‫خانم کلی...
‫تو همیشه نون و گوشت خشک می‌خوری؟
‫بله. چطور؟
‫سبزیجاتی که برات تدارک دیدم اصلاً استفاده نشدن، ‫برای همین اتفاقی متوجه شدم.
‫برای من تدارک دیدی؟ بل تو نمی‌خوریشون؟
‫من گهگاهی چندتا از تازه‌هاش رو می‌خورم.
‫ولی هیچ چیزی که نیاز به پختن داشته باشه رو نمی‌تونم بخورم.
‫پس همه‌ی این امکانات آشپزی واسه چیه؟
‫من آموزش دیدم تا موقع کاوش فقط با گوشت و آب دووم بیارم.
‫چیزه خب...
‫درسته، الان کاوشی نمی‌کنم، ‫و بدک نیست آدم چیزای متفاوت بخوره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ها؟ می‌تونی آشپزی کنی؟
‫این آشپزی نیست. صرفاً کباب می‌کنم یا می‌جوشونمشون.
‫ها؟!
‫چیه؟
‫توی کابینت پایینی چاقوی آشپزی داریما.
‫وقتی بحث استفاده از خنجر می‌شه ‫بهتر نیست با همونی که راحتی کارتو راه بندازی؟
‫معلومه عادت کردن به چاقوی آشپزی ‫هیچوقت تا حالا از ذهنش هم نگذشته...
‫الان فقط باید منتظر بمونیم بجوشن.
‫فعلاً یکم استراحت کنیم.
‫چیزه، بعدش بهش چاشنی می‌زنی؟
‫چاشنی؟
‫عه خب، مثل ادویه و اینطور چیزا...
‫آه، اون چیزا دیگه کار آشپزای حرفه‌ایه.
‫چیزی نیست که یه آماتور بخواد باهاشون سرشاخ بشه.
‫هـ ـ هــــه؟
‫گوش کن، آشپزی کردن مثل جنگیدن نیست که ‫فقط باید حریفت رو شکست بدی.
‫اگه توی خورد کردن خرابکاری کنی، می‌میری.
‫اگه از چاشنی‌ها یا ادویه‌های اشتباهی‌ هم ‫استفاده کنی، بازم می‌میری.
‫تکنیک بسیار سختی هست.
‫اصلاً با بی‌پروایی باهاش برخورد نکن.
‫اگه بهش نیازی داری، بسپرش به یه این‌کاره.
‫پدرم اینطور بهم یاد داد.
‫چرا آخه؟
‫من شخصاً استفاده از نمک رو توی آشپزی تجربه کردم.
‫در این حد.
‫فقط همین مقدار کم کافی بود تا از یه ‫سبزیجات جوشیده یه سوپ شور ترسناک بسازه.
‫آماتورا نباید با آشپزی سرشاخ بشن.
‫آ ـ آها...
‫چه عجیب!
‫آقای رانگارد، چی شده؟
‫قدرت تو تکه، ولی در مورد چیزای دیگه خیلی نادونی، نه؟
‫منکرش که نمی‌شم.
‫گوش کن، نمکو اول باید بتراشی ‫بعدم هر بار یه مقدار خیلی کمی ازش استفاده کنی.
‫نباید هردفعه از کل یه تیکه استفاده کنی، ‫اینطوری خودتو به کشتن می‌دی.
‫آها... پس اینطوریه.
‫آقای رانگارد... کاری داشتین؟
‫آره. آبمون تموم شده، اومدم بگیرم.
‫آها، من می‌تونم براتون بیارم.
‫آها، نه اونطور نیست خانم کلی.
‫هومم؟
‫وقتی یه دورف می‌گه آب، منظورش الکله.
‫اونوقت به آب عادی چی‌ می‌گین؟
‫یه ناامیدی.
‫مایه‌ی ناامیدیه که مثل آبی که زندگی‌بخشه، عمل نمی‌کنه.
‫آها... فهمیدم...
‫نه... اصلاً نفهمیدم.
‫خب، دارین چیکار می‌کنین؟
‫داشتیم در مورد اینکه اصلاً ‫سبزیجات مصرف نکردیم حرف می‌زدیم.
‫آقای رانگارد شما سبزیجات نمی‌خورین؟
‫سبزیجات؟ فقط شما آدما گیاه و برگو اینطور چیزا می‌خورین.
‫با آب و گوشت هم می‌‌شه روزگار گذروند.
‫جدی...؟
‫وایسا، واسه آدما هم جوابه؟
‫آخه الکل برای ضد عفونی کردن استفاده می‌شه...
