‫سن‌ژوست-ساما...
‫سن‌‌ژوست-سامایی که به این زودی ازمون گرفته شد.
‫اگه هنوزم همراهمون بود...
‫مطمئنم که داشت با خوشحالی ‫می‌خندید، مطمئنم.
‫دارم برات نامه می‌نویسم تا در مورد ‫یه چیز جالب که اتفاق افتاده بگم.
‫توی آخرین روز جشنواره‌ی هفتگی بندرگاه...
‫...که هر سال برای جشن پایان تابستون ‫که میشه طولانی ترین جشنواره، اتفاق افتاد.
‫اولین باری بود که با هر دوی مامان و بابام با هم بیرون می‌رفتم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آه! بابا، ببین! اون‌جا رو!
‫عه؟
‫اون‌جا، کنار دومین فانوس سنگی.
‫آه...
‫اجازه بدید معرفی کنم. ایشون اوریهارا کائورو-سان هستن.
‫ایشون با من به آلمان میان.
‫ما داریم ازدواج می‌کنیم.
‫تبریک می‌گم، تاکه‌هیکو-سان.
‫ممنونم.
‫رایحه‌ی ماندگار
‫قسمت آخر
‫بالأخره اون تکالیف وحشتناک رو تموم کردیم!
‫واقعاً که مجبورمون می‌کنن برداشت خودمون ‫رو از آثار همینگوی به انگلیسی بنویسیم!
‫نمی‌تونن همچین کاری باهامون بکنن، می‌تونن؟
‫خب، یه طوری از پسش بر اومدیم!
‫آره، براومدیم، هرچند من بدون ‫کمک تو نمی‌تونستم انجامش بدم.
‫قابلی نداشت.
‫خب، توی همین منطقه‌ست، اما ‫این خونه‌ی جدید ماریکو-سان کجاست؟
‫گفت نزدیک یه پارکه.
‫هوممم
‫آه! اون‌جاست!
‫هی، جای خوشگلیه نه؟
‫خوش اومدین!
‫آه! خوش اومدین!
‫این جا نسبت به خونه‌ی قبلیمون خیلی کوچیکه، نه؟
‫حتی من و مامان جفتمون یه اتاق داریم.
‫ایوون هم داریم، بیاید ببینید.
‫اما واقعاً اشکالی نداره.
‫این‌جا قلعه‌ی ماست.
‫یه قلعه برای ما دو تا، مامان و من!
‫زود باش مامان! یکم چای سیاه بیار!
‫بله، بله، یکمی هم کرم بروله بیارم درسته؟
‫دیگه الان چای و کیک تنها چیزای تجملاتی‌ـمون هستن.
‫واو، می‌تونی از این‌جا صدای صوت کشتی رو بشنوی.
‫آره، اما نمی‌دونم این چیز خوبیه یا نه...
‫می‌دونی، شنیدم که بابا می‌خواد منو هر ماه ببینه.
‫می‌خوام یه مدت روش فکر کنم.
‫آخرش، موضوع اینه، ‫بابا کسیه که بهمون خیانت کرد.
‫بابای من یه پسر داشت که 13 سال بود ندیده بودتش.
‫و بعد اون پسر تصمیم گرفته ازدواج کنه...
‫بابا دید که پسرش واقعاً بزرگ شده.
‫به نظر خوشحال میومد.
‫اون‌موقع چیزی به ما نگفت، ‫اما به نظر خوشحال میومد...
‫اما بازم...می‌دونین به چی فکر کردم؟
‫هرچقدر هم که بابا اونموقع به نظر خوشحال میومد...
‫...می‌دونم بابت زمانی که نتونستن با همدیگه ‫باشن درد و غم زیادی احساس می‌کنه.
‫ناناکو-سان...
‫من...من جدیداً زیاد توی مود نیستم...
‫ناناکو...
‫می‌دونم که دیگه سن‌ژوست-ساما رو نمی‌بینم...
‫از اون موقع احساس عجیبی دارم...
