن جواب می‌دم.
‫متأسفم.
‫چیز چندان مهمی نبود، بعداً بهش زنگ می‌زنم.
‫آه...خب...
‫...اون موقع، توی مراسم ری....
‫...برادرم رو آروم کردین.
‫می‌خواستم بابتش ازتون تشکر کنم.
‫نه، چیزی نبود واقعاً، اون موقع ‫از خودمم کار چندانی بر نمیومد...
‫هنمی‌ـه؟
‫ممنونم.
‫نه...
‫هی! عجیبه که تو زنگ بزنی.
‫آره، خب!
‫چیه؟ مستی نه؟
‫چی شده؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه، اتفاقی نیفتاده.
‫چیزی نیست.
‫دروغگو.
‫در مورد اونه، نه. جواب نمی‌ده نه.
‫سعی نکن از من مخفی کنی، من می‌دونم.
‫به تلاش کردن ادامه بده، باشه؟
‫بالأخره یه راهی پیدا می‌کنی ‫که اونو با خودت به آلمان ببری.
‫به هرحال، من الان میام اون‌جا.
‫همون جای همیشگی‌‌ـه؟
‫نه، اشکالی نداره. منم دارم می‌رم در هر حال.
‫نه، منتظرم بمون.
‫از اولم برای همین بهم زنگی زدی نه؟
‫باشه؟
‫متأسفم.
‫باشه. تا پونزده‌ دقیقه‌ی دیگه اون‌جام.
‫هنمی-سان داره میره آلمان؟
‫بله.
‫با اوریهارا-سان؟
‫اونو نمی‌دونم.
‫که اینطور.
رفیلم ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بله؟
‫ناناکو، وقت داری؟
‫معلومه.
‫تکلیف داری؟
‫اگه زودی انجامشون ندم، نمی‌تونم ‫تا قبل از شروع ترم جدید تمومشون کنم.
‫فردا که وقتت آزاده نه؟
‫بله؟
‫می‌شه اینو برای من به تاکه‌هیکو برسونی؟
‫اینا مدارکی هستن که برای تحصیل ‫توی خارج بهشون احتیاج داره.
‫می‌خواستم پستشون کنم، ولی فکر ‫کنم هرچه سریع‌تر بهشون نیاز داره.
‫شما براش اینا رو نوشتین بابا؟
‫آره، ازم خواست بنویسم.
‫خب؟ فردا هر وقت، وقت ‫خالی داشتی اینا رو براش ببر.
‫هی، الان واسه بیرون رفتن خیلی دیره.
‫ولی اون هرچه سریعتر بهشون نیاز داره، درسته؟
‫من رفتم!
‫ناناکو!
‫تا-تاکسی بگیر حداقل!
‫اونی-ساما...
‫معلومه می‌خواستم هرچ سریعتر این ‫مدارک رو بهت برسونم و ...
‫و یه بار دیگه اون لبخندت رو ببینم.
‫به علاوه...
‫....چند مدته که دارم در مورد تو و کائورونوکیمی فکر می‌کنم.
‫اگه تو برای تحصیل بری آلمان ‫ژاپن اوضاع این‌جا چطور می‌شه؟
‫با خودم فکر کردم باید اینا رو ‫مستقیماً از خودت بپرسم، اونی-ساما...
‫هی.
‫خب، ببین کی این‌جاست.
‫...اینا از طرف پدرم‌ان.
.ازش بعیده ولی خیلی مشروب خورده
من آوردمش.
...واقعاً اولین بارشه
‫عموماً اینطوری نمی‌شه...
‫متأسفم، میشه کمک ‫کنی ببریمش روی تخت؟
‫باشه.
‫خوبم...خودتونو اذیت نکنید.
‫من خوبم...من خوبم...
‫هنمی!
‫کافیه، دیگه کافیه...
‫خودم تنهایی می‌رم آلمان.
‫احمق، به این راحتی جا نزن!
‫اونی-ساما!
‫لطفاً همراهم بیا.
‫چی؟
‫لطفاً فقط همراهم بیا.