‫این یه ویژگی نژادیه. سعی نکنی ازش تقلید کنیا.
‫پخت.
‫حالا که همه هستن، چطوره شما دوتا هم ازش بخورین؟
‫اوهوم، عادی شد.
‫تلخی و مزه‌ی برگا رو می‌ده...
‫می‌تونم مزه‌ی الیاف سبزیجاتشو حس کنم.
‫آها. اگه خوردنیه که شکر.
‫نه... بذار رک باشم، افتضاحه.
‫آره، منم موافقم.
‫خودت می‌دونی...؟
‫مزه‌ش بده، ولی غذاـه.
‫تا وقتی خوردنی باشه، مشکلی نیست.
‫چه کم توقع!
‫اینطوری به جایی نمی‌رسیم.
‫چطوره از یه نفر بخوایم بهت یاد بده؟
‫از یه نفر...؟
‫خانم فورین، خیلی ازتون ممنونیم!
‫ممنونیم.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم اولین ماجراجوییم ‫توی یه دانجن، همچین شکلی به خودش بگیره.
‫بـ ـ ببخشید...
‫مشکلی نیست.
‫هرچی نباشه منم به منطقه‌ی مسکونی دانجن علاقه‌مند بودم.
‫فکرشو بکن برای کنترل آتیش هم ابزار دارین... عالیه واقعاً.
‫می‌دونین چطوری ازش استفاده کنین...؟
‫با نگاه کردنش در این حد دستگیرم می‌شه.
‫دوست دارم توی خونه‌م یکی داشته باشم، ولی این فقط به ‌این ‫خاطر که محیط دانجن با قدرت جادویی پر شده، امکان‌پذیره، نه؟
‫درسته.
‫حیف شد...
‫خب دیگه، بیاین اول بهتون یاد بدم چطوری سبزیجات رو ‫سرخ کنیم و با نمک بهشون طعم بدیم.
‫اوه، برای اینکه دردو بهشون نشون بدم، ‫راهای بهتری جز سرخ کردن بلدم و ‌رحمم نمی‌کنم.
‫و لازمم ندارم الان یادش بگیرم...
‫وقتی گفتم سرخشون می‌کنیم، منظورم یه تکنیک آشپزی بود.
‫تموم شد.
‫خوشمزه‌ست!
‫یه ظرف باشه حس تنهایی می‌ده. ‫غذاهای ساده‌ی دیگه‌ای هم بهتون یاد بدم؟
‫عالیه.
‫پس بذارید اول یه نگاهی به مواد اولیه‌تون بندازم.
‫یاد گرفتن این که بعضی‌ جاها هست که ‫می‌خوری و بعضی جاها رو می‌ریزی دور واقعاً عجیب بود.
‫درسته. اصلاً از روی ظاهر هویج ‫متوجه نشده بودم که پوست داره.
‫منم.
‫آه، خانم فورین. چیزی که به‌‌نظر به‌درد بخوره پیدا کردین؟
‫این، گوشت اژدهاست، درسته؟
‫آه، بله. قبلاً برامون آوردن...
‫این یه مواد غذایی باکیفیته.
‫آدمای عشق غذا پول خوبی براش می‌دن.
‫خوشمزه‌ست؟
‫معلومه، اما...
‫وای، پس بیاید بخوریمش.
‫واقعاً اشکالی نداره کسی با سطح آشپزی من بپزتش...؟
‫از بین افراد حاضر بهترین گزینه‌ست. ولی باشه... من امتحانش می‌کنم.
‫باشه، خودم می‌پزم. همه‌ی تلاشمو می‌کنم.
‫چه خوشمزه‌ست...!
‫این چیه؟ خیلی خوشمزه‌ست!
‫به‌لطف مواداولیه‌ست. درست کردن همچین چیزی رو ‫خیلی راحت باید یاد گرفت.
‫واقعاً؟
‫پدرم... اشتباه می‌کرد؟
‫ممنونم که امروز با وجودی که سرتون شلوغ بود، اومدین.
‫وقتی اصول پایه رو یاد بگیرین، ‫دیگه فقط باید چیزای مختلف رو امتحان کنین.
‫تلاشتون رو بکنین.
‫آه، ممنونم.
‫خانم فورین...
‫این یکم گوشت اژدهاست تا با آقای رین‌هیرینج بخورین.
‫اشکالی نداره؟
‫بله، به‌عنوان تشکر قبولش کنین.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫مطمئنم خوشحال می‌شن، آخه یه آشپز درجه یکن.
‫ها؟
‫خودشون بهم یاد دادن.