‫خودمو درگیر مشکل بقیه می‌کردم ‫ و مشکلات خودم رو نادیده می‌گرفتم.
‫هیچ‌کدوم نیست، این دختره صرفاً ‫هنوز با احساساتش کنار نیومده.
‫نه...نه، من اینطور فکر نمی‌کنم.
‫فکر می‌کنم ناناکو-سان فقط بزرگ شده.
‫چی؟
‫تو الان به نظر خیلی بالغ‌تر میای.
‫اینطور فکر می‌کنی...؟
‫ما که هنوز همون سنیم.
‫خب، من ولی بزرگ نمی‌شم.
‫من هیچ‌وقت احساسات بقیه رو درک نمی‌کنم!
‫فکر کردن به بقیه زیاد به من نمیاد.
‫پس یعنی واقعاً به دیدن پدرت نمی‌ری؟
‫گفتم که بهش فکر می‌کنم، نگفتم؟
‫خب خب، ماریکو-سان!
‫مگه خودت حالا الگوی بالغ بودنی؟
‫کی، من؟ معلومه! من همین الانش ‫می‌تونم یه مامان بشم.
‫اوه، بی‌خیال!
‫چی؟ شما دو تا چتونه؟
‫نه، بهت که گفتم نگرانش نباش.
‫تو فقط باید نگران آماده‌ شدن برای ‫تحصیلت توی آلمان باشی.
‫سالن پذیرایی رو هم بسپر به من.
‫شاید به نظر اجتماعی نیام، اما منم یه آشناهایی ‫دارم می‌تونیم یه کارایی رو برات پیش ببریم.
‫بگذریم، کارای مربوط به اون رو هم ‫انجام دادی، دکتر، مدرسه...؟
‫آه، باشه.
‫آره...باشه...
‫منو صدا زدین، تاکاشی-ساما؟
‫بله، ببخشید که به زحمت انداختمت، اما ‫ می‌تونی شام امشب رو یکمی زودتر آماده کنی؟
‫من یه کاری دارم باید عصر برگردم.
‫برای تدارکات مراسم عروسی؟
‫بله این و چیزای دیگه.
‫شما واقعاً دوست خیلی ‫خوبی برای هنمی-سان هستید.
‫اون داره می‌ره آلمان.
‫می‌خوام تا ژاپنه براش اوقات خوبی بسازم.
‫حتماً شخص بی‌نظیری رو پیدا کردن...
‫بهترین رو.
‫حتی بهتر از فوکیکو-ساما...؟
‫ایگاراشی...!
‫متأسفم، گستاخی کردم.
‫واقعاً متأسفم.
‫خب دیگه...الساعه تدارک شام رو می‌بینم.
‫فوکیکو...الان کجاست؟
‫یکم پیش برای سواری به باشگاه رفتن، قربان.
‫آه، باشه.
‫توی یک تابستون، توی یک هفته...
‫..عشق یک عمر زندگی شکل گرفت...
‫ری...ری....
‫آخرش هم تو هیچ‌وقت عاشق یه مرد نشدی....
‫اگر...اگر کسی که دوستش ‫داشتی رو پیدا می‌کردی...
‫یعنی عشقت چطوری بود؟
‫بر عکس من، تو واقعاً آزاد بودی.
‫تو خودت رو فدای اون شخص می‌کردی ‫و براش از همه‌ی علایق‌ـت می‌گذشتی....
‫حتی زندگی‌ـت رو هم براش می‌دادی، مطمئنم.
‫شاید دردناک باشه، اما ‫عشق واقعاً چیز بی‌نظیریـه.
‫ری...
‫واقعاً می‌خواستم عاشق بودنت رو ببینم.
‫می‌خواستم درخشان‌تر از همیشه ببینمت...
‫حسرت می خورم که هیچوقت ندیدم...
‫آیا باید تو را با یک روز تابستانی قیاس کنم؟
‫...‫نه، تو دوست‌داشتنی‌تر و ملایم‌تر هستی.