‫چی شده؟
‫من الان وسط تمرینم!
‫زود باش!
‫هی، صبر کن!
‫هنمی ازمون نخواسته این کار رو بکنیم.
‫فقط اشتباه برداشت نکن.
‫ازت می‌خوایم باهاش حرف بزنی.
‫می‌خوایم یه ذره بیشتر باهاش ‫زمان بگذرونی!
‫ما دیگه به حد کافی حرف زدیم.
‫یکم بیشتر احساساتش رو در نظر بگیر!
‫گرفتم! به اون فکر کردم! برای همینم هست!
.چون بهش فکر می‌کنم این کار رو می‌کنم
‫اما من...من متوجه نمی‌شم.
‫....واقعاً هیچ‌کدوم از اینا رو نمی‌فهمم، اما...
‫....کائورونوکیمی می‌دونم که تو باید با برادرم باشی.
‫اینو بیشتر هر چیزی اینو می‌دونم!
‫متأسفم!
‫تو...تو دوستش داری، ولی بازم...
‫هر چی بیشتر بهش فکر می‌کنه، ‫بیشتر به این نتیجه می‌رسه که باید ترکش کنه.
‫اون اینطوری‌ـه.
‫معنی نمی‌ده!
‫اصلاً معنی نمی‌ده!
‫بابا، مامان...
‫دو نفر...تصور کنین دو نفر عاشق همن...
‫....اما زنه یه بیماری کشنده داره.
‫ناناکو-سان...
‫زنه می‌دونه که فقط پنج سال دیگه زنده می‌مونه...
‫به محض این که اینو می‌فهمه، ‫با اون مرد بهم می‌زنه...
‫برای کسی که دوستش داره...برای آینده‌ش...
‫احساس می‌کنه که نمی‌تونه اینطوری ‫آینده‌ش رو به خطر بندازه.
‫احساس می‌کنه که اگه هر کی ‫زندگی خودش رو بکنه، بهتره.
‫چون دوستش داره.
‫احساس می‌کنه این کار رو بخاطر اینکه ‫اون رو خیلی دوست داره انجام می‌ده...
‫اما این عشقه؟
‫واقعاً این عشقه؟
‫عشق...
‫عشق به این آسونی نیست.
‫فکر نمی‌کنم ما اینطوری بتونیم ‫بفهمیم عشق اونا عشقه یا نه.
‫می‌تونی امید داشته باشی چندتا نشونه پیدا کنی،
‫چندتا نشونه که بهت بگه واقعی‌ـه؛ اما هیچ‌وقت ‫نمی‌تونی بفهمی چیزی که می‌بینی عشق هست یا نه.
‫پس چرا درد می‌کشن؟ چرا صبر می‌کنن؟
‫اون یه سال تموم صبر کرد!
‫یه سال صبر کرد، هنوزم دوستش داره!
‫اما هنوزم داره درد می‌کشه، هنوزم عذاب ‫می‌کشه و حالا ممکنه دیگه تو فکر تسلیم شدن باشه!
‫شاید آخرش تنهایی خودش بره آلمان.
‫ها؟
‫در مورد تاکه‌هیکوـه؟
‫عه...خب...
‫که اینطور...
‫بابا...
‫واقعی‌ـه.
‫چی؟
‫اگه کسی که در موردش حرف می‌زدی ‫تاکه‌هیکو‌ـه، پس احتمالاً اون عشق واقعیه.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫هر طور هم که بشه...
‫...اگه عشقشون واقعی باشه، هر ‫اتفاقی که بیفته خیره.
...هوم
‫احتمالاً طولی نکشه که خودت هم ‫عاشق یه پسر بشی، ناناکو.
‫اما اون دیگه می‌شه عشق تو، ناناکو.
‫یه چیز یکتا، چیزی که تا به حال ‫تجربه‌ش نکردی، یه عشق حقیقی فقط برای تو.
‫این جوابی نبود که دنبالش بودم...
‫خب دیگه، وقت دوش گرفتنه.
‫پس تو بودی، فکرش رو می‌کردم.