‫واقعاً؟
‫پس باید به جای اینکه بدیمش، باید خودمون ازش بخوایـ-
‫ببریدش. سرتون با کارتون هم شلوغه، نه؟
‫آه، بله. ممنونم.
‫آشپزیِ امروز که یاد گرفتم کاملاً برام جدید بود، اما ‫تکنیکاش بیشتر از چیزی که انتظار داشتم آشنا بودن.
‫چیزای دیگه‌ای هم هست که بخاطر ‫پیش‌فرض ذهنیم نادیده گرفته باشم...؟
‫مثل اون‌موقع که با اون اژدها، ریلموند مبارزه می‌کردم.
‫چیزی یاد گرفتم...؟
‫گوشت اژدها...
‫واقعاً خوشمزه بود...
‫اهالی دانجن.
‫بذار اول اینو بگم که در کل بهشون خوب رسیدگی ‫شده بود، برای همین من کار زیادی نکردم.
‫شرمنده که مجبورت کردم بذاریشون پیشم.
‫دستگیره‌شون یکم داغون بود برای همین درستشون کردم، تا همین حد.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی خوبه. همینم انتظار داشتم.
‫آ ـ آره...
‫ولی لازمه اینطور بچرخونیش؟
‫آره... من اینطوری دستم می‌گیرمشون.
‫موقع خنجر زدن، اینطوری می‌گیرمش، ‫و فاصله هم می‌تونم کم کنم.
‫به وضعیت بستگی داره.
‫وقتی پرتش می‌کنی هم همینه.
‫از طرفی، این برای اینکه از قدرتت استفاده کنی، راحت‌تره.
‫به‌جای تیکه کردن، بیشتر انگار دستتو یه‌جا ثابت نگه داری.
‫و با هر دو دستت هم می‌تونی بیشتر ثابت نگهش داری.
‫وقتی می‌خوای گارد حریفتو بشکنی، اینطوری ‫بهتر می‌شه ازشون استفاده کرد.
‫اگه از دوتا خنجر استفاده کنی، نمی‌تونن راحت جلوتو بگیرن.
‫فهمیدن حرکتات بر اساس مدلی که گرفتیشون آسونه، ‫برای همین برای گیج کردن دشمنت باید هی جابه‌جاشون کنی.
‫باید همیشه تمرین کنی تا بتونی درجا انجامش بدی.
‫چرا یهویی رفت بالای منبر؟
‫بازم، گفتم منطقیه بخواد پرتشون کنه،
‫اما داره هی دست دست‌شون می‌کنه، که یعنی...
‫ممنون.
‫انگار بدون مشکل می‌تونم ازشون استفاده کنم.
‫جوری تعمیرشون کردی که از من بر نمیومد.
‫صحیح. راستی، یه‌چیزی داشت یادم می‌رفت.
‫هم؟
‫زره زنونه؟
‫این مال بل‌ـه؟
‫نه، برای خودته.
‫برای من؟
‫ولی من که زره دارم.
‫می‌دونم. اون تیکه آشغال کهنه رو می‌گی؟
‫کهنه...؟
‫دلیلشم می‌دونم.
‫چون زره‌های زنونه‌ی دانجن خیلی بدن‌نمان، درسته؟
‫چیزه، هرکسی سلیقه‌ی خودشو داره...
‫منطقیه کسی چیزی دوست نداشته باشه.
‫هرچند بابت احساسی که داری ممنونم.
‫عجب تعارف پیچیده‌ای...
‫می‌دونم انگار دارم میندازم گردن بقیه،
‫ولی همه‌ی زره‌های زنونه زمان رئیس قبلی ساخته شدن.
‫رئیس قبلی...؟
‫مال وقتیه که تازه کارمو شروع کرده بودم.
‫چیز میزای زنونه؟ صرفاً کافیه ‫از نظر اندامی تنظیم‌شون کنم، نه؟
‫نه، زره‌های زنونه باید بیشتر بدن‌نما باشن!
‫بدن‌نما؟
‫آره، بدن‌نما!
‫الان که بهش فکر می‌کنم، اون صرفاً سلیقه‌ی خودش بود.
‫این قصد کشتی که درونم داره فوران می‌کنه چیه...؟
‫برای همینم هنوز زره درست‌حسابی‌ای برای ‫زنا توی دانجن نیست.
‫دلیل اینکه زره‌ت انقدر کهنه‌ست، گردن منم هست، ‫به‌عنوان معذرت‌خواهی اینو قبول کن.
‫می‌فهممت، اما هنوزم نمی‌تونم قبول کنم ‫انقدر برام پارتی‌بازی بشه...