‫فوکیکو-ساما؟
‫این عشق توئه؟
‫این همه‌ی چیزی‌ـه که عشق توئه؟
‫یه تابستون، یه هفته، و بعد دیگه هیچی؟
‫بله.
‫این عشق نیست.
‫این عشقه.
‫اون تنها عشق زندگیم بود.
‫تو مثل قبلاً منی...
‫تو هنوز عشق واقعی رو نشناختی.
‫شناختم.
‫به سلامتی تو که شاید روزی ‫یه عشق تازه پیدا کنی.
‫ممکن نیست!
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونم...
‫یه عشق جدید؟ هرگز!
‫اون بود، اون عشق واقعی بود!
‫تنها عشق من...
‫من دیگه هیچ‌وقت عاشق نمی‌شم.
‫قسم می‌خورم، کل زندگیم...
‫فوکیکو!
‫داشت خیلی دیر می شد، نگران ‫شدم که نکنه افتادی باشی...
‫فوکیکو...!
‫فهمیدم...
‫دوباره داشتی به ری فکر می‌کردی؟
‫نه...نه، اصلاً اینطور نبود.
‫ری...همینو می‌خواستی؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بالأخره ترم جدید داره شروع می‌شه، نه.
‫بله.
‫این تابستون سختی‌های زیادی ‫رو پشت سر گذاشتی، اما...
‫...آخرش تونستی احساساتت ‫رو سر و سامان بدی، درسته؟
‫بله.
‫فیزیکی چی؟
‫آماده‌ای؟
‫معلومه! همه چیز خوبه!
‫خب، پس...چی تو فکرته؟ تو بودی ‫که امروز صبح منو به این‌جا دعوت کردی.
‫ترم جدید شروع شده، و تو منو به اینجا ‫دعوت کردی، انگار دوباره ازم چیزی می‌خوای.
‫خب...چیه؟
‫هوم...
‫دست خودم نیست یکمی نگرانم، نمی‌دونم ‫ این دفعه چه سوالی می‌خوای ازم بپرسی؟
‫اوه خدایا، بابا...
‫وقتی هنوز هیچی نشده داری جلو جلو ‫می‌ری چطور می‌تونم ازت چیزی بپرسم؟
‫پس یعنی چیزیه که خودتم برای ‫پرسیدنش اضطراب داری؟
‫آره...
‫خب دیگه واقعاً دارم نگران می‌شم...
‫نگران نباش، هرچی هم که باشه ‫بهت یه جواب واضح می‌دم.
‫باشه.
‫می‌خواستم ازت بپرسم بابا. می خواستم ‫قبل از مامان، اول از تو بپرسم.
‫برای فعلاً...برای فعلاً...
‫باشه.
‫من دختر واقعی تو نیستم بابا...
‫می‌خوام در مورد پدر واقعیم بدونم، ‫می‌خوام همه چیز رو در موردش بدونم!
‫الان، تو منو دوست داری بابا...
‫و من هم تو رو دوست دارم.
‫می‌خوام بدونی که چقدر برام مهمی.
‫واقعاً می‌گم، به نظر من ما می‌تونیم حتی اگه در ‫مورد این مسئله حرف زدیم هم باز مثل همیشه خوشحال باشیم.
‫...اما واقعاً از فکر کردن به اینکه روزی چیزی که برام ‫واقعاً مهمه برای همیشه از دستم بره، متنفرم.
‫لطفاً بابا! بهم هر چیزی که می‌دونی رو بگو!
‫پدر من کیه؟ الان کجاست؟ چطور آدمیه؟
‫مامانت هیچ‌وقت باهاش ازدواج نکرد.
‫گویا، برای مدت طولانی باهاش زندگی می‌کرده.
‫امابه محض اینکه باردار شده، و قبل ‫از اینکه تو به دنیا بیای، ترکش کرده.
‫این همه چیزیـه که من می‌دونم، ...نه ‫اینا هم واقعاً همه حدس و گمان هستن.
‫من هیچ‌وقت هیچکدوم از این‌ها رو از مادرت نپرسیدم.