‫تو اون کسی هستی که حواست هست ‫گل‌ها همیشه تازه باشن.
‫فقط من نیستم.
‫میسونو-سان، آریکورا-سان، ماریکو-سان...
‫دوتا از همکلاسی‌های ری...
‫همه برای عوض کردن گل‌ها میان، ‫ هر کدوم به دلایل شخصی خودشون میان...
‫من می‌خواستم تو رو ببینم برای همین به اینجا اومدم.
‫حقیقت داره که به آلمان نمی‌ری؟
‫بله.
‫چرا؟
‫مسئله‌ی شخصی‌ـه.
‫دلیلی نمی‌بینم بخوام به تو بگم.
‫وقتی برام باقی نمونده.
‫احتمال زیاد، در نهایت براش چیزی جز ‫یه بار اضافه که عایدی براش نداره، نمی‌شم.
‫پنج‌سال...نه، فکر کنم فقط 4 سال وقت دارم...
‫4 سال وقت داری.
‫4 سال وقت داری!
‫به ری فکر کن که زندگی رو به تمامی زندگی کرد، ‫ تا آخرین دقیقه، تا آخرین لحظه!
‫تو هنوز 4 سال وقت داری!
‫ازت می‌خوام زندگی کنی!
‫با همه‌ی قلبت زندگی کنی!
‫همونطور که ری زندگی کرد.
‫تو چهار سال وقت داری! توی این ‫چهار سال هر چیزی ممکنه!
‫در نهایت، توی یه تابستون، توی ‫یه هفته، عشق کل زندگیت رو پیدا می‌کنی.
‫حتی فکر کردن به این که تو خودت رو نگه داری...
‫اصلاً بهت نمیاد.
‫اصلاً بهت نمیاد، اوریهارا-کون.
‫اصلاً بهت نمیاد.
‫ویسکی.
‫ناناکو-سان گفت می‌خواد ببینتت.
‫چای اولونگ لطفاً من باید رانندگی کنم.
‫الساعه.
‫ازت خواهش می‌کنم! لطفاً تسلیم نشو!
‫تنهایی نرو آلمان...
‫این کار رو نکن! نباید این کار رو بکنی!
‫مگه تا حالا گفتم می‌کنم؟
‫آخرین بار، وقتی مست بودی، توی اتاقت...
‫که اینطور، گمونم همچین حرفی زدم.
‫اینو بده به من....
‫نه! نمی‌تونی اینو بخوری!
‫می‌خوام بدونم!
‫چه احساسی داشتی؟ چه فکرایی می‌کردی؟
‫مشکلی نیست! من خوبم.
‫دروغ می‌گی!
‫گاهی اوقات افسرده می‌شم و ‫انگیزه‌م رو برای مدتی از دست می‌دم.
‫گاهی وقتا فقط می‌خوام جا بزنم.
‫اما فقط برای یه دقیقه‌ست! فقط یه دقیقه!
‫اما!
‫ناناکو...
‫من یه همچین آدم بدبختی به نظر میام؟
‫یه آدم خیلی بی‌ارزش،
‫کسی که نمی‌تونه درد اون رو به دوش بکشه، کسی که با خودش می‌گه: کی اصلا می‌تونه خودش رو نگران زندگی اون دختر کنه؟
‫من توی نظرت همچین برادری ام؟
‫نه!
‫نگران نباش.
‫من بالاخره فهمیدم دوست داشتن ‫یه نفر می‌تونه چقدر دردناک باشه...
‫ولی دارم می‌فهمم که حتی ‫چه چیز فوق‌العاده‌ای هم می‌تونه باشه...
‫وقتی آخرین روز برسه، من احتمالاً ‫گریه بکنم و خیلی بترسم...
‫وقتی اون موقع برسه، دستم رو ‫می‌گیری؟ محکم می‌گیری‌ـشون
‫می‌‌گیرم، اگه دستام برات کافی باشه می‌گیرم.
‫معلومه...در نهایت تو همه‌چیزی هستی که من دارم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.