‫تنها کاوشگر زن فعالی که نزدیک طبقاتی فعالیت داره
‫که می‌شه تجهیزات خوب ازش گرفت، خودتی. تعارف نکن.
‫جـ ـ جدی...؟
‫راستی، بل زره نساخته؟
‫بذار هشدار بدم... سلیقه‌ش... تو دیواره.
‫خب پس فعلاً اینو امتحان کنم.
‫باش.
‫زره دست و پاش فلزی نیستن.
‫مشکلی نیست.
‫تازه نسبت به ظاهرش، راحت‌تر می‌تونم ‫باهاش حرکت کنم. زیادم بدن‌نما نیست...
‫با مواداولیه‌ی هیولاها ساختمش.
‫هم انعطاف‌پذیره هم مقاوم.
‫صحیح...
‫پس ازش استفاده می‌کنم. ممنونم.
‫خواهش.
‫عا، لباس جدیده! بهت میاد!
‫به‌لطف آقای رانگارده.
‫خانم کلی، امروز بیکاری، نه؟
‫فقط اومدی اینو نشونم بدی؟
‫نه، یه‌کار دیگه دارم.
‫یه‌کار دیگه...
‫سلاح‌هایی که داده بودم به آقای رانگارد هم ‫پس گرفتم، می‌خوام برم کاوش.
‫تو دانجن؟
‫طبق قراردادمون، تا وقتی اطلاعاتی لو ندم، ‫می‌تونم روزای تعطیلمو آزادانه بگذرونم.
‫اگه بخوام تو دانجن کاوش کنمم نباید مشکلی باشه، نه؟
‫درسته، تا وقتی که تو ساعت‌کاری ‫به کارات برسی.
‫و اون چیزی که تو کریستال ازم ثبت شده... ‫نمی‌تونم وقتی اینطوری از جونم محافظت می‌شه، بگردم.
‫ها؟ مشکلی داره؟
‫عه، مشکلی نداره؟
‫نه، مشکل داره خب.
‫به این معنیه بمیرمم چیزی نمی‌شه، برای ‫همین کاوش دانجن خطری نداره...
‫حتی اگه توی کریستال ثبت شده باشی هم، ‫وقتی بمیری، حسش می‌کنی.
‫و اگه بازم راضی نیستی، بذار ببینم...
‫چطوری اگه کپیت مرد، دیگه اجازه‌ی کاوش نداشته باشی؟
‫اجازه‌ی کاوش نداشته باشم...
‫پدرم از بچگی برای کاوش تو دانجن تمرینم داده. ‫و منم یه کاوشگرم...
‫اجازه‌ی کاوش نداشته باشم...
‫اگه دیگه کاوشگر نباشم، پس من چی‌ام؟
‫خانم کلی می‌مونی خب...
‫فهمیدم.
‫واقعاً برابر با مرگه.
‫فهمیدم، بیا همین‌کارو کنیم. ‫حداقل انقدر مجازات باید داشته باشم.
‫از انتظارم براش سخت‌تره...
‫بار اوله اینطوری از دیوار رد می‌شم...
‫نیاز به کمک این کوچولوها داره، و ‫فقط تو مکانای خاصی می‌شه انجامش داد.
‫بگذریم، من برم دیگه. تنها می‌تونی برگردی؟
‫آره. بل بهم طومار بازگشت داد.
‫خوبه پس. بی‌دقتی نکن.
‫باش.
‫خب دیگه...
‫سخت می‌شه مثل سری قبل هیولاهای مشابه‌ای ‫رو بفرستیم گشت‌زنی،
‫برای همین قراره از پله‌های طبقه‌ی نهم شروع کنی.
‫ببخشید.
‫آره، نمی‌تونم لاغر... چیز، برادران شیلدمورگ‌ـو حس کنم.
‫حداقلش حس می‌کنم یه‌چیزی اینجاست... ولی چیه؟
‫به اندازه‌ی قبل هاله‌ی تهدیدکننده‌ای حس نمی‌کنم.
‫درواقع...
‫یه شلعه‌ی انسان‌نما؟
‫یه‌نوع روحه؟
‫از اوناست که نوچه احضار می‌کنه، نه؟
‫پس بدن اصلیش بیشتر یه ناظره؟ ‫باید پیش‌قدمی کنم.
‫الان!
‫تونستم؟
‫پس از اونان که وقتی بدن اصلی ‫شکست بخوره، غیب می‌شن؟
‫گوهر هم ننداختن...
‫پس مرده؟ وایسا ببینم، اصلاً ارواح زنده‌ن؟
‫نمی‌دونم.