‫می‌دونی چرا نه؟
‫حتی اگه ازش بپرسم اون هیچوقت از ‫اون دست آدم‌هایی که بخواد درموردش حرف بزنه، نیست.
‫بخاطر من، یا شایدم تو...شاید بخاطر هر دومون.
‫...فکر کنم مامانت برای همیشه اون‌ها ‫پیش خودش نگه می‌داره.
‫با این‌حال من خیلی دوستش دارم.
‫اون به چشم من زیباست.
‫هیچ ایرادی هم نداره، نه؟
‫برای بابات اوضاع همینطوری که ‫الان هست خوبه.
‫اما من منم، و تو تویی، ناناکو!
‫اگه زمانی رسید که احساس ‫کردی واقعاً باید بدونی...
‫....اون موقع بخاطر من تعلل نکن.
‫برو از مادرت بخواه تا اون رازهای ‫تو قلبش رو برات باز کنه.
‫اما...من برای همین اومدم پیش تو بابا...
‫چون می‌دونستی مامانت از اون دست ‫آدم‌هایی نیست که بگه؟
‫فهمیدم.
‫حتی تو ناناکو، حتماً رازهایی داری که ‫تا همیشه پیش خودت نگه می‌داری.
‫حتی با علم به این هم می‌تونی یه ‫نفر رو دوست داشته باشی و باورش کنی، نه؟
‫خب دیگه، برای صبحونه دیر می‌کنیم.
‫همه چیز خوبه؟
‫معلومه! خوبه!
‫و ترم جدید هم شروع شد.
‫صبح‌بخیر، ناناکو-سان.
‫تعلیق ماریکو-سان هم کمتر شد و اینطوری ‫تونست با ما ترم جدید رو شروع کنه.
‫میساکی-سان، سونوبه-سان، فوروتا-سان...
‫همه‌ی کسایی که قبل از ‫منحل شدن سوروریتی عضوش بودن...
‫...و البته، همچنین میا-ساما!
‫اون روز‌های روشن تابستونی رو به پایان بودن.
‫اتفاقات زیادی توی اون تابستون ‫افتاد ولی الان دیگه همه‌شون تموم شدن.
‫هر کدوم ماها از پس چیزی براومدیم.
‫می‌تونستی توی چهره‌هامون ببینی که ...خوشحال، ‫ با اعتماد بنفس، و شاید یکمی بالغ‌تر شده بودیم.
‫فقط یه نفر بود کهدیگه باهامون نبود، ‫ مثل باد، باهامون خداحافظی کرد و برای همیشه رفت.
‫اون تا همیشه به روشنایی توی قلب‌هامون .می‌درخشه، صفحه‌ای از دوران جوانی ‌ماهاست
‫و به این ترتیب، فصل عوض شد...
‫اونی-ساما...
‫من بازی کائورونوکیمی رو تماشا کردم.
‫مسابقه‌ی قینال لیگ قهرمانی منطقه بود.
‫و همچنین آخرین مسابقه‌ی آس مدرسه‌ی ‫سه ران کائورونوکیمی بود.
‫کائورونوکیمی توی اون مسابقه ‫شماره‌ی «16» رو پوشید.
‫این شماره روزی مال اون، سن‌ژوست-ساما بود
‫شکی نیست که کائورونوکیمی توی ‫ اون مسابقه در کنار اون مبارزه کرد.
‫معلومه که بقیه‌ی دانش‌آموز‌های سه‌ران ‫هم متوجه این مسئله شده بودند.
‫همه موقع تماشای مسابقه تا می‌تونستن ‫داشتن تشویق می‌کردن.
‫و بعد، اونی-ساما...
‫مهمترین روز برای تو و کائورونوکیمی فرا رسید.
‫اون روز هم بارونی بود...
‫هنمی تاکه‌هیکو..
‫قول می‌دهی که این زن، اوریهارا کائورو ‫را به عنوان همسر خودت دوست بداری...