‫این اولین صندوقچه‌م تو طبقه‌ی نُهمه... چی توشه؟
‫ببینیم چه‌خبره...
‫بزرگ‌ترین دلیل مرگ تو دانجن آنتومورگ، ‫تله‌های صندوقچه‌هاست.
‫معمولاً دو نوع تله داخل صندوقچه‌ها هست.
‫یکیش از حملات فیزیکی مثل تیر ‫یا انفجار استفاده می‌کنی.
‫و یکی هم...
‫این حس کلیک کردنش مال یه تله‌ی جادوییه.
‫انواع تله‌ی جادویی وجود داره، مثل ‫عناصر طبیعی آتیش یا رعد.
‫یا چیزایی که رو توانایی فرد تاثیر داره مثل ‫سمّ و فلجی، ولی ساختار اصلی‌شون یکیه.
‫برای این‌یکی، اینطور می‌کنی و...
‫خوبه.
‫حیف شد... به‌درد نمی‌خوره.
‫از طبقه‌ی پنج به بعد صندوقچه‌ها بزرگ‌تر شدن،
‫و پر از تجهیزات گنده‌این که قبلاً پیدا نمی‌شد.
‫پس یعنی...
‫از الان، منی که می‌خوام خنجر گیرم بیاد، ‫بیشتر قراره باخت بدم.
‫بازم، بعضی وقتا مثل الان، چندین شی‌ء کوچیک ‫داخلشونه، برای همین کاملاً وضع خراب نیست.
‫یه حضور مثل یکم پیش...
‫روح؟
‫ارواح امروز نوبت گشت‌زنی دارن؟
‫نه، نباید به دید مدیریتی نگاه کنم. ‫برای صندوقچه‌ها هم همینطور.
‫الان، باید مثل یه کاوشگر رفتار کنم.
‫هیولاهای ارواح حس آگاهی قوی‌ای دارن، ‫نمی‌شه راحت بهشون حمله‌ی غافل‌گیرانه کرد.
‫ارواح... گیاهی؟
‫اونم شبه‌انسانه.
‫یه‌نوع جادوی روانیه!
‫به‌لطف تمرینات استفاده از قدرت جادوییه؟
‫واکنشم به جادو سریع‌تر شده.
‫شاید قبلاً برام دردسر درست می‌کردن.
‫یه گوهر...؟
‫حس یه روح رو می‌داد، ولی نبود؟ ‫نمی‌فهممش...
‫بدون شک تمریناتم دارن نتیجه می‌دن.
‫با اضافه کردن جادو به حملات برشی‌ـم می‌تونم ‫به ارواح هم مثل هیولاهای عادی آسیب بزنم.
‫ولی بازم، از قدرت جادویی استفاده می‌کنه. ‫باید حواسم باشه چقدر برام مونده.
‫تو مبارزه‌ی واقعی چقدر می‌تونم دووم بیارم؟
‫انگار استفاده از قدرت جادویی رو این تاثیری نداشت.
‫پس به حریف بستگی داره؟
‫سخته.
‫منِ الان چشمی نمی‌تونم تصمیم بگیرم.
‫باید بیشتر بهش فکر کنم.
‫و نسبت به انتظارم، استفاده ازش تو ‫مبارزه‌ی واقعی خسته‌کننده‌تره.
‫احتمالاً‌ یکم طول بکشه تا بتونم ‫به‌طور طبیعی از پسش بر بیام.
‫استفاده از قدرت جادویی تو مبارزه خیلی خوبه...
‫فهمیدن اینم به‌تنهایی نتیجه‌ی خوبیه.
‫باید کامل آماده بشم، و الکی به خودم فشار نیارم.
‫اونطوری، وقتی نیاز شد می‌تونم به خودم فشار بیارم.
‫کاوش دانجن به همین معنیه.
‫خوش برگشتی، خانم کلی!
‫وقتی برمی‌گردم، یکی منتظرمه.
‫ممنون...
‫من برگشتم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قویان جمع گشته و به‌دنبال یافتن هدفشان هستند.
‫نقشه می‌کشن، تا حد مرگ می‌جنگن ‫ و تلافی می‌کنند، نتیجه‌ش هم...
‫خانم کلی! تو هم یه حس عجیبی داری؟
‫حس می‌کنم روحیه‌م رفته بالا.
‫هوی، کسی می‌دونه آبی که اینجا گذاشتم چی شد؟!
‫قسمت بعدی «اهالی دانجن»، قسمت ۶،
‫«مصاحبه‌ی کاری هیولاها.»
‫شما دوتا... نکنه...!
کاوش و آشپزی
مصاحبه‌ی کاری هیولاها