‫....در زمان بیماری، در زمان ثروت، ‫برای همه‌ی زمان‌ها تا وقتی مرگ شما را از هم جدا کند.
‫بله.
‫اوریهارا کائورو...
‫قول می‌دهی که این مرد، هنمی‌ تاکه‌هیکو ‫را به عنوان همسر خودت دوست بداری...
‫....در زمان بیماری، در زمان ثروت، ‫برای همه‌ی زمان‌ها تا وقتی مرگ شما را از هم جدا کند.
‫بله.
‫تا وقتی که زندگی می‌کنم...
‫اونی-سامای عزیز من...
‫اون دختر 18 ساله اون روز ‫درخشان‌تر از هرچیزی توی این دنیا بود.
‫لب‌ها و گونه‌هاش به زیبایی ‫به رنگ رز نقاشی شده بودن...
‫اون روز واقعاً سرشار از زندگی بود، برای عشق ‫زندگی ‌می‌کرد و در برابر چشم‌های همه می‌درخشید.
‫«تا وقتی که زندگی می‌کنم...»
‫اون حرف‌ها وقتی که برای کسی که دوستش ‫داشت به زبون میورد، همه‌ی قبلش رو فراگرفته بودن.
‫یه روز، من هم می‌تونم همچین چیزی بگم...
‫اون روز به همچین چیزی فکر می‌کردم.
‫منم کسی می‌شم که می‌تونم همچین ‫حرفی رو به زبون بیارم.
‫امیدوارم روزی عشقی رو پیدا کنم که ‫بتونم این کلمات رو به زبون بیارم.
‫از صمیم قلب آرزو می‌کنم...
‫فوق‌العاده‌ست، نه کائورونوکیمی؟
‫اون همه جاده‌های روستایی رمانتیک، ‫و بعدش هم رودخانه‌ی راین...
‫اوه او اون سوسیس‌ها که می‌گن خیلی خوبن.
‫آره.
‫اگه وقت کنیم، چندتا ‫قلعه‌ی قدیمی هم می‌ریم.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫فوق‌العاده‌ست...فوق‌العاده‌ست!
‫واقعاً فوق‌العاده‌ست!
‫ماریکو-سان...
‫خوشحال باش، کائورونوکیمی.
‫واقعاً می‌گم...
‫زود باش، هنمی وقتشه.
‫اوه، آره...
‫من دیگه می‌رم پدر.
‫خوب باشید...مادر..
‫ممنونم، تاکه‌هیکو-سان. ‫ تو هم مراقب باش.
‫تا بعد.
‫اونی-ساما...
‫برات می‌نویسم!
‫از کائورونوکیمی مراقبت کن!
‫برای یک لحظه...
‫فقط برای یه لحظه، وقتی ‫اون‌جا کنار اونی-ساما ایستاده بودم...
‫....بوی خاطره‌انگیز کسی که دیگه ‫هیچ‌وقت برنمی‌گرده رو حس کردم.
‫اون بو، عطر سن‌ژوست-ساما....
‫اون حال و هوای لطیف و مردانه...
‫شاید بوی سیگاری بود که همیشه ‫اطرافش رو پر کرده بود.
‫اون هواپیما نه تنها اونی-سامای من و کائورونوکیمی ‫رو با خودش می‌برد بلکه اون رایحه‌ی نوستالژیک رو هم برد...
‫ناناکو!
‫ناناکو-سان!
‫از اون موقع، دوبار شکوفه‌های گیلاس شکوفه کردن.
‫من الان توی دبیرستان سه‌ران یه دانش‌آموز ارشدم.
‫از آلمان هم خبر‌های فوق‌العاده‌ای گرفتم...
‫اونی-ساما، یه چیز فوق‌العاده ‫هست که می‌خوام خودم بهت بگم.
‫جدیداً با کسی آشنا شدم که یکمی ازش خوشم اومده.
‫اون دانشجوی سال دوم دانشگاهـه.
‫....هرچند چشم‌هاش قهوه‌ای روشن نیستن....
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.